فایل پاورپوینت کامل مشارکت علمی در انتشارات پژوهشگران ایران، جهان و صد دانشگاه برتر بین المللی

فایل پاورپوینت کامل مشارکت علمی در انتشارات پژوهشگران ایران، جهان و صد دانشگاه برتر بین المللی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل مشارکت علمی در انتشارات پژوهشگران ایران، جهان و صد دانشگاه برتر بین المللی شامل 98 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل مشارکت علمی در انتشارات پژوهشگران ایران، جهان و صد دانشگاه برتر بین المللی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل مشارکت علمی در انتشارات پژوهشگران ایران، جهان و صد دانشگاه برتر بین المللی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مشارکت علمی در انتشارات پژوهشگران ایران، جهان و صد دانشگاه برتر بین المللی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل مشارکت علمی در انتشارات پژوهشگران ایران، جهان و صد دانشگاه برتر بین المللی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل مشارکت علمی در انتشارات پژوهشگران ایران، جهان و صد دانشگاه برتر بین المللی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مشارکت علمی در انتشارات پژوهشگران ایران، جهان و صد دانشگاه برتر بین المللی :

۱- مقدمه

تولید علم می تواند به صورت فردی یا گروهی صورت گیرد که حالت دوم به پژوهش هایی گفته می شود که حاصل فعالیت علمی بیش از یک نویسنده است. هر چند هم نویسندگی به عنوان سنجه ای برای تعیین میزان مشارکت نویسندگان، دارای ابهاماتی است [۱]، اما امروزه این سنجه به صورت گسترده پذیرفته شده و با توجه به میزان علم به کار می رود [۲]. اهمیت مشارکت علمی در کشورهای غربی به اندازه ای است که در سیاست گذاری ها و قوانین علمی به خوبی نهادینه شده، با این هدف که شبکه همکاری علمی مستحکم تری را ایجاد و پشتیبانی کنند [۳]. گزارش های علمی در مجلات برتر علمی مانند نیچر[۱] و ساینس[۲] حاکی از این مدعا است که هم اکنون تولید علم به صورت گروهی در سطح کشورهای پیشرفته علمی نهادینه شده است [۴] و این دسته از کشورها یک شبکه همکاری علمی قوی را به وجود آورده اند که فقط به مشارکت بین کشورها محدود نبوده، بلکه در سطح داخلی نیز همکاری بین نویسندگان و مؤسسات از اهمیت ویژه ای برخوردار است [۵]. هر چند تاکنون پژوهش های مختلفی روی مشارکت های علمی پژوهشگران ایران در سطح کشور صورت گرفته، اما هیچ یک به صورت یکپارچه به مقایسه وضعیت کشور با میانگین های جهانی و دانشگاه های برتر نپرداخته است. از همین رو این پژوهش به بررسی تولیدات علمی کشور در مجلات معتبر بین المللی پرداخته و بر پایه سه شاخص مشارکت بین نویسندگان، مؤسسات و کشورها به مقایسه کشور، جهان و صد دانشگاه برتر در سه سال گذشته می پردازد.

۲- پیشینه پژوهش

مشارکت های علمی باعث افزایش کیفیت، رویت پذیری و تعداد استنادهای انتشارات علمی می شوند [۶]، هر چند به طور متوسط با افزایش تعداد مشارکت کنندگان تعداد استنادها نیز افزایش می یابد [۸،۷]، اما اینکه ترکیب مشارکت کنندگان شامل چه افراد، مؤسسات یا کشورهایی باشد می تواند در میزان افزایش تعداد استنادها تفاوت ایجاد کند، از همین رو ماحصل مشارکت به بیان افزایش تعداد استنادهای دریافت شده می تواند از یک فرد به فرد دیگر [۹]، از یک منطقه جغرافیایی به منطقه جغرافیایی دیگر [۱۰]، از یک کشور به کشور دیگر [۱۱] و از یک مؤسسه به مؤسسه دیگر [۱۲] متفاوت باشد. کارهای گروهی باعث کاهش خطا در یک پژوهش و افزایش کیفیت و دقت آن می شود، زیرا بیش از یک فرد در تولید اثر دخیل است [۱۳]. کارهای گروهی با توجه به اینکه به شبکه اجتماعی بزرگ تری متصل هستند از شانس دریافت استناد بیشتری برخوردارند. پژوهش های گروهی باعث افزایش میزان اعتماد، کاهش رقابت، تسریع و تسهیل در انتقال دانش، دسترسی به تخصص و دانش تکمیلی، تلفیق دانش و ایجاد فهم و زبان مشترک می شوند [۱۴]. همکاران نه تنها در طول زمان یک شبکه علمی را تشکیل می دهند، بلکه تعداد استنادهای آن ها به یکدیگر و همچنین تعداد ارجاعات مشترک بین آن ها به صورت مداوم در حال افزایش است. پدیده ای که نشان از آن دارد که همکاران علمی نه تنها از یکدیگر یاد می گیرند، بلکه علایق پژوهشی مشترک بیشتری نیز در طول زمان پیدا می کنند، هر چند که میزان استناد به همکاران و ارجاعات مشترک با آن ها از یک همکار به همکار دیگر متفاوت است [۱۵].

یافته های تحقیق «دیدگاه» و «حیاتی» روی تولیدات علمی ایران نشان می دهد که میزان مشارکت بین المللی در تولید علم کشور اندک است، در حالی که میزان استنادهای دریافت شده توسط همین گروه اندک از مقالات بیشتر بوده است [۱۶]. این پژوهش و همچنین پژوهش عصاره و ویلسون نشان می دهد که آمریکا، انگلیس و کانادا دارای بیشترین میزان مشارکت علمی با ایران هستند [۱۷].

دیدگاه و همکاران، میزان همکاری بین ایران و دیگر کشورهای اسلامی را اندازه گیری کردند. این پژوهش بر پایه ۶۷۵ مقاله حاصل از همکاری ایران با این کشورها صورت گرفته که نشان می دهد همکاری ایران با این کشورها به میزان ۶/۱۲ درصد افزایش داشته است [۱۸]. در پژوهش دیگری، دیدگاه و عرفان منش به بررسی میزان مشارکت پژوهشی ایران و مالزی طی سال های ۱۹۷۵ تا ۲۰۰۸ پرداخته اند [۱۹]. یافته های این پژوهش روند رو به رشد مشارکت میان نویسندگان ایرانی و مالزیایی را نشان می دهد. ولایتی و نوروزی به بررسی مقالات کشور در دوره زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۷ پرداختند و مطالعه آن ها نشان داد که هر چند روسیه، ترکیه و پاکستان از مهم ترین مشارکت کنندگان منطقه ای ایران هستند، اما میزان مشارکت آن ها و سایر کشورهای همجوار در تولید علم با ایران بسیار ناچیز است [۲۰].

اسدی و ثقفی، به بررسی هم تألیفی در حوزه فنی مهندسی پرداخته اند. این پژوهش داده های حوزه فنی مهندسی پایگاه وب آو ساینس طی سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ را بررسی کرد و نشان داد با وجود اینکه ۹۲ درصد مقالات توسط بیش از یک نویسنده به رشته تحریر درآمده اند، اما درصد مشارکت های بین المللی و بین مؤسسه ای در این مقالات اندک بوده است [۲۱]. حریرچی و همکارانش نیز در پژوهش خود بیان کردند که درصد مشارکت بین المللی تولیدات علمی ایران در سال ۲۰۰۳ در حوزه های زیست شناسی، شیمی و فیزیک هشت درصد بوده، اما این مقدار نسبت به درصد مشارکت بین المللی در تولیدات سایر کشورها در حوزه های مذکور کمتر است [۲۲]. در پژوهشی دیگر حسن زاده و خدادوست به بررسی شبکه همکاری بین المللی ایران در حوزه فناوری های نانو در بازه زمانی ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۱ پرداخته اند. هرچند تحلیل مشارکت قاره ای در این پژوهش حاکی از آن است که ایران در این حوزه بیشترین همکاری را با کشورهای قاره اروپا داشته، اما تحلیل انفرادی کشورها نشان می دهد که در حوزه مذکور بیشترین همکاری ها با کشورهای کانادا، انگلستان و آمریکا بوده است [۲۳]. در رشته های کتابداری و اطلاع رسانی، روان شناسی، مدیریت و اقتصاد نیز حریری و نیکزاد با بررسی شبکه هم تألیفی نویسندگان ایرانی از افزایش تمایل به مشارکت در هر یک از این رشته ها طی سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ خبر داده اند که اغلب به صورت مشارکت دونویسنده ای و سه نویسنده ای است [۲۴]. در پژوهش دیگری، دیدگاه و حیاتی میزان گرایش پژوهشگران ایرانی به مشارکت و همکاری در حوزه های موضوعی مختلف در سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ را به تصویر کشیده اند. نتایج به دست آمده از پژوهش مذکور حاکی از آن است که در تمام حوزه های موضوعی تمایل به الگوی مشارکت چهارنویسندگی و بیشتر به مرور زمان افزایش یافته و از الگوی تک نویسنده ای کاسته شده است. همچنین در حوزه زیست شناسی مولکولی و ژنتیک بالاترین و در حوزه ریاضیات پایین ترین میزان مشارکت دیده می شود و در حوزه های موضوعی زمین شناسی، اقتصاد و بازرگانی بیشترین و حوزه های داروشناسی و شیمی کمترین میزان همکاری بین المللی دیده می شود [۲۵].

نتایج پژوهش مردانی و همکارانش نشان می دهد که تمایل پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران به پژوهش های گروهی طی سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ افزایش یافته، به گونه ای که ضریب مشارکت تولیدات علمی این دانشگاه از ۶۱ به ۶۴ درصد رسیده است. در میان انواع همکاری ها، مشارکت بین مؤسسه ای با ۷۷/۲۳ درصد بالاترین و همکاری بین المللی با ۰۷ /۳ درصد پایین ترین نرخ رشد را به خود اختصاص داده است [۲۶]. فتاحی و همکارانش نیز به بررسی تولیدات دانشگاه فردوسی مشهد در سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ پرداخته اند. این پژوهش ضمن اینکه میزان همکاری بالایی را در این دانشگاه نشان می دهد، بیان می کند که بیشتر همکاری ها به صورت دانشجو- استاد و همکار- همکار بوده است [۲۷].

۳- پرسش های پژوهش

مشارکت و تعامل علمی سازنده با سایر کشورهای جهان از جمله سیاست های کلان علم و فناوری هستند که توسط مقام معظم رهبری ابلاغ شده اند [۲۸]. تاکنون مطالعات قابل ملاحظه ای روی وضعیت مشارکت در تولیدات علمی ایران در سطوح مختلف همکاری شامل بین مؤسسه ای، بین نویسندگان و کشورها انجام شده است، اما پژوهشی که به مقایسه وضعیت کشور در سطوح مذکور با متوسط های جهانی یا صد دانشگاه برتر دنیا بپردازد، صورت نگرفته است. بیشتر مطالعات به کشورهای مشارکت کننده و طبقه بندی آن ها پرداخته اند و همچنین اندازه مشارکت ها، به نحوی که تصویری جامع از وضعیت این سنجه را در اختیار قرار دهد، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. به همین منظور در پژوهش حاضر، پرسش های زیر در ۲۲ حوزه موضوعی بررسی شده است:

۱. اندازه گروه های هم نویسندگی در سطح کشور در قیاس با گروه های هم نویسندگی جهان چگونه است؟ این اندازه با صد دانشگاه برتر دنیا چگونه مقایسه می شود؟

۲. آیا مؤسسات پژوهشی ایران کمتر از سایر مؤسسات بین المللی با مؤسسات داخلی و خارجی همکاری علمی دارند؟

۳. تولیدات علمی ایران از نظر میزان مشارکت با سایر کشورها نسبت به میانگین جهانی و صد دانشگاه برتر در چه جایگاهی قرار دارند؟

۴- روش پژوهش

۴-۱- داده ها

در پژوهش حاضر اطلاعات مدارک با نوع مقالات علمی، مروری و کنفرانس ها از سه نمایه علوم، علوم اجتماعی و هنر و علوم انسانی پایگاه وب آو ساینس در دوره زمانی ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ استخراج شده است. استخراج داده ها در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴ صورت گرفته که از آن زمان تا کنون داده های این دوره زمانی با توجه به پدیده تأخیر در نشر مجلات علمی و به تناسب آن تأخیر در نمایه سازی آن ها در وب آو ساینس اندکی افزایش یافته است. دوره زمانی مورد بررسی نزدیک به زمان حال بوده و برای تعیین الگوی مشارکت در تولیدات علمی ایران، جهان و صد دانشگاه برتر و مقایسه آن ها با یکدیگر مناسب است. با توجه به اینکه حجم کل رکوردها زیاد بود و به منظور اینکه پردازش ها قابل مدیریت باشند، نمونه گیری صورت گرفت. حجم نمونه به گونه ای محاسبه شد تا اطلاعات کافی را برای دقت ۵/۰ با درجه اطمینان ۹۵ درصد در دسترس قرار دهد. سه نمونه به ترتیب برای تعیین الگوی مشارکت متوسط جهانی، صد دانشگاه برتر و ایران تعیین شد. دسته اول؛ یعنی کل مدارک دنیا شامل ۷۰۲,۹۹۲,۳ رکورد، دسته دوم؛ یعنی صد دانشگاه برتر شامل ۰۹۸,۱۸۱,۱ رکورد و دسته سوم؛ یعنی ایران شامل ۳۱۸,۷۲ رکورد بود و به همین ترتیب حجم نمونه ها عبارت است از ۰۵۰,۳۸، ۲۰۷,۳۷ و ۱۴۸,۲۵ رکورد که برای کل تحلیل ها در این پژوهش به کار رفته است.

۴-۲- طبقه بندی موضوعی

برای پاسخ گویی به پرسش های این پژوهش، مقالات چاپ شده در هر یک از مجلات برمبنای نام مجله در یکی از حوزه های موضوعی ۲۲ گانه پایگاه طلایه داران علم مؤسسه تامسون رویترز (ESI[3]) قرار گرفت. این طبقه بندی موضوعی از فهرست مجلات موجود در وب سایت «ساینس واچ[۴]» این مؤسسه استخراج شد که شامل عناوین مجلات و حوزه موضوعی موردنظر است. در این فهرست هر مجله در یک حوزه موضوعی قرار گرفته و از همین رو هر مقاله نیز تنها در یک حوزه موضوعی قرار می گیرد. تقسیم بندی حوزه های ۲۲گانه در آی.اس. آی برحسب محتوای نشریات و علم جهانی است و لزوماً با رشته های تحصیلی مطابقت ندارد. صرف نظر از اینکه برخی شاخه های علم به صورت بین رشته ای و میان رشته ای هستند، سهم هر یک از وزارتخانه ها از تولیدات علمی حوزه های موضوعی ۲۲گانه محاسبه شد (نمودار ۱). با توجه به سهم هر یک از وزارتخانه ها می توان حوزه های موضوعی را به سه گروه تقسیم کرد: ۱) حوزه هایی که بخش اعظمی از تولیدات علمی آن توسط وزارت علوم صورت می گیرد ۲) حوزه هایی که بیشترین مدارک تولید شده در آن به وزارت بهداشت مربوط است و ۳) حوزه های که حاصل مشارکت هر دو وزارتخانه هستند.

نمودار ۱- سهم هر وزارتخانه از تولیدات علمی ۲۲ حوزه موضوعی

نمودار (۲)، درصد تولیدات علمی هر یک از حوزه های موضوعی ۲۲ گانه نسبت به کل تولید علم ایران در بازه زمانی ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ را به تصویر می کشد. همان گونه که در این نمودار نیز نشان داده شده است، یکی از حوزه های موضوعی ۲۲گانه، حوزه چندرشته ای[۵] نام دارد. تعداد مقالات این حوزه موضوعی در تولید علم ایران در بازه زمانی مورد مطالعه اندک بوده و به همین دلیل از پژوهش حاضر حذف شده است.

نمودار ۲- درصد حوزه های موضوعی در تولید علم ایران در دوره ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳

۴-۳- تعیین الگوی مشارکت

به منظور تعیین الگوی مشارکت از دو فیلد نام نویسندگان (AU) و وابستگی سازمانی (C1) استفاده شده است. وابستگی سازمانی علاوه بر نام مؤسسه، نام کشور نویسنده (گان) را نیز دربردارد. تعداد نویسندگان به ازای هر مقاله محاسبه شده و برای محاسبه تعداد مؤسسات و کشورها موارد تکراری در هر مقاله حذف شده؛ یعنی اگر در یک مقاله، یک مؤسسه یا یک کشور بیش از یک بار تکرار شده بود، فقط یک بار محاسبه شده است.

۴-۴- انتخاب صد دانشگاه برتر

صد دانشگاه برتر از نظام رتبه بندی لایدن[۶] به عنوان یکی از نظام های معتبر رتبه بندی، انتخاب شده است (جدول ۱). در این نظام، صد دانشگاه برتر در سال ۲۰۱۳ برحسب شاخص اثرگذاری استخراج شده و نرمال سازی بر حسب حوزه های موضوعی و سال نشر مقالات صورت گرفته است [۶].

جدول ۱- نام صد دانشگاه برتر

۵- تحلیل یافته ها

* اندازه گروه های هم نویسندگی در سطح کشور در قیاس با گروه های هم نویسندگی جهان چگونه است؟ این اندازه با صد دانشگاه برتر دنیا چگونه مقایسه می شود؟

تعداد مقالاتی که به صورت انفرادی توسط پژوهشگران کشور در سطح بین المللی منتشر شده به مراتب کمتر از متوسط جهانی و صد دانشگاه برتر است. جدول (۲) نشان می دهد که تنها پنج درصد از مقالات کشور به صورت تک نویسندگی تولید شده، در حالی که سهم این دسته از مقالات در سطح جهان و صد دانشگاه برتر به ترتیب نُه و شش درصد است. البته اطلاعات این جدول حاکی از آن است که این واقعیت در تمامی ۲۲ رشته بررسی شده، یکسان نیست؛ به عنوان مثال، در ایران تنها یک درصد از مقالات حوزه های ایمنی شناسی، زیست شناسی و بیوشیمی، تک نویسنده ای هستند که این رقم حتی از متوسط جهانی و صد دانشگاه برتر نیز کمتر است. سه شاخه موضوعی ۱) ریاضیات، ۲) علوم اجتماعی و کلیات و ۳) اقتصاد و بازرگانی دارای بیشترین میزان مقالات تک نویسنده در سطح جهانی و صد دانشگاه برتر هستند، اما این الگو با آنچه در این سه رشته در سطح کشور می گذرد تفاوت قابل ملاحظه ای دارد. مقایسه میزان مقالات تک نویسندگی کشور با صد دانشگاه برتر در جدول (۲) نشان می دهد که در برخی حوزه های موضوعی درصد این گونه از مقالات بیش از صد دانشگاه برتر دنیا است.

پژوهشگران وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، مقالات خود را با گروه های پژوهشی با اندازه های بزرگ تر از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تألیف کرده اند، اما باز هم اندازه این گروه ها از میانگین جهانی و صد دانشگاه برتر کوچک تر است. به طور کلی این حوزه شامل حوزه های پزشکی بالینی، روان درمانی و روان شناسی، علوم اعصاب و روان، داروشناسی و ایمنی شناسی می شود. بررسی دقیق تر نتایج نشان می دهد که حدود ۱۸درصد مقالات صد دانشگاه برتر در این حوزه ها توسط گروه های پژوهشی ده و بیش از ده نفر به رشته تحریر درآمده اند. این در حالی است که تمایل به مشارکت و تشکیل گروه هایی با این ابعاد، تنها در پنج درصد از تولیدات علمی ایران در این حوزه ها دیده می شود. همان گونه که پیش از این نیز به آن اشاره شد، تولیدات علمی پژوهشگران وزارت علوم، تحقیقات و فناوری توسط گروه های کوچک تری شکل گرفته اند. به طور کلی، در حدود ۷۷ درصد از مقالات این وزارتخانه با