فایل پاورپوینت کامل راهبردهای عاشورایی بسیج

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل راهبردهای عاشورایی بسیج :

مقدمه

راهبرد امر به معروف و نهی از منکر بر خالف جایگاه رفیع و بیمثالش در آموزه های دینی، در طول تاریخ کمتر مورد توجه و اهتمام حقیقی جوامع اسلامی قرار گرفته است. از این رو، چون امام حسین(ع) با أنکر منکرات؛ یعنی بدترین منکرات (حکومت بنیامیه و به خصوص یزید) مواجه می شود، به دلیل اهتمام به امر به معروف و نهی از منکر هزینه های سنگین عاشورایی را متحمل میشود. البته این مهم در طول زندگی پر برکت آن حضرت، دارای جایگاهی راهبردی است که ذیل آن بسیاری از آموزه های سیره اش قابل تبیین است. بدون تردید بسیج مستضعفین اکنون بیش از هر زمان دیگری نیازمند احیای این راهبرد حیاتبخش است. از این جهت، به جای بسیج، در این موضوع بر سازمان بسیج مستضعفین تصریح شده که تعیین راهبرد کاری مدیریتی و سازمانی است. تبیین درست این فریض محوری بر مبنای سیر امام حسین(ع)، میتواند کمک مؤثّری برای تعریف وظایف فرهنگی و سیاسی سازمان بسیج باشد. قطعاً اگر این رویکرد مورد توجه قرار بگیرد، به انجام پژوهشهای وسیعی برای فراهم کردن امکان عملی شدن آن نیاز است. در این مقاله کوشش شده است تا امر به معروف و نهی از منکر به عنوان موضوعی فراتر از سنخ فرایض، بلکه به عنوان راهبردی محوری مطرح شود که با تعریف درست آن میتوان امکان اجرای هم فرایض و تحقق ارزشهای دینی را انتظار داشت. اهمیت امر به معروف و نهی از منکر در عاشورا و عاشورایی بودن بسیج میتواند بیانگر محوریت این راهبرد در بسیج باشد؛ چنانکه امام خامنه ای فرمودند: «بسیج ۲۰ میلیونی انقلاب اسلامی ثابت کرده است که در صراط حسین بن علی(ع) و در صراط عاشورا قدم برمی دارد». (نیروی مقاومت…، ۱۳۸۲، ص ۶۵)

ماهیت عاشورایی بسیج، جایگاه امر به معروف و نهی از منکر در قیام امام حسین(ع) و ضرورت امروز جامعه، دلایل سه گانه ای هستند که ضرورت پرداختن به این بحث را اثبات میکنند. از این رو، در این مقام، ضمن تعیین اهمیت و جایگاه امر به معروف و نهی از منکر، به ابعاد مختلف این موضوع در سیره عملی و نظری امام حسین (ع) پرداخته، با استناد به بیانات مقام معظم رهبری، ضرورت اهتمام سازمان بسیج به آن را نشان میدهیم.

اهمیت و جایگاه امر به معروف و نهی از منکر در اسلام

فریض امر به معروف و نهی از منکر تنها فریض مشترک بین خدای متعال(به تصریح قرآن کریم، خدای متعال نخست خود به آن اقدام کرده، بر خلاف بقی فرایض که بر بندگانش تکلیف فرموده است)، پیامبران الهی، اولیا و آحاد مردم است. از سوی دیگر، امر به منکر و نهی از معروف، خصلت پلید مشترک بین شیطان و منافقان است.

خدای متعال بندگانش را امر به عدل و احسان و واگذاری امانات به اهلش میفرماید: «ان الله یأمرکم بالعدل و الاحسان»(نحل، آیه ۰۹). همچنین: «ان الله یأمرکم ان تؤدوا الامانات الی اهلها»(نساء، آیه ۵۸)؛ همانا خدای متعال به شما فرمان میدهد که امانتها را به صاحبانش رد کنید.

خدای متعال، برترین بندگانش را امر به معروف فرموده است؛ خطاب به پیامبر(ص) امر میفرماید: «قل انما امرت ان اعبدالله و لا اشرک به»(رعد، آیه ۳۶)؛ بگو جز این نیست که من مأمورم خدا را پرستش کنم و برای او شریکی قرار ندهم.

همچنین آن حضرت را موظف به امر به معروف میکند: «خذ العفو وأمر بالعرف و أعرض عن الجاهلین»(اعراف، آیه ۱۹۹)؛ عفو و گذشت پیشه کن و به کار پسندیده فرمان بده و از نادانان روی برتاب. «وأمر اهلک بالصلوه و اصطبر علیها»(طه، آیه ۱۳۲)؛ خانواده ات را به نماز امر کن و خود با تمام نیرو بر آن شکیبایی کن.

همچنین در خصوص مؤمنان میفرماید: «ولتکن منکم امه یدعون الی الخیر و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر و اولئک هم المفلحون»(آل عمران، آیه ۱۰۴ )؛ باید از شما گروهی باشند که به کار خیر دعوت کنند و به کار نیک امر کنند و از کار بد بازدارند و آنهایند که رستگارند. «کنتم خیر امه اخرجت للناس تأمرون بالمعروف وتنهون عن المنکر»(آل عمران، آیه ۱۱۰)؛ شما مسلمانان بهترین گروهی هستید که برای مردم جهان پدیدار شدید به کار پسندیده امر میکنید و از کار زشت باز میدارید. «المؤمنون و المؤمنات بعضهم اولیاء بعض یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر»(توبه، آیه ۷۱)؛ و مردان و زنان مسلمان، دوست و یاور و سرپرست یکدیگرند، به کار نیک فرمان دهند و از کار زشت باز میدارند.

در خصوص شیطان میفرماید: «الشیطان یعدکم الفقر و یأمرکم بالفحشاء»(بقره، آیه ۲۶۸)؛ شیطان شما را وعد فقر میدهد و شما را به کار زشت (بخل و غیره) امر میکند.

در خصوص منافقان نیز میفرماید: «المنافقون و المنافقات بعضهم من بعض یأمرون بالمنکر و ینهون عن المعروف»(توبه، آیه ۶۷)؛ مردان و زنان منافق برخی از برخی دیگرند (با هم پیوند اعتقادی و عملی دارند). به کار ناپسند فرمان میدهند و از کار پسندیده باز میدارند.

از آنجا که امر به معروف و نهی از منکر، فریض مشترک بین خدای متعال، پیامبران، ائمه و مؤمنان بوده و مرز بین آنان با شیطان و منافقان است، برتری آن نسبت به دیگر فرایض، شکل راهبردی پیدا میکند؛ یعنی بر دیگر فرایض، مقدم و مسلّط است. خدای متعال حیات و برتری امت اسلامی را بر دیگر امم، در گرو همین فریضه میداند(آل عمران، آیه ۱۱۰). امام محمدباقر(ع) میفرمایند: «ان الامر بالمعروف و النهی عن المنکر سبیل الانبیاء و منهاج الصلحاء فریضه عظیمه بها تقام الفرایض و تأمن المذاهب و تحل المکاسب و ترد المظالم و تعمر الارض و تنصف من اعداء و یستقیم الامر»(کلینی، ۱۳۶۵، ج ۵، ص ۶۵)؛ به درستی که امر به معروف و نهی از منکر راه پیامبران و روش صالحان و فریض بزرگی است که به وسیله آن، فرایض برپا، راهها امن، درآمدها حلال، مظالم برطرف، زمین آباد، دشمنان ساکت و امر دین استوار میشود.

پیامبر(ص) میفرمایند: «من اَمر بالمعروف و نَهی عن المنکر فهو خلیفه الله فی الارض و خلیفه رسوله»(نوری، ۱۴۰۷، ج ۱۲، ص ۱۷۹)؛ کسی که امر به معروف و نهی از منکر کند، پس خلیف خدا در زمین و خلیف پیامبرش است. همچنین فرمودند:

«لایزال الناس بخیر ما امروا بالمعروف و نهوا عن المنکر و تعاونوا علی البر و التقوی فاذا لم یفعلوا ذالک نزعت منهم البرکات و سلّط بعضهم علی بعض و لم یکن لهم ناصر فی الارض و لا فی السماء»(طوسی، ۱۳۶۵، ج ۱۶، ص ۱۸۱)؛ تا وقتی که مردم امر به معروف و نهی از منکر کرده، همکاری در نیکی و تقوا داشته باشند، در راه خیر و خوبی هستند. پس هنگامی که از امر به معروف و نهی از منکر دست بردارند، هم برکات از آنان گرفته شده و برخی بر برخی دیگر مسلّط شده و هیچ کس از زمین و آسمان به داد آنان نمی رسد.

امیرالمؤمنین(ع) میفرمایند: «ما اعمال البر کلُهّها و الجهاد فی سبیل الله عند الامر بالمعروف و النهی عن المنکر کنفثه فی بحر لجی»(نهج البلاغه، حکمت ۳۷۴)؛ تمامی اعمال نیک و جهاد در راه خدا نسبت به امر به معروف و نهی از منکر مانند قطره ای است در دریای مواج و بیکران. ّ

از دقت در آیات و احادیث پیشگفته، امتیاز جایگاه فریض امر به معروف و نهی از منکر نسبت به فرایض دیگر روشن شده، میتوان گفت که نسبت به دیگر فرایض، دارای سطح راهبردی است؛ یعنی دیگر فرایض ذیل این فریضه قرار گرفته و با انجام این فریضه، بقی فرایض نیز انجام خواهد شد. از این جهت امام خامنه ای فرمودند: «[بسیج] یک نیروی رزمی محض نیست. یک نیروی مردمی، انسانی، الهی، اخلاقی، عملی، تربیتی و یک مجموع آماده برای انجام کارهای بزرگ است»(نیروی مقاومت…، ۱۳۸۲، ص ۳۸۵) و فرمودند: «امروز وظیف بسیج، حفظ فضای سالم در کشور و منزوی کردن زشتی و آلودگی و غفلت و ریا و نفاق و شرک است»(همان). چنین بیانی از مقام معظم رهبری خطاب به سازمانی که اساساً در میدان جهاد شکل گرفته، نشان دهند تغییر اولویتها در دور کنونی نسبت به دوران دفاع مقدس و لزوم توجه جدی به امر به معروف و نهی از منکر است.

ّ ّویژگی امر به معروف و نهی از منکر در سیر نظری امام حسین(ع)

در این مقاله برای سازماندهی بهتر، بحث سیر امام حسین(ع) به دو بخش نظری (آنچه در کلام امام آمده) و عملی (آنچه از رفتار امام مشاهده شده) تقسیم شده است.

در زیارت روز دوشنبه که متعلّق به زیارت امام حسن مجتبی(ع) و امام حسین(ع) است، خطاب به سیدالشهداء(ع) میخوانیم: «اشهد انّک قد اقمت الصلوه و اتیت الزکات و امرت بالمعروف و نهیت عن المنکر و عبدت الله مخلصاً و جاهدت فی الله حق جهاده حتی أتیک الیقین»؛ گواهی میدهم به درستی که تو نماز را به خوبی به پا داشتی و زکات را پرداختی و امر به معروف و نهی از منکر فرمودی و خدا را با اخلاص بندگی کردی و حق جهاد او را آنچنان که شایسته بود به جا آوردی تا اینکه به درج یقین رسیدی. این اختصاص امام حسین(ع) بین هم معصومین(ع) به امر به معروف و نهی از منکر نشان دهنده این حقیقت بزرگ است که بزرگترین و مهمترین اولویتی که به لحاظ زمانی در دوران امامت آن حضرت مطرح بوده، مسئل امر به معروف و نهی از منکر است.

در بیان پیامبر(ص) گذشت که چون امر به معروف و نهی از منکر ترک شود، هم برکات از مردم گرفته شده، گروهی بر آن سلطه پیدا کرده و دادرسی نخواهند داشت. همچنین فرمودند: «اذ لم یأمروا بالمعروف و لم ینهوا عن منکر و لم تتبعوا اخیار من اهل بیتی سلّط الله علیهم شرارهم فیدعوا عند ذلک خیارهم و لا یستجاب لهم»(شیخ صدوق، ۱۳۶۲، ص ۲۵۴)؛ چون امر به معروف و نهی از منکر نکرده و برگزیدگان اهل بیت را پیروی نکنند، اشرار آنان بر آنان مسلّط شده، در آن هنگام چون درستکاران آنان دعا کنند، مستجاب نخواهد شد.

بارها امیرالمؤمنین(ع) فرموده بودند: به زودی بعد از من زمانی فرا خواهد رسید که از اسلام جز اسمی و از قرآن جز رسمی باقی نخواهد ماند (نهج البلاغه، حکمت ۳۶۹).

به اعتراف هم مورخان و تحلیلگران، در زمان معاویه، اسلام ناب از جامعه رخت بربست و آنچه ماند، همانی است که به اسلام اموی (دینی که وسیله ای شده بود برای تسلّط بر مردم، حاکم ساختن فاسقان، به بردگی گرفتن صالحان و به کمترین اتهامی قتل عام کردن آنان ) معروف است. مگر نه این است که قرآن کریم فرمود:

شیطان امر به فحشا و منافقان امر به منکر و نهی از معروف میکنند؟ هنگامی که چنین قومی بر جامعه حاکم شوند، طبیعی است که هم امکانات و قدرت سیاسی جامعه، در خدمت گسترش منکرات و پیشگیری از خوبیها قرار خواهد گرفت.

پس در زمان امام حسین(ع) نیز اسلام، قرآن، سنت پیامبر(ص) و سیر امیرالمؤمنین(ع) از جامعه رخت بربسته بود؛ زیرا منافقان حاکم شده و امر به معروف و نهی از منکر واژگونه شده بود.

امام حسین(ع) فرمودند: «و قد سمعت رسول الله یقول الخلافه محرمه علی آل ابی سفیان و علی الطلقاء ماذا رأیتم معاویه علی منبری فأبقروا بطنه فوالله لقد راه ُاهل المدینه علی منبر جدی فلم یفعلوا ما أمروا فابتلاهم الله بابنه یزید زاده الله فی النار عذاباً»(ابن طاووس، ۱۳۸۴، ص ۲۰ )؛ از پیامبر خدا(ص) شنیدم که میفرمود خلافت بر آل ابوسفیان و بر آزادشدگان حرام است. هر گاه معاویه را بر منبر من دیدید، شکمش را پاره کنید. به خدا مردم مدینه او را بر منبر جدم دیدند و به آنچه امر شده بودند عمل نکردند. پس خدا آنان را به فرزندش یزید که خدا بر عذابش در جهنم بیفزاید، مبتلا کرد.

آن حضرت هنگام خروج از مدینه فرمودند: «اللهم اِن هذا قبر نبیک محمد(ص) و انا ابن بنت محمد فقد حضرنی من الامر ما قد علمت اللهم انی احب المعروف وأکره المنکر انا أسألک یا ذاالجلال والاکرام بحق هذا القبر و من فیه اخترت من امری هذا ما هو لک رضی»(مجلسی، ۱۴۰۴، ج؟، ص ۳۲۸)؛ پروردگارا به درستی که این قبر پیامبرت محمد(ص) است و من فرزند دخترش هستم. اکنون شرایطی برای من پیش آمده که خود میدانی. پروردگارا! من معروف را دوست دارم و از منکر بیزارم. ای پروردگار کریم، به حق این قبر و آن که در آن آرمیده، از تو میخواهم آنچه خیر در آن است برایم پیش بیاید.

از این رو، امام حسین(ع) همت خویش را به عنوان یک نقط عطف، بر گسترش امر به معروف و نهی از منکر گذاشتند. به دلیل وضعیت خاص زمانی که با ترویج عقاید مرجئه[۱] و جبرگرایی، کاملا مردم را از مسئولیت امر به معروف و نهی از منکر رها ساخته بودند، لذا از راهبردهای اصلی امام حسین(ع)، نه تنها در قیام عاشورا، بلکه در طول حیات پربرکتشان، اهتمام به این امر عظیم قرار میگیرد. چون در دوران معاویه و یزید هم خطوط قرمز زیر پا گذاشته شد، اهتمام آن حضرت به امر به معروف و نهی از منکر بیشتر و جدی ترشد و در نهایت، مصیبتهای عاشورا هزینه ای بود که برای تعهد به همین امر پذیرا شدند.

راهنمایی عمومی حضرت در خصوص امر به معروف و نهی از منکر

عالوه بر اقدامات فردی امام حسین(ع) در طول حیاتشان که با راهبرد فریض امر به معروف و نهی از منکر قابل تعریف است، آن حضرت برای گسترش فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر نیز تعالیم و دستورهای بسیار کاربردی و مؤثّری داشته اند.

ایشان خطاب به عموم مردم میفرمودند: «صاحب الامر بالمعروف یحتاج الی ان یکون عالماً بالحلال والحرام فارغاً من خاصه نفسه ناصحاً للخلق رحیماً رفیقاً بهم و داعیاَ لهم باللطف حسن البیان عارفاً بتفاوت اخلاقهم بصیراً بمکر النفس لا یکافیهم ولا یشکوا منهم و لا یستعمل الحمیه و لا یغتاظ لنفسه»(مجلسی، ۱۴۰۴، ج ۹۷، ص ۸۳)؛ امر کننده به معروف باید به حلال و حرام عالم باشد. از قید نفس خود رها شده باشد. خیرخواه مردم باشد. با آنان مهربان و اهل مدارا باشد. با لطف آنها را به معروف دعوت کند. بیانش زیبا باشد. به تفاوت اخلاق مردم آگاه باشد. به کیدهای نفس آشنا باشد. به آنان سخت نگیرد. از آنان شکایت نکند. با تعصب با آنان برخورد نکند. بر آنان خشم نگیرد.

از آنجا که امام خامنه ای فرمودند: «مسئل امر به معروف و نهی از منکر مثل نماز یاد گرفتنی است»(نیروی مقاومت…، ۱۳۸۲، ص ۶۳)، بجاست که بر تک تک کلیدواژه های موجود در فرمایش امام حسین(ع) برای آموزش و فرهنگ سازی در بسیج، کارهای علمی، تفسیری، اخلاقی و روانشناختی انجام شود.

همچنین فرمودند: «انگیزه هایتان را که همان انگیز الهی است، حفظ کنید و افکارتان را عمق بدهید. ارتباطات محبت آمیز و برادرانه و صمیمانه را میان آحاد ملت تا آنجا که در توان شماست، مستحکم کنید. هوشیاری را زیاد کنید. استواری و ثبات جامعه را حفظ کنید. در راه هدفها و سیاستهای اعلام شد کشور در هر جا که هستید، تلاش کنید. انضباط و نظم اجتماعی را پاسداری کنید. نیروی مؤمن و حزب اللهی کشور! باید پرچم انضباط اجتماعی، پرچم رعایت حدود و موازین، پرچم هم ارزشها را در دست داشته باشید. با فقر هم شما باید مبارزه کنید. با بی عدالتی هم شما باید مبارزه کنید. با فساد و فحشا هم شما باید مبارزه کنید. با بی قانونی و بی نظمی هم شما باید مبارزه کنید»(همان ص ۷۲۲ ). قطعاً عمل به هم آنچه امام خامنه ای در عرصه های مختلف اجتماعی از بسیج انتظار دارند، نیازمند شناخت، علم و ظرفیتهای اخلاقی است که باید طبق برنامه های آموزشی و تربیتی در سطوح مختلف بسیج ایجاد شود.

راهنمایی امام حسین (ع) به یاران خاص

امام حسین(ع)در خصوص یاران خاص خود و کسانی که از آن حضرت میخواستند بر ضد بنی امیه دست به قیام بزند، رهنمودهایی دقیق داشتند؛ زیرا بزرگان از زاهدان و دانشمندان، همچون: حجر بن عدی و عمرو بن حمق خزاعی و افراد دیگر را به اتهام و جرم علوی بودن به شهادت میرساندند. از این رو، وقتی برخی از مردم کوفه نامه نوشتند و از آن حضرت خواهان اقدامی مؤثّر شدند، امام چنین پاسخ دادند: «انی لَأرجو أَن یکون رأی اخی رحمه الله فی الموادعه. و رأیی فی الجهاد الظلمه و رشداً و سداداً فالصقوا بالارض و اخفوا الشخص واکتموا الهوی واحترسوا من الأظاء مادام ابن هند حیاً فان یحدث به حدثاً و أنا حی یأتکم رأییَ انشاءالله»(مجلسی، ۱۴۰۴، ج ۲۷، ص ۳۰۳)؛ من امیدوارم که نظر برادرم که رحمت خدا بر او باد رعایت شود. رأی من، در جهاد با ستمگران و پیشرفت و استواری است. پس فعلا تا هنگامی که پسر هند زنده است، به زمین بچسبید و خود را پنهان کنید و گرایشهای سیاسی خویش را آشکار نکرده و از آفتابی شدن بپرهیزید. اگر او مرد و من زنده بودم، به خواست خدا نظرم را خواهم گفت.

این نکته بیانگر آن است که امر به معروف و نهی از منکر در شرایط مختلف قابل بحث است. اما چون یزید حاکم میشود، دیگر امام حسین(ع) سکوت را جایز نمیدانند. اکنون شرایط جامعه به برکت رهبری امام خمینی(ره) و پیروزی انقلاب اسلامی متحول شده است و امکان عمل به این فریضه را فراهم کرده اند.

از این رو، خواص بسیجی مانند روحانیون، استادان و دانشجویان، باید با شرایط جدید بازخوانی شود. امام خامنه ای فرمودند: «امر به معروف و نهی از منکر یک واجب عمومی است؛ اما در این میدان هم شما (بسیجیان) باید پیشقدم باشید و وظیف بزرگ را بر دوش بگیرید؛ “ولتکن منکم امه یدعون الی الخیر و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر”؛ آن امت در میان جامع اسلامی، شما هستید.

بسیج یک ذخیره تمام نشدنی برای انقلاب اسلامی است؛ باید این ذخیره را روزبه روز بیشتر کنید». (نیروی مقاومت، ۱۳۸۲، ص ۹۶)

خوشبختانه تفاوت امروز ما با عهد امام حسین(ع) در این است که اکنون ولی فقیه بر جامعه حاکم است و در نظام اسلامی نیاز به صبر و انتظار نیست، بلکه با تبیین درست مسائل و وظایف میتوان به تعالی جامع اسلامی کمک کرد.

حمایت از فعالان امر به معروف و نهی از منکر

حضرت نسبت به کسانی که به دلیل امر به معروف و نهی از منکر مورد اذیت و آزار حکومت قرار می گرفتند، موضع حمایتی داشتند. زمانی که قهرمان امر به معروف و نهی از منکر، حضرت ابوذر(س) در حال اعزام به محل تبعید خود بود، با وجود بخشنام حکومتی که همگان را از بدرق ابوذر منع و مروان را در رأس عده ای مأمور اجرای این بخشنامه کرده بود، امیرالمؤمنین(ع) همراه امام حسن(ع) و امام حسین(ع) و عمار یاسر، با بی اعتنایی به بخشنامه و درگیری با مروان، ابوذر را بدرقه فرمودند. امام حسین(ع) علاوه بر بدرقه، در سخنانی بلیغ به تأیید ابوذر و نقد عثمان و آل امیه پرداختند و چنین فرمودند: «یا عماه ان الله تعالی قادر ان یغیرّ ما قد تری والله کل یوم فی شأن و قد منعتهم القوم دنیاهم و منعتهم دینک فما اغناک عما منعوک و احوجهم الی ما منعتهم و اسأل الله الصبر و النصر و استعذ به من الجشع و الجزع فان الصبر من الدین والکرم و ان الجشع لا یقدم رزقاً و الجزع لا یؤخر أجلا»(مجلسی، ۱۴۰۴، ج ۲۲، ص ۴۱۱)؛ ای عمو! خدای متعال به تغییر آنچه می بینی، تواناست و خدا همواره در کار است. این مردم شما را از دنیاشان منع کردند و شما آنان را از بیدینی بر حذر داشتی، تو از آنچه از تو بازداشتند بی نیازی و آنها به آنچه آنان را بازداشتی، بسیار نیازمندند. از خدا صبر و پیروزی بخواه و از حرص و ناشکیبایی به او پناه ببر. صبر در دین، بزرگواری است و حرص، باعث زودتر به دست آوردن رزق نمیشود و بیتابی، مرگ را عقب نمی اندازد.

در زمان معاویه نیز همواره در مجالس رسمی که با شرکت معاویه تشکیل میشد، با صراحت به رفتار او نسبت به شهادت حجر و یارانش و عمرو بن حمق و دیگر کسانی که به دلیل امر به معروف و نهی از منکر به شهادت رسیده بودند، اعتراض می فرمودند.

امام خامنه ای فرمودند: «باید هم دستگاه حکومت ما از امر به معروف و نهی از منکر دفاع کند. این وظیفه است»(نیروی مقاومت…، ۱۳۸۲، ص ۷۱). «مأمورین و مسئولین، مگر میتوانند امر به معروف و نهی از منکر را با دیگران مساوی قرار دهند؟ چه برسد به اینکه نقط مقابل او را تأیید کنند». (همان، ص ۷۲)

علمای دینی؛ مخاطبان اصلی امام حسین (ع) در امر به معروف و نهی از منکر دستگاه تبلیغاتی بنی امیه- به خصوص در سالهای آخر عمر معاویه- دست به تبلیغات وسیعی برای توجیه افکار عمومی و منزوی کردن اهل بیت(ع) زدند. آنان کانون تبلیغات خود را در مدینه و مکه قرار دادند. از این رو، امام حسین (ع) در این روزگار (سال ۵۸ ق)، بزرگان و دانشمندان جهان اسلام را در منی گرد آوردند و مسئولیت خطیر امر به معروف و نهی از منکر را یادآوری فرمودند. آن حضرت به نقش علما در این مهم و جایگاهی که در جامعه داشتند تأکید و مسئولیت عواقب هم آنچه در جامعه در حال وقوع است و آنچه در آینده اتفاق خواهد افتاد را متوجه آنان ساختند.