بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نظری کوتاه به داستان مسیح و انجیل :

با این که یهودیان برای تاریخ ملی و ضبط حوادثی که در طول تاریخ زندگی شان رخ می دهد اهمیت زیادی قائل بوده و هستند، با این وصف ذکری از حضرت عیسی و کیفیت ولادت و ظهور و روش زندگی و معجزاتی که خدا به دست او ظاهر فرمود، در کتاب هایشان دیده نمی شود.

چه امری موجب شده که این داستان برایشان مخفی بماند یا موجب شده که خودشان آن را مخفی سازند؟

قرآن شریف درباره یهودیان می فرماید که: ایشان به مریم درباره ولادت عیسی تهمت زدند و نیز مدعی قتل عیسی شدند. [۱]

آیا مدرک این ادعایشان داستانی بوده که بدون استناد به کتابی آن را نقل می کرده اند (چنان که سایر ملت ها داستان های واقعی و افسانه ای زیادی دارند و مادامی که مدرک صحیح و قابل اعتمادی نداشته باشد معتبر شناخته نمی شود) یا آن که از مسیحیان مکرر نام عیسی و ولادت و ظهور او را شنیده بودند، پس به مریم تهمت زدند و مدعی قتل عیسی شدند؟ راهی برای یافتن پاسخ روشنی وجود ندارد، جز این که قرآن شریف فقط ادعای قتل مسیح- نه دار زدن او- را صریحاً به ایشان نسبت داده و یادآور می شود که آنان دچار شک و تردید بودند و اختلافی در این مطلب موجود است.

و اما مسیحیان آنچه را درباره مسیح و انجیل و بشارت قائل اند مأخذش عهد جدید یعنی انجیل متی و مرقس و لوقا و یوحنا و رساله اعمال رسولان و رساله های دیگری از پولس و پطرس و یعقوب و یوحنا و یهودا می باشد و اعتبار همه بستگی به اعتبار انجیل ها دارد. بنابراین به بحث درباره آنها می پردازیم:

اما انجیل متی که از نظر تصنیف و انتشار قدیمترین اناجیل است، تاریخ تصنیف آن را بعضی سال ۳۸ میلادی و دیگران بین ۵۰ تا ۶۰ میلادی [۲] دانسته اند. پس به طور مسلم بعد از زمان حضرت عیسی علیه السلام تألیف شده است. و محققین بر آن اند که اصل آن به زبان عبری بوده و بعد به یونانی و سایر زبان ها ترجمه شده است ولی اصل نسخه اصل عبریش در دست نبوده و حال ترجمه و مترجم آن نیز معلوم نیست. [۳]

مرقس مؤلف یکی دیگر از اناجیل شاگرد پطرس بوده و خودش از حواریین نبوده است و گفته اند که تألیف انجیل به اشاره و امر استادش بوده است. وی قائل به الوهیت حضرت مسیح نبود و از این رو بعضی از مسیحیان درباره او گفته اند که انجیلش را برای عشایر و اهل دهات نوشته و مسیح را به عنوان پیامبر و رساننده احکام خدا معرفی کرده است [۴] و در هر صورت تاریخ نوشتن انجیل مرقس سال ۶۱ میلادی می باشد.

لوقا- مؤلف یکی دیگر از انجیل ها- نه از حواریین بود و نه حضرت مسیح را ملاقات کرده بود. وی مسیحیت را از پولس فراگرفت و پولس یهودی متعصبی بود که پیروان عیسی را بسیار آزار می داد. روزی ناگهان ادعا کرد که حالت صرعی به او دست داده و در آن حال حضرت عیسی او را لمس کرده و او را از آزار پیروانش منع فرموده و او به آن حضرت ایمان آورده و از طرف مسیح برای بشارت دادن به انجیل آمده است.

همین پولس است که پایه های مسیحیت کنونی را استوار کرد و اساس تعلیم خود را بر این نهاد که تنها ایمان به مسیح بدون انجام هیچ کار نیکی برای نجات بشر کافی است و خوردن مردار و گوشت خوک را مباح شمرد! و ختنه و بسیاری از دستورات دیگر تورات را ممنوع دانست. انجیل لوقا بعد از انجیل مرقس و پس از مرگ پولس و پطرس نوشته شده و گروهی تصریح کرده اند که این انجیل کتاب الهامی نیست و جملاتی که در اول آن واقع شده بر این معنا دلالت دارد.

یوحنا مؤلف انجیل چهارم به عقیده بسیاری از مسیحیان پسر زبدی صیاد و یکی از شاگردان دوازده گانه (حواریین) مسیح و مورد علاقه شدید آن حضرت بوده است.

گویند که چون شرینطوس و ابیسون و پیروانشان معتقد بودند که عیسی آفریده خدا بوده و وجودش بر وجود مادرش تقدم نداشته است، اسقف های آسیا و جز ایشان در سال ۹۶ و یا در سال ۹۸ میلادی نزد یوحنا رفتند و از او درخواست کردند که آنچه را دیگران در انجیل ها ننوشته اند