فایل پاورپوینت کامل نقش شیطان و هوای نفس در محیط شغلی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقش شیطان و هوای نفس در محیط شغلی :

«رُوی عَن رَسُولِ الله صَلّی اللهُ عَلیه وَ آلِهِ وَ سَلَّم قالَ:«إِنَّ الْغَیرَهَ مِنَ الْإِیمَانِ»[۱]بحث راجع به تربیت، یعنی روش رفتاری و گفتاری دادن به غیر بود. انسان معمولاً در چهار محیط روش می گیرد؛ اول محیط خانوادگی، بعد هم محیط آموزشیِ تحصیلی، سوم محیط رفاقتی و چهارم محیط شغلی است و فضای پنجمی هم حاکم بر همه این محیط ها داریم که بعداً به آن می رسیم. بحث درباره محیط چهارم یعنی «محیط شغلی» بود. در محیط شغلی، روش گرفتنِ انسان در سه رابطه مطرح است؛ اول، نسبت به نفسِ شغل است که خودِ شغل فی نفسه، روی انسان اثر گذار است و ممکن است اثرِ تخریبی یا سازندگی داشته باشد. دوم، محیطی است که انسان در آن، اشتغال به امورِ معیشتیِ دنیایی اش دارد و سوم، روابط انسان نسبت به مراجعین شغلی است. نفسِ شغل و اثر گذاری آن را بحث کردیم. به طور کلی شغل ها دوگونه هستند: شغل هایی که در ابعاد گوناگون انسانی و معنوی، بر روی انسان نقشِ سازندگی دارند و شغل هایی که نقش تخریبی دارند.

«فضای کاری» جدای از «خود شغل» است!

آن بحث کلّی این است که محیط و فضایی که انسان در آن است، روی انسان مؤثّر است. اگر در نظرتان باشد، آخر جلسه روایتی از پیغمبر اکرم صَلّی اللهُ عَلیه وَ آلِهِ نقل کردم که حضرت فرمودند: «السوقُ دارُ سهوٍ و غفله»؛ بازار محل فراموشی و لغزش است. حضرت تعبیر به «سوق» فرمودند که مراد همان فضای محل کسب است، فضایی که انسان در همان فضا قرار می گیرد و به سوی مادّیّت می رود. این مطلب را به طور کلّی داریم و من، همانند نفس شغل که دوگونه بود، فضایِ شغلِ انسان را هم به دوگونه سازنده و مخرِّب تقسیم می کنم. ممکن است که خودِ شغل خوب باشد، امّا فضا، فضای مسمومی باشد و یا بالعکس. به تعبیرساده تر، بحث ما جوِّ غالب و فضای حاکم بر محیطی است که انسان در آن مشغول به کار است.

شیطان فرصت طلب است

اگر این جوّ و این فضا، فضای مادّیّت باشد، از نظر طبیعی این طور است که آن عواملِ درونی انسان که با امور دنیوی و مادّی مرتبط است، زنده می شوند. این درون ما وجود دارد وهیچ شبهه ای نیست. به طور کلّی، هواهای نفسانی، وهمی، شیطنت و همه اینها در ما وجود دارد. اگر فضای حاکم، فضای مادّی باشد، هواهای نفسانیِ درون من را زنده می کند و این را بدانید که شیطان، چه درونی و چه بیرونی، فرصت طلب است. در روایت داریم که شیطان فرصت طلب است. این فرصت طلبی در هر فضایی برای انسان کاربرد ندارد. اگر فضا با اهداف شیطانی، مساعد باشد، این فرصت طلبی خوب کاربرد دارد. اما اگر مساعد نباشد، آنجا است که شیطان به زحمت می افتد.

شکارشدن، هنگام غوطه وری در مال

روایتی از امام صادق علیه السلام نقل شده است که حضرت فرمودند: «إِنَّ الشَّیطَانَ یدِیرُ ابْنَ آدَمَ فِی کلِّ شَیءٍ» در بعض روایات به جای «یُدیر»، «یُدبّر» هم دارد. آنهایی که اهلش هستند، به اصول کافی مراجعه کنند. آنجا هم «یدیر» دارد و هم «یدبّر». «فَإِذَا أَعْیاهُ جَثَمَ لَهُ عِنْدَ الْمَالِ فَأَخَذَ بِرَقَبَتِهِ»[۲] شیطان در هر چیزی دور انسان می چرخد تا او را به دام اندازد و هنگامی که خوب خسته اش کرد، او را به سینه روی زمین می خواباند و گردنش را می گیرد.

شیطان شکارچی باحوصله ای است!

اگر متن روایت «یُدیرُ» باشد، یعنی شیطان، انسان را دور می زند و دنبال فرصت برای شکار است. فرض کنید صیّادی، می خواهد شکاری را صید کند، دنبال فرصت می گردد تا در نهایت، صیدِ خود را به دام بیاندازد. شیطان این قدر دور انسان می گردد تا خسته اش کند. در پرنده ها این مطلب، خیلی روشن است. شکارچی به دنبال صید که می رود، بالا می رود، پایین می رود، این طرف می رود، آن طرف می رود، شکار را رها نمی کند. وقتی که خسته اش کرد، آنجا است که او را می گیرد و با سینه به زمین می کوبد. در قرآن هم دارد که «فَأَصْبَحُوا فی دارِهِمْ جاثِمین»[۳] یعنی اینها در خانه هاشان صبح کردند در حالی که سینه هایشان بر روی زمین بود.

وقتی که انسان خسته شود…؛حالا این فرصتی که شیطان به دست می آورد، چه وقتی است؟ حضرت فرمودند: «فَإِذَاأَعْیاهُ» یعنی وقتی که خسته اش کرد، «جَثَمَ لَهُ عِنْدَ الْمَالِ» او را به سینه روی زمین می خواباند. وقتی بحث پول و مال است، بهترین فرصت است. در این زمان «فَأَخَذَ بِرَقَبَتِهِ» از پشت گردنش را می گیرد و دیگر او نمی تواند تکان بخورد، همانجا شکارش می کند.

جو کار، زمینه ساز اسارت شیطان است.

در فضا و محیطی که جوّ آن مادّیّت است، در فضایی که تو برای کسب معیشت رفتی و می خواهی کار کنی و زندگی ات را بگذرانی، چون بحث مال مطرح است، بهترین فرصت برای شیطان است. محیطِ شغلی بهترین محیط است برای این که تو صید شیطان باشی. شیطان اینجا صیدت می کند. هر جا نتوانست تو را از پا در بیاورد، اینجا تو را از پا در می آورد. لذا جوّ حاکم بر محیط که جوّ مادّیّت است، خود به خود زمینه ساز است برای این که انسان اسیر شیطان شود. خود جوّ، که باید با آن مبارزه کنی.

کارنکردن غلط است، در کارت هم دینداری کن!

پس آیا بگوییم حالا که این طور است، نمی رویم کار کنیم؟ نخیر؛ سنگر را که نباید خالی کنی، باید بایستی. اصلاً دین داری کار مشکلی است. دین داری خیلی کار مشکلی است، ظاهر سازی کارآسانی است امّا دین داری کار مشکلی است.

غفلت یعنی تضعیف بُعد معنوی

در روایت پیغمبر اکرم که جلسه گذشته گفتم، می خواستم توضیح دهم که حضرت می خواهد جوّ حاکم را بفرماید که در جوّ مادّیّت، هواهای نفسانی که درون انسان هستند، زنده می شوند و قهراً آن بُعد معنوی اش تضعیف می شود که ما از آن تعبیر به غفلت می کنیم. محیط هایی که هم سو با امور شیطانی است، غفلت آور هستند. جلسه گذشته بقیه روایت را خواندم که یک تسبیحِ انسان در بازار، معادل یک میلیون تسبیح است؛ چون محیط و فضا اقتضای غفلت از خدا می کند و کسی که در این محیط، یاد خدا کند بسیار ارزنده است. زندگی با مشرکین، موجب دوری از دین است. روایت از پیغمبر اکرم صَلّی اللهُ عَلیه وَ آلِهِ است که فرمودند: «قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : برئت الذمه ممن اقام مع المشرکین فی دیارهم»[۴] این یک مطلب اساسی است؛ کسی که بخواهد برود در منطقه مشرکین، یعنی مکانی که جوّ حاکم بر آنجا جو شرک است، زندگی کند، برائت الذمه است. این شخص اصلاً با ما سر و کاری ندارد. ناخودآگاه از آنها تأثیر می پذیرد. من قب