فایل پاورپوینت کامل کنکاشی درکلام امام (ره) برارتجاع فمینیسم

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کنکاشی درکلام امام (ره) برارتجاع فمینیسم :

آنچه امروزه در ایران اسلامی تحت عنوان «فمنیسم» مطرح می گردد دارای همان ویژگیهای کلی جنبش زنان در دوره طاغوت است که مهمترین شاخصه آن مخالفت با «دینداری» زنان و «حقوق» آنان در عرصه فقه می باشد. در حقیقت فمنیسم وارداتی^(۱) مصداق بارزی از روشنفکری مرتجع^(۲) است که با گام برداشتن در جهت خلاف دین، خط بطلانی بر کارآیی و واقع نمائی خود کشیده است.

حاصل عمر حضرت امام قدس سره، استاد شهید مطهری(ره) در اعتراض به روش متداول روشنفکران ایرانی که فریب خوردن با نام فمنیسم یا همان دفاع از حقوق زنان است که اظهار می کنند: «احیاء حقوق فراوان و متروک زنان در اسلام» نهضت حقیقی زنان مسلمان است «نه اینکه با تقلید و تبعیت کورکورانه از روش مردم غرب که هزاران بدبختی برای خود آنها بوجود آورد. نام قشنگی بر روی یک فرضیه غلط بگذاریم.^(۳) و با تبعیت از حرکتهای فمنیستی، «بدبختیهای نوع غربی» زن را بر «بدبختی های نوع شرقی»اش اضافه نمائیم.^(۴)

ادعای اصلی؛ تشابه حقوق زن و مرد

ایده «تشابه حقوق» که با مارک تقلبی «تساوی حقوق زن و مرد» در اواسط دهه پنجاه شمسی در این کشور رایج شد بار دیگر در حرکت ارتجاعی روشنفکران در دهه هشتاد مطرح گردید و این بار که به برکت انقلاب بزرگ اسلامی در کشورمان، زنان از قشرهای مختلف جامعه در سطح وسیعی در صحنه های علمی، فرهنگی و سیاسی و اجتماعی حضور و مشارکت یافته اند، این دیدگاه نیز سعی می کند تا با گسترش مصادیق تشابه حقوق، خود را مجددا مطرح نموده و مطالباتش را از جامعه، انقلاب و اسلام افزایش دهد. اما همچنان با دو اشتباه بزرگ دست به گریبان است یکی اصل تئوری و دیگری مطالبات.

بطلان اصل مدعا را به پاسخهای استاد شهید مطهری (ره) می سپاریم که در سالهای ۴۵ و ۴۶ و شمسی، در مقام پاسخگویی به شبهات چهل گانه روشنفکرمآبان در باب حقوق خانوادگی زن، سلسله مقالاتی را تهیه نمودند که در مجله زن روز آن زمان به چاپ رسید و پیش از پیروزی انقلاب اسلامی نیز به صورت کتابی تحت عنوان «نظام حقوق زن در اسلام» منتشر شد استاد با تبیین اصل «عدل» به عنوان فلسفه حقوق اسلامی، مساوات انسانی زن و مرد و ضرورت عدم مشابهت حقوقی آنها را بررسی می نماید.

۱ بازگشت به قانون حمایت از خانواده که به دنبال حرکتهای سال ۴۵ در زمان طاغوت به تصویب رسید و از آن جمله اعطای حق طلاق به زنان و اجرای مجازات برای تعدد زوجات مرد.

۲ رجعت به قانون مجازات عمومی زمان طاغوت که زن و مرد در قصاص، دیه و شهادت (گواهی) همانند تلقی می شدند.

۳- لغو قانون حضانت اطفال که در زمان طاغوت و بعد از انقلاب به آن عمل شده است.

۴- کسب مناصب نخست سیاسی کشور برای زنان.

قبل از پاسخگویی به «مطالبات» فوق لازم است دو نکته را روشن نماییم:

۱- مسلّمات و ضروریات حقوقی زنان در صراحت وحی:

حقوقی مانند حق الارث و شهادت زنان به عنوان «محکمات» پذیرفته شده در کلیه فرق اسلامی است و قابل تأویل نمی باشد. فقه پویای جواهری نیز با متدولوژی ویژه خود تطابق با مقتضیات زمان را در فروع و متشابهات جستجو می کند.

نکته ای که لازم است تذکر داده شود این است که اجتهاد به مفهوم واقعی کلمه یعنی تخصص و کارشناسی فنی در مسائل اسلامی و این امر چیزی نیست که به قول استاد مطهری (ره) هر «ازمکتب گریخته ای»^(۵) به بهانه اینکه چند صباحی در یکی از حوزه های علمیه بسر برده است بتواند ادعا کند. قطعا برای تخصص در مسائل اسلامی و صلاحیت اظهارنظر یک عمر اگر کم نباشد زیاد نیست. آنهم به شرط آنکه شخص از ذوق و استعداد نیرومندی برخوردار و توفیقات الهی شامل حالش بوده باشد.

گذشته از تخصص و اجتهاد، افرادی می توانند مرجع رأی و نظر شناخته شوند که از حداکثر تقوا و خداشناسی و خداترسی بهره مند بوده باشند. تاریخ اسلام افرادی را نشان می دهد که با همه صلاحیت علمی و اخلاقی، هنگامی که می خواسته اند اظهارنظری بکنند مانند بید بر خود می لرزیده اند. حال اگر بر اوراق جراید و نشریات امروز جامعه امان نظری دوباره بیفکنیم می بینیم که چگونه عده ای با اظهارنظرهای غیرکارشناسی (اگر نخواهیم بگوئیم خدانشناسی) در معارف دینی خواهان تغییر ضروریات اسلامی هستند.

۲- تعامل «اخلاق» و «حقوق» ضامن سعادت زنان:

باید توجه داشت که مکتب اسلام گرچه دارای سیستم حقوقی دقیقی می باشد ولی راه سعادت دنیا و آخرت بشر را صرفا در «قانون مداری» و تشکیل جامعه مدنی، فارغ از موازین اخلاقی نمی داند که «ان اللّه یأمر بالعدل و الاحسان»^(۶). اسلام خود را وقف تکمیل مکارم و بزرگواریهای اخلاقی نموده است^(۷) و در همین جایگاه است که هدیه ای برتر از حقوق به زنان اعطا می کند، تا آنجا که «دوست داشتن» و حب به زن را از اخلاق انبیاء معرفی نموده^(۸) و بزرگواری مردان را در گرو «اکرام به زنان» می داند.^(۹)

و این در حالی است که جوامع غربی، زنان کشورهای جهان سوم و بخصوص کشور ما ایران را، نمونه بارز زن مظلوم و تحت ستم به جهان معرفی می کنند و حال آنکه آمار، خلاف این ادعا را نشان می دهد. هتک حرمت، کتک خوردن و سوء استفاده جنسی از زنان و عناوینی از این قبیل در کشورهای غربی به ویژه امریکا و آلمان به گونه ای است که دل هر انسانی را به درد می آورد^(۱۰) و در واقع زن در حقوق اولیه انسانی خود از ناحیه مردان اطرافش مورد ستم قرار می گیرد.

حق طلاق زنان و حقوق خانوادگی آنها

پیشینه بحث و گفتگو در این باب به قدمت تاریخ بیست ساله انقلاب اسلامی است. حضرت امام «ره» تنها یکماه پس از ورودشان به میهن اسلامی به صراحت از این موضوع سخن می گویند:^(۱۱) «قوانین اسلام همه به صلاح زن و مرد است… و اما مسأله ای که باید توجه داشته باشیم این است که زنانی که می خواهند ازدواج کنند از همان اول می توانند اختیاراتی برای خودشان قرار دهند که نه مخالف شرع باشد و نه مخالف حیثیت خودشان»

و در مورد حق طلاق نیز چنین می گویند: «اسلام همان گونه که حق طلاق را برای مردها قرار داده است این حق را برای زن هم قرار داده است که در وقت ازدواج شرط کند که اگر با من چه کردی و چه کردی من وکیل باشم در طلاق»

و ضمانت اجرایی این شرط «ضمن عقد»: «و اگر این شرط را کرد، مرد دیگر نمی تواند او را معذول کند اگر مردی با زنی بد رفتاری کرد در اسلام او را منع (می)کند و اگر گوش نکرد او را حدّ می زند و اگر گوش نکرد، مجتهد زن را طلاق می دهد.»

ولی سال بعد که مجددا گروهی از زنان درباب حق طلاق از حضرتش استفتاء می گیرند ایشان مجددا همان معنا را تصریح می فرمایند و حق طلاق زنان را به دو صورت وکالت «مطلق» و «مشروط» بیان می فرمایند:^(۱۲) «برای زنان محترم، شارع مقدس راه سهل معین فرموده است تا خودشان ضمام طلاق را به دست گیرند و به این معنی که در ضمن عقد و نکاح اگر شرط کنند که وکیل باشند در طلاق به صورت مطلق یعنی هر موقعی که دلشان خواست طلاق بگیرند و یا به صورت مشروط یعنی اگر مرد بدرفتاری کرد مثلاً زن دیگری گرفت زن وکیل باشد که خود را طلاق دهد، دیگر هیچ اشکالی برای خانمها پیش نمی آید و می توانند خود را طلاق دهند.»

امام که از ابتدا دستهای پنهان را در دامن زدن به این مسأله می دیدند، پس از طرح دوباره آن در عمر یکساله انقلاب در پایان به زنان هشدار می دهند: «امید است تحت تأثیر مخالفین اسلام و انقلاب اسلامی واقع نشوید که اسلام برای همه مفید است» و ذهنها را متوجه به این مسئله می نماید که طرح این مسئله و مسایلی از این دست برای این است که عدم کارآمدی اسلام را در جامعه القاء کنند و آن را مضر به زنان معرفی نمایند.

دامن زدن به این مسئله توسط روشنفکران به اینجا ختم نمی شود بلکه به گفته حضرتش تبدیل به «توطئه»ای می شود که منجر به رسوایی زنان و مردان روشنفکری می شود که در لوای دفاع از حقوق زنان به مبارزه با اسلام برخاسته اند:^(۱۳) «من امیدوارم که این قشرهای مختلفی که هست، همه توجه داشته باشند که این توطئه هایی که الان در بین هست با توجه خودشان خنثی کنند، شما دیدید و خانمهای به اصطلاح خودشان روشنفکر دیدند که یک دروغی در تهران منتشر کردند و این خانمها بدون اینکه رسیدگی کنند به خیابانها می خواستند بریزند در صورتی که اصلاً یک همچو قانونی که آنها خیال می کردند مطرح نبود، معذلک، مع الاسف این روشنفکرها معلوم شد که این قدر بی توجه به مسایل روز هستند و به مسایلی که مربوط به سرنوشتشان هست که مطالبی که در رادیو و تلویزیون، در مطبوعات منتشر شده است اینها را نگاه نمیکنند و فقط به نوشته بعضی اشخاص مفسد نگاه کردند و بدون توجه خواستند ترتیب اثر بدهند. اینها توطئه نیست؟ اینها کثیف اند یک توطئه فاسد نیست که یک مسأله ای که اصلاً مطرح نشده است نسبت بدهند که گذشت در قانون اساسی که زن هیچ حقی ندارد! در صورتی که اصلاً مطرح نشده است. و لذا اموری نیست که مربوط به قانون اساسی باشد. بیدار نمی شوند این جوانهای ما؟ این جوانهای زن و مرد ما بیدار نمی شوند که یک همچو توطئه هایی در کار هست؟ توجه نمی کنند که یک دروغ را که بعد از یک روز کشف می شود معذلک آنها منتشر می کنند و از جهات اشخاص بهره برداری می کنند؟ به کجا باید گفت که شمایی که اینقدر به قول خودتان دانشمند و روشنفکر هستید، به یک قانونی که سرنوشت شما بستگی به آن دارد بی عنایت هستید که نه روزنامه را نگاه کردید، نه رادیو گوش کردید، نه رادیو تلویزیون را و همین طور بی جهت اسباب این شد که ما را سرشکسته کنید که روشنفکرهای ما این طور مردم هستند، این طور جمعیت هستند که تحت تأثیر یک دروغی که بعد از یکی دو روز فاش می شود واقع می شوند و خودشان اینقدر بی اطلاعند که از گزارشها و از چیزهایی که می گذرد در مملکتشان هیچ توجهی ندارند، هیچ اطلاعی ندارند. خودتان را اصلاح کنید، توجه کنید به سرنوشتهای خودتان»

امام ماهیت واقعی این گونه روشنفکران را برای مردم آشکار می کنند: «اینهایی که این دروغها را پخش می کنند اینها برای شما نمی خواهند یک سعادتی ایجاد ک