فایل پاورپوینت کامل سیاستهای داخلی امام علی (ع) در زمان حکومت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سیاستهای داخلی امام علی (ع) در زمان حکومت :

سیاست درخشان امام بر اساس عدالت ناب و حق محض بنا شده بود. ایشان کوشید تا رفاه و امنیت را گسترش دهد، خیرات را بین مردم به طور مساوی تقسیم کند و قومی را به قومی دیگر ترجیح ندهد. این ها قسمت هایی از سیاست داخلی اوست.

تساوی:

امام(ع) در تمام مراحل حکومتش تساوی و عدالت را بین مردم اجرا می کرد و هیچ کس را بر دیگری ترجیح نمی داد. در اینجا بعضی از مظاهر مساوات ایشان را ذکر می کنیم:

۱. مساوات در بخشش:

امام(ع) در بخشش بین مسلمانان و غیر آن ها تساوی برقرار می کرد، عرب را بر عجم، مسلمان را بر مسیحی و خویشاوندان را بر غیر، برتری نمی داد[۱]. مساوات در بخشش امام(ع) باعث رنجش سرمایه دارانی چون طلحه و زبیر و ابوموسی اشعری و… شد و همین ها به جنگ با امام برخاستند و فتنه جمل را راه انداختند.

۲. توصیه کارگزاران و والیان به رعایت قانون و تواضع و نرمخویی در قبال مردم

امام(ع) کارگزاران و فرمانداران خود در سراسر عالم اسلامی را ملزم به رعایت مساوات کامل بین مردم کرد، ایشان در نامه ای به یکی از کارگزارانش نوشت:

“فاخفِض لهم جَناحک، وألِن لهم جانِبک، وابسُط لهم وجهَک، وآسِ بینهم فی اللَّحظه والنَّظره، حتّی لایطمع العُظماء فی حَیفک لهم، ولا ییأس الضُّعفاء مِن عدلک…”[۲].

“با مردم فروتن، نرمخو، مهربان، گشاده رو و خندان باش. در نگاه هایت، در نیم نگاهت و خیره شدن به مردم به تساوی رفتار کن تا بزرگان در ستمکاری تو طمع نکنند و ناتوان ها از عدالت تو مأیوس نشوند”.

۳. عدالت در حقوق و قوانین

از نمونه های مساوات عادلانه امام(ع) برابری بین شهروندان در حقوق و واجبات است. هیچ حقی را برای ضعیف و قوی مشخص نکرد بلکه همه در برابر عدالت او برابر بودند.

۲. هم دردی

از برنامه های سیاسی امام(ع) کمک به فقرا و ضعفا در سختی های زندگی بود. ایشان کمک خود را به ملل مسلمان اعلان کرد و فرمود:

“أأقنع مِن نفسی بأن یقال: هذا أمیر المؤمنین، ولا أشارکهم فی مکاره الدَّهر، أو أکون أسوهً لهم فی جشوبه العیش!… ولعلَّ بالحجاز أو الیمامه مَن لا طَمَعَ له فی القُرص…”.

آیا می توانم رضایت دهم که مرا امیرالمؤمنین خوانند ولی در تلخی های روزگار با مردم شریک نباشم و در سختی های زندگی الگوی آنان نگردم! … شاید در “حجاز” یا “یمامه” کسانی باشند که به قرص نانی محتاجند…

این درد تو را بس، که با شکم سیر بخوابی و در اطراف تو شکم هایی گرسنه و به پشت چسبیده باشند.

این مواسات برای محرومین و فقراست و در تاریخ اسلام و غیر آن حاکمی نیست که خود را در رنج و بدبختی و فقر با رعیت شریک بداند.

۳. لغو تفاخر به پدران:

امام(ع) مردم را از فخر کردن به چیزهایی که سرانجام به خاک بر می گردد مانند تفاخر به پدران، اجداد و مباهات کردن به فرزندان و اموال نهی می کرد[۳]. چرا که این گونه تفاخر ها که امروزه نیز جامعه اسلامی تحت عناوینی چون ژن خوب و آقازادگی بدان دچار است از ارزشهای جاهلی محسوب می شود.

تفاخر و تفاضل باید به کار نیکی باشد، که انسان برای وطن و امتش انجام می دهد، و به الطافی که برای همه مفید است و زندگی فکری و اجتماعی شان را ترقی می دهد، و غیر آن همچون سراب زاید و بی فایده است.

۴. نهی او از نشستن در سر راه:

امام(ع) مردم کوفه را از نشستن در سر راه نهی کرد