فایل پاورپوینت کامل نقش امدادهای غیبی در شکست توطئه ها و تحریم ها

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقش امدادهای غیبی در شکست توطئه ها و تحریم ها :

تحریم ها از جمله تحریم های نظامی و اقتصادی دشمنان، مبتنی بر اسباب عادی و سنت های حاکم بر طبیعت انجام می گیرد. از آنجایی که دشمنان، باوری به سنت های دیگر الهی ندارند و نگاهشان محدود به سنت های طبیعی است، به طور طبیعی، در همین چارچوب راهبردها، سیاست ها و برنامه های خویش را ساماندهی می کنند و انتظار موفقیت دارند؛ البته اگر مومنان و مسلمانان در همین چارچوب مادیگرایانه عمل و رفتار کنند، نتایج مطلوب دشمنان به دست می آید؛ اما از نظر آموزه های قرآن، افزون بر سنت ها و قوانین حاکم بر طبیعت، سنت های دیگری نیز وجود دارد که بر این سنت ها حاکمیت دارد. این سنت های الهی است که معادلات را به هم می ریزد و اسباب عادی و مادی نمی تواند تامین کننده اهداف دشمنان باشد. از این اسباب غیر عادی و غیر مادی که بر اساس سنت ها و قوانین دیگر، غیر از سنت های مادی، انجام می شود، به امدادهای غیبی یاد می شود. نویسنده در این مطلب نقش امدادهای غیبی و اسباب غیر مادی شکست نقشه ها و تحریم های دشمنان را بررسی کرده است.

نوری در تاریکی و راهی در بی راهی

شاید یکی از مهم ترین داستان های قرآنی، داستان حضرت موسی(ع) و فرعون باشد. از نظر آموزه های قرآن، این داستان ها، به عنوان تحلیل چرایی و چگونگی رخدادها بیان شده است و هدف آن آموزش و پرورش مومنان و آشنایی آنان با قوانین و سنت های حاکم بر هستی است که هیچ گونه تبدیل و تغییری در آن راه نمی یابد.(روم، آیه ۳۰؛ )

بسیاری از قصه های قرآنی ناظر به موسی(ع) و یهودیان است؛ زیرا آنچه در امت ایشان اتفاق افتاده، طابق النعل بالنعل در امت اسلام نیز اتفاق می افتد. از این رو، این قصه ها، هم تبیین گر سنت های الهی، و هم عبرت آموز برای امت اسلام و همچنین امیدآفرین برای آنان است؛ زیرا در نهایت این امت حضرت موسی(ع) بود که بر دشمنان چیره شدند و حاکمیت جهانی آن زمان خویش را تثبیت کردند.

داستان درگیری حضرت موسی(ع) به عنوان نماینده حق و عدالت در برابر فرعون به عنوان نماینده شیطانی ظلم و استکبار، داستان بسیار آموزنده ای است که سنت های الهی را به نمایش می گذارد. یکی از سنت های الهی، سنت امداد الهی نسبت به مومنان است. این سنت چنانکه از آموزه های قرآن به دست می آید، ناظر به زمانی است که مومنان تمام تلاش و کوشش و مجاهدت خویش را مبذول می دارند و به نصرت خدا و دین می پردازند؛ در آن زمان است که به سبب قاعده و قانون الهی «نصرت متقابل» و «ولایت متقابل» است.

خدا می فرماید: ای کسانی که ایمان آورده اید اگر خدا را یاری کنید یاری تان می ‏کند و گامهایتان را استوار می دارد و کسانی که کفر ورزیدند نگونساری بر آنان باد و خدا اعمالشان را برباد داد؛ این بدان سبب است که آنان آنچه را خدا نازل کرده است‏ خوش نداشتند و خدا نیز کارهایشان را باطل کرد؛ مگر در زمین نگشته‏ اند تا ببینند فرجام کسانی که پیش از آنها بودند به کجا انجامیده است؛‏ خدا زیر و زبرشان کرد؛ و کافران را نظایر همین کیفرها در پیش است؛ چرا که خدا سرپرست کسانی است که ایمان آورده‏ اند ولی کافران را سرپرست و یاری نیست. (محمد، آیات ۷ تا ۱۱)

خدا در این آیات به دو سنت اصلی اشاره داشته و با اشاره به کارکرد تاریخی این دو سنت، مومنان را به بهره گیری و نیز عبرت گیری از آنها تشویق می کند. به سخن دیگر، خدا از مردم می خواهد تا بر اساس سنت های «نصرت متقابل» و «ولایت متقابل» الهی عمل و رفتار کنند تا در برابر کافران و دشمنان بتوانند پیروز و سر بلند شده و آنان را به شکست و تباهی بکشانند.

از نگاه قرآن، مومنان می بایست در تقابل با دشمنان از همه اسباب مادی و ظاهری بهره گیرند و به فراهم آوری نفرات و تجهیزات بپردازند(انفال، آیه ۶۰)؛ زیرا این اقدامات ظاهری و بهره گیری از اسباب مادی، نوعی یاری کردن دین در حد استطاعت است که لازم است انجام شود؛ اما مومنان نمی بایست به همین ظاهر بسنده کنند؛ زیرا عزم و همت انسان در انجام کاری زمانی با موفقیت قرین خواهد بود که همه اسباب فراهم آید که شامل اسباب غیر مادی نیز می شود که بسیاری از آنها بیرون از قدرت انسان است. از همین رو هر عزمی، نیازمند توکل است تا موفقیت آمیز باشد.(آل عمران، آیه ۱۵۹)

خدا قرآن در ادامه همین آیه در آیه دیگر بیان می کند که نصرت الهی بر خلاف نصرت های دیگران است؛ زیرا این نصرت همواره با پیروزی و موفقیت و شکست دشمنان همراه خواهد بود. خدا می فرماید: إن ینصرکم الله فلا غالب لکم وإن یخذلکم فمن ذا الذی ینصرکم من بعده وعلی الله فلیتوکل المومنون؛ اگر خدا شما را یاری کند هیچ کس بر شما غالب نخواهد شد و اگر دست از یاری شما بردارد چه کسی بعد از او شما را یاری خواهد کرد و مومنان باید تنها بر خدا توکل کنند. (آل عمران، آیه ۱۶۰)

البته سنت الهی، غلبه نهایی مومنان و دین اسلام به عنوان پایان تاریخ است(انبیاء، آیه ۱۰۵؛ نور، آیه ۵۵؛ قصص، آیه ۴؛ انعام، آیه ۴۸)؛ اما حال اگر به هر دلیلی مومنان و مسلمانان کوتاهی کنند، این بدان معنا نیست که اسلام شکست می خورد و یا رهبری و امام زمان هر دوره ای به اهداف خویش نرسد، بلکه خدا همواره حتی در صورت کوتاهی مومنان، به امام زمان آن دوره یاری و نصرت می رساند؛ از همین رو می فرماید: إلا تنصروه فقد نصره الله؛ اگر پیامبر را یاری نکنید قطعا خدا او را یاری کرد.(توبه، آیه ۴۰)

خدا بارها در قرآن از امدادهای خویش نسبت به پیامبران و رهبران سخن به میان آورده است؛ در حالی که دشمنان آنان توطئه قتل و یا اخراج ایشان را کشیده بودند. دشمنان براساس سنت های طبیعی و عادی و قوانین جاری بر آن شدند تا اهداف خویش را جامه عمل بپوشانند، اما غافل از اینکه سنت های دیگری نیز بر هستی جاری و ساری است که این سنت ها حتی به عنوان اصل حاکم عمل می کنند و اجازه فعل و انفعال به سنت های مادی و طبیعی و عادی نمی دهند؛ چنانکه بر اساس همین سنت ها، حضرت ابراهیم(ع) از آتش نمرودیان در امان ماند و در آتش بر او خنک و سلامت شد تا نه بسوزاند و نه از سرما بمیرد.(انبیاء، آیه ۶۹)

از نظر قرآن، سنت الهی امداد و نصرت مومنان با اشکال گوناگون مادی و غیر مادی بروز می یابد، از همین رو، در جایی که احتمال داده نمی شود که موفقیتی به دست آید، کامیابی و موفقیت رقم می خورد و در جایی که همه راه ها بسته است، راهی باز می شود که بر اساس سنت نصرت متقابل و ولایت متقابل و مانند آنها است.

از جمله این موارد می توان به داستان حضرت موسی(ع) و لشکر فرعونیان اشاره کرد. خدا در این باره می فرماید: به موسی وحی کردیم که بندگان مرا شبانه حرکت ده، زیرا شما مورد تعقیب قرار خواهید گرفت.