پاورپوینت فایل | مرجع دانلود فایل
توضیحات
تحولی در ارائهها با فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی!
اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفهای برای ارائهی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین میکند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آمادهی استفاده باشند.
فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی شامل 67 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفهای، ارائهی شما را به سطحی بالاتر میبرد.
چرا باید از فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی استفاده کنید؟
✔ طراحی حرفهای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.
✔ صرفهجویی در زمان: نیازی نیست ساعتها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.
✔ استفادهی آسان: بدون نیاز به ویرایشهای پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.
✔ فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی حرفهای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.
متمایز باشید!
دیگر نگران بهمریختگی یا طراحیهای غیرحرفهای نباشید. فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی به شما این امکان را میدهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائهای تأثیرگذار داشته باشید.
همین حالا دریافت کنید و تجربهای متفاوت از ارائههای حرفهای را داشته باشید!
بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقد و بررسی شادی و هنر موسیقی :
یکی از ابعاد وجودی انسان، بعد هنری اوست. هنر تجلی احساسات تجربه شده افراد در قالب های مختلف است که به منظور تأثیرگذاری و انتقال پیام صورت می گیرد. هنر، دارای دو بعد دانشی و مهارتی است و از هر دو نظر، وابسته به فرهنگ و مبانی فکری و جهان بینی و ایدئولوژی هنرمند است و به همین دلیل گفتیم که «هنر برای هنر» که در سالیان اخیر مطرح شده، سخن بی معنایی است. چون هنر، یک فعل اختیاری و ارادی است و حتماً هدفمند و مبتنی و متکی بر بینش ها و گرایش هاست و اثر هنری متأثر از آن گرایش هاست و انعکاس یافته باورها و ارزش های شخص هنرمند است. درباره هنرهای اصلی باید گفت که در مجموع، اغلب از سنخ هنرهای بی کلام انتقال پیام هستند؛ مانند موسیقی و معماری که اثرگذاری آنها در مقایسه با هنرهای دیگر، موثرتر است و پیام را غیرمستقیم و البته مؤثرتر انتقال می دهند.
رابطه اسلام و هنر…واقعیت این است که اینها ظلم کرده اند و ما نمی توانیم انکار کنیم که موسیقی حرام بوده است. تقریباً تمام فقهایی که تا قبل از انقلاب من دیدم به غیر از صوفیه، همه گفتند ساز مطلقا حرام است. فقط صداست که می تواند حلال باشد و اگر غناء باشد حرام است … درباره غناء هم چیزهای عجیب و غریبی گفته اند که صوتی که مناسب مجلس لهو و لعب باشد یا مطرب باشد! موسیقی را اصلاً برای طربش میزنند برای گریه و زاری که نمیزنند!»
در این رابطه باید گفت: اولاً، اگر بخواهیم اسلام را مخالف هنر به معنای عام بدانیم، یک ظلم فاحش به اسلام است. اسلام تنها دینی است که یکی از ابعاد اعجاز آن، بعد هنری است. اسلام با زبان هنر می گوید من از ناحیه خدا هستم و آن فصاحت و بلاغت و ادبیات است. اگر این ادبیات بشری است، پس مانند آن را بیاورید. قرآن تصریح می کند این کتاب، هنری خدایی است.
ثانیاً، شکل گیری آثار هنری شگفت انگیزی که اعجاب هنرشناسان دنیا را برانگیخته، توسط فیلسوفان و فقیهان و متکلمان برجسته اسلامی خود گواه آن است که اسلام هنرستیز و هنرسوز نبوده است. نمونه آن، هنرهای تجسمی و معماری شیخ بهائی(ره) است که زبانزد جهانیان است. در حوزه موسیقی، مهم ترین کتاب مربوط به ابونصر فارابی فیلسوف بزرگ شیعی است که «الموسیقی الکبیر» نام دارد. سینا درباره موسیقی سخنان فراوانی دارد. آیا هیچ کدام از اینان فقیه و اسلام شناس نبودند؟ بزرگ ترین هنرهای اسلامی مانند معماری و موسیقی و ادبیات و هنرهای نمایشی توسط اندیشمندان اسلامی شکل گرفته است.
ثالثاً، گویا ایشان موسیقی را منحصر در غناء می داند! در حالی که غناء یکی از انواع موسیقی است. غناء تحریک ابعاد حیوانی انسان است؛ در حالی که هنر و موسیقی زائیده نفس و جان و عقل انسان است. بلکه غناء، انحرافی در موسیقی تلقی می شود و فقهای اسلامی هیچکدام غناء را با موسیقی یکی ندانسته اند. اگر غناء را حرام کردند، برای بقای انسانیت و عقلانیت است تا حیوانیت و ابعاد خاکی انسان حاکم نباشد. در این باره بیشتر سخن خواهیم گفت.
رابعاً، اینکه ایشان می گوید «صد هزار ساز شکستند و صد هزار آدم را به صلابه کشیدند»، خدمت ایشان عرض می کنیم؛ صدهزارتا آدم پیشکش، شما نام صد نفر را در تاریخ ۱۴۰۰ ساله اسلام ذکر کنید که به جرم هنرمند بودن و موسیقی دان بودن به صلابه کشیده شده باشند! اصلاً صدتا هم پیشکش شما؛ نام ده نفر را در طول این چهارده قرن ذکر کنید؛ باز هم ده نفر پیشکش شما، تلاش کنید و تحقیق کنید و فقط نام یک نفر را در تاریخ اسلام ذکر کنید که فقیهان شیعی به جرم هنرمندی و موسیقی دانی، فتوا به قتلش داده باشند و به دار کشیده باشند! چرا بدون سند و مدرک سخن می گویید؟!
خامساً، برخلاف تصور آقای قمشه ای، موسیقی را فقط برای طرب و خوشی و لهو و لعب نمیزنند. این امر خلاف فلسفه موسیقی و طراحان و بنیانگذارن دانش موسیقی در جهان بوده و هست. چه کسی گفته موسیقی را فقط برای طربش میزنند؟! این حرف نشانگر عدم درک درست از موسیقی است. در ادامه در این باره توضیحات بیشتری خواهم داد.
چیستی موسیقی
واژه «موسیقی» یا «موسیقیا» یک واژه یونانی است. در انگلیسی نیز واژه «موزیک» به کار رفته است و در فارسی واژه خنیا و رامشگری استفاده شده است. «خُنیا» از «خونیاک» گرفته شده و لغتشناسان می گویند این واژه از زبان اوستایی و واژه «هونَواک» گرفته شده است. «هو» یعنی نیک و خوش، «نواک» هم یعنی نوا. «هونواک» یعنی نوای خوش. بنابراین معنای «خنیا» و «هونواک» به معنای نوای خوش است. برخی اسامی ترکیبی فارسی مانند «هومن» [مرکب از هو و من یا مان به معنای روح و سرشت] به معنی روحخوب، نیک اندیش و پاکسرشت، و یا نام برخی خانم ها «هونیا» به معنی نیای خوب و پاک نژاد و نیکوتبار است.
موسیقی از نگاه فیلسوفان
اما موسیقی در اصطلاح نیز معانی مختلفی دارد. ابونصر فارابی می فرماید: «موسیقی عبارت است از علم و شناخت صداها و لحن ها و آهنگ ها. چگونگی ترکیب الحان و صداها به منظور تأثیرگذاری نافذتر و رساتر». ابنسینا موسیقی را از شُعب علم ریاضی می داند و معتقد است علمی است درباره چگونگی نغمهها از نظر ملایمت و سازگاری و چگونگی زمان های بین نغمه ها. یعنی موسیقی دان کسی است که می داند هر نغمه ای با نغمه دیگر چقدر فاصله داشته باشد. هم تناسب لحن ها و آهنگ ها را و هم چگونگی زمانهای بین نغمه ها را می شناسد. در مجموعه «رسائل اخوان الصفا» نیز تعریفی آمده است. لازم به ذکر است که بسیاری از مورخان اسلامی می گویند این افراد، فیلسوفان شیعی بودند، اما به دلیل فضای مسموم علیه تفکر شیعی، تصمیم گرفتند نام خود را آشکار نکنند. خود را «اخوان الصفا و خلّان الوفاء» نامیدند. مجموعه رسائل و نامهها و مقالات ایشان تحت عنوان «مجموعه رسائل اخوان الصفا» منتشر شده است. تعریفی که اینان از موسیقی ارائه می دهند جالب است. می گویند: «موسیقی عبارت است از مهارت تألیف، سازگاری و هماهنگی نسبت ها و تناسب های میان الحان و صداها» که هم بعد جسمانی دارد و هم بعد روحانی. و در ادامه آمده است: «مخاطب موسیقی روح ها، جان ها، اندیشه ها و عواطف مخاطبین و مستمعین است». یعنی موسیقی را یک موسیقی دان مینوازد یا آهنگی را متناسب و هماهنگ بیان می کند، تا روح و جان مستمع را مخاطب قرار دهد. و او را به سمت اهداف متعالی انسان دگرگون کند.
موسیقی شاخه ای از حکمت عملی
لازم است بدانیم که فیلسوفان، علم حقیقی را به دو شاخته حکمت عملی و نظری تقسیم می کنند. حکمت عملی را به اخلاق، تدبیر منزل و سیاست یا مدیریت جامعه تقسیم می کنند. حکمت نظری را نیز به سه شاخه طبیعیات (مانند شیمی و فیزیک و زیست)، ریاضیات و الهیات تقسیم می کنند. ریاضیات را نیز به چهار شاخه تقسیم می کردند: هندسه، حساب، موسیقی و علم هیئت و نجوم. بنابراین موسیقی را جزو دانش ریاضی و حکمت نظری محسوب می کردند. موسیقی را ابداع حکمیان و فیلسوفان و فرزانگان می دانستند.
فیثاغورث مبدع موسیقی
مبدع دانش موسیقی، همان ریاضی دان بزرگی است که اغلب ماها از دوران دبستان و راهنمایی می شناسیم: «فیثاغورث». اغلب فیلسوفان می گویدند مبدع موسیقی اوست. حتی برخی از محققان اسلامی، فیثاغورث را در زمره پیامبران شمرده اند؛ مانند ابن ترکه که می گوید فیثاغورث همان شیث نبی(ع) است؛ حال این سخن تا چه اندازه درست باشد، در مقام قضاوت نیستیم. اما دستکم می توان گفت فیثاغورث، یکی از عارفان بزرگ بوده است. ملاصدرا در سه مورد تصریح می کند که «مبدع دانش موسیقی فیثاغورث است». وی تصریح می کند: «فیثاغورث جزو معدود فیلسوفانی است که توانسته صدای افلاک را بشنود و با نفوس افلاک ارتباط برقرار کند». البته در این جمله ملاصدرا مناقشه است و فیلسوفان معاصر اساساً چیزی به نام افلاک و نفوس فلکی را قبول ندارند.
اما فیثاغورث مدعی است من توانستم با افلاک ارتباط بگیرم و موسیقی ها و صداهای عجیب آنان را بشنوم. متوجه شدم که چه علوم و معارفی را با صدا و آهنگ منتقل می کنند. او آن صداها را گرفته و در قالب بشری و موسیقی، ابزارهایی را تولید کرد و در کلاس های عرفانی و معرفت فلسفی موسیقی می نواخت. گفته شده که برای شاگردان درجه یک خود اصلاً سخن نمی گفت، بلکه فقط موسیقی مینواخت و معارف الهی و معنوی را منتقل می کرد. حالا تا چه اندازه این سخنان درست باشد یا نه، جای بحث دارد.
غرض آنکه بنیان گذار موسیقی فیثاغورث بود و همه اذعان دارند که به هیچ عنوان لهو و لعب در زندگی او راه نداشت و حتی تحصیل و شنیدن آهنگ های طرب انگیز را حرام کرده بود. تحلیل وی این بود که موسیقی ابزاری برای تزکیه روح و تقویت عقلانیت است و برای همین منظور آن را ابداع کرده ام. معتقد بود که بر کل عالم آفرینش، نظم و انتظامی حاکم است و ما اگر میخواهیم با این نظم همراهی کنیم، باید نظم درونی داشته باشیم. نباید شهوت و غضب بر ما غلبه کند. بلکه باید عقلانیت بر ما حاکم باشد و موسیقی برای حاکمیت عقل و نظم تولید شده است تا با نظام کیهانی هماهنگ باشیم و بتوانیم حقایق عالم را درک کنیم و بفهمیم. این خلاصه سخن قیثاغورث است.
کاربردهای موسیقی
«اخوان الصفا» نیز معتقد بودند که مبدع موسیقی، حکیمان الهی هستند. این سخنان برای آن بود که می دیدند که چه الواط و لا ابالی گرانی خود را موسیقی دان می دانند و چه خیانتهایی به این دانش شده است. و امروز کسانی به نام عرفانشناس و فیلسوف و هنرشناس پیدا می شوند و می گویند مگر موسیقی را برای غیر از لهو و لعب می خواهند!! سخن حکیمان و فیلسوفان برای همین بود که هر کسی نتواند داعیه موسیقی و موسیقی دانی داشته باشد. می گفتند: «مبدع موسیقی حکیمان الهی اند و آن را در عبادت گاه ها به هنگام دعا، تضرع و گریه استفاده می کردند. آن را وسیله ای برای رقت قلب، خضوع نفس، انقیاد در برابر اوامر و نواهی الهی، برای توبه به درگاه الهی، بازگشت به خدا استفاده می کردند» و بعد به انواع موسیقی اشاره می کنند؛ موسیقی محزون، موسیقی مُشَجِّع؛ موسیقی ای که اشک چشمها را در بیاورد و روح ها را تلطیف کند و به خدا نزدیک گرداند. موسیقی برای تحریک سربازان در جنگ و دفاع و یا حتی موسیقی درمانی که اخوان الصفا به تفصیل درباره آن سخن می گویند. حتی موسیقی ب
- لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
هنوز هیچ نقد و بررسی وجود ندارد.