فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره

با فایل فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره شامل 62 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مقام خَلیفَهُ اللهی برای انسان;تفسیر آیه۳۰ از سوره بقره :

وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَهِ إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَهً قالُوا أَ تَجْعَلُ فیها مَنْ یُفْسِدُ فیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ قالَ إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ

و (به یاد آر) وقتی که پروردگارت فرشتگان را فرمود که من در زمین خلیفه ای خواهم گماشت، گفتند: آیا کسانی در زمین خواهی گماشت که در آن فساد کنند و خونها بریزند و حال آنکه ما خود تو را تسبیح و تقدیس می کنیم؟! خداوند فرمود: من چیزی (از اسرار خلقت بشر) می دانم که شما نمی دانید. (سوره بقره آیه ۳۰ (

تفسیر المیزان

وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَهِ) 🙁 هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت. ..)،دراینجا قول و گفتار نوعی ایجاد و خلق صوت ازجانب خداست، (إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَهً ): (همانا من درزمین جانشینی قرار می دهم ) تا خلیفه وجانشین من درزمین باشد،(قالُوا أَ تَجْعَلُ فیها مَنْ یُفْسِدُ فیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ):(فرشتگان گفتند آیا درزمین کسی را قرار می دهی که فساد کند و خون بریزد؟)،پس ملائکه ازاین قول خدای تعالی چنین فهمیده اند که این عمل باعث وقوع فساد و خونریزی می شود، چون می دانسته اند که بشر چون مادی است و قوای غَضَبی و شَهَوی دارد و زمین دارِ تزاحُم و مَحدودُ الجهات است، لاجرم زندگی اجتماعی باید در آن محقق شود و بقاء در زمین بوسیله نظامی اجتماعی صورت می گیرد و لازمه این تزاحم و تنازع هم فساد و خونریزی است. درحالیکه مقام خلافت تحقق نمی یابد جزاینکه خلیفه درتمامی شئون وجودی خود نمایشگر مُستخلِف باشد و خدای متعال که مُستخلِف این خلیفه است دارای تمامی اسماءِ حسنی و صفات عُلیای جمال و جلال است و منزه ازهرعیب ونقص می باشد و درفعلش منزه ازهر شر و فساد است و خلیفه ای که درزمین با کلیه آثار مادی نشو و نما کند کجا می تواند جانشین چنین خدایی باشد؟(مالِلتُّرابِ وَ رَبُّ الأَربابِ، خاک کجا و خدا کجا؟) این سخن فرشتگان پرسش از امری است که برآنها مجهول بوده و خواسته اند ازآنها رفع اشکال شود، پس درمقام پرسش و توضیح خواهی بوده اند نه درمقام اعتراض و خصومت. و خلافت اقتضاء می کند که خلیفه، پروردگار و مُستخلِفِ خود را حمد وتسبیح بگوید و وجود او را منزه بداند درحالیکه خلیفه زمینی اقتضاء مادی بودنش فساد وخونریزی است، (وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ):(درحالیکه ما فرشتگان تو را حمد و تسبیح می گوئیم و تو را مقدس می دانیم )، پس ملائکه با این حساب شایسته تر هستند به اینکه جانشین خدا باشند، اما خدای متعال در رد سخن آنان می فرماید:(قالَ إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ ):(فرمود:من چیزی را می دانم که شما نمی دانید) این دلالت می کند که منظور خداوند ازخلافت، جانشینی درزمین بوده، نه اینکه انسان جانشین ساکنان قبلی زمین شود و این مقام اختصاص به آدم (ع ) ندارد، بلکه این مقام در فرزندان او هم موجود است و دیگر اینکه خداوند مسأله طرح شده ازجانب ملائکه را نفی نکرد و همچنین حمد و تسبیح ملائکه را نفی نفرمود،بلکه ازاین جهت، سخنان ملائکه مورد تأیید حضرت حق بود، لکن فرمود: من مصلحتی در این امر می دانم و می بینم که شما نمی دانید،یعنی انسان اسراری و کمالاتی را ازجانب خدای سبحان می پذیرد و تحمل می کند که ملائکه قدرت و تحمل آن را ندارند. ابن کثیر نقل کرده است از امام حسن (ع ) که جن درزمین ساکن بودند و فساد و خونریزی می کردند و این سخن ملائکه اشاره به دوران زندگی جنیان است وهمچنین قُرطُبی استدلال کرده است به این آیه و نظایر آن بر وجوب نصب خلیفه تا بین مردم درمنازعات و اختلافات و رسیدگی به ظلمها و شکایات و اقامه حدود و امور نظیر اینها که محقق نمی شوند مگر به وجود امام، فصل خطاب باشد و چیزی که واجب محقق نمی شود، مگر به وجود آن، پس آن امر نیز واجب است، لذا امامت بوسیله نص قرآن اثبات گردد، کما اینکه طائفه ای ازاهل سنت این مطلب را آورده اند.

متن عربی المیزان ج ۱ ص۱۱۵:

اَلآیاتُ تُنبِیءُ عَن غَرَضِ إِنزالِ الأِنسانِ إِلَی الدُّنیا وَ حَقیقَهِ جَعلِ الخِلافَهِ فِی الأَرضِ وَ ما هُوَ آثارُها وَ خَواصُّها، وَ هِیَ عَلی خِلافِ سائِرِ قِصَصِهِ لَم یَقَع فِی القُرآنِ إِلّا فِی مَحَلِِّ واحِدِِ وَ هُوَ هَذَا المَحَلِّ.

قَولُهُ تَعالی: وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ إلخ، سَیَأتِی الکَلامُ فِی مَعنَی القَولِ مِنهُ تَعالی وَ کَذَا القَولُ مِنَ المَلائِکَهِ وَ الشَّیطانِ إِن شاءَ اللهُ.

قَولُهُ تَعالی: قالُوا أَ تَجْعَلُ فیها مَنْ یُفْسِدُ فیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ. .. اِلی قَولِهِ: وَ نُقَدِّسُ لَکَ مُشعِرُ بِأَنَّهُم إِنَّما فَهِمُوا وُقُوعَ الإفسادِ و سَفکَ الدِّماءِ مِن قَولِهِ سُبحانَهُ: إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَهً، حَیثُ إِنَّ المَوجُودَ الأَرضِی بِما أَنَّهُ مادِیُّ مُرَکَّبُ مِنَ القُوَی الغَضَبِیَّهِ وَ الشَّهَوِیَّهِ، وَ الدّارُ دارُ التَّزاحُمِ، مَحدُودَهُ الجِهاتِ، وافِرَهُ المُزاحِماتِ، مُرَکَّباتُها فِی مَعرَضِ الأِنحِلالِ، وَ انتِظاماتُها وَ إِصلاحاتُها فِی مَظَنَّهِ الفَسادِ وَ مَصَبِّ البُطلانِ، لا تَتِمُّ الحَیاهُ فِیها إِلّا بِالحَیاهِ النَّوعِیَّهِ، وَ لا یَکمُلُ البَقاءُ فِیها إِلّا بِالأِجتِماعِ وَ التَّعاوُنِ، فَلا تَخلُو مِنَ الفَسادِ وَ سَفکِ الدِّماءِ، فَفَهِمُوا مِن هُناکَ أَنَّ الخِلافَهَ المُرادَهَ لا تَقَعُ فِی الأَرضِ إِلّا بِکَثرَهِ مِنَ الأَفرادِ وَ نِظامُ اِجتِماعِیُّ بَینَهُم یُفضِی بِالأَخَرَهِ إِلَی الفَسادِ وَ السَّفکِ، وَ – الخِلافَهُ – وَ هِیَ قِیامُ شَیءِ مَقامَ آخَرَ لا تَتِمُّ إِلّا بِکَونِ الخَلیفَهِ حاکِیاَ لِلمُستَخلِفِ فِی جَمیعِ شُئُونِهِ الوُجُودِیَّهِ وَ آثارِهِ وَ أَحکامِهِ وَ تَدابِیرِهِ بِما هُوَ مُستَخلِفُُ، وَ اللهُ سُبحانَهُ فِی وُجُودِهِ مُسَمّی بِالأَسماءِ الحُسنی مُتَّصِفُ بِالصِّفاتِ العُلیا، مِن أَوصافِ الجَمالِ وَ الجَلالِ، مُنَزَّهُُ فِی نَفسِهِ عَنِ النَّقصِ وَ مُقَدَّسُُ فِی فِعلِهِ عِنِ الشَّرِّ وَ الفَسادِ جَلَّت عَظَمَتُهُ، و الخَلیفَهُ الأَرضِی بِما هُوَ کَذلِکَ لا یَلیقُ بِالأِستِخلافِ وَ لا یَحکِی بِوُجُودِهِ المَشُوبِ بِکُلِّ نَقصِ وَ شَینِ اَلوُجُودَ الأِلهِیَّ المُقَدَّسَ المُنَزَّهَ عَن جَمیعِ النَّقائِصِ وَ کُلِّ الأَعدامِ، فَأَینَ التُّرابُ وَ رَبُّ الأَربابِ، وَ هذَا الکَلامُ مِنَ المَلائِکَهِ فِی مَقامِ تَعَرُّفِ ما جَهِلُوهُ وَ استِیضاحِ ما أَشکَلَ عَلیهِم مِن أَمرِ هَذَا الخَلیفَهِ، وَ لَیسَ مِنَ الأِعتِراضِ وَ الخُصُومَهِ فِی شَیءِِ، وَ الدَّلیلُ عَلی ذلِکَ قَولُهُم فِیما حَکاهُ اللهُ تَعالی عَنهُم: (اِنَّکَ اَنْتَ الْعَلیمُ الْحَکیمُ) حَیثُ صُدِّرَ الجُملَهُ بِأِنَّ التَّعلیلِیَّهِ المُشعِرَهِ بِتَسَلُّمِ مَدخُولِها فَافهَم، فَمُلَخَّصُ قَولِهِم یَعُودُ إِلی أَنَّ جَعلَ الخِلافَهِ إِنَّما هُوَ لِأَجلِ أَن یَحکِی الخَلیفَهُ مُستَخلِفَهِ بِتَسبِیحِهِ بِحَمدِهِ وَ تَقدیسِهِ لَهُ بِوُجُودِهِ، وَ الأَرضِیَّهُ لا تَدَعُهُ یَفعَلُ ذلِکَ بَل تَجُرُّهُ إِلَی الفَسادِ وَ الشَّرِّ، وَ الغایَهُ مِن هَذَا الجَعلِ وَ هِیَ التَّسبیحُ وَ التَّقدیسُ بِالمَعنَی الَّذی مَرَّ مِنَ الحِکایَهِ، حاصِلَهُُ بِتَسبیحِنا بِحَمدِکَ وَ تَقدیسِنا لَکَ، فَنَحنُ خُلَفاؤُکَأو فَاجْعَلْنَا خُلَفاءََ لَکَ، فَما فائِدَهُ جَعلِ هذِهِ الخِلافَهِ الأَرضِیَّهِ لَکَ؟ فَرَدَّ اللهُ سُبحانَهُ ذلِکَ عَلَیهِم بِقَولِهِ: إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ وَ عَلَّمَ آدَمَ الْاَسْماءَ کُلَّها.

وَ هذَا السِّیاقُ: یُشعِرُ أَوَّلاََ: بِأَنَّ الخِلافَهَ المَذکُورَهَ إِنَّما کانَت خِلافَهَ اللهِ تَعالی، لا خِلافَهَ نَوعِِ مِنَ المَوجُودِ الأَرضِی کانُوا فِی الأَرضِ قَبلَ الإِنسانِ وَ انقَرَضُوا ثُمَّ أَرادَ اللهُ تَعالی أَن یُخَلِّفَهُم بِالإِنسانِ کَمَا احتَمَلَهُ بَعضُ المُفَسِّرینَ، وَ ذلِکَ لِأَنَّ الجَوابَ الَّذی أَجابَ سُبحانَهُ بِهِ عَنهُم وَ هُوَ تَعلیمُ آدَمَ الأَسماءَ لا یُناسِبُ ذلِکَ، وَ عَلی هذا فَالخِلافَهُ غَیرُ مَقصُورَهِِ عَلی شَخصِ آدَمَ (علیه السلام) بَل بَنُوهُ یُشارِکُونَهُ فیها مِن غَیرِ اختِصاصِِ، وَ یَکُونُ مَعنی تَعلیمِ الأَسماءِ إِیداعُ هَذَا العِلمِ فِی الإِنسانِ بِحَیثُ یَظهَرُ مِنهُ آثارُهُ تَدریجاََ دائِماََ وَ لَوِ اهتَدی إِلَی السَّبیلِ أَمکَنَهُ أَن یُخرِجَهُ مِنَ القُوَّهِ إِلَی الفِعلِ، وَ یُؤَیِّدُ عُمُومَ الخِلافَهَ قَولُهُ تَعالی « إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ »: الأعراف – ۶۹، وَ قَولُهُ تَعالی«ثُمَّ جَعَلْناکُمْ خَلائِفَ فِی الْأَرْضِ»: یونس – ۱۴، وَ قَولُهُ تَعالی «وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ» : النمل – ۶۲.

وَ ثانیاَ: إِنَّهُ سُبحانَهُ لَم یَنفِ عَن خَلیفَهِ الأَرضِ الفَسادَ وَ سَفکَ الدِّماءِ، وَ لا کَذَّبَ المَلائِکَهَ فِی دَعویهُمُ التَّسبیحَ وَ التَّقدیسَ، وَ قَرَّرَهُم عَلی مَا ادَّعَوا، بَل إنَِّما أَبدی شیئا آخَرَ وَ هُوَ أَنَّ هُناکَ أَمراََ لا تَقدِرُ المَلائِکَهُ عَلی حَملِهِ وَ لا تَتَحَمَّلُهُ وَ یَتَحَمَّلُهُ هَذَا الخَلیفَهُ الأَرضِی فَأِنَّهُ یَحکِی عَنِ اللهِ سُبحانَهُ أَمراََ وَ یَتَحَمَّلُ مِنهُ سِراَ لَیسَ فِی وُسعِ المَلائِکَهِ، وَ لا مُحالَهَ یُتَدارَکُ بِذلِکَ أَمرُ الفَسادِ وَ سَفکُ الدِّماءِ، وَ قَد بَدَّلَ سُبحانَهُ قَولَهُ: قالَ