فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام

با فایل فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام شامل 60 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وصیت ها و سفارش های حضرت زهرا علیها السلام :

وصیّت در قرآن

از جمله مسائلی که در اسلام به آن سفارش و تأکید شده، وصیّت کردن و وصیّتنامه داشتن است. اصل وصیّت کردن مستحب است؛ ولی در مواردی واجب می شود. به طور مثال شخصی که حق الله یا حق الناس بر ذمه اش است و فرصت نکرده آن را ادا کند یا عبادات واجبی همچون حج، روزه و نماز از او فوت شده، لازم است بعد از وفاتش وصیّت کند آن دِین و حقوق را ادا کنند.

در قرآن کریم وصیّت به معانی گوناگون و توسط افراد مختلف به کار رفته است، از جمله:

۱- وصیّت خداوند به بندگان:

یکی از مواردی که در قرآن کریم به عنوان وصیّت آمده، وصیّت خداوند متعالی به بندگان است؛ چنانچه می فرماید: (وَ وَصَّیْنَا الْإِنْسانَ بوالِدَیْهِ حسْناً)[۱] «و به انسان سفارش کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند.» و در آیه دیگر فرمود: (یُوصیکمُ اللَّهُ فی أَوْلادِکمْ لِلذَّکرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَیَیْنِ)[۲]؛ «خداوند وصیّت می کند شما را در حق فرزندانتان که برای پسر نصیبی همانند دو دختر است.» هر چند وصیّت در آیات فوق به معنای وصیّت اصطلاحی نیست؛ بلکه به معنای فرمان و دستور یا سفارش اخلاقی است؛ ولی خداوند از آن به سفارش و وصیّت تعبیر نموده تا زمینه عمل به این دستورات بیش تر فراهم شود.

2- وصیّت انبیا(ع):

قرآن کریم برخی توصیه ها و سفارشهای انبیاء به امتهای خود را نیز به عنوان «وصیّت» تعبیر می کند: (وَ وَصَّی بِها إِبْراهیمُ بَنیهِ وَ یعْقُوبُ یا بنِیَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفی لَکمُ الدِّینَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ)[۳]<؛ «ابراهیم به فرزندان خود وصیّت کرد و یعقوب فرزندان خود را سفارش کرد که: ای پسران من! خداوند برای شما دین اسلام را برگزید، پس نمیرید، مگر اینکه در اسلام [و تسلیم در مقابل الهی] باشید! »

۳- وصیّت مؤمنان:

قرآن در وصف مؤمنان می فرماید: (وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ)[۴]؛ «[یکدیگر را] به حق وصیّت کردند و [یکدیگر را] به بردباری وصیّت کردند. » در این آیه نیز مقصود فقط وصیّت اصطلاحی نیست؛ بلکه گستره آن شامل توصیه ها و سفارشهای اخلاقی نیز می شود.

بنابراین می توان گفت وصیّت در معانی مختلفی آمده و قرآن کریم نیز برخی از این معانی را استفاده کرده است؛ حال در این مقاله نیز مراد از وصیّتهای حضرت زهرا(ع) معنای مصطلح وصیّت نیست؛ بلکه معنای غیر مصطلح آن که «سفارشها و توصیه ها» باشد، مدنظر است.

وصیّتهای حضرت زهرا(ع)

در شماره قبل وصیّتهای حضرت زهرا(ع) را به وصیّت های شخصی و تقاضای انجام عمل خیر، سفارشهایی در مورد فرزندان و اطرافیان، و وصایای سیاسی و اجتماعی تقسیم کردیم و در این مقاله وصیّتهای مالی نیز اضافه و مباحث جدید از این چهار نوع بیان می شود که در مقاله قبل به آن اشاره نشده است:

الف) وصیّت های مالی

بخشی از وصیّتهای حضرت زهرا(ع)، مربوط به وصیّت های مالی است که سفارش به وقف اموال و تقسیم آن بین همسران پیامبر(ص)، بنی هاشم، فقرا و نیازمندان بوده است.

۱- برای فرزندان

ابوبصیر می گوید: حضرت ابوجعفر، امام باقر (ع) فرمود: آیا وصایای فاطمه(ع) را به تو بگویم؟ عرض کردم: آری [بیان بفرمایید]! آنگاه حضرت بسته ای را بیرون آورد و از درون آن نوشته ای را نشان داد و آن را به این صورت قرائت فرمود: «بسم الله الرحمن الرحیم، این چیزی است که فاطمه، دختر محمد (ص) به آن وصیّت کرده است. او به علی بن ابی طالب(ع) وصیّت کرد باغهای هفت گانه عواف، دلال، برقه، مبیت، حسنی، صافیه و آنچه برای ام ابراهیم است. و بعد از علی (حدائق هفت گانه ) مربوط به [امام] حسن و بعد از او به [امام] حسین(ع) و بعد از حسین، به بزرگ ترین فرزندانم [خواهد رسید] و خداوند و مقداد بن اسود و زبیر بن عوام بر این امر گواه اند و علی بن ابی طالب (ع) آن را نوشته است.»[۵]

۲- برای همسران پیامبر(ص) و بنی هاشم

محمد بن اسحاق می گوید: امام باقر(ع) فرمود: فاطمه(ع) بعد از رسول خدا(ص) شش ماه [معروف ۷۵ یا ۹۵ روز است] زنده بود و این نامه را مرقوم فرمود: «بسم الله الرحمن الرحیم، این نامه [و وصیّتنامه] ای است که فاطمه، دختر محمد(ص) دربار مالش نوشته است: اگر حادثه ای برای او پیش آمد و از دنیا رفت، هشت اوقیه از آنها را صدقه [و وقف] قرار داد که از فایده و محصول آن هر سال بعد از هزینه آبیاری و هزینه های دیگر، انفاق شود… و امر کرده است که چهل و پنج اوقیه[۶]; برای زنان پدرش، محمد(ص) و پنجاه اوقیه برای فقرا و نیازمندان بنی هاشم و بنی عبدالمطلب باشد.» اما درباره وصیّت حضرت زهرا(ع) بر اصل مالش در شهر مدینه چنین آمده است: «علی(ع) از او خواست تولیت مالش را با اموال رسول خدا(ص) جمع نماید و او تا زمانی که زنده است، متولّی آن اموال باشد و اگر حادثه ای برای او رخ داد، آن را به دو فرزندش، حسن و حسین (ع) واگذار نماید تا آن دو متولی آن باشند و حضرت فاطمه(ع) در آن نامه (و وصیّتنامه) مرقوم داشت که من آن را به علی بن ابی طالب(ع) دادم، همان گونه که در آن اموال به او اجازه دادم، پس مال من و [نیز] مال محمد(ص) را بدون اینکه از آن چیزی جدا سازد [در اختیار او قرار دادم تا] از محصول مال، آن طوری که من سفارش نمودم و آن مقدار که صدقه قرار دادم، بپردازد، پس اگر صدقه آن اموال و آنچه من به آن دستور دادم، قضای خداوند بر آن واقع شد [و حادثه ای پیش آمد، همچون خشک سالی و… ] پس امر آن به دست علی(ع) است که هرگونه بخواهد، صدقه دهد و هرگونه بخواهد، انفاق نماید و بر او حرجی نیست. و اگر برای علی(ع) حادثه ای پیش آمد، تمام اموالم و مال محمد(ص) را به فرزندانم، حسن و حسین(ع) واگذار نماید، و آن دو نیز هرگونه که خواستند، انفاق و تصدق نمایند و بر آنها حرجی نیست. و برای دختر جندب (ابوذر غفاری) آن صندوق کوچک و مقداری از مال و اثاثیه را قرار دادم… و پوششهای زنانه را به یکی از دو دخترم و علی(ع) و اگذار نمودم. از آن پوششها، اگر می خواهند تا زمانی که ازدواج نکرده اند، استفاده نمایند. و این نامه ای است که فاطمه در باب مال خود مرقوم داشت و به آن حکم نمود و خدا بر آن گواه است. مقداد بن اسود و زبیر بن عوام و علی بن ابی طالب [نیز بر آن گواه اند و] آن را نوشتند و بر علی حرجی نیست، آنچه از معروف انجام دهد. » جعفر بن محمد (امام صادق)(ع) می گوید: پدرم فرمود: ما وصیّت فاطمه(ع) را این گونه یافتیم.[۷]

در روایت دیگری، ابوجریح از امام باقر، از پدرانش (ع) نقل کرده است که فرمود: «فاطمه(ع) برای هر کدام از زنان پیامبر(ص) دوازده اوقیه وصیّت کرد و برای زنان بنی هاشم نیز همان مقدار وصیّت نمود و برای امامه، دختر ابوالعاص نیز مقداری وصیّت نمود.»[۸] از عبدالله بن حسن از زید بن علی نقل شده است که گفت: «فاطمه(ع) مال خود را بر بنی هاشم و بنی عبدالمطلب صدقه (و وقف) قرار داد و علی(ع) [را به عنوان متولی و صاحب اختیار] بر آنها تصدق کرد و دیگران را نیز در آنها داخل نمود.»[۹] در وصیّتنامه های فوق، جامع نگری (هم زنان بنی هاشم، هم همسران پیامبر(ص) و… ) دیده می شود؛ دقت در تنظیم آن و تعیین شهود و متولّی در طول زمانها و همچنین اختیار تام و ویژه به امام علی(ع) دادن برای هرگونه تصرف، از ویژگیهای این وصیّتنامه است.

ب) وصیّت های خصوصی و شخصی

بخشی از وصیّتهای حضرت زهرا(ع)، به زندگی شخصی و خصوصی آن حضرت ارتباط دارد که عبارتند از:

۱- وصیّت به دفن قباله شفاعت امت

روایت شده است که حضرت فاطمه(ع) وصیّت کرد: «ای اباالحسن! هنگامی که خواستی مرا دفن کنی، از این ظرف، کاغذی را بیرون بیاور و آن را در کفن من قرار بده و به آن نگاه نکن!» حضرت علی(ع) فرمود: در آن کاغذ چیست؟ عرض کرد: راز است. فرمود: به حق پیامبر(ص) قسمت می دهم که مرا از آن باخبر کن! پس فاطمه(ع) گفت: پدرم خواست مرا به تزویج شما درآورد، فرمود: ای فاطمه! آیا راضی هستی تو را به مهریه چهارصد درهم به ازدواج علی(ع) درآورم؟ عرض کردم: به ازدواج با علی(ع) راضی هستم؛ اما به مهریه چهارصد درهم راضی نیستم. پس جبرئیل آمد و گفت: یا رسول الله! خداوند متعال می فرماید: ما بهشت و آنچه در آن است را مهر فاطمه قرار دادیم. من گفتم: راضی نیستم. پدرم فرمود: ای فاطمه! چه می خواهی؟ گفتم: [نجات] امت شما را می خواهم؛ زیرا قلب شما مشغول (و نگران ) امت است. پس جبرئیل بازگشت و سپس این ورقه را آورد که در آن نوشته شده بود: من امت محمد را صداق فاطمه قرار دادم! پس هنگامی که روز قیامت فرا رسد، من این کاغذ را بر روی دست می گیرم و عرضه می دارم: بار خدایا! این قباله شفاعت امت محمد(ص) است.[۱۰] به دو نکته توجه شود:

اول: حضرت فاطمه(ع) در همه حال به فکر نجات امت پدرش بود، پس به جای مهریه سنگین چند هزار سکه ای – که متأسفانه امروزه در جامعه ما رسم شده است – تلاش کرد مهریه خویش را امری معنوی؛ یعنی شفاعت امت پدرش قرار دهد و حتی در آخرین لحظات شهادت نیز به فکر نجات امت و شیعیان بود. اسماء بنت عمیس، همسر جناب جعفر طیار (ع) می گوید: در لحظه های پایانی زندگی حضرت زهرا(ع) متوجه آن سیده زنان عالم بود. ابتدا غسل کرد و لباسها را تغییر داد و در خانه مشغول راز و نیاز با خدا شد. جلو رفتم، دیدم رو به قبله نشسته و دستها را به سوی آسمان بالا برده است و چنین دعا می کند: «إلهی وَ سیِّدی! أسْئَلُکَ بِالَّذینَ اصْطَفَیْتَهُمْ،