فایل پاورپوینت کامل کاپیتولاسیون جدید و راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال جمهوری اسلامی ایران

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل کاپیتولاسیون جدید و راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال جمهوری اسلامی ایران – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل کاپیتولاسیون جدید و راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال جمهوری اسلامی ایران شامل 82 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل کاپیتولاسیون جدید و راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال جمهوری اسلامی ایران گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل کاپیتولاسیون جدید و راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال جمهوری اسلامی ایران با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل کاپیتولاسیون جدید و راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال جمهوری اسلامی ایران از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل کاپیتولاسیون جدید و راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال جمهوری اسلامی ایران با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل کاپیتولاسیون جدید و راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال جمهوری اسلامی ایران را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کاپیتولاسیون جدید و راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال جمهوری اسلامی ایران :

مقدمه

در حقیقت، نظام سلطه قدرتی است که به منافع ملت ها، خواست انسان ها و ارزش های انسانی هیچ توجهی نداشته و تنها متوجه خود و منافعش می باشد. ازسویی، این نظام منافع خود را با روحیه ای برآمده از تکبر، افزون خواهی و زورگویی دنبال کرده و با زبان زور، خشونت و بی رحمی درصدد تحقق آن است. این سلطه گران برای تحقق منافع خود در پی اجرا کردن نظم و هژمونی دلخواه شان در جهان هستند و با هر کشوری که مخالف این هژمونی باشد مقابله می کنند.

نظام سلطه، که در سال های اخیر رهبری آن را ایالات متحده امریکا برعهده دارد، پس از پیروزی انقلاب اسلامی با نظامی رو به رو شد که در مخالفت آشکار با سیاست ها و بسط هژمونی آن در جهان و منطقه جنوب غرب آسیاست؛ از این رو، امریکا برای مقابله با جمهوری اسلامی و کاهش میزان نفوذپذیری آن کوشیده است برای بسط هژمونی اش با اتخاذ راهبردهای جدید به مقابله با ایران بپردازد و تا حد امکان جمهوری اسلامی را با سیاست های جهانی خود همراه سازد. دراین زمینه، امریکا با تغییر روش در بسط هژمونی اش در جهان، از رویکرد کلاسیک، که مبتنی بر زور و خشونت بود، فاصله گرفته و در سال های اخیر به رویکرد هژمونی ملایم روی آورده است. در این رویکرد امریکا می کوشد با کاستن هرچه بیشتر از اِعمال توان نظامی اش به تقویت میزان مشارکت هم پیمانان منطقه ای و جهانی خود در بسط هژمونی اش روی آورد.

براساس این رویکرد، امریکا در قبال مسئل ایران تغییر موضع داده و کوشیده است برای بسط هژمونی اش، مقابل خود را به شکلی ملایم و با ایجاد کمترین میزان تنش و حساسیت دنبال کند؛ رویکردی که ما از آن در پژوهش پیش رو با عنوان «کاپیتولاسیون جدید» یاد می کنیم. این تعبیر بدان دلیل است که در گذشت نه چندان دور تاریخ معاصر ایران، رویکرد بسط هژمونی ایالات متحده در ایران به شکلی عریان دنبال می شد و امریکا در قالب اقداماتی چون تصویب کاپیتولاسیون، به صورتی آشکار، در پی اعمال سلط همه جانبه خود بر کشورهای منطقه، ازجمله ایران، بود.

۱. چهارچوب نظری

رویکرد نظام سلطه پس از جنگ سرد با تغییر شرایط و مناسبات بین المللی تغییر پیدا کرده و بررسی این تغییر در رابطه با جمهوری اسلامی ایران، به دلیل بازیگری فعال در منطق جنوب غرب آسیا، اهمیت بسزایی دارد. این در حالی است که شیو قدرت های بزرگ هنگام درگیری در نظم منطقه ای در طیف متنوعی از رقابت، همکاری و مدیریت مبتنی بر استیلا نوسان دارد. شیوه ای که نظام سلطه اتخاذ می کند در صورت وجود، به ماهیت مجموعه امنیتی منطقه ای و توانایی رهبران آن بستگی دارد که باید منابع اقتصادی و حمایت سیاسی را برای اقدام در آن منطقه در جوامع خود بسیج کنند (ای. لیک و ام. مورگان، ۱۳۸۱: ۱۸۰).

وقتی قدرت های بزرگ (نظام سلطه) نقشی در یک منطقه ایفا می کنند، یکی از پنج نظم ممکن سیطره یا استیلا، موازنه قوا، کِنسرت،[۱] امنیت دسته جمعی یا یک جامع امنیتی تکثرگرا ممکن است در منطقه ظهور کند (همان: ۱۸۸). از میان نظم های یاد شده آنچه در منطق جنوب غرب آسیا در سال های اخیراتفاق افتاده و ما در نوشتار پیش رو درصدد تبیین آن هستیم، نظم مبتنی بر سیطره یا به عبارت دیگر، هژمونی است. در چنین نظمی یک قدرت بزرگ از قابلیت های قدرتی خویش در مسیر سازماندهی روابط میان دولت های منطقه استفاده می کند و از این طریق نظم را ایجاد و حفظ می کند (Gipin,1981:30).

برای نظم مبتنی بر هژمونی سه شکل و مکانیزم متصور است، در شکل اول، که از آن به سلط تحمیلی نام برده می شود، کشورهای ضعیف و درجه دوم دربار موقعیت زیردست بودن خویش شادمان نیستند و فعالانه می کوشند تا در صورت امکان، این تسلط را خرد کرده و براندازند، اما به دلیل توزیع نیروی مسلط قادر به مقابله با کشور سلطه جو نمی باشند. شکل دوم از نظم هژمون بر حداقل اشتراک منافع طرفین استوار است؛ به طوری که، کشور سلطه جو می تواند خدماتی را به کشورهای زیردست ارائه دهد، به شکلی که آنان تمایلی به براندازی نظام موجود نشان ندهند، اما در شکل سوم از نظم هژمون، این نظم بیشتر و کامل تر نهادینه شده و با توافق و رضایت طرفین و فرایند دوجانبه تعامل سیاسی همراه است، به شکلی که سلسله مراتب قدرت کاملاً شفاف می باشد، دراین حالت، هژمون حالتی خیرخواهانه به خود می گیرد و اعمال قدرت آن واقعاً محدود می شود (ایکنبری،۱۳۸۳: ۲۶)؛ به طورکلی، در یک تقسیم بندی کلی باید گفت در نظام هژمونی تحمیلی یا کلاسیک، کشورهای درجه دوم و ضعیف اصولاً قابلیت مقابله را ندارند و این غلبه و استیلاست که خود مانع ایجاد یک سیستم توازن قوا می شود و در مقابل آن در نظام هژمونی ملایم و مبتنی بر رضایت طرفین، که در آنها محدودیت های کافی بر قدرت سلطه گر اعمال می شود، از مقابله با قدرت سلطه گر می کاهد و این طبع ملایم و محدودیت های نهادی قدرت هژمون، انگیز کشورهای ضعیف را از مقابله با قدرت هژمون ازمیان می برد.

اما پرسش این است که نظام سلطه، به رهبری ایالات متحده امریکا، به عنوان قدرت هژمون، کدامیک از دو رویکرد بیان شده را در سال های اخیر انتخاب کرده است؟ در پاسخ باید گفت امریکا در موقعیت فرماندهی پس از جنگ سرد کوشید برای مشروع جلوه دادن اعمال قدرت خویش، کشورهای دیگر را به شکل محدود مشارکت دهد. بنابراین، امریکا برای تحقق هژمونی ملایم و ایجاد نظام مشروع و پایدار توانست سیاست بازدارندگی راهبردی (یعنی القای اطمینان از اینکه امریکا قدرت و اقدامات خود را براساس مقررات پذیرفته شده ساختار پس از جنگ سرد تنظیم می کند) را محقق کند. در این نظم جدید ایالات متحده پذیرفت که در چهارچوب یک فرایند سیاسی نهادینه و پذیرفته شده برای محدود سازی قدرت خویش عمل کند و درمقابل، شرکای وی با میل و رغبت مشارکت و همکاری کنند (ایکنبری،۱۳۸۳: ۳۱۹-۳۲۰). در این راهبرد جدید امریکا از هژمونی کلاسیک، که مهم ترین مؤلف آن کاربرد زور و قدرت نظامی بود، فاصله گرفت و با اتخاذ نظم مبتنی بر هژمونی جدید با حداقل منافع کشورهای منطق جنوب غرب آسیا به شکلی ملایم و به دور از تنش و ایجاد حساسیت به گسترش نفوذ خود پرداخت.

۲. راهبردهای نوین نظام سلطه در قبال ایران

نظام سلطه جهانی برای بسط هژمونی خود در جهان می کوشد تهدیدهای جهانی علیه منافع خود را به حداقل برساند؛ ازاین رو، در عرص اقتصادی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل برتری قدرت خود در جهان، می کوشد هم عوامل اثرگذار در این عرصه را مهار کند. این امر مستلزم استفاده از تمام توان برای تضمین گشوده ماندن بازارها به روی کالاهای خود و تسلط بر منابع انرژی، به عنوان عامل فشار بر رقیبان، است. تأمین این منظور نیازمند اتخاذ مجموعه ای از سیاست های جهانی است که از آن می توان با عنوان کلی «سرکردگی » جهانی یاد کرد (سیونگ یو،۱۳۸۷: ۴۸۷). براین اساس، مداخل نظام سلطه در کشورهای منطق جنوب غربی آسیا جزیی از راهبرد برتری طلبی است و ازسویی، این منطقه در نظام اقتصاد جهانی نقش تأمین کنند انرژی جهان را برعهده دارد و تسلط بر منابع انرژی آن جایگاه ویژه ای به کشورهای نظام سلطه می دهد. این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک تهدید در مقابل سیاست های توسعه طلبان نظام سلطه در منطقه موانع جدی را به وجود آورده و مهار آن به راهبردی از سوی سلطه طلبان تبدیل شده است.

۲-۱. حفظ برتری قدرت نظامی

یکی از راهبرد های نظام سلطه به سرکردگی امریکا دستیابی به برتری نظامی در جهان است. ایالات متحده برای پیشبرد اهداف خود در پهن جهانی به برتری قدرت نظامی نیازمند است و کوشیده این راهبرد خود را در طول سال های متمادی حفظ کند. براین اساس، امریکا کوشیده است با تقویت قدرت نظامی خود در جهان بازارهای جهانی را به کنترل خود در آورده و از سویی، دسترسی آسان و ایمن به منابع مواد خام و کنترل منابع انرژی جهان را در این راهبرد دنبال کند. دراین زمینه، امریکا همواره کوشیده است بنی نظامی هم پیمانان منطقه ای خود را به منظور بسط قدرت نظامی خویش در جهان تقویت کند. این سیاست که در سال های نه چندان دور در ایران، به عنوان مهم ترین هم پیمان نظام سلطه، دنبال می شد، در راستای دکترین های منطقه ای از قبیل دکترین دو ستونه،[۲] موج عظیمی از تجهیزات و نیروهای نظامی امریکا را به منظور آموزش و ارتقای توان نظامی به ایران فرستاد. این راهبرد امریکا در آن مقطع تاریخی در قالب هژمونی کلاسیک به شکل حضور گسترده نیروهای نظامی و مستشاران امریکایی و همچنین، تصویت قانون کاپیتولاسیون به منظور تأمین امنیت و رفاه اتباع خود در ایران دنبال می شد و امروزه، به شکل جدیدی با عنوان «کاپیتولاسیون جدید » و در قالب هژمونی ملایم انجام می شود.

ایالات متحده در سال های اخیر کوشیده است با هدف مقابله با تهدیدهای موجود در منطق جنوب غرب آسیا، ازجمله ایران، و جریان مقاومت اسلامی به تقویت توان نظامی هم پیمانان منطقه ای خود بپردازد. بنابراین، بیشترین حجم از تسلیحات نظامی را در سال های اخیر به رژیم صهیونیستی، عربستان و برخی از کشورهای حاشی خلیج فارس واگذار کرده است. این راهبرد امریکا با تغییر شکل در قالب هژمونی ملایم به شکلی مشروع و به عنوان ابزاری برای تأمین امنیت متحدان معرفی شده و مانند گذشته خبری از حضور گسترده نیروهای نظامی و مستشاران امریکایی و تصویب قوانینی از قبیل کاپیتولاسیون، که ایجاد حساسیت و تنش می کند، نیست.

در چهارچوب همین راهبرد، نظام سلطه در سال های اخیر کوشیده تا با تقویت نقش و جایگاه عربستان در منطق جنوب غرب آسیا و از سویی، تقویت توان نظامی این کشور از گسترش نفوذ جمهوری اسلامی ایران در منطقه بکاهد و از عربستان به عنوان مانعی جدی در برابر ایران بهره ببرد. براساس همین سیاست است که ما شاهدیم هرجا که جمهوری اسلامی درصدد ایفای نقش سازنده خود در منطقه است، در مقابل عربستان با کمک های مستقیم و غیرمستقیم نظامی و مالی خود به مخالفان، درصدد مقابله با ایران برآمده است.

۲-۲. سلط همه جانب فرهنگی

یکی از راهبرد هایی که نظام سلطه آن را پیوسته در طول سال های پس از انقلاب اسلامی دنبال کرده، سلطه و نفوذ فرهنگی است. این راهبرد از راه های مختلف و با ابزار رسانه، تبلیغات، ماهواره و اقلام مختلف فرهنگی می کوشد در جامع ایران اجرا شود و فرهنگ مبتنی بر ارزش های غربی را حاکم سازد. در در سال های اخیر و براساس رویکرد هژمونی ملایم تلاش شده این پروژه از طریق مبادی رسمی کشور و به دست مسئولان اجرایی دولت اجرا شود. نظام سلطه با این اقدام می کوشد ارزش های فرهنگی خود را با ظرفیت و توان دولت ها و بدون هیچ مقاومتی در کشور مورد نظر اجرا کند. این اقدام در بستر تبلیغات گسترد جهانی سازی و با هدف یکپارچگی فرهنگی جوامع مختلف مطرح می شود و درصدد است با الغای خطرهایی چون منزوی شدن و محرومیت از مزایای تعاملات جهانی، دولت های هدف را به اجرای ارزش های فرهنگی نظام سلطه وادار کند.

این اقدام نظام سلطه در سال های اخیر در چهارچوب اجرای سند آموزشی ۲۰۳۰ یونسکو در ایران پیگیری شد و نظام سلطه کوشید در فضای پسابرجام، با این بهانه که لازم ورود ایران به عرص تعاملات جهانی، اجرای سندهای رسمی بین المللی است، دولت جمهوری اسلامی را به پذیرش و اجرای آن ملزم کند. از این اقدام، که می توان به کاپیتولاسیون جدید یاد کرد، یک اقدام فرهنگی بنیادین در مسیر فرهنگ سازی و نهادینه کردن ارزش های نظام سلطه در جامعه ایران است که در بسیاری موارد با ارزش های دینی و فرهنگی کشور در تعارض آشکار می باشد.

درحقیقت، دستور کار ۲۰۳۰ به عنوان سندی جهانی برای توسع پایدار توسط سازمان ملل متحد تهیه شده است و در برخی حوزه های اجتماعی جهت گیری هایی را در زمین توسع پایدار برای کشورها طی سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۳۰ میلادی تعیین کرده است. اهداف کلان این سند افزون بر محیط زیست، جنبه های اجتماعی و اقتصادی را هم دربرمی گیرد که باید در طول پانزده سال اجرا شود و یکی از این حوزه ها آموزش است.[۳]

نظام سلطه در قالب این قبیل اقدامات می کوشد بستر سازی لازم را برای پذیرش خواسته ها و برنامه های خود در جوامع هدف فراهم سازد و پیگیری این اقدام در ایران به عنوان یک نیروی ضد هژمون و مخالف نظام سلطه دوچندان اهمیت دارد. سلطه گران می کوشند در قالب اجرای این اقدامات فرهنگی و اجتماعی در جامع ایران، زمین لازم برای سلط اقتصادی، سیاسی و نظامی را در آینده فراهم آورده و به تدریج، هژمونی خود را به شکلی ملایم حاکم سازند.

۲-۳. ایجاد اتحاد و ائتلاف به منظور مهار ایران و جبه مقاومت

مفهوم ائتلاف و اتحاد در عرص بین المللی به معنای هم بستگی و همکاری چند کشو