فایل پاورپوینت کامل ولادت حضرت زینب و روز پرستار

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ولادت حضرت زینب و روز پرستار :

۱- حضرت زینب(ع) قبل از قیام عاشورا

الف) راوی روایات اهل بیت و خطب فدکیه

حضرت زینب(ع) از مادر و پدربزرگوارش، برادران گرامی اش، ام سلمه، ام هانی و دیگر زنان روایت کرده است و از جمله کسانی که از او روایت کرده اند، ابن عباس، امام سجاد(ع)، عبدالله بن جعفر، فاطمه صغری (ع) دختر امام حسین(ع)) و دیگرانند.

حضرت زینب(ع) در حدود پنج سالگی، خطب سیاسی فدکیه را حفظ و برای مردم روایت می فرمود. در همین سنین مادر خود را از دست داد و با وجود سن کم، خطبه فدکیه از سوی حضرت روایت شده است.[۱]

ب) معروف به عقیله

حضرت زینب(ع) را عقیله بنی هاشم، عقیلهالطالبین، عقیلهالقریش، عقیلهالنساء و… لقب داده اند.[۲] مثلا ابن عباس وقتی می خواهد از حضرت زینب(ع) چیزی نقل کند می گوید: «حَدّثتَنَی عَقیلَتُنَا زینَب»[۳].

عقیل از عقل می آید؛ یعنی علاوه بر جرأت، جسارت و شجاعتی که در حضرت بوده، عاقل ترین زنان اهل بیت(ع) و حتی کل بنی هاشم بوده است.

ج) مدرّس بانوان

حضرت زینب(ع) در زمان خلافت پدرشان در کوفه برای زنان کرسی تدریس داشتند و برای آنان تفسیر قرآن بیان می فرمودند و خیلی از زنان کوفه در محضر ایشان قرآن آموختند. امیرالمؤمنین(ع) نیز بعضی تفاسیر را گوش می کردند. در تاریخ آمده است که حضرت زینب(ع) قرآن را تفسیر می کردند تا به آی «کهیعص» رسیدند. فرمودند: کاف؛ یعنی کربلا، هاء؛ یعنی هلاکت، یاء؛ یعنی یزید، عین؛ یعنی عترت و صاد؛ یعنی صبر. امیرالمؤمنین (ع) صورت دختر را بوسیده، فرمودند که حق آیه را ادا کردی.[۴]

۲- تقویت روحی پرستاری

پرستاری در اسلام، از حرفه های مقدس است. تاریخ اسلام از پرستارانی چون: ام سَلَمه، رَبیع، امّ سَنان و… و در رأس هم آنها، حضرت فاطمه و زینب(ع) نام می بَرد. تاریخ انقلاب اسلامی نیز شاهد جانفشانی و از خودگذشتگی های پرستارانی است که وظیف امداد رزمندگان غیور میهن اسلامی را بر عهده داشتند. بعضی از این بزرگواران نیز شربت شیرین شهادت نوشیدند و برگ زرینی در صفح خدمات پرافتخار این قشر زحمتکش بر جای نهادند.

امیرمؤمنان(ع) از رسول خدا(ص) روایت فرموده است که: «مَنْ سَعَی لِمَرِیضٍ فِی حَاجَهٍ قَضاها أو لَم یقضِها، خَرَجَ من ذُنوبِهِ کیوم وَلَدَتهُ امُّهُ. فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ: بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنْ کانَ الْمرِیضُ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ أَوَ لَیْسَ ذَاکَ أَعْظَمَ أَجْراً إِذَا سَعَی فِی حَاجَهٍ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ؟ قالَ: نعَم؛[۵] هر کسی در برآوردن نیاز بیماری بکوشد؛ چه موفق شود و چه نشود، از گناهانش بیرون آید، مانند روزی که از مادرش متولد شده است. مردی از انصار عرض کرد: یا رسول الله! پدر و مادرم به قربانت. اگر بیمار از خاندانش باشد، اجر بیش تری ندارد که در کار او تلاش کند؟ فرمود: چرا.»

از رسول خدا(ص) نقل شده است که فرمودند: «منْ أَعَانَ ضَعِیفاً فِی بَدَنِهِ عَلَی أَمْرِهِ أَعانَهُ اللَّه عَلَی أَمْرِهِ وَ نَصَبَ لَهُ فِی الْقِیامَهِ مَلَائِکهً یعِینُونَهُ عَلَی قَطْعِ تِلْک الْأَهْوَالِ وَ عبُورِ تلْک الْخَنَادِقِ مِنَ النَّارِ حَتَّی لَا یصیبَهُ منْ دُخَانِهَا وَ علَی سمُومِهَا وَ علَی عُبُورِ الصِّرَاطِ إِلَی الْجَنَّهِ سَالِماً آمِناً؛[۶] هر کسی به یک ناتوان جسمی یاری کند، خداوند او را در کارهایش یاری خواهد کرد و در روز قیامت فرشتگانی را می گمارد تا او را در پیمودن اهوال قیامت و عبور از گودال های آتش بدون اینکه به او از دودها و سموم آن آسیبی برسد و در گذشتن از صراط به سوی بهشت، او را با سلامت کامل و امنیت یاری دهند.»

رسول خدا(ص) می فرمایند: «مَن قامَ عَلی مریضٍ یوماً و لَیلَهً، بعَثَهُ اللّهُ تَعالی معَ إبراهیمَ الخَلیلِ (ع) فَجازَ عَلَی الصراطِ کالبرقِ اللّامِعِ؛[۷] کسی که یک شبانه روز پرستاری بیماری را بر عهده بگیرد، خداوند او را با ابراهیم خلیل(ع) محشور و مانند برقی پر درخشش از صراط عبور می کند.»

علامه مجلسی(ره) از حضرت علی(ع) چنین نقل می کند: «أخَذَتنِی الحُمّی لَیلَهً، فَأَسهَرَتنی، فسَهرَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله لِسَهَری، فَباتَ لَیلَتَهُ بَینی وبَینَ مُصَلّاهُ؛ یصَلّی ما قُدِّرَ لَهُ، ثمَّ یأتینی یسأَلُنی وینظُرُ إلَی، فَلَم یزَل ذلِک دَأبُهُ حَتّی أصبَحَ فلَمّا صلّی بأَصحابِهِ الغداهَ قالَ: اللّهُمَّ اشفِ علِیا و عافِهِ فَإِنَّهُ أسهَرَنِی اللَّیلَهَ مِمّا بِه؛[۸] شبی تب کردم و تا صبح نخوابیدم. پیامبر(ص) نیز به خاطر بیدار ماندن من، بیدار ماند و آن شب را بین من و مصلّایش گذراند. مقداری نماز می خواند و سپس نزد من می آمد و از احوالم جویا می شد و مرا می نگریست و کارش این بود تا اینکه صبح شد، پس چون نماز صبح را با اصحابش خواند، فرمود: خدایا! علی را شفا ده و عافیت بخش که او امشب مرا به خاطر بیماری اش بیدار نگهداشت!»

امام خمینی(ره) در این باره می فرماید: «این شغل پرستاری از شغلهای بسیار شریفی است که اگر چنانچه انسان به وظایف انسانی و شرعی خودش عمل بکند، این یک عبادتی است که در تراز عبادتهای درج اول است. پرستاری از بیمار، امر بسیار مشکلی است؛ لکن خیلی ارزشمند است.»[۹]

۳- افشاگر بزرگ ترین فتن تاریخ

حضرت زینب (ع) تندیس بصیرت، تجسم شجاعت و معنی کامل صبر و استقامت است. ایشان محضر هفت معصوم را درک کردند. کوتاه سخن اینکه: «فَانَّ فَضَائلَهَا وَ فَواضلَهَا وَ خَصَالَها وَ جَلالَهَا وَ عِلمَهَا وَ عَمَلَهَا وَ عِصمَتَهَا وَ عِفَّتَهَا وَ نُورَهَا وَ ضِیَائَهَا وَ شَرَفَهَا وَ بَهَائَهَا تَالِیَهُ اُمهَا صلَواتُ اللّه عَلَیهَا؛[۱۰] فضایل، برتری ها، خصلتها، جلالت قدر، علم، عمل، عصمت، عفت، نورانیت، روشنایی، شرف و زیبایی اش همچون مادرش حضرت زهرا(ع) است.»

حضرت زینب(ع) شاگرد مکتب بصیرت آفرین مادرش، صدیق طاهره(ع) و تربیت یافت آغوش نبوت و امامت است. مصیبتها و فتنه های پی در پی او را آبدیده و همچون کوه استوار ساخت و از او شخصیتی آهنین آفرید. او در ۵ سالگی در مصیبت از دست دادن جد گرامی اش، رسول اکرم(ص) اشک ریخت و با چند ماه فاصله در شهادت مادرش(ع) به سوگ نشست.

مشاهد ۲۵ سال غربت و مظلومیت پدر و فرق شکافته اش، حضرت زینب(ع) را در کوران حوادث روزگار پرورش داد. مسمومیت و مظلومیت برادرش امام حسن(ع) صحیف دیگری از بی مهریهای انسان نماها را برای او رقم زد و در نهایت، خونین ترین حماس تاریخ را که کم ترین مصیبتهای آن، شهادت برادران، فرزندان و برادرزاده های عزیز و گرامی اش بود، مشاهده کرد.

فتنه های سقیفه، غصب فدک، قتل عثمان، جمل، حکمیت، خوارج، ساباط و… همگی تجربه هایی بود تا حضرت زینب کبری (ع) را برای افشای بزرگ ترین فتن تاریخ مهیا سازد و اگر مدیریت آن حضرت نبود، نه تنها موج بیداری اسلامی کوفه، شام، مدینه و… را فرا نمی گرفت؛ بلکه در همان کربلا می ماند و مسلمانان در رؤیای دیانت خویش می مردند.

۴- زیبایی زندگی در فرهنگ زینبی

هرگاه سخن از حضرت زینب(ع) به میان می آید، نقش بی مثال آن حضرت در واقع کربلا به ذهنها خطور می کند. این در حالی است که زندگانی بابرکت ایشان همواره سرمشقی است برای زندگی های امروزی که نباید به هیچ وجه از آن غفلت کرد. در اینجا به گوشه ای از زیبایی های زندگی حضرت زینب(ع) اشاره می کنیم:

الف) زیباترین بینش

تفسیر و برداشت صحیح از اوضاع جامعه و مسائل روز و موضع گیری مناسب و اقدام به هنگام، یکی از ویژگی های آن بانوی بزرگ کربلا و همان بینش و بصیرت نافذ ایشان می باشد. حضرت زینب(ع) با اهداف و برنامه های نهضت امام حسین(ع) آشنایی کامل داشت و می دانست که آن حضرت به زودی تاریخ را تغییر می دهد و طومار خلافت اموی ها را در هم می پیچد. به همین جهت در هر مرحله ای، موضع گیری و عکس العمل مناسبی داشت؛ از جمله، آنگاه که ابن زیاد ملعون با نیش زبانش نمک به زخم حضرت(ع) پاشید و برای آزردن او گفت: «کیفَ رَأَیتِ صُنْعَ اللَّهِ بِأَخِیک وَ أَهلِ بیتِک؛ کار خدا را با برادر و خانواده ات چگونه یافتی؟» او در واقع با تعریض می خواهد بگوید که «خدا» این بلاها را به سرتان آورد؛ اما حضرت زینب(ع) در پاسخ درنگ نکرد و با آرامشی که از صبر و رضای قلبی او حکایت داشت، فرمود: «ما رَأَیت إِلَّا جَمِیلاً؛[۱۱] جز زیبایی، چیزی ندیدم.»

ابن زیاد از پاسخ یک زن به ظاهر اسیر؛ ولی این همه آزاده، در شگفت می ماند و از صبر و استقامت و تسلیم او در مقابل مصیبتها متعجب می شود و قدرت محاجه اش را از دست می دهد.

ب) زیباترین منش

با اینکه حضرت زینب(ع) دارای شوهر و فرزند بود، در عین حال همواره با امام زمانش همگام بود. هنگامی که عبدالله بن جعفر طیار(ره) به خواستگاری حضرت زینب(ع) رفت، امیرمؤمنان(ع) این ازدواج را به همان مهری حضرت زهرا(ع)؛ ولی با دو شرط پذیرفت: اول آنکه حضرت زینب(ع) اقلاً روزی یکبار به دیدار برادرش حسین(ع) برود؛ و دیگر آنکه هرگاه امام حسین(ع) خواست به سفر برود، عبدالله اجازه دهد تا زینب(ع) با او همراه شود و مانع وی نگردد.

حضرت زینب(ع) تسلیم محض امام زمانش بود و حتی در لحظه ای که خیمه ها را آتش زدند، نزد امام سجاد (ع) به عنوان امام زمانش رفت تا کسب تکلیف کند، پس عرض کرد: ای یادگار گذشتگان… خیمه ها را آتش زده اند. چه کنیم؟ امام فرمود: «عَلیکنَّ بِالفَرَار؛[۱۲] از آتش فرار کنید.»