فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج

با فایل فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج شامل 41 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مطالبی در باره استدراج :

سنستدرجهم من حیث لایعملون (اعراف، ۱۸۲)

به زودی – منکران آیات خود را به آهستگی و تدریج از راهی که ندانند، غافلگیر می کنیم.

از قوانین بسیار مهمی که در قضا و قدر دخالت دارد و فهم درست آن می تواند در تحلیل قضا و قدر مؤثر باشد، قانون استدراج است. این اصطلاح مبین حالتی است که فردی به گناهی مشغول باشد و خداوند بجای تأدیب، نعمت فراوان به او ببخشد و از گناهی که انجام می دهد، استغفار را فراموشش سازد. ( ولی اگر در برابر نعمت های خدا – شکر گزار باشد باز نعمت هایش را به او فراوان می کند ). استدراج در روایات از امام صادق (علیه السلام)، در تفسیر آیه فوق چنین نقل شده که فرمود: «هو العبد یذنب الذنب فتجدد له النعمه معه تلهیه تلک النعمه عن الاستغفار من ذلک

منظور از این آیه بنده گنهکاری است که پس از انجام گناه، خداوند او را مشمول نعمتی قرار می دهد ولی او نعمت را به حساب خوبی خودش گذاشته و از استغفار در برابر گناه غافلش می سازد._( کلینی، محمد بن یعقوب؛ اصول کافی،ج،ص. )

در روایتی از مولای بزرگوار امام صادق علیه السّلام تبیین این قانون با تکیه بر آیات قرآن کریم به خوبی مورد بررسی قرار گرفته است.

امام بزرگوار علیه السّلام فرمودند:

آن بنده ای است که گناهی مرتکب شود، و خداوند باز به او نعمت دهد و همین نعمت او را از طلب آمرزش برای گناهی که مرتکب شده است، بازدارد.

مفهوم قانون استدراج در آیه و تفسیر آن توسط مولای بزرگوار علیه السّلام قابل بررسی می باشد و ما را با مفهوم آن آشنا می سازد.

بطور کلی می توان گفت زمانی که بنده ای مشغول گناه باشد و خداوند نعمت فراوان به او عنایت فرماید و بدین وسیله او از نعمت استغفار غافل باشد، چنین عاملی پر مخاطره ترین و هولناک ترین حالتی است که یک انسان می تواند دارای آن باشد.

مفهوم قانون استدراج در روایتی از مولای بزرگوار، امام حسین علیه السّلام به خوبی قابل بررسی می باشد؛ آن بزرگوار می فرمایند:

استدراج خداوند برای بنده اش آن است که او را از نعمت فراوان برخوردار نماید و توفیق شکرگزاری را از او سلب نماید.

با توجه به قانون استدراج، می توان گفت که این پدیده اگر دامنگیر فردی شود سرگرم شدن او به مواهب دنیوی بیشتری می شود، در حالی که از استغفار غافل می گردد و در نتیجه انسان در گِردابی هراس انگیز گرفتار می شود که از این حالت باید به خدای تعالی پناه بُرد.

مولای بزرگوار، امیرالمؤمنین علیه السّلام می فرمایند:…بسا کسی که نعمت به او بخشیده شده، و همان نعمت، او را اندک اندک به دام انداخته (و غافلگیر کرده) است.

به جرأت می توان گفت که اگر خدای تعالی به بنده ای چنین قضایی مقدر فرماید، او را در هولناک ترین و خطرناک ترین شرایط زندگی قرار داده است؛ زیرا فرد زمانی که در مال او و ثروت غوطه ور باشد و این عامل سبب می شود که او از یاد خدا غفلت ورزد و به دستوراتی که او برایش مقدر فرموده است، سرباز زند؛ چنین موقعیتی ممکن است بظاهر برای فرد مطلوب باشد؛ اما او ندانسته در گردابی فرو می رود که خارج شدنش بسیار مشکل است.

مولای بزرگوار، امام صادق علیه السّلام می فرمایند:

چون خدا بنده ای را ناخوش دارد، مال را محبوب او می گرداند، و فراوان در اختیارش می نهد و فکر او را مشغول دنیا می سازد، و او را به هوی نفسش باز می گذارد؛ پس بر مرکب سرکشی سوار می شود و به گستردن تباهی می پردازد و بر بندگان خدا ستم می کند.

ماجرای غم انگیز چنین افرادی اگر به خود آیند و متوجه شوند که در چه گرداب هولناکی غوطه ورند، بسیار تأسف بار است؛ اما متاسفانه افرادی که در چنین موقعیتی قرار می گیرند، براساس غوطه ور شدن در نعمت های مادی، خداوند آنها را غافل می سازد و هرگز به ذهنشان خطور نمی کند که چه بلای عظیمی دامنگیر آنان گشته است.

از حسین بن علی(صلوات الله علیهما) در تحف العقول نقل شده فرمود:

«استدراج از خداوند سبحان آن است که نعمت بنده را فراوان کند و توفیق شکر را از او سلب نماید.» [قریشی، سید علی اکبر؛ قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ش، ششم، ج ، ص: استدراج، نزدیک شدن تدریجی به عذاب خدا

توضیح استدراج توسط امام صادق(علیه السلام) مولای بزرگوار، امیرالمؤمنین علیه السّلام در توصیف چنین افرادی می فرمایند: چه بسیارند مهلت یافتگان غافل، با نعمتی که به ایشان داده می شود، به دام غفلت می افتند و با پرده ای که بر گناه ایشان کشیده می شود، گول می خورند و با سخن نیکی که درباره آنان گویند، در معرض آزمایش قرار می گیرند؛ و خدا هیچکس را به چیزی مانند مهلت دادن، در معرض آزمایش قرار نداده است.

مطالعه افرادی که در معرض چنین آزمایش خطرناکی قرار گرفته اند، می تواند ما را در شناخت این قضای مطلوب که خود انسان در پدید آوردن آن نقش بسزایی دارد، یاری کند.

در روایات اسلامی نمونه های بارزی وجود دارد که مطالعه آنها بیانگر چگونگی مقدرشدن این قانون در زندگی آنان می باشد.

مولای بزرگوار، امام صادق علیه السّلام فرمودند: پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم را برای طعام دعوت کردند؛ چون به منزل میزبان رفت، مرغی را دید که روی دیوار تخم می گذاشت؛ سپس تخم مرغ افتاد و روی میخی قرار گرفت؛ نه به زمین افتاد و نه بشکست.

پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم از آن منظره در شگفت شد.

مرد عرض کرد؛ از این تخم مرغ تعجب می کنی؟ سوگند به آنکه تو را به حق مبعوث ساخته، که من هرگز بلایی ندیده ام! رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم برخاست و غذای او را نخورد و فرمود: کسی که بلایی نبیند، خدا به او نیازی ندارد!

مطالعه ماجرای چنین افرادی که خداوند کوچکترین ضرر مالی را از آنان دریغ می دارد تا بدین وسیله آنان در غفلت و بی خبری غوطه ور گردند و زندگی آنها تؤام با غوطه ور شدن در نعمت های مادی باشد و آنان نتوانند به آسانی خود را از این حالت هولناک نجات دهند، قابل تأمل است.

ماجرای دیگری از شرح حال فردی، مبین جاری شدن این قانون الهی در زندگی بعضی از انسانها می باشد.

مولای بزرگوار، امام صادق علیه السّلام می فرمایند:

خدای تبارک و تعالی فرشته ای را به زمین فرستاد و آن فرشته روزگاری در زمین بسر می برد؛ سپس به آسمان بالا رفت.

از او سؤال شد که در زمین چه دیدی؟

گفت: عجایب بسیار دیدم و عجیب تر از همه اینکه بنده ای را دیدم