فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی

با فایل فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی شامل 21 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل میراث ادبی خواجه نصیرالدین طوسی :

سخن از استاد ابوجعفر محمد بن محمد بن حسن، مشهور به خواجه نصیرالدین طوسی است؛ متولد سال هجری قمری.

در سال های جوانی به مهد علم و ادب ایران، نیشابور رفت و از محضر استادان بزرگ آن روزگار، چیزها آموخت.

و اما یکی از ویژگی های آن عالم ادیب و فرزانه، این بود که توانست با رسوخ به دستگاه حکومتی زمان خود (ایلخانان)، هم در ترویج سنّت و سیره اهل بیت(ع) و هم در ترویج شعر و ادب فارسی کوشش داشته باشد و این نکته ای است که از سوی بزرگان دیگر نیز تأیید شده است: «خواجه نصیر که در این دستگاه ها وارد می شد؛ نمی رفت وزارت کند؛ می رفت آن ها را آدم کند؛ نمی رفت برای اینکه تحت نفوذ آن ها باشد؛ بلکه می خواست آنها را تا اندازه ای که بتواند، مهار کند…»

و اما یکی از کتاب هایی که جنبه برجسته ادبی وی را آشکار می سازد؛ یادگاری است از او با نام «مِعیار الأشعار» که وی آن را در نقد شعر و علم عروض نوشته است. وی در عین حال اثری دیگری به نام «أساس الإقتباس» دارد که این اثر هم از قدرت او در ادبیات و نثر و نظم حکایت می کند.

اینگونه است که می توان گفت وی علاوه بر چیره دستی در ادبیات و شعر، تعلق خاطر وافری هم به این حوزه داشته است؛ تا آنجا که در میان آثار منثور خود و حتی در کتب غیر مرتبط نیز، گاهگاهی از اشعار و سروده های خود و دیگران جهت تصدیق سخن یا تلطیف فضا بهره می برد.

متأسفانه بسیاری از اشعار خواجه نصیرالدین – که بر اساس برخی نقل قول ها، تعدادشان کم هم نیست – به ما نرسیده و احتمالا در اثر دلایل مختلف مانند مهاجرت های وی یا حملات دشمنان و یا دلایل دیگر، دستخوش تاراج روزگار شده است؛ اما همین اندک اشعار بر جای مانده، نشان می دهد که وی به قالب رباعی، بیش از سایر قالب ها توجه و امعان نظر داشته که شاید یکی از دلائل مهم آن، اقبال بیشتر شاعران آن روزگار به قالب رباعی برای بیان آموزشی مفاهیم مختلف بوده که این رباعی ها هم بیشتر بر وزن «لا حَولَ و لا قُوَّه إلّا بِالله» سروده شده است:

هفتاد و سه قوم در جهان می پویند

هر یک بُرهان مختلف می جویند

سررشته ی حق به دست یک طایفه است

باقی به خوش آمدی سخن می گویند

این اندیشمند و ادیب قرن هفتم هجری همچنین سروده است:

آنان که در این دیرِ فنا می آیند

بس جایگهی نیست؛ کجا می آیند

کو آن که خبر دهد به ناآمدگان

کآنها همه رفتند؛ چرا می آیند

ناگفته پیداست که برخی از این اشعار، در جایگاه تأیید نظام توحیدی جهان و از زبان این دانشمند شیعی جهان اسلام سروده شده است:

موجود به حق واحد اول باشد

باقی همه موجود مُخیّل باشد

هر چیز جز او که آید اندر نظرت

نقش دومین چشم أحوَل باشد

در عین حال نباید فراموش کرد که این شاعر توحیدی، فیلسوف نیز بوده است که برخی از این اشعار هم، همین مطلب را تأیید می کند:

اول ز مکنونات، عقل و جان است

وندر پیِ او نُه فلک گردان است

زینهار چه گذر کنی؛ چهار ارکان است

پس معدن و پس نبات و پس حیوان است

و اما برخی از اشعار خواجه توس، روایتگر واقعه ای تاریخی است؛ چنانکه در شعری درباره پایان یافتن دوره فرمانروایی اسماعیلیه به دست هلاکوخان مغول چنین سروده است:

سال عرب چو ششصد و پنجاه و چهار شد

یکشنبه اول ذی القعده بامداد

خورشاه پادشاه اسماعیلیه ز تخت

برخاست پیش تخت هلاکو بایستاد