فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت شامل 68 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شبهه امر و کتاب جدید بهائیت :

دو سده اخیر شاهد به وجود آمدن دو فرقه ضاله بابیت و بهائیت در ایران بوده ایم. بدیهی است که هر یک از فرقه ها برای پیدایش و گسترش خود، شبهاتی پیرامون اصول اعتقادی تشیع طرح کرده اند. یکی از شبهاتی که فرقه بهائیت درباره تضعیف مهدویت شیعی، شبهه ظهور امر و کتاب جدید است، آنها با ایراد این شبهه قصد دارند، تا عقائد شیعه را به چالش کشانده و در نتیجه به اثبات آئین باطل خود بپردازد.

لذا باید این شبهه را مورد بررسی قرار داد که البته در ادامه، به آن خواهیم پرداخت.

این مقاله در صدد تحلیل و بررسی و پاسخ به شبهه امر و کتاب جدید بهائیت نگاشته شده است. حاصل و نتیجه نگارش این مقاله را می توان به عنوان پاسخی جامع و کوبنده به شبهه مذکور دانست. همچنین می توان از این نگارش در دانشگاه و حوزه و مجامع علمی استفاده نمود. امید است که إن شاالله مورد درگاه حق تعالی قرار گیرد.

کلید واژه

کلید واژه: کتاب جدید، امر جدید، سلطان جدید، مهدویت، باب، بهائیت

مقدمه

باطل همیشه هیاهو داشته و از حقیقت بهره ای نبرده است و در نهایت این هیاهو خواهد خوابید چنانچه در روایت آمده است که: «لِلْبَاطِلِ جَوْلَهٌ»[۱]و «لِلْحَقِ دَوْلَهٌ»[۲] تنها باطل سر و صدا دارد اما بیان این مطلب لازم به نظر می رسد که چرا همین باطل همچون دو فرقه ضاله بابیت و بهائیت شبهاتی در زمینه مهدویت مطرح کرده و عده ای را مجذوب خویش می کند؟

همواره در طول تاریخ افرادی ادعای مهدویت کرده اند، دین واره بهائیت نیز اندیشه مهدویت را به چالش کشیده و مدعیست که علیمحمد شیرازی به عنوان قائم موعود اسلام ظهور نموده است. و از میان ادعاهای علیمحمد شیرازی از این مسئله به شدت دفاع نموده است و با استناد به آیات و روایات و مباحث عقلی و تاریخ برای آن استدلالاتی را بیان کرده است. یکی از شبهاتی که در این زمینه ایراد کرده اند، شبهه کتاب و امر جدید و تطبیق آن بر علیمحمد شیرازی می باشد.

ما به عنوان شیعه اثنی عشری که موظف به دفاع از اندیشه ی مهدویت هستیم، لذا باید این ادعا و استدلال را نقد نماییم. لذا در این مقاله به نقد شبهه امر و کتاب جدید می پردازیم.

با پیروزی انقلاب اسلامی طومار بهائیت از این کشور به مقدار قابل توجهی بسته شد و راه تسلط ظاهری و سوء استفاده از ذخایر انسانی و مادی این سرزمین بر آن ها مسدود گشت، اما آنها هیچ گاه از تبلیغ و به دام انداختن جوانان شیعه و به باد دادن اعتقادات آن ها در جهان و نیز منحرف کردن دیگر اقشار جامعه بیکار ننشسته اند.

بهائیت با طرح شبهاتی پیرامون یکی از مهم ترین اصول اعتقادی شیعه یعنی مهدویت سعی کرده تا اولاً در اعتقادات شیعیان نسبت به این مسئله تزلزل ایجاد کند و ثانیاً در اثبات خود گام بردارد، و در این راه از طرح شبهات در تمام مباحث مهدویت بهره برداری کرده ا­ست.

هر فرد از این اجتماع با آگاهی یافتن از پاسخ شبهاتی که بهائیت در مسئله مهدویت مطرح کرده است می تواند خویشتن را آن چنان مجهز کند تا در باتلاق این گونه شبهات غرق نشود، از این جهت است که پژوهش برای نقد این شبهات در جهت اثبات اندیشه مهدویت و دفع شبهات در این زمینه، و مبارزه با اندیشه های نقد مهدویت و به چالش کشیدن آنها ضروری می نماید.

در این نوشتار در رابطه با روایاتی که بشارت بر کتاب و امر و … جدید داده شده و تطبیق نادرستی که بهائیان بر علیمحمد شیرازی داده اند بحث می شود. چرا که بهائیت با سوء استفاده از این دسته روایات سعی در اثبات علیمحمد شیرازی به عنوان امام دوازدهم شیعیان دارند و در نتیجه برای سعی در اثبات آئین باطل خود کرده اند که البته استدلال آنها با آیات و روایات ناسازگار می باشد.

شبهه امر و کتاب جدید

یکی از احادیثی که ایام ظهور حضرت قائم را شرح داده است، روایت مشهور امر و کتاب جدید آن حضرت می باشد. مبلغین بهائی نیز با استناد به این گونه روایات [۳]می خواهند، قائمیت علی محمد باب شیرازی را اثبات و دین اسلام را بعد از ظهور او منقضی بداند تا آئین بهائیت را به عنوان دین جدید اعلام نماید. در ادامه یکی از این روایاتِ موردِ استناد را ذکر می کنیم، سپس به آن پاسخ خواهیم داد.

«در باب علامات از مجلدات غیبت بحارالانوار از ابوبصیر روایت نموده است که حضرت ابی جعفر علیه السلام فرمود: فَوَ اللَّهِ لَکَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَیْهِ بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ یُبَایِعُ النَّاسَ بِأَمْرٍ جَدِیدٍ وَ کِتَابٍ جَدِیدٍ وَ سُلْطَانٍ جَدِیدٍ مِنَ السَّمَاء…. [۴] یعنی قسم بخدا که کانه میبینم او را که میانه رکن و مقام با مردم مبایعت مینماید بامری تازه و کتابی تازه و قضائی جدید از جانب آسمان و این حدیث بصراحت ظهور موعود را با کتاب و امر جدید و قضائی جدید بشارت میدهد و مخصوصا قید میفرماید که این ماموریت و رسالت از سماء مشیت الهیه محول گردید و نه مقام امامت و نیابت که مورد نظر اهل شیعه میباشد.» [۵]

نقد و بررسی

این شبهه را می توان در سه موضع پاسخ گفت: [۶]

موضع اول: هر چند برخی اخبار بر کتاب و امر جدید قائم دلالت می کند، اما باید توجه نمود که مراد از کتاب و امر جدید چیز دیگری است. پیش از استدلال چند نمونه از این اخبار را ذکر می کنیم.

اول: ابوحمزه از حضرت باقرنقل می کند که فرمودند: «یَقُومُ بِأَمْرٍ جَدِیدٍ وَ سُنَّهٍ جَدِیدَهٍ وَ قَضَاءٍ جَدِیدٍ عَلَی الْعَرَبِ شَدِیدٌ لَیْسَ شَأْنُهُ إِلَّا الْقَتْلَ وَ لَا یَسْتَتِیبُ أَحَدا[۷]»

دوم: امام باقر می فرمایند: «فَوَ اللَّهِ لَکَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَیْهِ بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ یُبَایِعُ النَّاسَ بِأَمْرٍ جَدِیدٍ وَ کِتَابٍ جَدِیدٍ وَ سُلْطَانٍ جَدِیدٍ مِنَ السَّمَاء[۸]»

سوم: حضرت صادق به ابی بصیر فرمودند: «إِذَا قَامَ الْقَائِمُ (علیه السلام) اسْتَأْنَفَ دُعَاءً جَدِیداً کَمَا دَعَا رَسُولُ اللَّه صلی الله علیه و آله وسلم [۹]»

چهارم: امام کاظم در پاسخ به راهبی که سوال کرده بود: چهار حرفی که در هوا باقی مانده بر چه کسی نازل و آن را تفسیر می کند؟ فرمودند: «ذَاکَ قَائِمُنَا یُنَزِّلُهُ اللَّهُ عَلَیْهِ فَیُفَسِّرُهُ وَ یُنَزِّلُ عَلَیْهِ مَا لَمْ یُنَزِّلْ عَلَی الصِّدِّیقِینَ وَ الرُّسُلِ وَ الْمُهْتَدِین [۱۰]»

پنجم: امام صادق ع می فرمایند: «إِذَا قَامَ الْقَائِمُ ع جَاءَ بِأَمْرٍ جَدِیدٍ کَمَا دَعَا رَسُولُ اللَّهِ فِی بَدْوِ الْإِسْلَامِ إِلَی أَمْرٍ جَدِیدٍ.[۱۱]»

ششم: امام صادق ع در پاسخ به اینکه سیره قائم چگونه است؟ فرمودند: «بِسِیرَهِ مَا سَارَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ ص حَتَّی یُظْهِرَ الْإِسْلَامَ- قُلْتُ وَ مَا کَانَتْ سِیرَهُ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ أَبْطَلَ مَا کَانَ فِی الْجَاهِلِیَّهِ وَ اسْتَقْبَلَ النَّاسَ بِالْعَدْلِ وَ کَذَلِکَ الْقَائِمُ إِذَا قَامَ یُبْطِلُ مَا کَانَ فِی الْهُدْنَه[۱۲]»

هفتم: امام باقرع می فرمایند: «یُبَایِعُ النَّاسَ عَلَی کِتَابٍ جَدِیدٍ عَلَی الْعَرَبِ شَدِید[۱۳]»

هشتم: امام صادق ع می فرمایند: «إِنَّ الْإِسْلَامَ بَدَأَ غَرِیباً وَ سَیَعُودُ غَرِیباً کَمَا بَدَأَ فَطُوبَی لِلْغُرَبَاءِ.[۱۴]»

اگر مراد از امر و کتاب جدید، شارعیت و دیانت جدید باشد، به معنای نبوت خواهد بود(هر چند اسم نبوت بر آن گذاشته نشود.) و با مسئله خاتمیت که نص آیات و روایات است در تناقض خواهد بود. علاوه بر آن که خاتمیت مورد اقرار سران بهائیت بوده و در جاهای مختلفی به آن اقرار کرده اند، که به عنوان مثال چند نمونه را ذکر می کنیم:

بهاء در کتاب اشراقات می نویسد: الصّلوه و السّلام علی سیّد العالم و مربّی الامم الّذی به انتهت الرّساله و النّبوّه و علی آله و اصحابه دائماً ابداً سرمدا.[۱۵]

اشراق خاوری به نقل از بهاء می نویسد: «در قرآن سوره الاحزاب محمد رسول الله را خاتم النبیین فرموده جمال مبارک جل جلاله در ضمن جمله مذبوره می فرماید: مقام این ظهور عظیم و موعود کریم از مظاهر سابقه بالاتر است و این دلیل است که ظهور موعود عظیم ظهور الله است و دوره نبوت منتوی گردید زیرا رسول الله خاتم النبیین بودند.[۱۶]»

باب در رساله ی ابلاغیه الف می گوید: «لا اعتقد فی شأن الا بما نزلت فی القرآن علی حبیبک محمد رسول الله و خاتم النبیین[۱۷]»

موضع دوم: در پاسخ به روایاتی که بر پایان دادن دین توسط حضرت مهدی علیه السلام دلالت می کند، باید گفت که اولاً این اخبار مفید ظن هستند و حجت ندارند و ثانیاً سند این روایات ضعیف است، زیرا از طریق عامه نقل شده اند و ثالثاً این اخبار معارض با اخبار متواتره ای است که دلالت بر نفی نسخ اسلام را می نمایند و رابعاً معنی خاتم دین انقضای اجل دیانت اسلام نیست، بلکه مراد ظهور مهدی علیه السلام است که با آمدن او دین ادامه پیدا می کند. یعنی همانگونه که خاتمه کتاب جزء کتاب و داخل کتاب است و آخر درس داخل درس و جزء درس است، خاتمه دین هم داخل دین و جزء دین می باشد.

لذا معنای خاتم الائمه و الاوصیاء بودن حضرت مهدیf به این معناست که بعد از ایشان رشته امامت و وصایت منقطع است، اما خود ایشان داخل در ائمه و اوصیاء می باشند. همچنانکه پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله خاتم انبیاء است و خود داخل در انبیاء می باشند و بعد از ایشان نبی نخواهد بود. بنابراین چنانچه پیغمبر خاتم و نبی بود مهدی نیز خاتم دین و دارنده آن است. پیامبر خاتم در روایتی اینگونه خبر از خاتمیت مهدی داده اند: «أَلَا إِنَّ خَاتَمَ الْأَئِمَّهِ مِنَّا الْقَائِمُ الْمَهْدِی … أَلَا إِنَّهُ الْبَاقِی حُجَّهً وَ لَا حُجَّهَ بَعْدَهُ»[۱۸]پس مقصود از این که می فرمایند: «یَا عَلِیُّ بِنَا یَخْتِمُ اللَّهُ الدِّینَ کَمَا بِنَا فَتَحَه [۱۹]» آن است که کسی که در خاتمه این دین است، از ما می باشد و چنانچه که اول دین به ما بوده آخر دین نیز به ما خواهد بود.

در روایت دیگر پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند: «یَقُومُ بِالدِّینِ فِی آخِرِ الزَّمَانِ کَمَا قُمْتُ بِهِ فِی أَوَّلِ الزَّمَان[۲۰]» یعنی چنانچه اول دین دست من بوده است، آخرش بدست مهدی است. که بیانگر این است که تا قیامت و طامه الکبری باقی است، سر رشته او دست پیامبر خاتم صلی الله علیه وآله و آخر رشته آن دست قائم می باشد و کسی دیگر دخالتی در آن ندارد. زیرا در اول دین برای پیامبر جمع بین سلطنت و نبوت شده بود، لکن پس از وجود مبارک ایشان، حق خلفایش مغصوب شد هر چند حجت باطنیه را داشتند. اما سلطنت و تمکن ظاهریه برایش نبود و گویا دین از دستشان گرفته شده و در دست دیگران افتاده بود، تا آنکه خاتم الاوصیاء