فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص) شامل 46 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ولایت و دوستی اجر رسالت پیامبر (ص) :

قرآن کریم اجر رسالت را محبت اهل بیت قرار داد که فرمود: قُل لاَ أَسْأَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلاّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَی.قبلاً هم به عرض شما رسید که دوستی اهل بیت(علیهم السلام) اجر رسالت نیست. شما کسی را روی کره زمین می شناسید که علی و اولاد علی را بشناسد و به آنها علاقه پیدا نکند؟! دوستی این خاندان برای هر کسی که اینها را می شناسد مسلّم است. عمده معنا کردن این آیه کریمه است؛ قُل لاَ أَسْأَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلاّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَی؛ اگر این فِی الْقُرْبَی مفعول واسطه «مودّت» باشد، آن را همه دارند؛ یعنی ممکن هست کسی علی را بشناسد و به او دل نبندد؟! شما ببینید بسیاری از این کلیمی ها در صف نذری قمر بنی هاشم صف می بندند! این فِی الْقُرْبَی مفعول واسطه برای «مودّت» نیست. لاَ أَسْأَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلاّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَی، این فِی الْقُرْبَی اگر مفعول واسطه «مودّت» بود که آن را همگان داشتند؛ این ظرف، ظرف مستقر است نه ظرف لغو. معنای آیه این است: «إلا الموده المستقره فی القربی»، «هر ظرف که حال صفت یا خبر است» به قول طلبه ها «البته مدان لغو که آن مستقر است». وقتی ظرف، ظرف مستقر شد، این مودت به آن استقرار وابسته است؛ یعنی تمام مهر و محبت، وقف دودمان پیغمبر و اولاد پیغمبر است. آن وقت انسان به غیر این ذوات قدسی دل نمی بندد و اگر به چیزی یا کاری یا شخصی دلبسته شد آن در مسیر همین ولایت است. آن اجر رسالت است و این اجر رسالت که محبت قُربی را به همراه دارد، در دنیا و آخرت انسان را حفظ می کند؛ چون هیچ کس در غیر حرم دوستی به جایی نمی رسد. این را بزرگان اهل معرفت بیان نورانی امیر بیان(سلام الله علیه) که فرمود: عبادت سه قسم است: بعضی «خَوْفاً مِنَ النَّارِ» عبادت می کنند، بعضی «شَوْقاً إِلَی الْجَنَّهِ» عبادت می کنند، بعضی «حبّاً». یعنی برخی از ترس جهنم خدا را می پرستند. برخی برای رسیدن به بهشت خدا را می پرستند، بعضی دوست خدا هستند، «حبّاً» عبادت می کنند. بعد فرمود خاندان با محبت خدا را عبادت می کنند. بعد از بیان نورانی حضرت، عده ای اهل معرفت این تثلیث را به این صورت ذکر کردند که «الخائف» اهل هَرَب است، «الرّاجی» اهل طلب است، «المحبّ» اهل طَرَب است؛ یعنی آنکه ترسناک است همیشه لرزان است و فراری، دارد از جهنم فرار می کند. اگر بداند که جهنم به سراغ او نمی آید که او نمی گریزد. آنکه امید بهشت دارد همیشه در طلب است، آن اهل هَرَب و فرار است، این اهل طلب و جَذبه و کوشش است؛ اما آنکه محبّ است، اهل طَرَب است او در نشاط است. ببینید هیچ حالتی برای اهل بیت پیش نمی آمد مگر اینکه اینها «رِضَی اللَّهِ رِضَانَا أَهْلَ الْبَیت»می گفتند. مگر حادثه ای تلخ تر از جریان گودال قتلگاه هست؟! در همان جا زمزمه وجود مبارک حضرت این بود: «رِضَی اللَّهِ رِضَانَا أَهْلَ الْبَیت». این راه را آنها به ما آموختند.

پس اصل اوّل این است که ما مزد رسالت را باید بپردازیم. مزد رسالت ترس از جهنم یا شوق به بهشت نیست. مزد رسالت دوستی همه جانبه و مستقر و دائم و همگانی و همیشگی به اهل بیت است؛ آن وقت این حافظ انسان است. وجود مبارک امام رضا یک بیان نورانی دارد همه بیانات ائمه نورانی است که «کَلامُکُم نُورٌ»حضرت وقتی وارد مرو و خراسان شد، هم مرحوم کلینی در جلد اوّل اصول کافی نقل کرد هم مرحوم ابن بابویه قمی در امالی. آن روز مهم ترین مسئله، مسئله امامت و رهبری بود که آیا رهبری به انتخاب مردم است یا به انتصاب خدا؟ اموی و مروانی و عباسی اینها که به دنبال سقیفه حرکت می کردند مکتب آنها این بود که امامت انتخابی است، مردم اگر جمع بشوند کسی را خلیفه، امام و جانشین قرار بدهند، او می شود رهبر مردم. وجود مبارک امام رضا به این شخص فرمود اینها درباره چه چیزی بحث می کنند؟ امامت، انتخابی نیست که با سقیفه حلّ بشود. این انتصاب الهی است که فقط کار غدیر است این با غدیر حلّ می شود نه با سقیفه. امامت جانشینی پیغمبر است تا کسی نبوت را نشناسد، امام شناس نخواهد بود. نبوت جانشینی ربوبیت خداست که إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَهً، تا کسی خدا را نشناسد ربوبیت او را الوهیت او را نشناسد، خلیفه او را نمی شناسد. اینکه زراره از امام صادق(سلام الله علیه) سؤال می کند در عصر غیبت من چه دعایی را بخوانم؟ حضرت فرمود این دعا را بخوان: «اَللّهُمَّ عَرِّفْنی نَفْسَک فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی نَفْسَک لَمْ اَعْرِفْ رَسُولَک اَللّهُمَّ عَرِّفْنی رَسُولَک فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی رَسُولَک لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَک» این دعا نظیر «اللهم اغفر لی و لوالدتی و اشفنی» نیست، این یک برهان لمّی است، یک برهان فلسفی است. تا آدم مستخلف عنه را نشناسد، خلیفه را نمی شناسد. تا خلیفهِ «الله» را نشناسد خلیفهِ رسول را نمی شناسد. این برهان دارد اقامه می کند. این نظیر قاعده «لَا تَنْقُضِ الْیقِینَ»نیست که یک طلبه بعد از هفت هشت سال بفهمد، این فهمیدنی است و جان کَندن می خواهد که تا انسان خدا را نشناسد پیغمبر را نمی شناسد؛ یعنی چه؟ برای اینکه پیغمبر منتخب مردم نیست، خلیفهِ «الله» است، تا «الله» که مستخلف عنه است شناخته نشود خلیفه شناخته نمی شود. مگر شما در این ادعیه می بینید که حضرت برهان اقامه می کند؟ خدایا پدر مرا بیامرز! خدایا بیمار مرا شفا بده! خدا قرض مرا ادا کن! این فقط خواستن است؛ اما یک برهان عقلی است فوق برهانی که در قضیه استصحاب و مانند آن که برهان نیست، آن را که یک طلبه با هفت هشت سال درس خواندن می فهمد؛ اما این دعا به این آسانی فهمیدنی نیست. فرمود تا انسان برهان اقامه نکند آفریدگار جهان را نشناسد موحّد نشود، ربوبیت، الوهیت و خالقیت و اینها را نشناسد، خلیفه شناس نیست، پیغمبرشناس نیست. «اَللّهُمَّ عَرِّفْنی نَفْسَک فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی نَفْسَک لَمْ اَعْرِفْ رَسُولَک اَللّهُمَّ عَرِّفْنی رَسُولَک فَاِنَّک اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی رَسُولَک لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَک»، امام خلیفه رسول است، تا رسالت نبوت این گونه از مناصب آسمانی شناخته نشود خلیفه رسول شناخته نمی شود، تا ربوبیت و الوهیت شناخته نشود خلیفهِ «الله» شناخته نمی شود. کسی می تواند إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَهً را بشناسد که جاعل را بشناسد.

طبق نقل مرحوم کلینی در جلد اوّل اصول کافی و طبق نقل مرحوم ابن بابویه قمی در امالی، امام رضا فرمود: اینها درباره چه حرف می زنند؟ امام که سقفی نیست امام غدیری نیست؛ امام که انتخابی نیست امام انتصابی است. «وَ هُوَ بِحَیثُ النَّجْمُ مِنْ یدِ الْمُتَنَاوِلِینَ»، «فَأَینَ الِاخْتِیارُ مِنْ هَذَا وَ أَینَ الْعُقُولُ عَنْ هَذَا»، امام که از سقیفه در نمی آید، امام از غدیر در می آید. امام در آسمان است دست مردم که به آفتاب نمی رسد. اگر کسی توانست به ستاره آسمان دستی برساند، آن وقت می تواند بگوید من امام را می شناسم. فرمود: «وَ هُوَ بِحَیثُ النَّجْمُ مِنْ یدِ الْمُتَنَاوِلِینَ» «فَأَینَ الِاخْتِیارُ مِنْ هَذَا وَ أَینَ الْعُقُولُ