فایل پاورپوینت کامل خاطراتی شنیدنی از زندگی علما و بزرگان

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل خاطراتی شنیدنی از زندگی علما و بزرگان – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل خاطراتی شنیدنی از زندگی علما و بزرگان شامل 52 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل خاطراتی شنیدنی از زندگی علما و بزرگان گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل خاطراتی شنیدنی از زندگی علما و بزرگان با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل خاطراتی شنیدنی از زندگی علما و بزرگان از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل خاطراتی شنیدنی از زندگی علما و بزرگان با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل خاطراتی شنیدنی از زندگی علما و بزرگان را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خاطراتی شنیدنی از زندگی علما و بزرگان :

رفت و آمد بزرگان در مدارس طلبگی مهم است و حتی در زمان قدیم مراجع ساعاتی را در مدرسه می نشستند و در دسترس طلاب بودند. اینکه بزرگان در دسترس طلاب باشند در تربیتشان بسیار تاثیر دارد تا اینکه در یک مدرسه ۱۰۰ طلبه پایه اول تا سوم باشند و هیچ کس را نداشته باشند به جز یک مدیر اجرایی.

چگونه با علما ارتباط برقرار می کنید و از این رهگذر چه به دست آورده اید؟

علت این مساله این است که در زمان تالیف و تصحیح آثار هرچه سئوال و ابهام بود از علما می پرسیدم. حتی گاهی برای ترجمه یک بیت عربی نزد علما می رفتم که الان وقتی به آن فکر می کنم تعجب می کنم. مثلا در حدود سال ۶۱ برای دو بیت شعر که معنایش را متوجه نمی شدم خدمت مرحوم آیت الله مرعشی نجفی قدس سره رفتم. ایشان هم بسیار متواضع بودند و راحت طلبه را راه می دادند. من یک مساله فقهی را پرسیدم. فرمودند اهل کجایید. گفتم اهل اصفهانم و فلان محل و فلان عالم از اقوام ما است. ایشان هم گفتند تهران پای منبر ایشان بوده اند. فکر می کنم به خاطر این بیشتر تحویلم گرفت. خلاصه برای ترجمه یک عبارت عربی خدمت آیت الله مرعشی رسیدم.

در مورد علمای دیگر هم برای سئوالی علمی خدمتشان می رفتم. شاید هم پررویی می کردم. شاید بیشتر از همه خدمت آیت الله استادی رسیده ام. از طریق ایشان علامه سیدعبدالعزیز طباطبایی را پیدا کردم. بعد هم کتاب سیمای فرزانگان را که می نوشتم، سئوالات و ابهاماتی داشتم و خدمت حضرت آیت الله شبیری می رسیدم. ایشان مثل الان ظهرها در فیضیه نماز می خواندند. بعد از نماز که مزاحمتی نباشد از ایشان سئوال می کردم ایشان هم باروی گشاده جواب می دادند.

چند مجله خوب هم آن زمان چاپ می شد. من هم شروع به مقاله نوشتن برای مجله ها کردم یکی نشر دانش بود از مرکز دانشگاهی که نثر فاخری داشت و احمد سمیعی گیلانی ویراستارش بود. مجله بسیار خوبی بود و حدود ۱۵ سال مرتب منتشر می شد. من هم مقاله می دادم و از تجربیاتشان استفاده می کردم.

آن زمان در مدرسه حاج ملاصادق که الان در ۴۵ متری عمار یاسر قرار گرفته است، آیت الله صلواتی حفظه الله و آیت الله اشتهاردی رحمه الله علیه و آیت الله بنی فضل رحمه الله علیه پنجشنبه و جمعه برای امتحان طلبه ها و ثبت نامشان در دفتر شهریه آیت الله گلپایگانی می آمدند. چون به مدرسه می آمدند من لابلای کارها از ایشان سئوال می پرسیدم. گاهی هم که خادم مدرسه نمی آمد و به ما می گفت چای دم کنید و برای آقایان ببرید، ما سئوال هم می پرسیدیم.

در بین علمایی که با ایشان حشر و نشر داشته اید بیشتر از کدام یک تاثیر پذیرفته اید و آموخته اید؟

هرکدام مزایایی داشته اند. از جمله کسانی که بسیار استفاده کرده ام مرحوم آیت آلله انصاری شیرازی رحمه الله علیه است که آیتی در بی هوایی و تواضع و ادب و احترام و رقت قلب و دلسوزی و مهربانی به مردم و ساده زیستی و بودند. ما به قدری با ایشان خودمانی شده بودیم که یک روز تابستانی با ماشین دوستان به همراه ایشان به خوانسار رفتیم. یک نوبت به اتفاق به روستای یکی از دوستان در نزدیکی فردو رفتیم. یک نوبت به آب گرم محلات رفتیم. ایشان هم هر فرمایشی داشتند به من می فرمودند. من در درس معاد اسفار و بحار شاگردشان بودم. روزهای چهارشنبه در منزلشان بحار و روزهای دیگر معاد اسفار می خواندم. مقداری هم منطق منظومه و شرح تجرید. چون به درسشان می رفتم کم کم مانوس شدم. حتی یک بار شخصی به مناسبتی از ایشان شکایتی کرده بود. البته شکایتشان وارد نبود اما در شان ایشان نبود به دادگاه بروند و به من فرمودند به دادگستری برو که رفتم و حل و فصل شد.

بسیار تاثیرگذاری اخلاقی و رقت قلب داشتند. به معصومین اعتقاد شدید داشتند؛ با این که این حد علاقه به فیلسوف نمی آید. حتی شعرهای محقق اصفهانی را در درس از حفظ می خواندند… درس ایشان فقط درس نبود.

درس های جانبی و متفرقه و نکته های ادبی و مباحث ریاضی را خدمت آیت الله حسن زاده آملی حفظه الله فراگرفتم. ایشان روزهای پنجشبه و جمعه درس هیات و ریاضیات می گفتند که در کتاب دروس هیات و دیگر رشته های ریاضی چاپ هم شده است، این مباحث را یکی از دوستان، برای چاپ به دفتر تبلیغات داده بود، من هم پیگیری چاپ آن را انجام می دادم. بعدها هم خیلی از آثارشان را به دفتر تبلیغات دادند برای چاپ و من رابط آن بودم؛ کتاب بگیرم و ببرم، غلط گیری بشود و…. ایشان هم عشق شدید به معصومین علیهم السلام داشتند که نمی شد حدی برایش در نظر گرفت. چنان از حضرت معصومه (سلام الله علیها) با احترام یاد می کردند که آدم تعجب می کرد. این یکی از خصوصیات ایشان بود. یا در مورد مقام و جایگاه معصومین می فرمودند اگر امام صادق علیه السلام عطسه کنند رود نیلی درست می شود که ابن سینا و کانت و سهروردی و. .. همه را با خود می برد؛ معصوم کجا و دیگران کجا!؟

از ایشان هم دروس جانبی فراگرفتم مثلا دروس هیات و رشته های ریاضی یا مباحث مربوط به رویت هلال، قبله و. .. که درسش در حوزه نبود را از خدمت ایشان آموختم و خیلی از آشنا شدنم با کتاب های نجومی و ریاضی و ادبیات و نکته های تفسیری و اخلاقی و. .. را از خدمت ایشان کسب کرده ام.

ایشان همزمان درس اخلاق هم داشتند. فکر می کنم حدود سال ۶۰ بود، این درس ابتدا در مدرسه امیرالمومنین علیه السلام برقرار می شد و منبعش حدیث جنود عقل و جهل بود. یک مقداری اشارات و از اول اسفار را تا زمانی که تعطیل شد از خدمت ایشان فراگرفتم. قدری هم خصوصی در منزلشان با حدود چهار نفر از رفقا مصباح الانس را فرا گرفتم.

خصوصی هم زیاد خدمتشان می رسیدم. ایشان هم یکی دو بار منزل ما تشریف آوردند. یک بار دعوتشان کردیم با آیت الله انصاری شیرازی با هم آمدند یکی دو بار با آیت الله انصاری شیرازی به منزلشان رفتیم و بالعکس.

علما بسیار به هم علاقه دارند اما یک نفر باید واسط و رابط شود. این دو بزرگوار بسیار به هم علاقه داشتند. یک بار آیت الله انصاری شیرازی بیمار بودند و در بیمارستان آیت الله گلپایگانی بستری بودند. آیت الله حسن زاده خواستند که از ایشان عیادت کنیم، باهم از صفاییه تاکسی گرفتیم و خدمت آیت الله انصاری شیرازی رسیدیم. بسیار با هم مانوس بودند. آیت الله حسن زاده آملی در غیاب آیت الله انصاری شیرازی بسیار از ایشان تعریف می کردند.

آیت الله حسن زاده آملی بسیار به قرائت قرآن سفارش می کردند می فرمودند تقویم من بر اساس قرآن است و بر اساس جزئی که در روز تلاوت می کردند روز ماه را متوجه می شدند. یعنی هر روز یک جزو می خواندند. تواضع علمی و عملی و اطلاعات جانبی واسع از کتاب ها و شعرا، ادبیات، نکته های تفسیری و حدیثی داشتند که از «هزار و یک نکته» و دیگر آثارشان معلوم است.

در تصحیح متون از مرحوم آقا عزیز طباطبایی و بیشتر آیت الله استادی استفاده می کردم از همان اول که سیمای فرزانگان را نوشتم قبل از چاپ دادم ایشان مطالعه کنند. مقداری شرح تجرید و تمام رسائل و یک جلد از اصول فقه را خدمتشان خواندم. از ایشان هم بسیار استفاده کردم چون اطلاعات وسیعی داشتند.

آیت الله صلواتی هم خدمتشان مکاسب خواندم و هم در مدرسه حاج ملاصادق در زمان امتحان بسیار استفاده کردم.

آیت الله العظمی شبیری هم به لحاظ اینکه در فیضیه نماز ظهر و در حرم صبح و مغرب و عشا می خواندند و منزلشان در پشت مدرسه حقانی بود و من هم آنجا مستاجر بودم، رفت و آمد و دسترسی ام به ایشان خیلی راحت بود. برای اینکه ایشان وقتشان گرفته نشود قبل و بعد از نماز را در نظر گرفته بودیم و خدمتشان می رسیدیم. ایشان هم دابشان این است که اگر سئوال کنید جواب می دهند اگر هم سوالی مطرح نکنید، یک فرع علمی مطرح می کنند و بحث می کنند. یک بار هم مقام معظم رهبری (حفظه الله) به من فرمودند همراهی با آقای شبیری را مغتنم بدانید و رها نکنید. ایشان به خاطر کتاب جرعه ای از دریا از این همراهی مطلع شده بودند. از آیت الله العظمی شبیری هم از آن زمان که سئوالهای پیش پا افتاده می پرسیدم تا الان همواره استفاده کرده و می کنم.

از اساتیدی که ب