فایل پاورپوینت کامل برکات حضور دین در صحنه جامعه، سیاست و حکومت، برای مردم بی شمار است

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برکات حضور دین در صحنه جامعه، سیاست و حکومت، برای مردم بی شمار است :

بیانات رهبر معظم انقلاب حضرت آیه الله خامنه ای در دیدار اعضای مجلس خبرگان رهبری
۱۹/۶/۱۳۸۱
در پایان هشتمین اجلاسیه دوره سوم مجلس خبرگان رهبری، نمایندگان این مجلس با رهبر معظم انقلاب، حضرت آیه الله خامنه ای دیدار کردند. بنای مجله بر این است که سخنان معظم له در پایان اجلاسیه های خبرگان رهبری را در اولین شماره پس از اجلاس منعکس کند. از این رو به رغم اینکه این شماره مجله ویژه اندیشه سیاسی عاشورا می باشد، متن کامل سخنان ایشان را که در این دیدار بیان فرمودند، تقدیم می کنیم.
بسم الله الرحمن الرحیم
اولا به آقایان محترم خیرمقدم عرض می کنم و امیدوارم ان شاءالله زحمات یکایک آقایان در ایجاد این جلسه و اداره خوب آن، مشمول الطاف و برکات الهی باشد و فواید این نشست ها و گفتگوها در ذهنیت جامعه و در وضع مردم آثار خود را نشان دهد. همچنین ولادت حضرت امام محمد باقر ( علیه الصلاه والسلام) را تبریک عرض می کنم و از خدای متعال توجهات ائمه هدی و ادعیه زاکیه حضرت بقیه الله را برای جمع شما و برای همه دست اندرکاران نظام و برای عموم مردم مسالت می کنم.
آنچه غالبا در این ایام ذهن بسیاری از مسؤولان و شاید مردم را مشغول می کند، نگرانی از این است که این نظام اسلامی در مقابله با تهاجم جهانی، از ادای رسالت حقیقی خود باز بماند. درگیری ای که بین اسلام – که امروز متجسم و متجسد در نظام اسلامی است – و دنیای کفر و استکبار و مراکز قدرتهای استکباری وجود دارد، صحنه پرمساله و پرماجرایی را در محیط دید مردم و مسؤولان ما به وجود آورده است. البته – همان طور که حضرت آقای مشکینی با بیانات شافی و وافی خود مطرح کردند – دلها مطمئن به نصرت و هدایت الهی است; این هم ناشی از وعده لایتخلف پروردگار است که فرمود: «والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا» و فرمود: «ولینصرن الله من ینصره » . شکی نیست که این نظام در جهت مجاهدت در راه خدا و نصرت دین خدا حرکت می کند و این خود موجب جلب رحمت و نصرت الهی است; در این هیچ تردیدی نیست. البته در همه مسائل زندگی، بخصوص مسائل مهم، باید راهکارها را جستجو کرد; نمی شود مسائل مهم را به پیشرفت حوادث موکول کرد; باید تصمیم گرفت و فکر کرد و با قضایای جهانی و داخلی چالش کرد.
آنچه من می خواهم عرض کنم، این است که در وضع کنونی – که معارضه بین قدرتهای استکباری و حکومت اسلامی، آشکار و واضح شده است – این یک پدیده جدید و بی سابقه نیست; در طول تاریخ ادیان، همین قضیه وجود داشته است. این که در آیه کریمه می فرماید: «یا حسره علی العباد ما یاتیهم من رسول الا کانوا به یستهزئون » ، این مستهزئین چه کسانی بودند؟ عمده مستهزئین کسانی بودند که حضور دین در جامعه را مانع و رادع خودسری و خودکامگی و قدرتهای بی مهار خود به حساب می آورند; لذا با حضور دین به هر شکلی و به هر نحوی معارضه می کردند. البته اهواء، هوسها، شهوات و خواهشهای روزمره و حقیر زندگی مردم هم یکی از عواملی بوده که در طول زمان با حضور دین مقابله می کرده; امروز هم همین طور است. امروز هم بعضی با حضور و قدرت دین و حکومت دین مبارزه می کنند، بدون این که انگیزه ی سیاسی خاصی داشته باشند; فقط برای همین که دلبسته به شهوات و خواهشهای نفسانی هستند; لذا این را رادع و مانع خود می بینند; لیکن عمده مبارزه و معارضه با دین، از سوی قدرت طلبان جهانی بوده است. قدرت طلبان، قدرت را برای منافع نامشروع خود می خواهند. قدرت، فی نفسه یک وسیله است; نه می شود گفت فی نفسه بد است، نه می شود گفت فی نفسه خوب است; تا در اختیار چه کسی باشد و برای چه هدفی به کار برود; این تعیین کننده است.
آنها قدرت را می خواستند، برای این که هواهای نفسانی خود را ارضاء و اشباع کنند. حاکمیت مطلق و امر و نهی بی مهار و دخالت در امور زندگی مردم و رها شدن از قیود اجتماعی و اخلاقی و شهوترانی و گسترش عیش و عیش بارگی برای خودشان موجب می شده است که به قدرت بچسبند و درصدد معارضه با هر چیزی که در مقابل این قدرت بی مهار بایستد و ظاهر شود، بربیایند. طول تاریخ، این را نشان می دهد; همه جا این طور بوده است.
حقیقتی که در کنار این وجود دارد، این است که هیچ کدام از قدرتهای مادی معارض با دین نتوانستند در مقابل حضور دین مقاومت کنند و دین و اهل دین وقتی ایستادند و مقاومت کردند و سختیها را به جان خریدند، بر همه اینها فائق آمدند. تاریخ، این را نشان می دهد; قرآن کریم به این حقیقت، ناطق است; و در زندگی کنونی خودمان هم ما همین را مشاهده می کنیم.
آنچه برای خیلیها مغفول عنه است، این است که امروز قدرت و دنیای استکبار که متوجه اسلام و حکومت اسلامی و مشغول معارضه با آن است، – یعنی دشمنان علی الظاهر بسیار قدرتمند و مجهز و مسلح به انواع سلاحهای نظامی و تبلیغی و سیاسی و مالی و غیره – جنبه انفعالی دارد; اما از طرف ما جنبه فعال و پیشرونده دارد. نباید تصور کرد که آنها ابتکار عمل را به دست گرفته اند و در این میدان، آنها هستند که دارند تعیین می کنند و سرنوشت را رقم می زنند; این طور نیست.
یک حرکت عظیم به وجود آمد و نظام اسلامی تشکیل شد; این یک ضربه به دنیای استکبار بود که بعضی می دانستند، بعضی هم درست ارزیابی نداشتند که وجود و حاکمیت دین و حضور قدرتمندانه آن تا چه حد برای آنها خطرناک و ابعاد آن چقدر است. شاید در اول کار وقتی نظام جمهوری اسلامی تشکیل شد، تحلیلگران و محاسبه گران غربی و استکباری و متعلق به دنیای استکبار فکر می کردند حکومتی که دست نشانده آنها و در قلمرو نفوذ آنها بود، از دستشان رفته است; اما هرچه گذشت، حقیقت برای آنها بیشتر آشکار شد. امتداد حرکت و نهضت اسلامی – در درجه اول در دنیای اسلام، و پشت سر آن در همه آفاق عالم – نشان داد که نه، مساله ایجاد نظام اسلامی در ایران، فقط این نیست که کشور و دولت دست نشانده و تحت نفوذی از زیر نفوذ آنها خارج شده باشد; بلکه ابعاد از این بسیار گسترده تر است.
یک نمونه از این امتداد طولانی و عمیق و علی الظاهر حل نشدنی برای دنیای استکبار، مساله فلسطین است. دنیای استکبار به خیال خود مساله فلسطین را اندکی پیش از انقلاب اسلامی حل کرده بود; مساله کمپ دیوید و قرارداد با دولت مصر، که معلوم بود این حرکت سازشکارانه، بتدریج همه دنیای عرب و مدعیان را فرا خواهد گرفت و چیزی به نام فلسطین به عنوان یک مشکل و معضل در سر راه استکبار باقی نخواهد ماند. ابتکارات و تصمیمهای بعدی آنها هم حاکی از همین تصور و روند بود; لیکن ناگهان در صحنه فلسطین پدیده نوینی دیده شد و آن، گرایش مردم به شعار اسلامی و تمسک آنها به اسلام و قرآن و کشانده شدن میدان مبارزه از سطح یک گروه خاص و از سطح معارضان غالبا سکنا گزیده در خارج از فلسطین به یک حرکت عمومی مردمی بود. امروز مساله فلسطین حقیقتا برای رژیم غاصب و پشت سر آن برای امریکا، یک بن بست کامل است. امروز صهیونیستهای حاکم بر فلسطین هر ابتکاری به خرج بدهند، شکست خورده اند; یعنی یک طرف قضیه از دستشان رفته است. این، نمونه یی بود از امتداد حرکت و قیام نظام اسلامی در ایران; نمونه های دیگر آن را باید در بیداری دنیای اسلام، بیداری جوانها، رواج شعارهای اسلامی در میان نسلهای تحصیلکرده و اعتقاد آنها به این که باید به دنبال اسلام باشند، جستجو کرد. این بعد از آن وقتی بود که در طول ده ها سال، در همه دنیای اسلام، مثل بسیاری از کشورهای دیگر جهان سوم، این تصور پیش آمده بود که اگر روشنفکران و آگاهان بخواهند استقلالی را به دست بیاورند، باید به شعارهای مارکسیستی و سوسیالیستی پناه ببرند; در نتیجه گرایش به سمت آنها پیدا شده بود. اما ناگهان این تصور برگشت; بعد هم وقتی اردوگاه شرق برچیده شد، این معنا بیشتر قوت گرفت. امروز کسانی که به کشورهای گوناگون – چه در آفریقا، چه در آسیا، چه حتی در اروپا – مسافرت می کنند، بوضوح مشاهده می کنند که احساس بیداری و طلبکاری اسلامی در بین جوامع مسلمان و بخصوص در بین نسلهای جوان و روشن بین و آگاه و درس خوانده و تحصیلکرده شان روزبه روز در حال رشد است. حتی بنده از افراد مطلع و خبره شنیدم که حقوقدانهای برجسته در دنیای اسلام – که معتقد به اسلام هم هستند – به این نتیجه رسیده اند که فقه و جهتگیری یی که می تواند اسلام را تجسم بدهد، همان جهتگیری و فقاهتی است که در نظام جمهوری اسلامی محور قرار گرفته است. اینها نشاندهنده ابعاد هویت حکومتی است که ما امروز در ایران سایه آن را بر سر خود مشاهده می کنیم.البته این آسان به دست نیامده است; بدیهی است که با خون دلهای زیاد و فداکاریهای بسیار و با حضور شخصیت بی نظیری مثل امام بزرگوار به دست آمده است. ملت هم همراهی کردند و روح اسلام و حرکت اسلامی در مردم بروز و ظهور پیدا کرد و نتیجه این شد که بحمدالله نظام مستحکم و آبرومندی وجود دارد که می تواند برای ملتهای اسلامی پرجاذبه باشد. این همان امتداد نظام اسلامی است که به یک مشکل اساسی برای استکبار تبدیل شده است. امروز مساله استکبار این نیست که نظام اسلامی در ایران با او معارض است یا نیست; رابطه شان را قطع کنند یا فرضا علیه او تبلیغات کنند; مساله این است که این فکر در دنیای اسلام گسترش پیدا کرده است و آنها مجبورند از خود دفاع کنند.
امروز جبهه استکبار در موضع دفاعی است و از خودش دارد دفاع می کند. اظهارات و تظاهرات و بگیر و ببندها و قدرت نمایی هاشان، همه می خواهد این تصور را القاء کند که آنها مبتکرند و آنها هستند که دارند کار می کنند و عملی را انجام می دهند; در حالی که حقیقت قضیه غیر از این است. نظام اسلامی، باقی مانده است; ضعیف نشده است، ارکان آن هم مستحکم است و یکی از مهمترین نکات این است که افکار و آراء و میل و اراده مردم را هم پشت سر خود دارد. این ریشه مستحکم کاملا به جای خود باقی است; لذا آنها مجبورند علاج جویی کنند. در واقع علاج جویی استکبار این است که خود را سراسیمه به این در و آن درمی زند. البته قدرتمندند و در دنیا تحرک مادی و تبلیغاتی دارند. چیزی که مهم است، این است که ما قدر آنچه را که در اختیار داریم، بدانیم; بدانیم که عنصر و جوهر نظام اسلامی است که همه این دستگاهها را به وحشت انداخته است.
البته در مقابل دشمن نباید ساده نگری و ساده انگاری کرد. آنچه عرض کردیم، به معنای این نیست که ما یک مصونیت دایمی و ابدی داریم و هرطور عمل بکنیم، تفاوتی ندارد. همان چیزهایی که این نظام و این استحکام را به وجود آورد، لازم است تا این نظام بتواند ادامه حیات بدهد و روزبه روز رشد و قدرت پیدا کند; یعنی همان ایمانها، اخلاصها، مجاهدتها و تلاشها و ابتکارها و نوآوری ها لازم است. زمینه هم برای گسترش این تلاشها و مجاهدتها در کشور وجود دارد.
من یک بار دیگر این نکته را عرض کرده ام; ما نگاه می کنیم و احیانا بعضی از ریزشها را در بین نیروهای مؤمن به انقلاب مشاهده می کنیم; اما از رویشهای نو احیانا غفلت می کنیم. آنچه امروز در عرصه جامعه مشاهده می شود، رشد تفکرات اسلامی با نگاه متجددانه، آگاهانه و همراه با بحث و فحص و تحقیق و دقت و امثال اینهاست. این حرکت ادامه پیدا خواهد کرد; حرکتی نیست که متوقف بشود; چون «الم تر کیف ضرب الله مثلا کلمه طیبه کشجره طیبه اصلها ثابت و فرعها فی السماء» . فطرت انسان، همان سرزمین حاصلخیزی است که کلمه طیبه را در خود جا و رشد می دهد; این هم کلمه طیبه و کلمه الهی است و در این سرزمین واقع شده است و عناصر و اجزای مناسب خود را جذب می کند و سپس رشد می دهد. این، مسیر کلی این حرکت است. بنده که این را عرض می کنم، بر اساس تحلیل نیست; برای خوش کردن دل خود و دیگران هم نیست;
واقعیتهایی است که در مسیر فعالیت پرتلاش و متنوع و گسترده یی که انسان در چنین جایگاهی با آن مواجه است، آن را مشاهده می کند و از نزدیک می بیند. البته – همان طور