بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مباهله و فضیلت اهل بیت علیهم السلام :

به نقل مرحوم سید بن طاووس در کتاب الطرائف از زمخشری از علماء طراز اول اهل تسنن در واقعه مباهله:

زمخشری (۵۳۸ م) در کشاف در تفسیر سوره آل عمران در ذیل آیه مباهله آورده است: وقتی رسول خدا آیه مباهله را برای نمایندگان مسیحیان نجران خواند و ایشان را به مباهله دعوت کرد، گفتند: باشد تا در کار خود بیندیشیم و فردا برگردیم بعد از آنکه با خود خلوت کردند، از بزرگ و صاحب نظر خود «عاقب» پرسیدند: چه صلاح می دانی؟ گفت: ای گروه نصاری شما خوب دانستید که محمد صلی اللَّه علیه و آله و سلّم پیغمبر است و خدا او را فرستاده و اگر با او مباهله کنید، به طور قطع همه ما هلاک خواهیم شد، به خدا سوگند هیچ قومی با هیچ پیغمبری مباهله نکرد، مگر این که تا آخرین نفرشان هلاک شدند و اگر از من می شنوید به او ایمان بیاورید و اگر زیربار نمی روید و مصمم هستید و تا مباهله نکنید دست بر ندارید، لا اقل این نصیحت را از من بپذیرید و نزد او رفته با او خداحافظی کنید و به شهر خود برگردید.

مسیحیان نجران نزد پیامبر برگشتند، دیدند حسین (علیه السلام) را بغل گرفته و دست حسن (علیه السلام) را هم در دست دارد، فاطمه (سلام اللَّه علیها) پشت سر او، علی (علیه السلام) پشت سر فاطمه می آیند و رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله و سلّم به ایشان می گوید: هر گاه من دعا کردم شما آمین بگوئید.

اسقف نجران همین که این وضع را دید گفت: ای نصارای نجران من چهره ها و رخساره هائی می بینم که اگر از خدا بخواهند کوهی را از جای برکند، بر می کند، پس زنهار مباهله مکنید که هلاک می شوید و تا روز قیامت یک نفر نصاری بر روی زمین باقی نمی ماند بناچار مسیحیان گفتند: ای ابو القاسم رأی ما بر این قرار گرفت که مباهله نکنیم و تو را به دین خودت واگذاریم، تو هم ما را به دین خودمان واگذاری، رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: حالا که حاضر نیستید، مباهله کنیم، اسلام را بپذیرید و در نفع و ضرر با مسلمانان شریک باشید، نصاری نپیذیرفتند پیامبر صلی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: پس باید که آماده جنگ شوید، گفتند ما توانائی جنگ با عرب را نداریم، ولی با تو حاضریم صلح کنیم، بر این که با ما نجنگی و ما را نترسانی و تهدید نکنی و از دینی که داریم برنگردانی، در عوض ما سالیانه دو هزار طاقه پارچه به تو بدهیم هزار طاقه را ماه صفر و هزار دیگر را ماه رجب بپردازیم و سی و سه زره عاریه و سی و سه شتر و سی و چهار اسب جنگی تحویل دهیم.

رسول خدا این پیشنهاد را پذیرفته با آن مصالحه نمود و فرمود: به آن خدائی که جانم در دست اوست عذاب تا بالای سر نجران آمده بود، اگر صلح نمی کردند، همگی به صورت میمون و خوک مسخ می شدند و بیابان بر آنان، شعله ور می گشت و خداوند اهل نجران و حتی پرنده ها را بر درختان ایشان نابود می ساخت و یک سال نمی کشید که آنچه نصاری در دنیاست هلاک می گشت.

فخر رازی هم بعد از نقل این داستان گفته: این آیه دلالت دارد بر این که حسنین دو فرزند رسول خدایند چون وقتی مأمور شد، پسران خود را در مباهله شرکت دهد آن دو را شرکت داد، پس واجب است که بگوئیم آن دو پسران وی بوده اند، بعد می گوید و از جمله آیاتی که این معنی را تأیید می کند آیه سوره انعام است که می فرماید: وَ مِنْ ذُرِّیتِهِ داوُدَ وَ سُلَیمانَ تا آنجا که می فرماید: وَ زَکرِیا وَ یحْیی چه معلوم است که عیسی از ناحیه مادر منتسب به ابراهیم بود نه پدر، پس معلوم می شود که گاهی پسر دختر هم پسر خود انسان به حساب می آید و بعد از بیانی دیگر می گوید: روایت شده که ابو جعفر باقر (علیه السلام) نزد حجاج بن یوسف به این آیه استدلال کرده است [۱].

مسلم در صحیح خود در کتاب «فضائل الصحابه» باب (من فضائل علی بن ابی طالب) به سند خود از عامر بن سعد بن ابی وقاص از پدرش سعد روایت کرده که گفت: معاویه بن ابی سفیان به سعد دستور داد علی (علیه السلام) را ناسزا گوید و او از ناسزا گفتن به آن حضرت خود داری کرد، معاویه به او اعتراض نمود و سبب آن را پرسید، سعد گفت: مادام که سه چیز را از یاد نبرده ام هرگز او را ناسزا نمی گویم و آن سه جمله ای است که رسول خدا صلی