فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س) شامل 75 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س) :

فایل پاورپوینت کامل نگاهی بر زندگی نامه و شخصیت حضرت خدیجه (س)

بی گمان یکی از زنان بافضیلت در طول تاریخ حضرت خدیجه کبری (س) است. که همسر گرامی و مکرم پیامبر اسلام(ص) و مادر حضرت زهرا (س) و ائمه طاهرین به شمار می رود. برخی غرض ورزی ها و حسادت ها در طول تاریخ باعث شده است که به مقام و منزلت این بانوی بزرگ آن چنان که باید پرداخته نشود. و حتی برخی، دست به تحریف واقعیت ها نیز بزنند. در این نوشتار سعی بر این است تا گوشه ای از شخصیت این بانوی مکرم به مناسبت سالگرد رحلتشان، معرفی شود.

حسب و نسب حضرت خدیجه

ایـشان با چند واسطه، عموزاد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بوده است؛ چرا که دختر خویلد، فرزند اسد، فرزند عبد العزی، فرزند قصی، فرزند کلاب است، که قصی جدّ چهارم رسول خدا صلی الله علیه و آله است. اسد، فـرزند عبد العزی، جدّ پدری حضرت خدیجه علیها السلام در زمر شخصیتهای برجست عصر خود به شمار می رفت. خویلد پدر حضرت خدیجه علیها السلام از دلیری و شجاعت بهره های وافری داشت و در میان خاندانش به عنوان فردی سلحشور معروف بود، یک بـار «تـبّع» فرمانروای با اقتدار یمن با لشکری گران وارد مکه گردید و این دیار را تحت سیطر خود درآورد وتصمیم گرفت حجر الاسود را با خود به یمن ببرد، مردم مکه در این باره با تبّع بـه مـخالفت و اعتراض برخاستند که خویلد در رأس معترضان دیده می شد، او برای حفظ یکی از نمادهای مناسک دینی فداکارانه در برابر این زورگویی مقاومت کرد و درا ین باره آن چنان صلابتی از خود بروز داد که این فرمانروای طـغیان گـر را وادار ساخت از تصمیم خود منصرف گردد و آن سنگ مقدس را از جای خودش حرکت ندهد، این دلاوری و پایداری خویلد در آن زمان زبانزد مردم گردید.

خویلد در جنگ فجار دوم در روزی که به نام «شمطه» معروف اسـت و در آنـ مـوقع قریش آماد نبرد با قـبیل کـنانه گـردید، مهتر طایف خود بود و ریاست تیر اسد را عهده دار بود. از طرف مادری حضرت خدیجه علیها السلام دختر فاطمه، دختر زائده، فرزند اصم، فرزند رواحه مـی باشد کـه ادامـه نسبیش از طریق مادر به «لوی بن غالب» جدّ هـشتم رسـول اکرم صلی الله علیه و آله می رسد، با این توصیف نسب حضرت خدیجه علیها السلام از سوی مادر و پدر به حضرت اسماعیل و ابراهیم خلیل می رسد.

حضرت خدیجه علیها السلام قبل از ولادت، در کتاب انجیل به عنوان بانوی مبارکه و همدم مریم در بـهشت مـعرفی گـردیده است، در این کتاب حضرت مسیح علیه السلام در وصف رسول اکرم صلی الله علیه و آله آمده است: «نـسل او از مـبارکه می باشد که همدم مادرت مریم است.

در دوران سیاه جاهلیت که یافتن زنهای پاک دامن بسیار سخت بود، حـضرت خدیجه علیها السلام بـه دلیل پاکی و خلق و خوی پسندیده به طاهره معروف گردید.[۵] در همان عصر شـخصیت او چـنان مـورد تکریم خاص و عام قرار داشت که او را سیّده نسوان (سرور بانوان) لقب دادند و با چـنین عـنوانی مـورد خطاب واقع می گردید و مورد مدح و تجلیل واقع می شد. [۶] این بانو آن چنان کمالات و مقام های والا و ارجـمندی را بـه خود اختصاص داد که رسول اکرم صلی الله علیه و آله پس از ازدواج با ویف او را خدیج کبری خطاب کرد.

در دعای نـدبه کـه از نـاحی مقدّسه امام عصر علیه السلام روایت گردیده، از خدیجه به عنوان «غرّا»؛ یعنی روشنی و درخشنده یاد شـده اسـت، بر اساس برخی روایات جناب ابوطالب در خطبه ازدواج حضرت خدیجه علیها السلام ایشان را کریمه و دارای مقام شـامخ و بـرخوردار از شـأنی ارجمند معرفی کرد.[۸]

سن حضرت خدیجه (س) در هنگام ازدواج با پیامبر (ص)

درباره سن حضرت خدیجه(س) در هنگام ازدواج با پیامبر اکرم(ص) دونقل است:

۱- نقل اول: ساله

برخی مانند بیهقی (از علمای بزرگ اهل سنت) ایشان را ساله می دانند. بیهقی می گوید:

«… بلغت خدیجهُ خَمساً وستِّین سنه، و یقال: خمسین سنه، وهو أصح!» سن حضرت خدیجه (در هنگام وفات) ساله بود و برخی دیگر گفته اند سن ایشان در هنگام وفات ۵۰ سال بوده که قول صحیح هم همین است.( دلائل النبوه بیهقی، ج، ص)

بیهقی در جای دیگر آورده است:«کأن النبی(ص) زوَّج بها وهو ابن خمسَ وعشرین سنه قبلَ أن یبعثه الله نبیاً بخَمس عَشره سَنَهَ»

ازدواج رسول خدا(ص) با حضرت خدیجه(س) سال قبل از بعثت بوده است.( دلائل النبوه بیهقی، ج، ص)

بنابراین طبق قول بیهقی وقتی ایشان در زمان وفات یعنی سال دهم بعثت، ساله باشند و سال قبل از بعثت هم ازدواج نموده باشند، با این حساب سن حضرت خدیجه(س)، در زمان ازدواج با پیامبر اکرم(ص) سال بوده است. و حلبی هم همین قول را آورده است:

«تزوَّجها رسول الله(ص) وهی یومئذ..وقیل خمس وعشرین» پیامبر اکرم(ص) با حضرت خدیجه(س) ازدواج نمود، و در آن هنگام قولی وجود دارد که خدیجه در سن بیست وپنج سالگی بوده است.( السیره الحلبیه حلبی، ج، ص)

۲-نقل دوم: ۲۸ ساله

قول دیگر که قول اکثر محققین و مورخین است این است که سن ایشان در زمان ازدواج سال بوده است. ابن عماد حنبلی از علمای اهل سنت در شذرات الذهب می گوید:

«ورجَّح کثیرون أنَّها ابنه ثمان وعشرین»

بسیاری از مورخین قول سال را برای حضرت خدیجه(س) در زمان ازدواج با پیامبر اکرم(ص) ترجیح داده اند.( شذرات الذهب حنبلی، ج، ص)

حاکم نیشابوری نیز فقط همین قول را برای ابن اسحاق(سیره نویس مشهور) نقل می کند:«کان لها یوم تزوجها ثمان وعشرون سنه»

خدیجه(س)در زمان ازدواجش با پیامبر، بیست و هشت ساله بود.( المستدرک حاکم نیشابوری، ج، ص) هشام بن عروه قول سالگی حضرت خدیجه(س)را شاذ می داند و می گوید:«توفیت خدیجه بنت خویلد(س) وهی ابنه خمس وستین سنه، هذا قول شاذ» خدیجه(س) در سن سالگی وفات نمود، که این قول شاذ می باشد.( المستدرک حاکم نیشابوری، ج، ص)

بلاذری هم به عنوان یک قول، سال را ذکر نموده است.( انساب الاشراف بلاذری، ج، ص) ابن سعد، ذهبی، إربلی، ابن عساکر به نقل از ابن عباس می گویند: «و روی عن ابن عباس قال:کانت خدیجه(س)یوم تزوجها رسول الله(ص) ابنه ثمان وعشرین سنه»

خدیجه(س) در زمان ازدواج با آن حضرت ساله بود.( الطبقات الکبری ابن سعد، ج، ص)

با این حساب روشن شد که بسیاری از مورخین و محدثین سن آن بزرگوار را حدود تا سال دانسته اند.

و در آن زمان پیامبر اکرم(ص)، نیز ساله بودند، بنابراین تفاوت سنی بین پیامبر اکرم(ص) و حضرت خدیجه(س) نبوده و یا حدود سه سال بوده است.( السیره النبی(ص)عاملی، ج، صص-

ویژگی های حضرت خدیجه

۱- عقل و درایت

نخستین ویژگی حضرت خدیجه(ع) عقل و درایت ایشان است. کتابهایی که به معرفی این شخصیت پرداخته اند، مثل «تذکره الخواص»، «ریاحین الشریعه» و… و غالب کتابهایی که اهل سنت در شرح حال اصحاب نوشته اند، درباره حضرت خدیجه(ع) نیز چند صفحه ای نگاشته اند.

در «صحیح بخاری» آمده است: «کَانَتْ من اَحسَن نسَاء جَمَالاً وَ اَکمَلُهُنَّ عَقلاً وَ اَتَمَّهُنَّ رَأیاً؛[از زنهای زمان خودش زیباتر و عقل و درایتش کامل تر و رأی و دیدگاهش تمام تر بود.L

۲- موحّد بودن

ویژگی دوم حضرت خدیجه(ع) توحید است. این بانوی بزرگوار قبل از ایمان آوردن به رسول خدا(ص)، پیرو دین ابراهیم(ع) بود و هرگز بت نپرستید؛ چون در زیارتنامه حضرت زهرا(ع) و ائمه(ع) می خوانیم که شما (اهل بیت(ع)) در دامنهایی تربیت شده اید که پاکیزه است (طَابَت و طَهُرَت)؛ یعنی آباء و اجداد شما نیز موحد بوده اند. در زیارات مأثوره عرضه می داریم: «اَشْهَدُ أَنَّک کنْتَ نُوراً فِی الْأَصْلَابِ الشَّامِخَهِ وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَهِ؛ گواهی می دهم که تو به راستی نوری بودی در پشت پدرانی بلند مرتبه و رحم هایی پاکیزه.» و همچنین می خوانیم: «طَابَتْ وَ طَهُرَتْ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ؛ پاکیزه و پاک شد، برخی از آن از برخی دیگر است

با تحقیق و بررسی زندگینامه مادران ائمه(ع) بدست می آید که آنها تصادفی مادر امام نشده اند؛ به طور مثال نرجس خاتون (مادر امام زمان(عج))، نجمه خاتون (مادر امام رضا(ع))، حمیده (مادر امام کاظم(ع)) و… شخصیتهای ویژه ای داشتند و از افراد شاخص زمان خود بودند.

۳- ولایتمداری حضرت خدیجه

سومین خصوصیت و ویژگی حضرت خدیجه کبری(ع) ولایتمداری اوست که وقتی پیامبر خدا(ص) فرمود: «یا خَدِیجَهُ هذَا علِی مَوْلَاک وَ مَوْلَی الْمُؤْمِنِینَ وَ إِمَامُهُمْ بعْدِی؛ ای خدیجه! علی مولای تو مولای مؤمنین و امام آنها بعد از من است» حضرت خدیجه(ع)عرض کرد: صَدَقْتَ یا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بایعْتُهُ علَی ما قُلْتَ أُشْهِدُ اللَّه وَ أُشهِدُک وَ کفَی بِاللَّهِ شَهِیداً علِیماً؛ راست فرمودی ای رسول خدا! همانا من همان گونه که شما فرمودی با او بیعت کردم؛ خداوند و تو را – بر این کار – شاهد می گیرم و همانا برای شهادت خداوند گواه و دانا کفایت می کند.

4- شجاعت حضرت خدیجه

ده سالی که حضرت خدیجه(ص) با پیغمبر(ص) در مکه بودند، دوره سختی، گرسنگی، محاصره در شعب ابی طالب و انواع اذیت و آزارها بود. دوره ای بود که پیغمبر(ص) و یارانش از گرسنگی سنگ به شکم می بستند و گاه سه نفر با یک خرما خود را سیر می کردند. دورانی که رسول خدا(ص) در فقر بود، دوران چوب و سنگ و ناسزا و تهمت ساحر و مجنون و کاهن بودن به حضرت. در این دوران حضرت خدیجه(ص) با شجاعت در کنار همسرش ایستاد.

گاهی حضرت خدیجه(ع) در کوچه های مکه به دنبال پیغمبر(ص) می گشت و می گفت: مَنْ اَحَسَّ لِیَ النَّبِی الْمُصْطَفَی؟ مَنْ اَحَسَّ لِیَ الرَّبیعَ المُرتَّضی؟؛[۱۰] کیست که جای پیامبر خاتم(ص) را به من نشان دهد؟ کیست که بهار من (پیغمبر اکرم(ص)) را پیدا کند؟» گاهی می دید رسول خدا(ص) پشت سنگی نشسته و خون از پای مبارکش جاری است. با سنگ و چوب می زدند؛ اما او این زخمها را می بست و مرهم می گذاشت.

وقتی رسول خدا(ص) به غار حراء می رفت، این همسر فداکار، آن راه طولانی را هر روز طی می کرد و برای حضرت غذا می آورد. این شجاعت حضرت خدیجه کبری(ع) است که به عنوان یکی از خصوصیات آن بانوی بزرگوار مدافع، در جایی که همه «نه» می گفتند، ایشان «آری» گفت و پای آن ایستاد.

فضائل حضرت خدیجه

در زیارت نامه حضرت می خوانیم:

«اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یَا اُمَّ الْمُؤْمِنِینَ، یَا زَوْجَهَ سَیِّدِ الْمُرْسَلِینِ، یَا اُمَّ فاطِمَهَ الزَّهْراءِ سَیِّدَهِ نِساءِ الْعالَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یَا خَدِیجَهَ الکُبرَی(س) سَیدَهَ نِسَاءِ الْجَنَّهِ»

مقام و منزلت حضرت خدیجه کبری(س) در طول تاریخ توسط حضرات معصومین(ع) بیان شده است و ایشان از وجود مبارک سرور بانوی بهشتیان ذکری به میان آورده اند.

به طور مثال؛

حضرت رسول اکرم(ص) روزی در مسجد و در حضور مردم، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را چنین معرفی کردند:

«َا أَیهَا النَّاسُ! أَ لَا أُخْبِرُکُمُ الْیوْمَ بِخَیرِ النَّاسِ جَدّاً وَ جَدَّهً؟

قَالُوا: بَلَی! یا رَسُولَ اللَّهِ(ص)!

قَالَ: عَلَیکُمْ بِالْحَسَنِ(ع) وَ الْحُسَینِ(ع) فَإِنَّ جَدَّهُمَا رَسُولُ اللَّهِ(ص) وَ جَدَّتَهُمَا خَدِیجَهُ(س) الْکُبْرَی بِنْتُ خُوَیلِدٍ سَیدَهُ نِسَاءِ الْجَنَّهِ»

ای مردم! آیا امروز به شما خبر ندهم بهترین مردم را از جهت جد و جده چه کسی است؟ پاسخ دادند: آری! ای رسول خدا(ص)!

پیامبر اکرم(ص) فرمود:

بر شما باد به حسن(ع) و حسین(ع)!

چرا که جدّ آن دو رسول خدا(ص) و جده آنان خدیجه کبری(س) دختر خویلد و سرور زنان بهشت است.( بشاره المصطفی عمادالدین طبری، ص)

امام علی(ع) در ابیاتی از حضرت خدیجه(س) به نیکی یاد کرده و در فراق ایشان و از دست دادن پدر گرامیشان، حضرت ابوطالب(ع) این ابیات را سروده اند:

«أَعَینَی جُودَا بَارَکَ اللَّهُ فِیکُمَا،

عَلَی هَالِکَینِ لَا تَرَی لَهُمَا مِثْلًا،

عَلَی سَیدِ الْبَطْحَاءِ وَ ابْنِ رَئِیسِهَا،

وَ سَیدَهِ النِّسْوَانِ أَوَّلِ مَن