فایل پاورپوینت کامل محل دفن سر مبارک امام حسین علیه السلام

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل محل دفن سر مبارک امام حسین علیه السلام :

یادآوری حادثه مهم و غم انگیز، داغ ها را تازه تر و ناله ها را عمیق تر می کند. حادثه ای که در کمتر از یک روز اتفاق افتاد. اما تا قیام قیامت، دوستداران بر آن حادثه غمبار می گریند. اول صفر مصادف است با سالروز ورود کاروان اهل بیت امام حسین علیه السلام به شام و ورود سر مبارک آن حضرت به این شهر.

ورود کاروان اهل بیت امام حسین علیه السلام به شام

در نقل های تاریخی آمده است که در زمان ورود اسرا به شام، شهر را آذین بستند و در هر کوی و برزن بساط شادمانی برپا کردند. از هر گوشه و کنار آواز دف و طبل به گوش می رسید.

به نقل بعضی تاریخ نویسان، اهل بیت را سه روز در دروازه شام نگهداشتند تا کار چراغانی شان کامل شود و شهر را با زیورها، حله ها، دیبا و زر و سیم و انواع جواهرات بیارایند. آنگاه مردان، زنان، کودکان، و بزرگسالان، وزیران، و امیران، یهود و مجوس و نصاراء و همه اقوام به تفرج و تفریح بیرون آمدند، با طبل ها، دف ها، و شیپورها و سرناها و ابزار لهو و لعب دیگر. چشم ها را سرمه زده، دست ها را حنا بسته و بهترین لباس ها را پوشیده و خود را آراسته بودند. شهر چنان وضعی داشت که گویا از همه مردم در سطح شهر دمشق، رستاخیزی به پا شده است. و در چنین وضعی بود که سر مطهر امام حسین علیه السلام را وارد کردند که بر فراز نیزه بود و پشت سر آن، اسیران اهل بیت را از دروازه ساعات به داخل آوردند.[۱]

تبلیغات امویان وانمود کرده بود که بر دشمنان خلیفه و بر یاغیان پیروز شده اند و خاندان آنها را به اسارت گرفته و آورده اند. تا آنجا که سهل بن سعد در سفر خود به دمشق عبور می کند و با دیدن چراغانی و دف و طبل، می پرسد: آیا شما در شام، عیدی دارید که ما از آن بی خبریم؟ می گویند: سرحسین علیه السلام را از عراق به شام می آورند! متأثر می شود و در مقابل خواسته سکینه، دختر امام، به نیزه داری که سرسیدالشهداء را می بُرد، ۴۰۰ درهم می دهد تا سر مطهر را پشاپیش اسرا ببرد و مردم به چهره اهل بیت نگاه نکنند.

بررسی فایل پاورپوینت کامل محل دفن سر مبارک امام حسین علیه السلام

درباره محلّ دفن سر مبارک امام حسین علیه السلام و سرهای دیگر شهدای کربلا در کتاب های تاریخی شیعه و اهل سنّت و نیز منابع روایی شیعه اختلاف فراوانی مشاهده می شود. البته اقوال نقل شده نیاز به بررسی دارد؛ اما هم اکنون مشهورترین قول – که مورد قبول جامعه شیعی قرار گرفته – آن است که سر مبارک امام حسین علیه السلام پس از چندی به بدن ملحق شد و در سرزمین کربلا مدفون گردید. اقوال ذیل مورد بحث قرار گرفته است:

۱. کربلا؛

۲.کوفه؛

۳. نجف اشرف؛

۴. مسجد رقه در کنار فرات؛

۵. مدینه، در کنار قبر حضرت فاطمه سلام الله علیها؛

۶. دمشق؛

۷. قاهره.

گرچه در محل دفن سر امام حسین علیه السلام اختلاف بین علما و بزرگان دین وجود دارد. اما لازم است در این باره برای آگاهی بیشتر و بررسی دقیق تر، اقوال بزرگان، ارائه گردد:

۱. کربلا

این نظر، دیدگاه مشهور بین علمای شیعه و اهل سنت است. علامه مجلسی به این شهرت اشاره کرده است.[۲] برخی همانند سیدبن طاووس آن را امری الهی می داند که خداوند با قدرت خود و به صورت معجزه انجام داده است. وی از چون و چرا درباره آن نهی کرده است.[۳] برخی دیگر چنین گفته اند: امام سجاد علیه السلام در بازگشت در روز اربعین[۴] یا روزی غیر از آن، سر را در کربلا در کنار بدن دفن کرد.[۵] البته با صراحت نام امام سجاد علیه السلام را نمی آورد. اما اینکه آیا دقیقاً سر به بدن ملحق شد و یا در کنار ضریح و در نزدیکی بدن دفن شد، عبارت روشنی در دست نیست و در اینجا نیز سید بن طاووس چون و چرا را نهی کرده است.[۶]

عده ای گفته اند: پس از آنکه سر را در زمان یزید سه روز به دروازه دمشق آویزان کردند، پایین آورده و آن را در گنجینه ای از گنجینه های حکومتی گذاشتند و تا زمان سلیمان بن عبدالملک در آنجا بود. سپس وی آن را بیرون آورده و پس از تکفین، آن را در گورستان مسلمانان در دمشق دفن کرد. پس از آن جانشین وی عمر بن عبدالعزیز آن را از گورستان درآورده و معلوم نشد که با آن چه کرد! اما با توجه به تقید او به ظواهر شریعت، به احتمال فراوان آن را به کربلا فرستاده است.[۷] برخی از دانشمندان اهل سنّت مانند شبراوی، شبلنجی و سبط ابن حویزی نیز اجمالاً پذیرفته اند که سر در کربلا دفن شده است.[۸]

علمای شیعه، از جمله شیخ صدوق، سید مرتضی، فتال نیشابوری، ابن نما حلی، سید ابن طاووس، شیخ بهایی و مجلسی بیان کرده اند. که سر مبارک امام حسین علیه السلام به بدن ملحق شده است.

شیخ صدوق و پس از او، فتال نیشابوری در این باره می نویسند: علی بن حسین علیه السلام همراه زنان از شام خارج شد و سر حسین علیه السلام را به کربلا باز گرداند.[۹]

سید مرتضی در این باره می گوید: روایت کرده اند که سر امام حسین علیه السلام با جسد در کربلا دفن شد.[۱۰] ابن شهر آشوب بعد از نقل سخن فوق از سید مرتضی، از قول شیخ طوسی نقل کرده است که به همین سبب(ملحق کردن سر امام به بدن و دفن آن) زیارت اربعین از جانب امامان علهیم السلام توصیه شده است.[۱۱]

ابن نمای حلی نیز نگاشته است: آنچه از اقوال بر آن می توان اعتماد کرد، آن است که بعد از آن که سر امام در شهرها گردانده شد، به بدن بازگردانده شد و با جسد دفن شد.[۱۲]

سید ابن طاووس نوشته است: اما سر حسین علیه السلام، روایت شده که سر برگردانده شد و در کربلا با جسد شریفش دفن شد و عمل اصحاب بر این معنا بوده است.[۱۳]

مجلسی، یکی از وجه های استحباب زیارت امام حسین علیه السلام را در روز اربعین، الحاق سرهای مقدس را به اجساد توسط علی بن حسین علیهما السلام بیان کرده است.[۱۴] وی در جای دیگر بعد از نقل اقوال دیگر در این باره می نویسد: مشهور بین علمای امامیه آن است که سر امام همراه بدن دفن شده است.[۱۵]

برخی اندیشمندان اهل تسنن نیز این قول را بیان کرده اند:

ابوریحان بیرونی در این باره می نویسد: در روز بیستم(صفر)، سر حسین علیه السلام به بدنش ملحق و با آن دفن گردید.[۱۶]

قرطبی می نویسد: امامیه می گویند که سر حسین علیه السلام پس از چهل روز به کربلا بازگردانده و به بدن ملحق شد و این روز نزد آنان معروف است و زیارت در آن روز را زیارت اربعین می نامند.[۱۷]

قزوینی نیز نگاشته است: روز اول ماه صفر، عید بنی امیه است، چون در آن روز، سر حسین علیه السلام را به دمشق وارد ساختند و در روز بیستم آن ماه، سر ایشان به بدن، باز گردانده شد.[۱۸]

مناوی متوفای ۱۰۳۱ قمری نوشته است: امامیه می گویند: پس از چهل روز از شهادت، سر به بدن بازگردانده شد و در کربلا دفن شد.[۱۹]

۲. کوفه

ابن جوزی این دیدگاه را ابراز کرده و گفته است: عمرو بن حریث مخزومی آن را از ابن زیاد گرفت و پس از غسل، تکفین و خوشبو کردن، سر را در خانه خود دفن کرد.[۲۰]

۳. نجف اشرف

از عبارت علّامه مجلسی و نیز با پژوهش در روایات چنین به دست می آید که رأس مبارک در نجف اشرف و در کنار قبر حضرت علی علیه السلام دفن شده است.[۲۱] روایاتی همانند سلام دادن امام صادق علیه السلام به همراه فرزندش اسماعیل، بر امام حسین علیه السلام – پس از نماز خواندن بر جدشان حضرت علی علیه السلام در نجف – به صراحت و روشنی وجود سر را در نجف تا زمان امام صادق علیه السلام ثابت می داند.