بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اربعین، تمرین حضور برای ظهور :

اربعین انقلابی است برای رسیدن به ظهور. یک آماده سازی برای ظهور است. فایل پاورپوینت کامل اربعین، تمرین حضور برای ظهور است. از نظر فعالیت های فرهنگی، اربعین منبع و معدن کارهای فرهنگی است و ما هنوز نتوانسته ایم همه جواهرات این معدن را استخراج کنیم.

گفت وگویی با صابر خراسانی، شاعر و مداح اهل بیت علیهم السلام انجام داده است که بخش های مهم آن از نظرتان می گذرد. وقتی اثر استاد فرشچیان را در هر کشوری و نزد هر فرهنگی ببرید، همه این شاهکار را درک می کنند. روایت این شاهکار را درک می کنند. این اثر هنر است. ما باید سعی کنیم هنر را به خدمت مراسم اربعین در بیاوریم تا بتوانیم پیام انسانی و الهی اربعین را به همه جهان مخابره کنیم.

حادثه کربلا یک اثر هنری است

واقعا حادثه کربلا یک اثر هنری است. انگار یک نقاش زبردست نشسته و همه زیبایی های عالم را یک جا جمع کرده است. من گاهی می گویم که اگر ما هیچ چیز نداشتیم و فقط کربلا را داشتیم، هر چه که بشر برای سعادت و خوشبختی لازم داشت، از همین واقعه کربلا قابل استخراج بود.

به عنوان مثال نگاه کنید، روز عاشورا وقتی امام حسین می خواهد به میدان رزم برود، با همه درگیری ها و مصیبت های بزرگی که بر ایشان وارد شده است اما وقتی دختر کوچک شان ایشان را صدا می کند و درخواست می کند که بابا از اسب پایین بیا، حضرت در آن معرکه جنگ از اسب به پایین می آید و دخترش را به آغوش می کشد. این اوج لطافت در روابط خانوادگی است. ما باید روی سبک زندگی اهل بیت کار کنیم، باید تلاش کنیم جزئیات رفتار اهل بیت را در ابعاد مختلف با استفاده از زبان هنر به جهان ابلاغ کنیم.

در هر لباسی که هستیم مبلغ فرهنگ اهل بیت باشیم

باید سعی کنیم در هر لباسی که هستیم مبلغ فرهنگ اهل بیت باشیم. مهم نیست چه کاره ایم، سینماگریم، بازیگریم، روحانی هستیم، شغل آزاد داریم، هر چه هستیم باید سعی کنیم در همان حیطه کاری مان مبلغ فرهنگ اهل بیت باشیم.

فقط کوشش نیست، باید جوششی هم باشد

کار برای اهل بیت فقط کوشش نیست، باید جوششی هم باشد؛ الهامی، جرقه ای، این مطلب کاملا صحیح است. درباره خودم، باید بگویم من با فضای شعر و شاعری و با فضای هیأتی اصلا آشنا نبودم. شغلم آزاد بود و در بازار کار می کردم. از یا سالگی کار می کردم و خیلی هم در کارم زرنگ بودم. مدیر کارگاه های بزرگ بودم، اسم و رسم داشتم. با اینکه سنم خیلی کم بود اما همه امکانات اقتصادی را داشتم؛ خانه داشتم، ماشین داشتم، اعتبار داشتم. اما ناگهان ورشکست شدم و همه چیزم را از دست دادم. همه چیزم را؛ خانه، ماشین، سرمایه، پول و اعتبار.

به پوچی رسیده بودم اما…

در یک وضع خیلی بدی افتادم. هیچ افق روشنی نداشتم، همه چیز سیاهی مطلق بود. حتی نمی توانم بگویم شکست خوردم، چیزی ورای شکست بود. بهتر است بگویم پوچی، چون پوچی چیزی ورای شکست و ده ها پله از شکست بدتر است. در چنین وضعی بودم. در همین ایام کم کم با فضای هیأت هم آشنا شده بودم؛ رفت و آمدی داشتم و از اینکه کسی مداحی می کرد ذوق می کردم. به یکی از دوستان مداح که در هیأتی که می رفتم مداحی می کرد، گفتم دوست دارم مداحی کنم. او هم چند باری به من میکروفن داد اما خب! من واقعا هیچ چیز از مداحی نمی دانستم.

یادم هست یک شب که رفته بودم هیأت، قبل از اینکه وارد شوم، دیدم از داخل هیأت چند نفر گفتند ای بابا این دوباره با آن صدای بدش آمد هیأت! اینجوری بود، ناامید بودم از اینکه بتوانم مداح شوم.

شب جمعه، قطعه شهدا

در همین ایام یکی از دوستان پیشنهاد داد شب جمعه بهشت زهرا برویم، قطعه شهدا. آن زمان مدتی بود که در تهران ساکن شده بودم. به دوستم گفتم ما قبرستان رفتن در شب را بد می دانیم. گفت نه اینجا فضایش فرق می کند. رفتیم بهشت زهرا، قطعه شهدا. خیلی تعجب کردم، دیدم عجب فضایی است، چقدر هیأت آمده است، چه جلساتی برگزار می شود. دیگر تقریبا برنامه ام شد شب جمعه بهشت زهرا سر قبور شهدا رفتن.

سر مزار شهدا که می روی دست خالی بر نگردی ها!

یکی دو هفته که رفتم، یکی از بچه های هیأت به من گفت فلانی! سر مزار شهدا که می روی دست خالی بر نگردی ها! بعد به من گفت اگر مشکلی داری یکی از شهدا هست که خیلی حاجت می دهد، برو سر مزار آن شهید. اسم آن شهید الان یادم رفته ولی می دانم یک نوجوان یا ساله بود، سید هم بود، سر قبرش هم خیلی شلوغ بود؛ خیلی ها می آمدند صف می کشیدند. خب! همان طور