فایل پاورپوینت کامل علی علیه السلام و تقسیم غنائم

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علی علیه السلام و تقسیم غنائم :

سیره حضرت علی علیه السلام در تقسیم غنائم چنین بود:

اوّلاً، غنائم را اموال عموم مردم می دانست که در آن زمان، غالباً، تهی دست و نیازمند بودند و بدین جهت هرگاه مالی می رسید، مقیّد بود فوراً آن را بین مردم تقسیم کند، و تا تقسیم نمی کرد، آرامش نمی یافت.

ثانیاً، اموال موجود را با رعایت عدالت و بالسویه، بین همه مردم تقسیم می کرد و اَشراف و قدرت مندان را بر مستضعفان ترجیح نمی داد. عقیده داشت تقسیم بیت المال نباید به گونه ای باشد که فاصله طبقاتی به وجود آورد.

در روز دوم بیعت، خطبه ای خواند و ضمن آن فرمود:

شما، بندگان خدا هستید و این اموال نیز مال خدا است، بالسویه در بین شما تقسیم می شود. هیچ کس بر دیگری برتری ندارد و انسان های با تقوا، در قیامت، بهترین پاداش را نزد خدا دریافت خواهند کرد. خدا، دنیا را برای انسان های پرهیزکار پاداش قرار نداده، بلکه نیکان، بهترین پاداش را نزد خدا خواهند داشت.[۱]

در جای دیگر فرمود:

در تقسیم بیت المال کسی را بر کسی برتری نیست. چگونگی تقسیم آن، معلوم است. مال، مال خدا است و شما بندگان او هستید. کتاب خدا در میان شما است و به آن اقرار داریم و تسلیم آن هستیم. از سیره پیامبر نیز در تقسیم بیت المال آگاهیم. هر کس بدین تقسیم رضایت ندارد، هر چه را می خواهد انجام دهد؛ زیرا، هر کس از خدا اطاعت کند و به فرمان او عمل نماید، ترس و وحشت ندارد.[۲]

مُجَمِّع می گوید: علی علیه السلام هر روز جمعه بیت المال را جاروب و آب پاشی می کرد. دو رکعت نماز در آن می خواند و می گفت: «در قیامت، برایم شهادت بده.».[۳]

نیز می فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله تقسیم اموال را به فردا نمی افکند.».[۴]

ابوصالح سمان می گوید: روزی علی علیه السلام داخل بیت المال شد و اموالی را در آن جا

مشاهده کرد، و فرمود: «اموالی را در این جا نبینم در حالی که مردم بدان نیاز دارند!». سپس دستور داد آن ها راتقسیم کنند. آن گاه بیت المال را جاروب کرد و درآن نماز خواند.[۵]

ابوحکیم، از پدرش نقل کرده که علی علیه السلام در یک سال، سه مرتبه اموال را تقسیم کرد. بعد از آن اموالی از اصفهان رسید، به مردم فرمود: «بیایید تا برای چهارمین مرتبه، اموال را در بین شما تقسیم کنم. من نمی توانم خزانه دار باشم.».[۶]

از اصفهان، اموالی را برای حضرت علی علیه السلام آوردند. همه را بالسّویه بین مردم تقسیم کرد، حتّی قرص نان بزرگی در بین اموال بود، آن را نیز به هفت قسمت تقسیم کرد.[۷]

ابواسحاق می گوید: در تقسیم بیت المال، دو زن حضور داشتند: یکی عرب و دیگری عجم. حضرت به هر یک از آن دو، بیست و پنج درهم و یک پیمانه غذا داد. زن عرب عرض کرد: «یا امیرالمؤمنین! تو، مرا با این زن عجم یک سان قرار دادی ؟! ». فرمود: «من، در تقسیم غنائم، بین فرزندان اسماعیل و فرزندان اسحاق امتیازی نیافتم.».[۸]

سهل بن حنیف با غلام خود، خدمت حضرت علی علیه السلام رسید و عرض کرد: «یا امیرالمؤمنین! این شخص، غلام من بوده، آزادش کرده ام. سهم او را از بیت المال بده.». حضرت سه دینار به او داد، همان مقدار که به سهل داده بود.[۹]

گروهی از اصحاب علی علیه السلام نزدش رفته عرض کردند: «یا امیرالمؤمنین! در تقسیم اموال، اشراف عرب و قریش و کسانی را که از مخالفت آنان بیم داری ، بر عجم و بندگان آزادشده، برتری ده.». فرمود: «آیا به من توصیه می کنید که برای پیروز شدن، مرتکب ستم شوم؟ به خدا سوگند! هیچ گاه چنین عملی را انجام نخواهم داد. به خدا سوگند! اگر این اموال از آنِ خود من هم بود و می خواستم بین مردم تقسیم کنم، مساوات را رعایت می کردم، در صورتی که این اموال، مال مردم است.».

بعد از آن مدّتی سکوت کرد و فرمود: «هر کس مالی دارد باید از فساد اجتناب کند؛ زیرا، عطای مال در غیر جایش، تبذیر و اسراف است. او را در بین مردم مشهور می کند، ولی نزد خدا تنزّل می دهد. هیچ کس نیست که مالش را در غیر جایگاهش و در غیر اهلش صرف کند، جز این که خدا او را از تشکر آنان محروم می سازد و محبّتشان را به سوی غیر او جلب می کند. اگر بعضی از آنان هم ظاهراً اظهار مودّت و سپاس گزاری کنند، جز تملّق و کذب چیزی نیست و اظهار تشکر آنان به منظور استفاده بیش تر است. اگر این شخص، روزی به آنان نیاز پیدا کند، آنان، بدترین دوست او خواهند بود. بنابراین، اگر خدا، کسی را مالی عطا کرد، با آن مال، صله رحم کند و در راه میهمانْ داری ، آزادکردن بندگان، کمک به قرضْ داران و در راه ماندگان و فقرا و مهاجران صرف کند و خودش، در تحمّل سختی ها صبر ورزد. همانا که رسیدن به این صفات نیک، از مکارم دنیا و درک فضائل آخرت است.».[۱۰]

حضرت علی علیه السلام به مالک اشتر شکایت کرد که «چرا مردم به سوی معاویه فرار می کنند؟». مالک عرض کرد: «یا