فایل پاورپوینت کامل نهادگرایی جدید و قدیم آیا میتوان پلی ساخت؟۱

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل نهادگرایی جدید و قدیم آیا میتوان پلی ساخت؟۱ – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل نهادگرایی جدید و قدیم آیا میتوان پلی ساخت؟۱ شامل 88 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل نهادگرایی جدید و قدیم آیا میتوان پلی ساخت؟۱ گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نهادگرایی جدید و قدیم آیا میتوان پلی ساخت؟۱ با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نهادگرایی جدید و قدیم آیا میتوان پلی ساخت؟۱ از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نهادگرایی جدید و قدیم آیا میتوان پلی ساخت؟۱ با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نهادگرایی جدید و قدیم آیا میتوان پلی ساخت؟۱ را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نهادگرایی جدید و قدیم آیا میتوان پلی ساخت؟۱ :

چکیده:

نزدیک به یک سده است که از عمر مکتب نهادگرایی می گذرد. در طول این سالها، مکتب نهادگرایی دستخوش تحولات و گرایشات وسیعی شده است. نگاههای متفاوت به مقوله هایی چون نهادها، تغییرات نهادی، کارایی، ایدئولوژی و… به ظهور و پیدایش مکتب عمده نهادگرایی قدیم و جدید، انجامیده است. در مقاله ای که پیش روست، پروفسور رادرفورد تلاش می کند تا با نگاهی اجمالی، نقاط ضعف ، قوت، اشتراک و افتراق این دو مکتب را به خواننده بشناساند. همچنین، درتلاش است تا با بررسی دقیق نقاط اشتراک، زمینه ای را برای نزدیکی هر چه بیشتر این دو مکتب فراهم آورد.

مکاتب نهادگرایی قدیم و جدید۲ ، هر دو طرح های تحقیقاتی ای هستند که، در واقع به واسطه بی اعتنایی اقتصاد نئوکلاسیکی متعارف نسبت به نهادها، ظهور یافته اند. موضوع تأثیر نهادها در شکل دهی رفتار و عملکرد اقتصادی، اعتقاد اصلی هر دو مکتب نهادگرایی قدیم و جدید است؛ با اذعان به این امر که نهادها خود در گذر زمان تغییر می کنند و غالباً به عوامل اقتصادی، حساسیت نشان می دهند. اگرچه این دو مکتب در انضمام نهادها به علم اقتصاد اتفاق نظر دارند، اما با این وجود، در این راه مسیر یکسانی را نمی پیمایند .

نهادگرایان قدیم، رویکرد نئوکلاسیکی در تأکید بر «انسان معقول اقتصادی» را رها کرده اند و در مقابل به بررسی رفتار اقتصادی در فضایی فرهنگی روی آورده اند. اما نهادگرایان جدید، و یا لااقل نسبت قریب به اتفاق آنها، نه تنها رویکرد متعارف نئوکلاسیکی- که بر پایه الگوی انتخاب عقلایی بنیان گذاشته شده است – را رها نکرده اند، بلکه آن را گسترش داده و یا به عبارتی جرح و تعدیل نموده اند.۳

در مباحث پیشین به کرات پیرامون تفاوتهای بنیادین دو مکتب نهادگرایی قدیم و جدید سخن رانده شده است. می هیو ۴ (۱۹۸۹)، »انسان زاییده فرهنگ« را که مورد توجه نهادگرایان قدیم است با »انسان انتخابگر معقول« که مرکز توجه نهادگرایان جدید است، مورد مقایسه و مقابله قرار می دهد. هادسون ۵ (۱۹۹۳)، ادعا می کند که نهادگرایی جدید، حداکثر سازی نفع شخصی افراد را به عنوان پیش فرض می پذیرد؛ در حالی که این موضوع توسط وبلن ۶ و دیگر نهادگرایان قدیم، رد شده است. اگرتسون۷ (۱۹۹۰)، در بررسی اش، نکته مشابهی را درباره آنچه خود »اقتصاد نونهادی« می خواند، بیان می کند.

بسیاری از دیگر نکات افتراق نیز به طور تنگاتنگی به یکدیگر مرتبط اند . از نمونه های آشکار در این میان می توان، اعتقاد به »فلسفه کل گرایی«۹ و » نفی صوری گرایی«۱۰ در نهادگرایی قدیم و در مقابل آن » فردگرایی روش شناسانه«۱۱ و صوری گرایی وسیع تری را نام برد که در نهادگرایی جدید وجود دارد. با تمامی این اوصاف، در نگاهی کلی، تفاوت بنیادین این دو مکتب در تمایل نهادگرایان جدید به بررسی چگونگی توسعه و عملکرد نهادها نهفته شده است. نهادگرایان جدید از زاویه کارآیی و مناسبات صرفه جویانه به نهادها می نگرند (زیرا به اعتقاد آنها افراد معقول در رفتار خود اقتصادی عمل می کنند). این در حالی است که نهادگرایان قدیم تمایل دارند تا در نگاه خود به نهادها ، بسیاری از عوامل دیگر سیاسی و اجتماعی را دخیل سازند (عواملی چون جایگاه اجتماعی، هویت جسمی، ایدئولوژی و قدرت سیاسی و ا قتصادی).

دلچسب و بسیار آسان است که چنین تفاوتهایی را در مجموعه ای از »عدم وجود تناسب های روش شناسانه«۱۲ ای قرار دهیم، که هر گونه احتمال ارتباط سودمند میان این دو مکتب اقتصادی را غیر ممکن دانسته و مردود می شمرد. بدون تردید، نهادگرایان جدید، نهادگرایی قدیم را به علت نبود دقت نظری و بینش های نه چندان جذابشان، نادیده گرفته اند. این درحالی است که نهادگرایان قدیم نیز تمایل داشته اند تا به همان صورت، بی توجه از کنار نهادگرایی جدید عبور کنند، زیرا به اعتقاد آنها، نهادگرایی جدید بر همان فروض اصلی نئوکلاسیکی ای استوار است که آنها مدتها قبل مطرود و مردود شمرده بودند. با این وجود، همانگونه که نگارنده، در مقالاتی دیگر نیز اشاره کرده است، (رادرفورد۱۹۹۴) در یک بازبینی دقیق تر، تفاوت میان این دو مکتب بدان شدت و حدتی نیست که معمولاً پنداشته می شود. علاوه بر آن، پاره ای از مباحث و مشکلات اساسی به خود طبیعت موضوع باز می گردد و بهتر است این موضوعات بدون در نظر گرفتن رهیافتی مقدماتی و یا نقطه شروع مشخصی، مورد بررسی قرار گیرد. اگر توجه ما معطوف به نواحی مشترک مسأله شود، به احتمال زیاد، نقطه شروعی برای بحث یافت خواهد شد. در ادامه مقاله تلاش می شود تا این ایده از خلال بررسی تاریخچه طرح های تحقیقاتی نهادگرایان جدید- که توسط داگلاس نورث۱۳ بسط و گسترش یافته است- و مقایسه اجمالی ایده هایشان با ایده های نویسندگان اصلی نهادگرایی قدیم، بررسی شده و اثبات گردد.

داگلاس نورث، عقلانیت و ایدئولوژی

بی شک، نقطه آغازین در بررسی تاریخچه اقتصاد نهادی نورث، اثر »ظهور جهان غرب«۱۴ (نورث و توماس۱۵ ۱۹۷۳) است. همانگونه که فیلد۱۶ (۱۹۸۱) اشاره کرده است، این کتاب تلاش می کند تا نهادها را در ساختار اقتصاد نئوکلاسیکی، داخل سازد. الگوی تلویحی ای که در این کتاب بیان شده بر این ایده استوار است که نهادها از تصمیمات بهینه انسان ها نشأت می گیرند و در نتیجه، به تغییراتی که در مجموعه قیمت های نسبی رخ می دهد – و افراد با آن مواجه می شوند- واکنش نشان می دهند. از این رو، در شرایط آغازین قرون وسطی، سیستم تیول داری،۱۷ نظام نهادی کارایی بود. اما در نهایت با رشد جمعیت وگسترش مبادلات، سیستم تیول داری »نیازمند کاهش هزینه های مبادلاتی ، برای ایجاد نظامی از قراردادهای دستمزد، اجاره بها و بهره شد« (نورث و توماس ۱۹۷۳ ، ص ۲۲). نورث و توماس ، شکست نواحی ای از اروپا را در گسترش نهادهای کارا، با استفاده از عامل »نیازهای کوتاه مدت حاکمان« تبیین و تفسیر می کنند. همانگونه که نورث بیان کرده است، چارچوب کلی کتاب، تبیین نقش کارایی است: »تغییرات در قیمت های نسبی، انگیزه ها را برای ایجاد نهادهایی کاراتر بر می انگیزد« (نورث ۱۹۹۰، ص ۷). مشکل دیگری نیز وجود دارد. به نظر می رسد ایده نهادها- که در آن نهادها به قیمت های نسبی واکنش نشان می دهند – هر گونه تأثیر حقیقی نهادهای پیشین را در سرعت و جهت تغییرات نادیده می انگارد. با این جود، در برخی موارد نورث و توماس در تبیین اینکه چرا برخی از نهادها به چالش کشیده نشده اند و یا آنکه چرا تغییرات در این سبک و سیاق انجام پذیرفته است، اشاراتی به »اثر محافظه کاری« ۱۸ داشته اند. ممکن است تعصبات در برابر تغییرات مقاومت نشان دهد و یا آنکه تغییرات نهادی سریع و یا حساس، مشروعیت نهادها را کاهش داده، هزینه های اعمال حق مشروعیت را افزایش دهد. اما مشکل در آنجاست که اشاره به »اصل محافظه کاری« موردی است و در تضاد با »الگوی تلویحی تغییرات نهادی« قرار دارد ( فیلد ۱۹۸۱ ، ص ۱۹۰).

نورث در کارهای بعدی خود از توجه به کارآیی نهادها دست کشید و با اشاره به اهمیت »ایدئولوژی« در تاریخ نهادی، به جرح و تعدیل فرض عقلانیت – که در اقتصاد متعارف نئوکلاسیکی مطرح می باشد – پرداخت. این تغییر نگرش، در آثاری چون »ساختار و عملکرد؛ وظیفه تاریخ اقتصادی«۱۹ (نورث ۱۹۷۸) و »ساختار و دگرگونی در تاریخ اقتصادی«۲۰ (نورث ۱۹۸۱ ) مشهود است. در این آثار نورث بر توسعه حقوق مالکیت تأکید می ورزد. او این حقوق را در قالب منافع اقتصادی حاکمان تبیین می کند. الزام حاکمان در توجه به گروههای قدرتمند ذی نفع و وجود هزینه های مبادلاتی، به حقوق مالکیت ناکار آمد منجر می‎شود. با استفاده از این ایده است که نورث به بیان علل وجود »دامنه وسیعی از حقوق ناکار آمد مالکیت« می پردازد که به رشد اقتصادی نمی انجامد ( نورث ۱۹۸۱ ، ص۲۸). او این سؤال را مطرح می سازد که » در حالی که حقوق مالکیت نسبتاً ناکارا، بقای یک کشور را در مقابل همسایگان کار آمدتر خود تهدید می کند« (نورث ۱۹۸۱ ، ص۲۹)، چه چیزی ممکن است حاکم اقتصادی بی رونق را به رقابت با همسایگان موفق تر خود وا دارد؟ اما او پاسخی نهایی به این سؤال نمی دهد. با این وجود، نورث نظریه نئوکلاسیکی دولت را با توجه مکرر خود به نقش و جایگاه ایدئولوژی در خلال تغییرات نهادی، مورد جرح و تعدیل قرار می دهد. در نگاه نورث، ایدئولوژی عاملی است که در دامنه انتخاب های قابل قبول انسان ها جای می گیرد؛ از اهداف انسان ها در زندگی به شمار می آید؛ در ایجاد تفکر بی طرفی و مشروعیت نهادها نقش به سزایی دارد؛ قادر است بر مشکلات سواری مجانی۲۱ فایق آید؛ منجر به شکل گیری گروه هایی می شود که قادر به اعمال فشارهای سیاسی اند و در نهایت عاملی است که بر تصمیمات سیاستمداران و قضات، تأثیرات بنیادینی می گذارد( نورث ۱۹۸۱ ، صص ۵۸ – ۴۵). حقیقت آن است که نظریه پویای تغییرات نهادی، با محدودیت نئوکلاسیکی »فعالیت ارادی عقلانی و فرد گرایانه« مقید شده است. این محدودیت به هیچ عنوان به ما اجازه تبیین تغییرات عرفی نهادها را از کشمکش های لجوجانه یهودیان در رفع تبعیض گرفته تا تصویب قانون تامین اجتماعی نمی دهد (نورث۱۹۸۱، ص۵۸). بنابراین مسأله مورد علاقه نورث در باب ایدئولوژی، آن گونه که باید، با چارچوب نظری تلفیق و یکپارچه نشده است.

دیگر عقاید تحول یافته نورث را می توان در اثر »نهادها، تغییرات نهادی و عملکرد اقتصادی«۲۲ و دیگر مقالات جدید نورث یافت( نورث۱۹۹۰). در این اثر بر نهادهای غیر رسمی، حقوق مالکیت و نقش سازمان ها، تأکید بسیار بیشتری شده و عامل ایدئولوژی نیز مورد توجه بیشتری قرار گرفته است. تحلیل بدین گونه است که در موضوعات تاریخی، نهادهای موجود و دیدگاه های مکتبی و مسلکی، بر سرعت و جهت تغییرات تأثیر می‎گذارند. عنصر اصلی در بحث آن است که نهادهای موجود( چه رسمی و چه غیر رسمی)، ساختاری انگیزشی را به وجود می آورند که باعث توسعه و گسترش سازمان های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی می شود. این سازمان ها، ساختارهایی انگیزشی را منعکس می کنند که ممکن است قاچاق و یابالعکس، فعالیتی مفید را مورد تحبیب و تقدیر قرار دهند. تغییرات نهادی در نتیجه انتخاب های افراد و کار آفرینان سازمان ها به وجود می آید. بسیاری از این انتخاب ها، اموری روزمره و روتین هستند. اما گاهی از اوقات، چنین انتخاب هایی بر سر جانشینی و جایگزینی خود با روابط رسمی و قوانین، به نزاع بر می خیزند؛ بخصوص اگر از برخی از این تغییرات نهادی این گونه برداشت شود که دارای سود و منفعتی هستند. نتایجی که از رفتارهای گوناگون برداشت می شود، ممکن است به دلیل شوک هایی که از خارج بر نهاد تحمیل شده است و یا دانش ها و آموزه هایی که در درون نهاد به وجود آمده اند، تغییر یابد. با این وجود، ایجاد دانشی جدید، از تمایلات موجود و نیز از »مدلهای ذهنی« و الگوهای عقیدتی تصمیم گیرنده تأثیر می پذیرد. بنابراین درک و فهمیدن تغییرات نهادی در گرو آن است که بفهمیم چگونه »عقاید، ایدئولوژیها، اسطوره ها، تعصبات و پیش داوری ها« در گذر زمان تحول می یابند. پس دانش یک فرآیند رشد یابنده است که از فیلتر فرهنگ جامعه می گذرد و این فرهنگ است که نتایج برداشت های افراد را مشخص می کند. همچنین تأثیر فرهنگ بر دانش کنونی افراد است که آنها را بر ادامه مسیر فعلی خود راسخ و پابرجا می گرداند (نورث ۱۹۹۴، ص۳۹۴). امروزه برخی از جوامع ممکن است درگیر نهادهایی ناکار آمد باشند؛ در حالی که توسعه اقتصادی اروپای غربی از قرن دهم تا قرن هجدهم، »داستانی است از تکامل تدریجی الگوهای عقیدتی در محیطی رقابت آمیز میان بخش های سیاسی و یا اقتصادی تجزیه شده و متلاشی گشته« (نورث ۱۹۹۴ ، ص ۳۶۵).

از آنچه در بالا دیدیم، این گونه بر می آید که نورث مسیر قابل توجهی را از »راهبردهای کاملاً نئوکلاسیکی« به »نهادها و تغییرات نهادی«ای که خود آغازگر آن بود، پیموده است. اگر شخصی مجدانه گفته ها و اظهارات نورث را در مورد اهمیت مدل های ذهنی، ایدئولوژی ها و فرهنگ پی گیری نماید، باید به این نتیجه رسیده باشد که نورث در تلاش است تا برروی شکاف موجود میان نگاه نئوکلاسیکی رایج به »انسان انتخابگر معقول« و چشم انداز نهادگرایان قدیم به »انسان زاییده فرهنگ« پلی بسازد. ممکن است کسی میزان موفقیت نورث را در این تلاش مورد سؤال قرار دهد. نورث خود ادعا می کند که تنها نقطه شروعی را برای بحث بنیان نهاده و نظریه کاملی را در مورد ایدئولوژی و تغییرات ایدئولوژیکی ارایه نکرده است. علاوه بر آن، ممکن است بحث شود که حتی بسیاری از بحث های جدید او نتوانسته آنگونه که شایسته است، اصلاحات و تغییرات مورد نظرش را پیرامون فرض عقلانیت با مکتب نئوکلاسیکی تلفیق و ترکیب نماید. برخلاف اشارات نورث درباره قدرت محاسبه گری محدود انسان ها، روانشناسی ۲۳ و تأثیر هنجارهای اجتماعی، او در تلاش است تا رفتارهای افراد و کارآفرینان را با عنوان حداکثرسازی نفع شخصی توجیه نماید. استفاده از فرض حداکثر سازی، نتایج خوب و روشنی به ما می دهد. اما اگر افراد دارای محدودیت های شناختی باشند و یا آنکه در قبول هنجارهای اجتماعی رفتارهای خود با جامعه سازگار شده باشند، آنوقت دیگر نمی توان آنان را حداکثر کنندگان رایج نئوکلاسیکی دانست.۲۴ بنابراین، تعارضی حل نشده میان دو جزء سازنده رهیافت نورث باقی می ماند؛ تعارضی میان مکتب نئوکلاسیکی اش و اصلاحاتی که او دوست دارد در فرض عقلانیت به وجود آورد.

نورث و اقتصاد نهادی قدیم

اگر کسی بحث های جدید تر نورث در خصوص نهادها و تغییرات نهادی را با بحث های نهادگرایان قدیم نظیر وبلن، میشل ۲۵ و کامونز۲۶ مقایسه کند، یافتن نقاط اشتراک مشکل نخواهد بود. طرح تحلیلی وبلن، یک »تأثیر فزاینده«۲۷ است که در آن هر مرحله از تحولات نهادی از تحولات پیشین تأثیر گرفته و شکل و فرم می یابد. نهادهای موجود و هنجارهای اجتماعی، به رفتارهای افراد طرح و قالبی خاص می دهند، اهداف و انگیزه ها نیز ممکن است به