بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگاهی به بیم ها و امیدها در مواجهه با ایام الله :

خدای متعال بعضی از آیات خود را در مقابل دیدگان بنی اسرائیل قرار داد تا به واسطه مشاهده آیات الهی و تعقل در آن ها، به حقانیّت حضرت موسی(علیه السّلام) ایمان بیاورند.

بر مَدار «ذکر»

عمل به دستور قرآنی «وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللَّه» در شرایط کنونی، اصلی ترین انگیزه ای بود که حضرت آیت الله خامنه ای را بعد از هشت سال، مجدداً در منبر نماز جمعه قرار داده است. ایشان در آغاز خطبه فرمودند: «اهمّیّت ایّام الله در اینجا معلوم می شود که موسی(علیه السّلام) پیامبر عظیم الشأن الهی مأمور است که ایّام الله را به یاد مردم بیاورد». با عنایت به اهمیّت مسئله و شرایط کنونی، در این نوشتار بر اساس آیات قرآن و آرای مفسران، شرح کوتاهی از کارکردهای ذکر ایام الله برای جامعه ایمانی و عواقب غفلت از آن را بیان می کند.

اول: نگاهی به «ذکر»

«ذکر» از اصلی ترین عوامل تربیت و هدایتِ انسان است. اهمیّت آن به حدّی است که خداوند متعال قرآن مجید را صرفاً «ذکر» معرفی کرده است: «إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ»[۱]و رسالت پیامبر اسلام(صلّی الله علیه وآله) را در «ذکر» خلاصه نموده است: «فَذَکِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَکِّرٌ»[۲]تو گویی عالم و حیات انسانی، بر مدار «ذکر» می چرخد و دین آمده تا رابطه انسان را با این مدار سامان دهد. قرآن در موارد متعدّدی به رسولان الهی امر نموده که در نقش «مُذکِّر» قرار بگیرند و مردم خویش را «متذکر» کنند. بر این اساس یکی از کارکردهای رهبران الهی در هدایت مردم خویش، «ذکر» است. ذکر در تقابل با «غفلت و نسیان» به معنای این است که انسان وجود خداوند یگانه و نقش ربوبی او را در خود بازیابد و یادآورد. هر آنچه بتواند این «یادآورد» را در وجود انسان محقق کند، از اسباب ذکر است. آن چیزی می تواند سبب ذکر قرار بگیرد که نسبتی با الله داشته باشد. به همین خاطر است که «کلام الله»، «رسول الله»، «أیام الله»، «عبادت الله» و «رحمت الله» از اسباب ذکر در قرآن برشمرده شده اند. مهم این است که طبیعت «نُسیانی» انسان، نیاز او به ذکر دائم را ایجاب می کند و لذا همواره باید در معرض ذکر قرار بگیرد.

دوم: آتش دشمن

کار جبهه شیطانی دشمن دقیقاً در تقابل با ذکر است؛ سعی می کند انسان را در «غفلت و نسیان» فرو برد: «…اسْتَحْوَذَ عَلَیْهِمُ الشَّیْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِکْرَ اللَّهِ»[۳] اسباب دشمن در این نزاع، یکی «تکاثر: یعنی تفاخر به داشته های مادّی» است: «أَلْهاکُمُ التَّکاثُرُ»[۴] لهو یعنی اشتغال انسان به کار بیهوده و بی ارزشی که انسان را از کار باارزشی بازبدارد.[۵] جالب اینکه هدف اصلی در این نزاع، غفلت انسان از نعمتِ ولایت است که در ادامه همین آیه مطرح شده است: «ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ»[۶] اسباب دیگر دشمن، به راه انداختن «نبأ» است: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ جاءَکُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنُوا…»[۷]دستگاه تبلیغی دشمن سعی می کند اخباری در جهان به راه اندازد و آن اخبار را چنان با اهمیت و بزرگ جلوه دهد تا مردم دنیا را در غفلت نگه دارد.[۸] در این صورت، مردم از «نبأ عظیم»غفلت خواهند نمود و در آن دچار اختلاف می شوند. نبأ عظیم به تعبیر روایات، ولایت امیرالمؤمنین(علیه السّلام) است.[۹] اصلی ترین مأموریت تبلیغات غربی همین است که جای مسائل اصلی و فرعی را در اذهان عمومی مردم تغییر بدهد. آتش تبلیغی دشمن، دقیقاً ولایتِ حقّ را نشانه گرفته است تا بدین طریق، بتواند ولایتِ باطل خود را بگستراند و مردم را تحت ولایت بگیرد.

سوم: تبشیر و تنذیر

کاری که رهبر معظم انقلاب در خطبه های نماز جمعه دی ماه صورت دادند، همین بود که به سبب «أیام الله»، مردمِ مؤمن را در معرض ذکر قرار دادند: «…ایّام الله مهم است؛ بنده می خواهم درباره ایّام الله صحبت کنم». شهادت سردار سلیمانی و ابومهدی المهندس، تشییع بی سابقه سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی و ضربه موشکی سپاه پاسداران به پایگاه آمریکایی، سه یوم اللهی بودند که اسباب ذکر قرار گرفتند. ایشان تأکید نمودند تذکر أیام الله برای کسانی مفید و اثرگذار خواهد بود که صبّار یعنی سراسر استقامت و شکور یعنی قدرشناس نعمت و ملتزم به لوازم آن هستند و ملّت ایران، هر دو خصوصیت را دارند اما این تمام ماجرا نبود. بیانات معظم له هم حاوی «تبشیر» و هم «تنذیر» بود: «با صدای بلند خدای متعال به همه اعلان میکند که لَئِن شَکَرتُم لَاَزیدَنَّکُم؛ اگر شکرگزاری کردید، ما آن نعمتی را که به شما دادیم این را روزبه روز افزایش خواهیم داد، زیاد می کنیم؛ وَ لَئِن کَفَرتُم إِنَّ عَذابی لَشَدید؛ امّا اگر کفران نعمت کردید، وظایف شکر را به جا نیاوردید، آن وقت آنجا عذاب الهی است، مشکلات فراوانی است که برای شما پیش خواهد آمد». پس همچنان که ایام الله می توانند حاوی بشارت و ازدیاد نعمت باشند، توأم با هشدارهایی هم هستند که باید مورد توجه جدّی قرار بگیرند. در ادامه به دو نمونه از برجسته ترین و کلیدی ترین بشارت ها و هشدارها در مواجهه با ایام الله اشاره می گردد.

چهارم: آرامش دل ها؛ اثر ذکر ایام الله

در هر روزی که آیات وحدانیت و ربوبیّت الهی در نسبت با سایر ایام ظهور بیشتری یافته باشند، آن روزها در واقع ایام الله محسوب می شوند.[۱۰] ایام الله «…روزهای بزرگ تاریخ ساز»ی[۱۱] هستند که «مبدأ یک تحول، یک حرکت، یک جریان عظیم و جهتداری»[۱۲] قرار می گیرند. در ظرف این ایام، رخدادهایی در جلوی انظار مردم واقع می شود و آن ها را دعوت به «تماشای آیات» می کند. تماشای آیات الهی، از سرفصل های مهم قرآن کریم در مسیر هدایت است. یکی از برجسته ترین آثار تماشای آیات و ذکر أیام الله، «اطمینان قلب» است. نیاز مؤمن به اطمینان قلب، یک