فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است شامل 89 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است :

تشویق به کار

از جنبه فکری، اسلام انسان را به کار و تولید تشویق نموده، و برای آن ارزش بسیار قائل شده، تا حدی که کرامت بشری، و مقام انسان را نزد خدا و حتی در پیشگاه عقل، به آن مرتبط دانسته است. اسلام، آفرینش منابع و سرمایه های طبیعی را برای تأمین نیازهای تولیدی و افزایش ثروت می داند و یک سلسله ارزش ها و ملاک های اخلاقی درباره کار و بد گویی از بیکاری به دست داده که قبلاً سابقه نداشته است. در اثر آموزش های نوین اسلامی، کار در ردیف عبادت ها در آمده، و شخصی که برای کسب روزی تلاش می کند، نزد خدا از عابد بیکار با فضیلت تر شناخته شده و تنبلی و بیکاری مظهر نقص، پوچی و ابتذال، تلقی گردیده است.

ستایش کار

اسلام، مالکیت خصوصی و فردی را که ریشه و زیر بنای اصلی آن کار است تا حدودی محترم شمرده و اساس مالکیت در اسلام همان احترام به حقوق فرد و حفظ انگیزه وی بر تلاش و کوشش آزادانه است، اسلام خواسته شوق به کار و فعالیت همواره در انسان زنده بماند، و هر کس به استفاده از بازده از کار خود نیز امیدوار باشد. ولی در عین حال این را هم خواسته است که بهره مند شدن یک فرد از بازده کار خود، زمینه استثمار و تسلط او را بر دیگران و سبب محروم کردن آنان از بازده کارشان نگردد.

و مالکیت خصوصی که بر اساس کار پی ریزی شده نشان می دهد که انسان به طور طبیعی تمایل دارد مالک حاصل کار خویش بوده و بر آن تسلط داشته باشد، و به همین علت تملک بر اساس کار از احساسات و عواطف غریزی انسان سرچشمه گرفته و حق طبیعی وی می باشد، و این یک قانون مسلم و پذیرفته شده نزد تمام عقلا است. و از دو آیه شریفه ذیل نیز همین معنی استفاده می شود:

«و ان لیس للانسان الّا ماسعی»().

«و اینک نیست برای انسان، مگر آنچه را که کوشش کرده».

« لِّلرِّجَالِ نَصِیبٌ مِّمَّا اکتَسبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِیبٌ ممَّا اکْتَسبنَ»().

«برای مردان از آنچه بدست آوردند بهره ای، و برای زنان نیز آنچه به دست آوردند بهره ای است».

قال الصادق (ع): «انّ امیرالمؤمنین اعتق الف مملوک من کدّ یده». ()

امام صادق (ع) فرمود: «امیرالمؤمنین علی (ع) هزار برده را از کار کرد و دسترنج خویش (خریداری و) آزاد نمود».

عن ابی عبد الله (ع) قال: «انّ الله عزّ و جلّ خلق الخلق و خلق معهم ارزاقهم حلالاً، فمن تناول شیئاً منها حراماً قصّ به من ذلک الحلال».()

امام صادق (ع) فرمود: «خداوند وسایل زندگی و معاش حلال را همراه آفرینش مردم، خلق کرد. پس اگر کسی حرام خواری کند، خداوند او را در برابر روزی حلال، مجازات خواهد کرد».

عن ابی عبد الله (ع) قال: انّ الله عزّ و جلّ یبغض کثره النّوم و کثره الفراغ». ()

امام صادق (ع) فرمود: «خداوند عزّ و جلّ از زیاد خوابیدن و کم کار کردن کراهت دارد».

بشیر الدّهان قال: سمعت أبا الحسن موسی (ع) یقول: «انّ الله عزّ و جلّ یبغض العبد النّوام الفارغ». ()

بشیر روغن فروش گفت: از امام موسی بن جعفر (ع) شنیدم که فرمود: «خداوند از بنده پر خواب و بیکار نفرت دارد».

زندگی شرافتمندانه

زندگی شرافتمندانه ایجاب می کند که آدمی در جامعه شغلی را به عهده بگیرد و از سعی و عمل خود امرار معاش نماید. کسی که مالی در اختیار ندارد و می خواهد بدون کار و فعالیت، زندگی خود و عائله خویش را تأمین نماید، یا باید از راه دزدی و چپاول دیگران و دست زدن به کارهای قاچاق که با زندگی انسان بازی می کند و دیگر اعمال غیر مشروع، اموال دیگران را سرقت کند، یا با تکدی و تن دادن به ذلت (و سؤال)، از دسترنج دیگران ارتزاق نماید و این هر دو، منافی با مقررات اسلامی و شرف انسانی است.

کار و فعالیت اقتصادی، باعث اعتماد به نفس و تحکیم شخصیت است و به انسان عزت و شرف می بخشد، سعی و کوشش برای امور معاش، نشانه وظیفه شناسی اجتماعی است و آدمی را از دیگران بی نیاز می کند.

اشتغال به کار و مجاهده در راه تأمین زندگی شرافتمندانه، مایه سر بلندی و افتخار و از عوامل سازگاری خانوادگی و اجتماعی است. کسی که زحمت می کشد و با دسترنج خویش، معاش خود و زن و فرزند را اداره می کند، در پیشگاه الهی مأجور است و در نظر مردم و عائله خود نیز مورد تکریم و احترام است.

خلاصه بیکار گشتن و در زندگی، سر بار جامعه بودن به منزله کشتن شخصیت و پایمال کردن شرف انسانی است. کسی که نیرومند و توانا است و می تواند از راه شغل مشروع، امرار معاش نماید، ولی از قبول مسئولیت و انجام کار سر باز می زند، با این عمل ارزش اجتماعی خود را نابود می کند و موجبات پستی و سقوط خویش را فراهم می آورد.

کان رسول الله (ص) اذا نظر الی الرّجل فأعجبه قال: «هل له من حرفه؟ فأن قالوا: لا، قال:سقط من عینی». ()

وقتی رسول خدا(ص) مردی را می دید که اعضا و عضلات نیرومندش باعث شگفتی آن حضرت می شد، سؤال می کرد: «آیا حرفه و شغلی داری؟» اگر جواب منفی می دادند و می گفتند: نه، می فرمود: «از چشم من افتاد».

پس کار در اسلام، بسیار به آن سفارش شده و پیامبر خدا (ص) فرمود: «پیش از آنکه عرق بدن کارگر خشک شود، مزد کارش را بدهید». و فرمود: «روز قیامت خدا مخصوصاً بر سه نفر سخت خواهد گرفت:

الف) کسی که به نام، تعهدی بکند و قرار دادی ببندد و آن را نقض کند یعنی بشکند؛

ب) کسی که شخص آزادی را، برده سازد و سپس او را بفروشد و از این پول برای خودش استفاده کند؛

ج) کسی که کارگری را استخدام کند و از او کار بگیرد و مزد کارش را ندهد».

در حدیث می خوانیم که یک نفر کارگر زحمت کشی که دستش از زیادی کار ورم کرده بود نزد پیامبر (ص) آمد و دستش را نشان داد.

حضرت دستش را گرفت و فرمود: «این دستی است که خدا و پیامبر آن را دوست می دارند».

فایل پاورپوینت کامل کار عبادت است

روزی عده ای از اصحاب نزد حضرت رسول (ص) نشسته بودند.در همان اثنا مردی چالاک و با عجله از جلوی آن ها با سرعت گذشت. اصحاب که ملاحظه کردند این مرد برای تحصیل روزی با آن شتاب زدگی در حرکت است، هر کدام به نوبه خود حرفی زدند و گفتند:

ای پیامبر خدا! آیا این مرد که با این عجله برای تحصیل روزی می دود، عمل او خدا پسند است؟ و آیا در راه خدا گام بر می دارد؟ حضرت فرمود: اگر برای روزی فرزندانش تلاش می کند، در راه خدا است، و اگر برای تحصیل روزی خودش در کوشش است برای خدا است، ولی اگر می دود تا بر دیگران فخر بفروشد و ریا کند، تا از این طریق چیزی پیدا کند و خود را به دیگران نشان دهد، این راه شیطان است.

چه افتخاری برای کارگر بالاتر از اینکه حضرت رسوا اکرم (ص) فرمود:

«هر کس برای کمک به یتیم و بینوایی کار کند، مانند کسی است که در راه خدا جهاد کند، و مانند کسی است که شب را به عبادت می گذراند و روز را روزه می دارد».()

عن ابی جعفر (ع) قال: «من طلب الدّنیا استعفافاً «استغناءاً» عن النّاس وسعیاً علی اهله و تعطّفاً علی جاره لقی الله عزّ و جلّ یوم القیامه و وجهه مثل القمر لیله البدر».()

امام باقر (ع) فرمود: «کسی که برای بی نیازی از مردم و تلاش برای (کسب درآمد) خانواده و عطوفت و مهربانی بر همسایه خویش کار می کند، روز قیامت در حالی خدا را ملاقات می کند که صورتش مثل ماه شب چهاردهم (نورانی) است».

قال رسول الله (ص): «العباده سبعون جزءاً افضلها طلب الحلال».()

پیامبر خدا (ص) فرمود: «عبادت هفتاد بخش است که برترین آن کسب حلال است».

عن عمربن یزید قال: قلت لأبی عبد الله (ع) رجل قال: «لأقعدن فی بیتی و لاصلّینّ و لأصومنّ و لأعبدنّ ربّی، فأمّا رزقی فسیأتینی، فقال أبو عبد الله (ع): هذا احد الثلاثه الّذین لا یستجاب لهم».()

عمر بن یزید گفت: به امام صادق (ع) عرض کردم: مردی می گوید من در خانه می نشینم و نماز خوانده و روزه می گیرم و پروردگار خویش را عبادت می کنم (و کار نمی کنم) ولی روزی من (به دستم) می رسد، امام صادق (ع) فرمود: «این مرد یکی از سه نفری است که دعایش مستجاب نمی شود».

عن علی بن عبد العزیز قال: قال أبو عبد الله (ع) : «ما فعل عمر بن مسلم قلت:جعلت فداک أقبل علی العباده و ترک التّجاره،

فقال: ویحه أما علم انّ تارک الطّلب لا یستجاب له دعوه انّ قوماً من اصحاب رسول الله (ص) لمّا نزلت (و من یتّق الله یجعل له مخرجاً و یرزقه من حیث لا یحتسب) أغلقوا الأبواب، و أقبلوا علی العباده، و قالوا قد کفینا فبلغ ذلک النّبی (ص) فأرسل إلیهم فقال: ما حملکم علی ما صنعتم؟ فقالوا: یا رسول الله تکفّل الله لنا بأرزاقنا فأقبلنا علی العباده فقال: إنّه من فعل ذلک لم یستجب له علیکم بالطّلب».()

علی بن عبد العزیز گفت: امام صادق (ع) پرسید: «عمر بن مسلم چه می کند؟» عرض کردم: فدایت شوم، رو به عبادت آورده و تجارت را ترک نموده است، پس امام (ع) فرمود: «وای بر او، آیا نمی داند که بیکار دعایش مستجاب نمی شود. زیرا وقتی آیه «وَ مَن یَتَّقِ اللَّهَ یجْعَل لَّهُ مخْرَجاً*وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْث لا یحْتَسِب » () نازل شد، گروهی از اصحاب پیامبر خدا (ص) درها را بسته و رو به عبادت آوردند و گفتند: (دیگر کار نمی کنم و به همین مقدار) بسنده می کنیم.

به رسول خدا (ص) خبر رسید، کسی را نزد آن ها فرستاده و فرمود: چه چیزی شما را بر کار نکردن وادار کرد؟ عرض کردند: ای رسول خدا ! چون روزی ما را، خداوند به عهده گرفته پس ما به عبادت رو آوردیم. پیامبر خدا (ص) فرمود: کسی که چنین کند ( و کار نکند و فقط مشغول عبادت شود) دعایش مستجاب نمی شود. بر شما لازم است به دنبال کسب روزی و درآمد بروید».

عن أبی عبدالله (ع) قال: «نعم العون الدّنیا علی الاخره». ()

امام صادق (ع) فرمود: «دنیا یاور خوبی است برای آخرت ( کسی که کار می کند و از دنیا چیزی به دست می آورد، می تواند آن را در راه آخرت مصرف کند)».

قال رسول الله (ص): «ملعون من ألقی کلّه علی النّاس ».()

پیامبر خدا(ص) فرمود: «کسی که سر بار مردم است ( و به واسطه بیکاری زحمت خویش را به گردن مردم می اندازد) از رحمت خدا دور است».

عن عمرو بن جمیع، قال: سمعت أبا عبد الله (ع) یقول: «لا خیر فیمن لا یحب جمع المال من حلال یکفّ به وجهه، و یقضی به دینه، و یصل به رحمه».()

عمرو بن جمیع گفت: شنیدم امام صادق (ع) فرمود: «خیری نیست در کسی که دوست ندارد مال حلالی را به دست آورد که آبروی خویش را با آن حفظ کند و بدهکاری خویش را بپردازد و با آن صله رحم نماید (و به نزدیکان و بستگان خویش ببخشد)».

عن أبی الحسن موسی (ع) قال: «ایّاک و الکسل و الضّجر فانّک إن کسلت لم تعمل و إن ضجرت لم تعط لحقّ». ()

امام موسی کاظم (ع) فرمود: «از کسالت و دل تنگی بپرهیزید، زیرا اگر کسالت دارید، کار نکرده ای و اگر دل تنگی حق را ( به اهل آن ) نداده ای».

عن أبی عبد الله (ع) إنه قال: «ایاک و الضّجر و الکسل انّهما مفتاح کلّ سوء إنه من کسل لم یؤدّ حقّاً و من ضجر لم یصبر علی حقّ».()

امام صادق (ع) فرمودند: «از دل تنگی کسالت بپرهیزید، زیرا کلید هر شرّی است. کسی که کسالت دارد حقی را به اهل آن نداده و کسی که بی حوصله و دل تنگ است، صبر بر حقی نکرده است».

قال ابو عبد الله (ع): «علیک بإصلاح المال فانّ فیه منبهه للکریم، و استغناء عن اللّئیم».()

امام صادق (ع) فرمودند: «اصلاح مال بر تو لازم است، چون در اصلاح مال بید داری بزرگوار و بی نیازی از فرومایه است».

عن أبی عبد الله (ع) قال: «الکادّ علی عیاله کالمجاهد فی سبیل الله».()

امام صادق (ع) فرمودند: «تلاشگر برای (تأمین هزینه) خانواده، شبیه رزمنده در راه خدا است».

عن مسمع قال: قلت لأبی عبد الله (ع): «إنّ لی أرضاً تطلب منّی و یرغبون فقال لی: یا ابا سیّار أما علمت أنّه من باع الماء و الطّین و لم یجعل ماله فی الماء و الطّین ذهب ماله هباء، قلت: جعلت فداک إنّی ابیع بالثّمن الکثیره، و أشتری ما هو أوسع رقعه «ربعه» منه، فقال: لا بأس».()

مسمع گفت: به امام صادق (ع) عرض کردم: زمینی دارم مطلوب و مرغوب (و دارای خریدار، آن را بفروشم؟) آن حضرت به من فرمود: «ای ابو سیّار! آیا نمی دانی کسی که آب و گل (زمین) را بفروشد و دارایی خود را در آب و گل (زمین) قرار ندهد، مال او غبار هوا شده (و نابود می گردد)»؟ عرض کردم: به قیمت زیادی زمین را می فروشم و (به جای آن) عمارت بزرگ تری می خرم. فرمود: «اشکالی ندارد».

علاء و عاصم

دو برادر به نام علاء بن زیاد حارثی و عاصم بن زیاد در بصره زندگی می کردند، هر به حضرت علی بن ابی طالب (ع) ارادت داشتند. علاء بیش از اندازه به امور مادی و دنیوی خود متوجه بود و بر عکسش عاصم به دنیا پشت پا زده و قسمت اعظم وقت خود را در عبادت و امور معنوی صرف می کرد و در واقع هر دو از حدود صحیح و عادلانه تجاوز کرده بودند.

علاء بیمار شد، علی (ع) به عیادت او آمد. زندگی وسیع و پر طول و عرضش توجه حضرت را جلب کرد، و واضح بود که علاء در زندگی مادی دچار زیاده روی شده است. حضرت فرمود: چه می کنی؟ به این زندگی دامنه دار چه احتیاجی داری؟ تو به آخرت و وسایل سعادت معنوی خود محتاج تری، قدری در آن کوشش کن. سپس فرمود: چرا، اگر زندگی خود را به منظور سعادت معنوی توسعه داده ای، اگر نظرت از این زندگی وسیع پذیرایی میهمان است، اگر هدفت از این بسط و توسعه، صله رحم و ادای حقوق مردم است، حرفی نیست. تو با همین عملت در راه سعادت معنوی کوشیده ای و به آخرت نایل شده ای.

حضرت با این بیان ملایم و لطیف تذکر لازم را داد و در عین حال برای عمل او، راه احتمال صحیحی را باز گذاشت و ضمناً فهماند دنیایی که برای خدمت به مردم، برای صله رحم و احترام میهمان باشد، آن عین آخرت و معنویت است. علاء بدون این که در سخن حضرت درباره خودش چیزی بگوید به حضرت عرض کرد:

«یا أمیرالمؤمنین أشکوا ألیک أخی عاصم بن زیاد. قال: و ما له ؟ قال: لبس العباء تخلّی من الدّنیا. قال: علی به».

«یا امیرالمؤمنین، من از برادرم شکایت دارم: چه ک