فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب

با فایل فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب شامل 94 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معرفت شناسی کار و کارگر در کلام رهبر انقلاب :

با توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری، کار و کارگری تعیین کنندگی خاصی در تعالی جامعه داشته و برخلاف تبلیغات موجود این طبقه دل بسته ترین افراد جامعه به انقلاب و نظام اسلامی اند.

به گزارش خبرگزاری فارس، با توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری، کار و کارگری تعیین کنندگی خاصی در تعالی جامعه داشته و برخلاف تبلیغات موجود این طبقه دلبسته ترین افراد جامعه به انقلاب و نظام اسلامی اند.در متن ذیل گوشه ای از بیانات مقام معظم رهبری در این زمینه را به مرور می نشینیم.

ساحت معنوی کار در اسلام

از جنبه معنوی کارگر باید احساس کند که بار سنگینی را بر دوش دارد. مسئولان و مردم باید شأن و اهمیت نقش او را درک کنند و بدانند که کارگر شأن معنوی و انسانی بالایی در جامعه دارد. در نظام ارزشی اسلام، پولدار بودن اصلاً ارزش نیست؛ حتی بسیاری از خصوصیات نفسانی، جزو ارزش ها به حساب نمی آید؛ اما کارگر بودن – ولو برای خودش کار کند – یک ارزش است، و اگر کار، انجام شده، در پیشبرد زندگی جامعه مؤثر باشد، ارزش آن مضاعف خواهد شد؛ به همین خاطر، رسول اکرم ( ص ) دست کارگر را بوسید. دست کارگر بوسیدن، امتیاز مادی برای کارگر محسوب نمی شود؛ اما برای او یک امتیاز معنوی است؛ زیرا شأن کارگر را در جامعه بالا می برد.

کارگر؛ رکن اساسی کار

امروز هم اگر ما دنبال توسعه ی اقتصادی هستیم، باید کار را تقویت کنیم؛ بدون کار نمی شود. مرتب صحبت از سرمایه گذاری است. بنده نقش سرمایه گذاری را قبول دارم؛ بدون سرمایه گذاری هم کاری صورت نمی گیرد؛ اما سرمایه گذاری یک رکن کار است؛ رکن اساسی کار کارگر است. کاری که از روی دلسوزی، از روی کاردانی، با پیگیری و با قبول شرایط دشوار همراه نباشد، نمی تواند کشو را نجات دهد.

اهتمام به کارگر شرط بی نیازی از پول نفت

ما امروز دنبال استقلال اقتصادی هستیم؛ دنبال رها شدن کشور از وابستگی به نفت هستیم. امروز می خواهیم در وضع اقتصادی کشور ترتیبی داده شود که پایین آمدن فلان مقدار از قیمت یک بشکه ی نفت، نتواند در کشور ما این همه تأثیر بگذارد. این کارها چگونه ممکن است؟ اگر ما بخواهیم خودمان را از نفت بی نیاز کنیم، غیر این است که باید به محیط کار، به جامعه ی کارگری، به مسئله ی کارگاه ها و به مسئله ی آموزش کارگران، اهتمام ویژه ای بشود؟ توسعه ی اقتصادی، بدون تقویت مسائل کار و نگاه به کار، امکان پذیر نیست. این انسانی که خودش را صرف این کار می کند، باید بداند که نظام پشتیبان اوست.

نسبت کار و کسالت

کارگران عزیز! کشور به شما احتیاج دارد. بدانید که ممکن است هزاران نفر از شما با نام و نشان شناخته نشوید؛ اما تأثیر یکایکتان در آینده ی این کشور – نه آینده ی دور؛ بلکه همین ده سال و بیست سال دیگر – تأثیر نمایانی خواهد بود. همه ی شما تأثیر خواهید داشت؛ بنا بر این کار کنید. نبی مکرم صلوات الله و سلامه علیه به امیرالمؤمنین علیه الصلاه و السلام فرمودند: «ایاک و الکسل و الضجر »؛ از دو چیز پرهیز کن: یکی از ملالت و یکی از کسالت. ملامت، یعنی این که انسان حوصله ی کار نداشته باشد؛ کسالت هم یعنی تنبلی.

روابط کارگر و کارفرما در نگاه اسلام

نگاه اسلام این نیست. نگاه اسلام، نگاه همکاری است. این ها [کارگر و کارفرما ] دو تا عنصرند؛ وقتی که با هم ترکیب شدند، کار به وجود می آید. بر خلاف نگاه چپ و مارکسیستی که همه چیز را بر اساس تضاد میدانست – که به حمدالله از صفحه ی تفکرات فلسفی دنیا محو شد – نظر اسلام، نظر التیام است؛ نظر همکاری است. دو عنصر به جای اینکه با هم ضد باشند تا تولید یک موجود سومی را بکنند، با هم التیام پیدا می کنند تا موجود سومی به وجود بیاید. این، نگاه اسلام است؛ نگاه طبیعت، نگاه سنت الهی و قوانین آفرینش. در همه ی قضایای عالم همین جور است؛ از قضایای طبیعی، تا قضایای سیاسی، تا قضایای تاریخی، اقتصادی و غیر اقتصادی. نظریه ی اسلام در مقابل نظریه ی تضاد مارکسیستی، نظریه ی التیام و ائتلاف و ازدواج و همراهی و هم سویی است. در مورد مسئله ی کارگر و کارفرما هم همین است؛ دو تا عنصرند، این ها باید دست ها را در دست هم بگذارند تا کار به وجود بیاید، تا تولید به وجود بیاید. کارگر بدون کارفرما کاری از او ساخته نیست، کارفرما هم بدون کارگر هیچ کاری نمیتواند بکند. این دو تا کنار هم که قرار گرفتند، یک رابطه ی سالم، اخلاقی و انسانی بین خودشان تعریف کردند، آن وقت فضا می شود فضای گسترش تولید. علاوه بر پیشرفت مادی، معنویت هم به وجود می آید. این، نگاه ماست. ما نه کارفرما را مثل آن جریان چپ، ملعون و مطرود میدانیم؛ نه مثل آن جریان راست، سلطان و صاحب اختیار میدانیم؛ نه، کارفرما میتواند عنصر شریفی باشد – وقتی حقیقتاً همکاری بکند، واقعاً شریف است – عنصر شریف دیگری در کنار عنصر شریف کارگر؛ با همدیگر، دست در دست هم، با روابط تعریف شده ی انسانی و اسلامی حرکت کنند. این، آن پایه ی کار است. همه باید در این جهت کار کنند. طراحان، سیاست سازان، سیاستمداران، کسانی که در مرحله ی اجرا قرار دادند، باید در این جهت کار کنند. آن وقت خود کارگر و خود کار فرما هم باید با اخلاصِ کامل سعی کنند محصول کارشان کشور را جلو ببرد.

نسبت کارگری و روشنفکری

کارگرها در جامعه، یک قشر آگاه محسوب می شوند. من این قشر را جزو گروه های روشنفکر- به معنای عام آن – می دانم. در ابتدای پیروزی انقلاب، مارکسیست های آمریکای سرمایه گذاری روی این قشر را شروع کرده ند. قصد آن ها این بود که این دست کار آمد و بازوی قوی را از انقلاب بگیرند، و اگر بتوانند، آن را علیه نظام به کار بندند؛ خیلی هم تبلیغات می کردند. اگر قرار بود این تبلیغات مؤثر واقع شود، می باید حداقل یک دو سال اول انقلاب، در واحدهای صنعتی کشور بیکاری مزمن می داشتیم.

وفا داری کم نظیر کارگران به جمهوری اسلامی

در پاسخ به زمینه های تبلیغاتی آن روزها، مشت طبقه ی کارگر، چنان به دهان دشمنان اسلام و انقلاب خورده آن ها را مأیوس و گیج کرد و تا مدتی به سراغ این قشر نیامدند. این روحیه در دنیا کم نظیر است. حتی در نظام های کارگری که صرفاً به اسم کارگر توجه می شود، وفاداری به انقلاب، مثل وفاداری کارگران به جمهوری اسلامی نیست. بنابراین، نقش کارگران در کشور ایران، برجسته و ممتاز است.

مبارزه و مقابله کارگران با تعطیل نمودن کارخانه ها

همچنین کارگران، هم قبل از انقلاب، هم بعد از پیروزی انقلاب، در دوران جنگ تحمیلی و در میدان های مختلف امتحان خود را دادند. آن ها در صحنه حضور پیدا کردند و به کم ساختند و نگذاشتند کارخانه ها تعطیل شود، تا ما توانستیم این راه پر گردنه ی صعب العبور بیست و یک ساله را طی کنیم و به این جا برسیم. بنابراین، این قشر امتحان خوبی داد.

یکی از کارهای مهم این قشر، مبارزه با کسانی بود که می خواستند کارخانه ها و کارگاه ها را به تعطیلی بکشانند. یقیناً بعضی از شما می دانید که بسیار سعی و تلاش شد که جمهوری اسلامی با اعتصاب های کارگری مواجه شود. چه کسانی در مقابل این ها ایستادند؟ خود کارگران،… این ها پیش خدا بسیار اجر و قیمت دارد. امروز هم همین طور است. امروز هم انسان زمزمه هایی را می شنود که به مناسبت فلان مسئله، فلان قانون، فلانه بهانه، عده ای سعی می کنند، یا بعضی از مراکز تلاش سازمان یافته می کنند، شاید بتوانند به نحوی بدنه ی کارگری کشور را فلج کنند! می دانید چه بر سر کشور می آید؟ آن ها این را می خواهند. آن ها حقوق کارگر را دنبال نمی کنند. سعی آن ها این است که این راه سختی را که امروز دولت و مسئولان در پیش دارند و عرق ریزان و تلاش کنان و با توکل به خدا

در مقابل این همه توطئه ی متراکم – محاصره های اقتصادی، خباثت های استکبار جهانی، کارشکنی ها، مانع تراشی ها – پیش می روند، متوقف کنند. چگونه ؟ نگذارند کار در کشور باقی بماند و بدنه ی کارگری را از کار منفک کنند تا فلج شود. اگر در جامعه رونق اقتصادی نباشد، اگر تولید کار و تولید ثروت نباشد از جمله کسانی که در درجه ی اول بیشترین صدمه را خواهند دید، باز هم همین قشرهای مستضعف و محروم وب خصوص قشرهای کارگری هستند. دشمن این را می خواهد.

امروز عده ای ساده لو خانه سعی می کنند چشمه ای خودشان را ببندند و دشمن را نبینند. لیکن واقعیت این است که دشمن دست به کار است و می خواهد حرکت جمهوری اسلامی را هر طور بتواند؛ با تبلیغات، با جنجال های سیاسی، با هیاهو، با ادعای طرفداری از این قشر متوقف کند. همتّشان این است که در جمهوری اسلامی کارها فلج شود و کاری پیش نرود.

نسبت وجدان کاری و فرهنگ عمومی

این که من عرض کردم ” وجدان کاری ” یک تعارف نیست. باید برنامه ریزی کنند. “وجدان کاری ” باید فرهنگ عمومی مردم شود. باید اگر کسی کاری انجام می دهد، فکر کند که یک نفر بالای سرش ایستاده است؛ حتی اگر تنها، در اتاقی خلوت باشد. کار باید کامل، محکم، قوی، ابتکاری و همراه با نیاز انجام گیرد.

کاری کنیم که کار و عمل سازنده؛ چه عمل فرهنگی و چه عمل اقتصادی و چه عمل اجتماعی و چه عمل سیاسی، برای کسی که کننده ی آن است یک عمل مقدس به حساب آید. همه احساس کنند این کاری که انجام می دهند یک عبادت و یک عمل خیر و صالح است. همه باید کارشان را با جدیت و به نیکی انجام دهند. از نبی اکرم صلوات الله و سلامه علیه نقل شده است که فرمود: « رحم الله امرء عمل عملا فاتفنه »؛ رحمت خدا بر انسانی که کاری را انجام دهد و آن را نیکو و محکم و متقن و صحیح انجام دهد. این مربوط به وجدان کاری است. در مورد انضباط اجتماعی نیز همین است که همه حد اجتماعی صحیحی را که قانون معنی می کند و مقررات و حدود الهی معین می نماید، با دقت رعایت کنند تا زندگی یک زندگی صحیح و سالمی باشد.

رابط دقت عمل و بهبود در کار

وقتی همه ی کنندگان کار، با احساس وجدان کاری به کار پرداختند و فهمیدند در حالی که کار را می کنند، اگر صاحب کار هم نیست، اما خداوند متعال حاضر و ناظر است، کرام الکاتبین حاضرند و ملائکه ی مقرب الهی نگاه می کنند؛ هر دقتی که برای بهبود کار بشود، مورد تحسین کرام الکاتبین خواهد بود و در پرونده ی عمل کننده ی کار ثبت خواهد شد. این چیزها، در محاسبات بشری ما به حساب نمی آید و غالباً نمی بینیم، غفلت می کنیم و بدان توجه نداریم؛ اما در حساب خدا که این حرف ها نیست.

اگر شما آن یک دقیقه ی آخر را هم که سر کلاس بودید، درس دادید و نگذاشتید ضایع شود؛ یا با آن شاگرد بد آموز، حقیقتاً صرف وقت کردید و کوششتان را به کار، یا در کارخانه، یا در مزرعه، یا در خانه که مشغول کار هستید و یا هر جای دیگر، دقت به خرج دادید؛ آن سوزنی را که با دقت در پارچه فرو بردید و… همین دقت و اهتمام، در پرونده ی عملتان ثبت خواهد شد. این ثبت در پرونده الهی، فایده اش فقط مربوط به قیامت نیست؛ در همین دنیا هم اثر می کند.

یعنی محکم کاری و دقت در کار دنیا، یک جامعه ی سرافراز، آباد، با انسان های قوی، مستحکم، تسلیم نشوی در مقابل دشمن، بی نیاز از لئام خلق خدا و دشمنان جامعه پدید خواهد آورد. نام نیکی هم برای این جامعه و این کشور، در عالم به وجود خواهد آورد. این ها مربوط به این طرف مرز مرگ است. آن طرف مرز هم که برزخ و قیامت و ثواب الهی است، مترتب بر این کارهاست. این، توصیه ی ما به شماست. من، هم از جامعه ی کارگری کشور هم از جامعه ی تعلیم و تربیت کشور، ضمن تشکر و سپاس عمیق قلبی، این درخواست را هم دارم. انشاء… که بتوانید روز به روز کار خود را بهبود بخشید.

ملازمه کار واتقان

هر که در این روندکلی، همان کاری را که انجام می دهد و به او محول شده است، باید خوب و صحیح و دقیق انجام بدهد. «رحم الله امراء عمل عملاً فاتقنه ». روایت است، خدا رحمت کند آن کسی را که اگر کاری انجام می دهد -چه کارهای یدی و چه کارهای فکری- محکم و متقن انجام بدهد. مثلاً فرض کنید، چون فلان کارگر ایران خودرو، لازم ندانسته که فلان پیچ را یک نیم پیچ دیگر بچرخاند – که برای او، کار خیلی کوچکی است – تأثیرش این است که یک چند کیلومتر که ماشین راه رفت، ناگهان می بینند لق لق می کند؛ چون او “اتقنه ” را آن جا انجام نداده است. این بیچاره صاحب ماشین، هزاران دردسر را متحمل می شود، برای خاطر این که فلان کارگر می بایست فقط یک ثانیه حرکتی را انجام می داد و نداد. اتقان، این است.

تعلیم و تربیت، لازمه وجدان کاری

یکی از کارهایی که وجدان کاری لازم دارد، تعلیم و تربیت است. یک یک مردم، کنندگان واقعی کار هستند.

عزیزان من ! این خانه، خانه ی شماست. این مملکت، مملکت شماست.مملکت عظیم، با برکت و ثروتمندی است. خیلی ثروت در این خاک نهفته است که همه اش متعلق به شما و نسل های آینده ی این کشور است. ثروت معنوی زیادی در این کشور وجود دارد و همه اش متعلق به شماست. این همه علم، استعداد، آگاهی و اخلاقیات خوب، به برکت اسلام، فرهنگ کهن اسلامی و سوابق این ملت در این کشور هست که متعلق به شماست. چه وقت می توانید استفاده کنید؟ وقتی که این ملت، آماده ی کار باشد؛ کمر بسته باشد؛ هیچ کس در کارهای خود کوتاهی نکند و بی کاری را برای خود مغتنم نشمارد.

تلازم کار و عبادت

این کاری که شما برای توسعه و پیشرفت کشور می کنید، یک عبادت قطعی است. به مسؤلان هم سفارش می کنم که پاس طبقات کارگر و محروم و مستضعف و این مردم مؤمن را بدارند؛ آن ها را در قوانین، در مراجعات اداری و در سایر مراجعات گوناگونی که با دستگاه های دولتی دارند، مورد توجه قرار بدهند.

علم، کار و کارگر

علم بدون کار، و علم بی عمل

شاید در بین روزهایی که در جمهوری اسلامی نام و عنوانی پیدا کرده است، هیچ روزی مثل این روز نباشد؛ چون دو عنوان خیلی مهم، حساس، کارآمد و خیلی عزیز، با هم در این روز مجتمع شده است. یکی عنوان علم و دیگری عنوان کار است. هم روز علم است و هم روز کار. واقعاً هم اگر درست نگاه کنیم، دنیا و آخرت هر امّت، جمعیت و همچنین هر فردی، به این دو چیز بستگی دارد. هر کدام بدون دیگری، خاصیت کامل خود را ندارد. علم بی کار، همان علم بی عمل است. “العامل بلا عمل، کالشجر بلا ثمر. ” درختی روییده است؛ مظهر قدرت الهی است؛ این میوه ندارد. از آن طرف هم “المتعبد بلا علم کحمار الطاحونه. ” وقتی کسی بدون علم کار کند، از آن طرف هم عبادت خدا باشد، باز هم فایده ای ندارد. مثل حرکت دورانی: کسی بدون پیشرفت، دور خودش چرخ می خورد. کشور، هم به علم و هم به کار احتیاج دارد. خدای متعال هم، هر دوی این ها را حسنه قرار داده و برای آن ها اجرا و ثواب معین کرده است.

خوب؛ وقتی که ما از علم تعریف می کنیم، این در واقع تعریف از معل