فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان شامل 36 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیر غلامی و دلدادگی به سالار شهیدان :

چنان مقتل سیدالشهدا (ع) و یارانش را می خواند که گویی در وسط معرکه کربلا نظاره گر واقعه است؛ آن وقت باید دل داشت و در مجلس روضه اش ماند. خودش درباره این گونه خواندنش می گوید: «حدیث عشق تو دیوانه کرده عالم را/ به خون نشانده دل دودمان عالم را/ غم تو موهبت کبریاست در دل من/ نمی دهم به سرور بهشت این غم را.» «صاحب علی حضرت قلی زاده معروف به حاج «علی مشکینی» می شناسند. این ذاکر و پیر غلام آذری زبان که بیش از نیم قرن از عمرش را در دستگاه امام حسین (ع) نوکری کرده، سینه اش پر از اسرار عشق و دلدادگی به سالار شهیدان است.

من دیوانه حسینم

دستگاه امام حسین پر از درس های آموزنده است که این پیرغلام اهل بیت (ع) درباره اش برایمان می گوید: «من دیوانه حسینم. همیشه وقتی می خوانم محشر را کربلا را جلوی چشمانم تجسم می کنم و از خود بی خود می شوم. همه نه، بعضی از هیأتیها بابت این موضوع مسخره ام می کنند. راستش را بخواهید این مسخره کردن ها اذیتم می کرد، دلم تاب نمی آورد و به خودم می گفتم: «عاشق حسینی، خوب باش. چرا این گونه دیوانگی می کنی؟» دقیقاً که می رسیدم همین جا بغضم می ترکید و زار زار به حال خودم اشک می ریختم. آخه دست خودم نبود و عشق ارباب بود. اما نمی دانم هر چه مسخره کردند، بیشتر می شد دیوانه وارتر وصف سیدالشهدا را می خواندم. حالم خوش نبود؛ دیگر هیأت نمی رفتم و گوشه خانه کز می کردم، روضه می خواندم و خودم را آتش می زدم. تو همین حال و هوا بود که حاج علی انسانی زنگ زد و برای روضه محرم دعوتم کرد. نمی توانستم روی حاج علی را زمین بزنم و دعوتش را نپذیرم.

«من یک دیوانه ام. یک دیوانه واقعی.» این را مرتب در مسیر هیأت حاج علی انسانی تکرار می کردم و به خودم می گفتم: «علی دیوانه بازی در نیاوری ها. اصلاً نخوان. اگر اصرار کردن بخوان ولی کم. » دوباره بغضم ترکید و مثل بچه ها گریه ام می کردم. در مجلس جای نشستم که کمتر در دید باشم ولی همان اول حاج علی صدایم کرد تا بخوانم. نمی دانم چه شد شروع به آذری خواندن کردم و یک راست رفت دم گودال قتلگاه. آن صحنه و همه آن اتفاقات از جلوی چشمانم می گذشت. دوباره دیوانه شده بودم و کار دیگری از دستم برنمی آورد. چنان از خود بی خودم شدم که یادم رفت اینجا روبه روی جمعیت هستم. شورو حال عجیبی بود، مثل همیشه. بخودم که آمدم یک لحظه متوجه شدم جوان های مجلس نیز با من همراهند و مجلس بهم ریخته است. آرام بودم دیگه برام مهم نبود کسی بابت دیوانگی ام مسخره ام کند.

ناگهان میان جمعیت حسین دیوانه را دیدم که وقتی همه گریه می کردند، مرا برانداز می کرد و لبخند می زند. یک لحظه نگاهم به نگاهش گره خورد. هیچ وقت درکش نمی کردم حتی دیوانگی اش را. بزرگ ترها دعوایش می کردند و کوچکتر ها مسخره اش می کردند. در یک چشم برهم زدنی پسرک دیوانه جلوی چشم همه مستمعان به سمت من آمد و یک هزارتومانی در جیب پیرهنم فرو کرد. از آنجایی که من حساسیت عجیبی به گرفتن پول و پاکت پول و این حرف ها داشتم و برای مجلس سیدالشهدا وجهی دریافت نمی کردم. با عصبانیت اسکناس هزار تومنی را از جیبم در آوردم و پرت کردم روی زمین. استادم حاج علی که کنارم نشسته بود. هزار تومنی را از روی زمین برداشت و آن را مجدد در جیبم گذاشت. لب گزید و پلک هایش روی هم گذاشت که حاج علی مشکینی آرام باش.

نیمه های شب وقتی مجلس تمام شد. به سمت خانه رفتم هنوز چند قدمی از حسینیه دور نشده بودم که مرد میان سال با رفتاری موقرانه صدایم کرد حاج آقا؟ برگشتم. بدون مقدمه گفت صدایش را در گلو انداخت انگار که نمی خواست آنها که از کنارمان می گذرند کلماتش را بشنوند. تابه حال او را ندیده بودم. گفت من امروز مهمان این حسینیه بودم و دیگر هیچ وقت من را اینجا نمی بینید. مرد درحالی که اطراف خود آر می پایید تا کسی حرف هایش را نشنود سرش را به من نزدیک تر کرد و در حالی که التماس می کرد گفت خواهش می کنم آن هزار تومنی کهان پسر دیوانه در جیب شما گذاشت را به من بدهید هر چه از دار دنیا دارم به شما می دهم. یک دهنه مغازه، ماشین و خانه ام فقط آن را به من بدهید. من گیج و مبهوت او ر ا نگاه می کردم. بهش گفتم: «دنیا را هم بدهی، نمی خواهم.» به خانه که آمدم ماجرا را برای همسرم تعریف کردم. او که در جریان تمام ماجراهایم بود گفت: تو عاشقی و این یعنی ثروت یعنی گنجی که در درون داری. جای آشفتگی و انزوا، به این دارای افتخار کن و در همین راه بمان و حرکت کن.»

من غم مهر حسین با شیر از مادر گرفتم

حاج علی می گوید: «مداح باید عاشق باشد اگر نباشد موفق نمی شود. چون عاشق همه هستی اش را فدای معشوقش می کند. البته این شور باید همراه با شعور باشد. همیشه در راه نوکری سیدالشهدا (ع) به دنبال استاد بودم. یکی از استادان من حاج محسن عسگری است که به شاگردی ایشان افتخار می کنم. اولین بار که این شخصیت بزرگوار را دیدم به من گفت: «شور را با شعور همراه کن. کتاب بخوان و به آنچه می خوانی، عمل کن. » من روزانه حداقل ساعت مطالعه می کنم و منابعی را می خوانم که سازنده است. شاید بیش از چند هزار بیت حفظ هستم. از خدا می خواهم به داشته هایم مرا مغرور نکند. موضوع دیگری که همیشه رعایت کرده ام این بود که «مداحی را شغل قرار ندادم. مداحی نباید شغل باشد چون رنگ و بوی نوکری امام حسین (ع) به بی مواجب بودنش است. تمام عمرم کار کردم و اکنون بازنشسته هستم. اگر هم چیزی می دهند، برکتی است. باید بین پول ها گذاشت تا مقدارش را نفهمید. خودش خیرش را می آورد.»

این ذاکر اهل بیت (ع) تأثیر این گونه تفکرش را مدیون خانواده اش می داند و می افزاید: «من غم مهر حسین با شیر ا