فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه ؟! (۲)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه ؟! (۲) :

امامت در قرآن

در آیه سوره سجده این گونه ذکر شده است:

وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّهً یهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ کانُوا بِآیاتِنا یوقِنُونَ. و از میان بنی اسرائیل پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما (مردم را) هدایت کنند؛ چون آنان، هم صبر کردند و هم به آیات ما یقین داشتند. این آیه اثبات می کند که تعیین امام از حقوق الهی است. [محسن قرائتی، تفسیر نور، مرکز فرهنگی درس هایی از قرآن، ش، چاپ یازدهم جلد صفحه . ]

در آیه ۱۲۴ سوره بقره نیز ذکر شده است:

و اذ ابتلی ابراهیم ربه بکلمات فاتمهن قال انی جاعلک للناس اماما قال و من ذریتی قال لا ینال عهدی الظالمین”. (به خاطر بیاورید) هنگامی که خداوند، ابراهیم را با وسایل گوناگونی آزمود و او به خوبی از عهده آزمایش برآمد، خداوند به او فرمود: من تو را امام و رهبر مردم قرار دادم، ابراهیم عرض کرد: از دودمان من (نیز امامانی قرار بده) خداوند فرمود: پیمان من به ستمکاران نمی رسد (و تنها آن دسته از فرزندان تو که پاک و معصوم باشند شایسته این مقامند). این آیه نمایانگر آن است که خداوند برای مردم امام تعیین می کند و آن امام باید معصوم و عاری از گناه باشد.

امامت در احادیث

در صحیح بخاری و مسلم و مسند طیالسی و احمدبن حنبل و سنن ترمذی و ابن ماجه و منابعی دیگر آمده است که رسول خدا به علی فرمود: تو برای من به منزلهارون برای موسی هستی. با این تفاوت که بعد از من دیگر پیامبری نخواهد آمد. [صحیح بخاری، باب مناقب علی ابن ابی طالب، ج / ]

در غدیر خم در هیجدهم ذی الحجه سال دهم هجرت و به هنگام بازگشت پیامبر از آخرین حج خود، و با نزول آیه سوره مائده به کاروانها دستور توقف داد و فرمود تا همان جا توقف کرده و پیش رفتگان را فراخوانند تا واپس ماندگان نیز از راه برسند. [تاریخ ابن کثیر، ج ، ] پس از ادای نماز، به خطبه برخاست و خدای را حمد و سپاس گفت و فرمود: نزدیک است که مرا بخوانند و من هم اجابت کنم و من و شما هر دو در پیشگاه خداوند مسئولیم. . . . آیا می دانید که من از همه مؤمنان بر خودشان سزاوارتر و مقدم تر می باشم؟ مردم بانگ برآوردند: آری ای رسول خدا. و باز پرسید: آیا می دانید و گواهی می دهید که من بر هر فرد مؤمنی از خود او مقدم تر و سزاوارتر هستم؟ مردم فریاد برآوردند: آری. سپس پیامبر خدا دست علی را گرفت و بلند کرد به طوری که سفیدی زیر بغل هر دو نمایان شد و فرمود: ای مردم! خداوند مولی و سرور من است و من مولی و سرور شما هستم. ( شواهد التنزیل، ج ، – تاریخ ابن کثیر، ج ، ] پس هر که را من مولای او می باشم این علی مولای او خواهد بود. [ تاریخ ابن کثیر، مجمع الزوائد، مسند احمدبن حنبل، مسند احمد] پس دست به دعا برداشت و گفت: بار خدایا! دوستدار او را دوست بدار و دشمنش را دشمن شمار. [مسند احمد، مستدرک حاکم، سنن ابن ماجه باب فضل علی، حاکم حسکانی، تاریخ ابن کثیر، ] یاری کننده او را یاری کن و خوارکننده او را خوار گردان. [مسند احمد، مجمع الزوائد، شواهدالتنزیل، تاریخ ابن کثیر، ]

همچنین بنا بر حدیثی دیگر از پیامبر که می فرماید: «من مات و لم یعرف امام زمانه، مات میته جاهلیّه» (هر کس بمیرد درحالیکه امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است) شناخت امام را شرط قبول اسلام نزد پروردگار دانسته شده است. »

تو بعد از من رهبر و سرپرست تمام مؤمنین هستی

عمروبن میمون از ابن عباس نقل نموده که رسول خدا صلی اللَّه علیه وآله به علی علیه السلام فرمود: أنت ولی کلّ مؤمنٍ بعدی؛ یا علی! تو بعد از من رهبر و سرپرست تمام مؤمنین هستی. المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، بیروت، دارالمعرفه، ج ۳، ص ۱۲۴، ینابیع الموده، سلیمان قندوزی، باب ۲۰، ص ۱۰۳، تاریخ الخلفاء سیوطی، باب فضائل علی علیه السلام، ص ۱۷۳-

در این حدیث با توجّه به کلمه» بعدی «معنای ولی صراحت در رهبری و امامت دارد، و معنی ندارد که پیامبر بفرماید تو محبوب مؤمنان بعد از من هستی.

راستی باید گفت پیامبر اکرم صلی اللَّه علیه وآله در معرّفی علی علیه السلام و بیان منزلت ها و مقامات امیرمؤمنان علیه السلام هرگز کوتاهی نکرد و با شیوه های مختلف محوریت و رهبریت او را به جامعه معرّفی نمود، گاه دست او را بالا برد و فرمود: این علی مولا و رهبر مردم است»

علی با قرآن است

و گاه می فرمود: «علی مع القرآن و القرآن مع علی لن یفترقا. . . ؛ علی با قرآن است و قرآن با علی علیه السلام است و هرگز آن دو از هم جدا نمی شوند. المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، بیروت، دارالمعرفه، ج ۳، ص ۱۲۴، ، فرائد السمطین، همان، ج ۱، ص ۴۳۹، ینابیع الموده، همان، باب ۲۰، ص ۱۰۴، هیثمی، مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۳۵-

گاه او را محور حق معرّفی نمود، در حدیث متواتر این جمله آمده است که پیغمبر اکرم صلی اللَّه علیه وآله فرمود: «علی

مع الحقّ و الحقّ مع علی و لن یفترقا حتی یردا علی الحوض یوم القیامه؛ المناقب، الموفق بن احمد الخوارزمی، قم، جامعه مدرسین، چاپ چهارم، ص ۱۰۵، حدیث ۱۰۸ علی با حق است و حق با علی است و هرگز آن دو از هم جدا نمی شوند تا روز قیامت در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند. »

در روایت دیگر فرمود: سیکون من بعدی فتنه، فاذا کان ذلک، فالزموا علی بن ابی طالب، فانّه الفاروق بین الحقّ و الباطل؛ بزودی بعد از من فتنه (ها) پیدا می شود، پس همراه علی بن ابی طالب باشید، زیرا او (معیار) جدا کننده بین حق و باطل است. المناقب، الموفق بن احمد الخوارزمی، قم، جامعه مدرسین، چاپ چهارم، ص ۱۰۵، حدیث ۱۰۹

و فرمود: کسی که از علی جدا شود از من جدا شده، و کسی که از من جدا شود از خدا فاصله گرفته است. خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج ۶، ص ۲۲۱، شماره ۳۲۷۵؛ ینابیع الموده، همان، باب ۴۲، ص ۱۴۸؛ تاریخ دمشق، ابن عساکر، ج ۲، ص ۴۳۱-

خلافت علی علیه السلام

از رسول اکرم صلی اللَّه علیه و آله و سلم نقل شده است به علی علیه السّلام فرمود: «لاینْبَغی أَنْ أَذْهَبَ إِلا وَ أَنْتَ خَلِیفَتی. . . أَنْتَ وَلِیی فِی کل مُؤْمِنٍ بَعْدی؛ روا نیست که من از دنیا بروم و تو جانشین من نباشی. . . . تو سرپرست برگزیده من بر هر مؤمن بعد از من هستی؛ مسند احمد، ج ۱، ص ۳۳۱؛ مستدرک حاکم، ج ۳، ص ۱۳؛ مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۲۰؛ السنن الکبری، ج، ص ۱۱۳-

عدم قبول ایمان جز با قبول ولایت او

رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: . . . . و لا یقبل اللَّه إیمان عبد إلا بولایته و البراءه من أعدائه؛ و خداوند متعال ایمان بنده ای را قبول نمی کند، مگر اینکه ولایت او (حضرت علی علیه السلام ) را داشته باشد و از دشمنان او بیزار باشد. (نام کتاب ولایت شرط قبولی اعمال از این احادیث، برداشته شده است).

کنزالعمال، ج ۱۱، ص ۱؛ أمالی شیخ صدوق، ص ۱۳۸؛ ارشادالقلوب، ج ۲، ص ۲۰۹، مئه منقبه، ص ۱۷۶؛ روضهالواعظین، ج ۱، ص ۱۱۴؛ کشف الیقین، ص ۴؛ کشف الغمه، ج ۱، ص ۱۱۲؛ بناء المقالهالفاطمیه، ص ۳۶۹؛ تأویل الآیات، ص ۸۴۴ و. . ).

حضرت رسول اکرم صلی اللَّه علیه و آله فرموده اند: . . . النظر الی وجه امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب عباده و ذکره عباده ولایقبل اللَّه ایمان عبد الا بولایته والبرائه من اعدائه». نگاه کردن به چهره امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب عبادت، و یاد او عبادت است. و ایمان کسی جز با قبول ولایت و بیزاری جستن از دشمنان او پذیرفته نمی شود. (مناقب خوارزمی، ۱۹ و ۲۱۲؛ کفایه الطالب، گنجی شافعی، ۲۱۴- )

همچون مشک خشک گردد

جابر بن عبداللَّه انصاری از رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله و سلم نقل نموده خدای عزّوجلّ در شب معراج فرمود: یا محمد؛ لو أن عبداً من عبادی عبدنی حتی ینقطع أو یصیر کالشن البالی ثم أتانی جاحداً لولایتکم ما غفرت له أو یقرّ بولایتکم. ای محمد! اگر بنده ای از بندگانم، مرا آن چنان عبادت کند که بمیرد یا همچون مشک خشک گردد سپس نزد من آید در حالی که ولایت شما را انکار کند او را نمی بخشم یا به ولایت شما اقرار نماید.

مناقب ابن مغازلی شافعی: ۲۹۷ ح ۲۴۰). الشهب الثاقب، ص ۶۶؛ الجواهر السنیه، ص ۳۱۲؛ الاربعین شیخ ماحوذی، ص ۲۱۲- الغیبه، ص ۹۵؛ مأه منقبه ۱۷، ص ۳۸؛ الاربعون حدیثاً، منتجب الدین بن بابویه، ص ۴؛ الطرائف، ص ۱۷۳؛ شیخ البطحاء ابوطالب (ع)، ص ۳۱؛ الصراط المستقیم، ج ۲، ص

۱۴۳؛ غایه المرام، ج ۷، ص ۷۸؛ مکیال المکارم، ج ۱، ص ۶۵؛ شرح احقاق الحق، ج ۵، ص ۴۶؛ بحار، ج ۳۶، ص ۲۱۶؛ الزام الناصب، ج ۱، ص ۱۶۳؛ مدینه المعاجز، ج ۲، ص ۳۱۲، ح ۵۷۵؛

بوی بهشت به مشام او نخواهد رسید

علمای اهل سنت نقل کرده اند که پیامبر اکرم صلی اللَّه علیه و آله فرمودند: یا علی! اگر کسی به اندازه عمر (حضرت) نوح خدا را عبادت کند، و به اندازه کوه احد طلا داشته باشد و در راه خدا انفاق نماید و به اندازه ای عمرش طولانی باشد که بتواند هزار بار پیاده به حج برود، آنگاه در (مکه) بین صفا و مروه مظلومانه کشته شود، . . . ثم لم یوالیک یا علی لم یشم رائحه الجنه ولم یدخلها ولی، ولایت تو را «ای علی!» نداشته باشد، بوی بهشت به مشام او نخواهد رسید و هرگز وارد بهشت نخواهد شد. (مناقب، خطیب خوارزمی، مقتل الحسین (ع)، خوارزمی، ۳۷/ ۱).

و روایات فراوان دیگر که با کمترین مراجعه به مصادر و منابع حدیثی و روائی، مسئله مانند آفتاب درخشان روشن می شود.

ولایت علی (ع) و بعثت پیامبر اکرم (ص)

عن سفیان الثوری، قال: حدثنی أبو عبداللَّه جعفر بن محمد قال: قال النبی (ص): أنه لیله اسری بی إلی اللَّه تعالی عرجت سماءا سماءا، و حاوزت الکروبیین و الملائکه الصافین و جاوزت موضعا لم ینته إلیه جبرئیل (ع)، وبلغت طوبی وسدره المنتهی فأوحی إلی ربّی ما أوحی. فقالت لی حمله العرش: بم بعثت یا محمد؟. فقلت: بولایتی وولایه أخی علی بن أبی طالب.

نوادر المعجزات، محمّد بن جریر، ص ۷۱، ح ۳۴-

شبی که مرا به سوی پروردگار (معراج) بردند، آسمان به آسمان بالا بردند و از مقام های فرشتگان کروبیین و صافین گذشتم و از مقام جبرئیل بالاتر و به سدرهالمنهی رسیدم، پس حمله عرش الهی به من گفتند: ای محمد! برای چه مبعوث شدی؟ گفتم: به ولایت خودم و ولایت برادرم علی بن ابی طالب علیه السلام.

ولایت علی (ع) و بعثت پیامبران

ما رواه أبو نعیم الحافظ: تفسیر قوله تعالی: وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِک مِنْ رُسُلِنا (زخرف: ۴۵)؛ أن النبی (ص) لیله أسری به إلی السماء جمع اللَّه بینه و بین الأنبیاء ثم قال له: سلهم یا محمد؛ علی ما ذا بعثتم؟ فقالوا: بعثنا علی شهاده أن لا إله إلا اللَّه، و الإقرار بنبوتک، و الولایه لعلی بن أبی طالب ع). شب معراج خداوند متعال تمام پیامبران را جمع کرد و به پیامبر اکرم صلی اللَّه علیه وآله فرمود: ای محمد! از اینان سؤال کن برای

چه شما به پیامبری مبعوث شدید؟ پس تمام پیامبران گفتند:

مبعوث شده ایم که شهادت دهیم هیچ خدایی جز اللَّه نیست و اینکه اقرار کنیم بر نبوت تو و ولایت حضرت علی علیه السلام.

شواهد التنزیل، ج ۲، ص ۲۲۳، ح ۸۵۵؛ العمده، ص ۳۵۳، ح ۶۸۰؛ خصائص الوحی المبین، ص ۱۷۰، ح ۱۱۶؛ الطرائف، ص ۱۰۱، ح ۱۴۷؛ تأویل الآیات الظاهره، ص ۵۴۶؛ نهج الحق، ص ۱۸۳؛ بحار، ج ۳۶، ص ۱۵۵؛ ینابیع الموده، ج ۲، ص ۲۴۶، ح ۶۹۲؛ تفسیر اثنی عشری، ج ۱۱، ص ۴۷۸؛ تفسیر شریف لاهیجی، ج ۴، ص ۸۱؛ تفسیر منهج الصادقین، ج ۸، ص ۲۴۹؛ الزام الناصب فی اثبات الحجه الغائب، ج ۱، ص ۲۰۷؛ طرائف المقال، ج ۲، ص ۲۹۹؛ الامام علی (ع)، احمد رحمانی همدانی، ص ۷۳، ح ۱۹-

ای محمد! من تو را و علی و فاطمه و حسن و حسین علیهما السلام را از سنخ نور خود خلق کردم و ولایت شما را بر اهل آسمان و زمین عرضه کردم. پس هر کس ولایت شما را قبول کند نزد من از مؤمنین خواهد بود و هر کس منکر ولایت شما شود نزد من از کافرین خواهد بود. ،

علی نسبت به من مانند سر است

از ابن عباس نقل شده است که پیامبر اکرم صلی اللَّه علیه وآله فرمود: «علی منّی مثل رأسی من بدنی؛ علی نسبت به من مانند سر است نسبت به بدن. » المناقب، الموفق بن احمد الخوارزمی، قم، جامعه مدرسین، چاپ چهارم، ص ۱۴۴، حدیث ۱۶۷-

صد البته که محبّت های پیامبر اکرم صلی اللَّه علیه وآله به علی صرف محبّت عاطفی نیست بلکه بر اساس لیاقت ها و کمالاتی است که مولا علی علیه السلام دارا می باشد دلیل آن این است که خدا را باید از راهی که او می گوید شناخت و دستورات او را به کار بست و مسئله امامت یکی از مسائل مهم اعتقادی است که تبعیت از آن تبعیت از خدا و رسولش می باشد و کسی که به خدا و رسول او اعتقاد دارد باید سخنان و دستورات آن ها را در