فایل پاورپوینت کامل نامه پیامبر اکرم (ص) به خسرو پرویز

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نامه پیامبر اکرم (ص) به خسرو پرویز :

۱-مقدّمه

امام امیر المؤمنین علی (ع) در وصف پیامبر اکرم می فرماید: «با نور اسلام به پیامبری اش گماشت و در گزینش او را مقدّم داشت، رخنه ها را به او بست و به نیروی او پیروزی جور را در هم شکست، سختی ها را بدو آسان ساخت و ناهمواری ها را بدو هموار ساخت تا گمراهی ها را از چپ و راست پراکند. (نهج البلاغه، خطب ۲۱۳). او که درود خدا بر او باد، خیرخواهی را به نهایت رساند، به راه راست رفت و از طریق حکمت و موعظ نیکو مردم را به خدا خواند. (نهج البلاغه، خطب ۵۹). گفتار او ترجمان هر مشکلی و خاموشی او زبان گویا برای اهل دل (نهج البلاغه، خطبه ۶۹).

پیامبر اکرم در راستای رسالت الهی خود و اتمام حجّت بر همگان و ابلاغ ندای توحیدی به گوش جهانیان بخشی از فعالیّت های خود را به نوشتن نامه به شاهان، اعم از عرب و عجم، اختصاص داد. محتوای نامه ها از مضمونی واحد برخوردار است و پیام آنها دعوت به اسلام و پذیرش توحید بود. آغاز نگارش نامه به پادشاهان اواخر سال ششم هجری (مروج الذهب، ۲: ۲۸۹-بحار الانوار، ج ۳۸۳/۲۰)یا ماه های اول سال هفتم هجری ذکر شده است(سمهودی، ۱۳۷۶، ص ۱۶۸). اما با توجّه به اینکه همگان آغاز نگارش نامه را بعد از صلح حدیبیه دانسته اند و پیامبر اکرم (ص) در سال ششم هجری در ماه ذیقعده به قصد انجام عمره از مدینه خارج و قریش در حدیبیه مانع آن حضرت شدند و سرانجام، منجر به صلح گردید و پیامبر اکرم طبق یکی از موارد صلح نامه به مکّه نرفتند و از همانجا به مدینه بازگشتند و بعد از نزول آی شریفه «انا فتحنا لک فتحا مبینا» و اینکه پیامبر این صلح را بزرگترین فتح نامیدند، زمینه برای تبلیغ اسلام فراهم گردید، اقدام به نگارش نامه نمودند. بنابراین، از سال ششم هجری چیزی باقی نمانده بود. چه بسا همین مسأله سبب اشتباه ناقلین گردیده است. برخی، سال ششم و بعضی سال هفتم را ذکر کرده اند. به علاوه بعید نیست که تصمیم به نگارش نامه در اواخر سال ششم و ارسال نامه ها در اوایل سال هفتم هجری صورت گرفته باشد. نامه های متعدّدی از ناحی پیامبر اکرم (ص) به شاهان عرب و عجم، رؤسای قبایل، عمّال و دست اندرکاران نوشته شد، ولی نگارش نامه به شاهان، از جمله امپراتور روم و فارس، آغازگر این راه بوده است (مکاتیب الرسول، ج ۱، ص ۱۸۳ ) و در یک روز شش نامه با شش فرستاده که به زبان خود آنان صحبت می کردند، ارسال داشتند. فکتب إلی الملوک یدعوهم إلی الاسلام فخرج فی یومٍ واحدٍ منهم سِتَّهُ نفرٍ و ذلک فی المحرّم سنهَ سبعٍ و أصبحَ کلُّ رجلٍ یتکلّم بلسان قومِ الذین بعثهُ إلیهم(ابن سعد-طبقات، ج ۱، ص ۲۵۸ ).

۲-نامه به کسری

پیامبر نه تنها به کسری، بلکه به دست نشاندگان و کسانی که به نحوی تحت سیطر وی بودند، نامه نوشت که اسامی آنها از این قرار است: باذان، الهلال، مسروح و نعیم دو فرزند عبد کلال، عمان، اهل عمان، هوذه بن علی، بَکر بن واثل، المُنذِر بن ساوی، جیفر و عبد دو فرزند الجلندی، اکثم بن صیفی، اسیبخت، مسیلمه، هرمزان، مجوس هجر که پرداختن به نامه های فوق مجالی دیگر می طلبد. امّا نام پیامبر به کسری (خسرو پرویز)براساس متنی که جمع زیادی از مورّخین و محدثین نقل کرده اند، به قرار زیر است:

«بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ

مِن مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّه إِلَی کِسرَی عَظِیمِ فَارسَ،

سَلامٌ عَلَی مَنِ اتَّبَع الهُدَی وَ آمَنَ بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ شَهِدَ أَن لَا إِلَهَ إِلَّا اللّهُ وَحدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبدُهُ وَ رَسُولُهُ أَدعُوکَ بِدِعَایَهِ اللّهِ فَإِنِّی رَسُولُ اللّهِ إِلَی النّاسِ کَافَّهً لَا تَذِرُ مَن کَان حَیّاً وَ یَحِقُّ القَولُ عَلَی الکَافِرِینَ أَسلِم تَسلَم فَإن أَبَیتَ فَعَلَیکَ إثمُ المَجُوسِ؛

به نام خداوند بخشاینده بخشایشگر

از محمّد فرستاد خدا(به کسری(خسرو پرویز)بزرگ پارس،

سلام بر کسی که پیرو هدایت گردد، به خدا و فرستاد او ایمان آورد و گواهی دهد که خدایی جز خدای یگان بی شنریک نیست و محمّد بنده و فرستاد اوست. من تو را به سوی خدا فرا می خوانم که من پیامبر خدا بر هم مردمانم تا زنده دلان را هشدار دهم و کلم عذاب بر کافران مسلّم گردد. از این رو، اسلام آور تا ایمن مانی. اگر اسلام نیاوری، بی گمان گناه هم مجوسان بر گردن تو خواهد بود.»

مؤلف محترم مکاتیب الرسول منابع متعدّدی برای نامه آورده است از جمله: السیره الحلبیه، تاریخ یعقوبی، البدایه و النهایه، الکامل لابن اثیر، الطبری، اعیان الشیعه، دلائل النبوه لأبی نعیم، عمده القاری، کنز العمال، تاریخ ابن خلدون، نشأه الدوله الاسلامیه، بحار الانوار، فقه السیره، زاد المعاد لابن قیم، ناسخ التواریخ و … (مکاتیب الرسول، ج ۲، ص ۳۱۶). دکتر محمّد حمید اللّه نیز علاوه بر منابع متعدّدی که ذکر می کند، اشاره به مقالاتی دارد که در مجلاّت هند و پاکستان و بیروت در این رابطه به چاپ رسیده است (نامه ها و پیمان های سیاسی حضرت محمّد، ص ۱۸۹).

شرح

مضمون کلّی نامه دعوت به اسلام است و اینکه پیامبری و رسالت وی برای هم مردم می باشد. ندای توحید که از روزهای اول بعثت پیامبر اکرم در جمل «قولوا: لا إله إلّا اللّه تُفلِحوا»، جلوه گر شد، با محتوای این نامه هماهنگ است. بیداری امت ها و ملّت ها و توجّه به حق و حقیقت و اتمام حجّت اهدافی است که دنبال می شود. در این نامه سخنی از جنگ و زجیه به میان نیامده است، فطرت انسان ها و قلب های سلیم و خاضع مخاطب پیامبر است.

نامه با بسم اللّه الرحمن الرحیم شروع می شود. پس از آن، نام خود را قبل از نام مخاطب می آورد (مِن محمّد رسول اللّه إلی … )و این به خاطر تعظیم و ترفیع مقام رسالت و نبوت است. همانطوری که بر دیگران واجب است ساحت مقدّس پیامبر را تعظیم و تکریم نمایند، بر خود پیامبر هم فرض و لازم است. چنانکه در نماز بر خود پیامبر هم واجب است بر خودش صلوات بفرستد و به رسالتش شهادت دهد و اینکه برای بعضی، از جمله کسری، این امر گران می آمد، از باب تکبّر و تفرعنی بود که داشتند و دیگران هم که نامه به پیامبر می نوشتند، نام حضرت را ابتدا ذکر می کردند. نجاشی پادشاه حبشه چنین نوشت: (إلی محمّدٍ رسولِ اللّه مِنَ النّجاشی)و قیصر روم: (إلی أحمدَ رسولِ اللّه الّذی بُشّرَ بِهِ عیسی) نوشت.

إِلَی کِسرَی عَظِیمِ فَارسَ

کسری لقب شاهان ایران بود و آن را معرّب خسرو که از سُریانی به عربی وارد شده است، دانسته اند (فرهنگ معین). و بعضی خسرو را نیز معرّب خوشرو به معنای زیبا صورت دانسته اند(تاج العروس). امّا معنا و ریشه شناسی واقعی کلم خسرو از پیشوند hu و ریش فعلی srar می باشد که مجموعا به معنای خوشنام و خوش آوازه و مشهور است. کسری در آن زمان پرویز بن هرمز بود که سی و هشت سال پادشاه بود و او را تختی زرّین بود که آن را تخت طاقدیس نامگذاری نموده بودند و او را اسبی بود، شبدیز نام و چون شبدیز بمرد، بفرمود تا مر آن را به سنگ اندر نقش کردند و امروز همچنان است به کرمانشاهان، و او را زنی بود شیرین نام، کنیزکی رومی و این آن بود که فرهاد بر او عاشق بود و پرویز را نیز گنجی بود که آن را گنج باد آورده خوانند(تاریخنام طبری ج ۲ ص ۸۰۶).

سَلامٌ عَلَی مَنِ اتَّبَعَ الهُدَی

غالبا نامه های پیامبر با سلام آغاز می شود، ولی در خطاب به مسلمانان جمل «سلام علیک» یا «سَلِّم أَنت»و در خطاب به کافران جمله ای چون سَلامٌ عَلَی مَنِ اتَّبَعَ الهُدَی (سلام بر کسی که پیرو هدایت گردد )می آمده. ادعوک بدعایه اللّه

بعد از سلام و بیان اینکه این سلام خاص کسی است که هدایت را بپذیرد و ایمان به خدا و به رسول داشته باشد و شهادت به وحدانیّت خدا و رسالت او بدهد، می فرماید: ادعوک بدعایه اللّه، یعنی تو را به دعوت الهی می خوانم که همان شهادت به وحدانیّت خدا و رسالت رسول است که ملّت های کافر را به آن فرا می خواند. سپس، پیامبر اکرم (ص) دعوت خود را عمومی و برای هم مردم اعلام می دارد که اگر شاه ایران سابق ذهنی از انبیای بنی اسرائیل داشته باشد که حیط رسالت و بعثتشان جمعیّتی خاص بوده، پاسخ داده شود