فایل پاورپوینت کامل نقدِ دیدگاه و عملکرد جریان «قرآنیان شیعه»

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل نقدِ دیدگاه و عملکرد جریان «قرآنیان شیعه» – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقدِ دیدگاه و عملکرد جریان «قرآنیان شیعه» شامل 47 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل نقدِ دیدگاه و عملکرد جریان «قرآنیان شیعه» گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقدِ دیدگاه و عملکرد جریان «قرآنیان شیعه» با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقدِ دیدگاه و عملکرد جریان «قرآنیان شیعه» از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نقدِ دیدگاه و عملکرد جریان «قرآنیان شیعه» با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نقدِ دیدگاه و عملکرد جریان «قرآنیان شیعه» را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقدِ دیدگاه و عملکرد جریان «قرآنیان شیعه» :

درآمد

در نیمه دوم قرن سیزده هجری و در رویارویی با پیشرفت های خیره کننده غرب و تهاجم همه جانبه استعمار به کشورهای اسلامی[۱]جریان هایی در ایران شکل گرفت که برخی دینی[۲] و برخی غیردینی[۳] بودند. یکی از این جریان ها که با هدف اتحاد امت اسلامی و با شعار بازگشت به قرآن و دوران طلایی چهل سال اول اسلام شکل گرفت؛ «جریان قرآنیان شیعه»[۴] است. طرفداران این جریان که قرآن را در بخش اعتقادات کافی و بی نیاز از سنت می دانستند.[۵]چشم خود را بر روی بخش وسیعی از روایات بستند و سنت را به طور جدی مورد نقد قرار دادند. از آنجا که یکی از مهم ترین اهداف شکل گیری این جریان، دعوت امت اسلامی به اتحاد[۶]و در نتیجه بازگشت به شوکت اولیه اسلام[۷] و بهترین وسیله برای تحقق این امر، بازگشت به قرآن بود؛[۸] انتقاد ایشان بیشتر به آن بخش از عقاید و شعائر شیعه باز می گشت که از نظر ایشان برای تحقق امر وحدت زیان بار به نظر می رسید. به همین علت عقایدی مانند امامت، شفاعت، توسل، رجعت و شعائری مانند عزاداری، زیارت و ساخت حرم و گلدسته و گنبد و روایاتی که در این زمینه واردشده بود به شدت از سوی ایشان مورد انتقاد قرار گرفت. در این مقاله ضمن معرفی کوتاه قرآنیان شیعه، شعار کفایت قرآن از سوی ایشان موردنقد و بررسی قرار می گیرد.

مهم ترین چهره های قرآنیان شیعه

سید اسدالله میراسلامی معروف به خرقانی اولین کسی است که با شعار بازگشت به قرآن، شکل گیری جریان قرآنیان شیعه را در ایران رقم زد. پس از او چهره های دیگری همچون: محمدحسن شریعت سنگلجی، علی اکبر حکمی زاده، میرزا یوسف شعار تبریزی، عبدالوهاب فرید تنکابنی، سید ابوالفضل برقعی، حیدرعلی قلمداران، دکتر سید صادق تقوی و سید مصطفی حسینی طباطبایی این راه را پی گرفتند.

کفایت قرآن از دیدگاه قرآنیان

یکی از عمده ترین علل نامیده شدن قرآنیان غیر شیعه به این نام، دیدگاه آنان در مورد کفایت قرآن با شعار «حسبنا کتاب الله» و بی نیازی آن از سنت است. از دیدگاه آنان هر آنچه از امور دینی مورد نیاز انسان است در قرآن ذکرشده و چیزی از آن فروگذار نشده است؛ بنابراین جایی برای سنت باقی نمی ماند و نیازی به آن نیست. این دیدگاه در بین قرآنیان مصر، پاکستان، هند و اصولاً قرآنیان غیر شیعه به یک اصل ثابت و اساسی تبدیل شده است و تقریباً همه آنان با اندکی اختلاف به این اصل پایبندند.[۹] اما دیدگاه قرآنیان شیعه در این زمینه، تا حدودی متفاوت است و به جرأت می توان گفت در بین قرآنیان شیعه، کسی که به کفایت قرآن به طور مطلق و بی نیازی کلی آن از سنت اعتقاد داشته باشد وجود ندارد.

با بررسی مجموع نظرات قرآنیان شیعه در این زمینه می توان به این نتیجه رسید که از دیدگاه آنان: بیان قرآن در بخش اعتقادات کافی است و نیازی به سنت ندارد و در بخش فروع و احکام نیز برخی از احکام مانند وضو به طور مفصل در قرآن ذکر شده است و نیازی به سنت ندارد و برخی مانند نماز به صورت مجمل ذکر گردیده که تفصیل آن را باید از سنت آموخت.[۱۰] این دیدگاه را که سید صادق تقوی به عنوان راهکاری برای اتحاد امت اسلامی بیان کرده است،[۱۱] دیگر قرآنیان شیعه نیز به مضامین مشابه[۱۲]ذکر کرده اند.

بنابراین برخلاف دیگر قرآنیان که قرآن را به طور کامل بی نیاز از سنت می دانند و در تفسیرشان بیشتر بر روش تفسیری قرآن به قرآن و تفسیر لغوی و تأویل، تکیه می کنند؛ قرآنیان شیعه تنها قرآن را در بخش اعتقادات کافی، قابل فهم و بی نیاز از سنت می دانند و آن را در بخش احکام و مجملات نیازمند به سنت می شمارند. بنابراین، دیدگاه کفایت قرآن از نظر قرآنیان شیعه کلیت ندارد و تنها شامل آیات اعتقادی می گردد و بر همین اساس در تفاسیر ایشان علاوه بر روش های فوق از سنت و اقوال صحابه و تابعین نیز استفاده شده است.

نقد دیدگاه قرآنیان شیعه

گرچه آیات قرآن در برخی از موضوعات اعتقادی همچون توحید، نبوت و اصل معاد، محکم، صریح و روشن است اما در برخی از موضوعات نیز همچون رؤیت خداوند، کرسی، جبر و اختیار، قضا و قدر و برخی از صفات خداوند، متشابه است؛ و این موضوع خود سبب ایجاد اختلافات و مذاهب مختلف عقیدتی از قبیل مجسمه، مشبهه، جبریه، قدریه و… در بین مسلمانان گردیده و وجود این اختلافات عقیدتی خود بهترین شاهد بر متشابه بودن آیات و نیاز آن به سنت است.

ممکن است گفته شود که اختلاف روایات در این موضوعات، باعث بروز اختلافات عقیدتی گردیده است. در پاسخ به این اشکال می توان گفت: این سخن در صورتی قابل بررسی است که بین خود قرآنیان در موضوعات عقیدتی اختلافی وجود نداشته باشد؛ بنابراین، وجود اختلافات عقیدتی در بین قرآنیان- که تنها منبع عقیدتی خود را قرآن می دانند- بهترین دلیل است بر اینکه علت بروز اختلافات عقیدتی تنها به اختلاف روایات باز نمی گردد، بلکه اختلاف سلیقه ها در برداشت از قرآن نیز می تواند به بروز آن منجر شود.

قرآنیان شیعه نیز که در برخی از مسائل اعتقادی از قبییل: اصل امامت، مهدویت، شفاعت، عزاداری و زیارت با شیعیان اختلاف دارند، در بین خودشان هم در این مسائل وحدت نظری وجود ندارد و خود نیز در این زمینه گرفتار اختلاف شده اند؛ به عنوان نمونه، برخی از آن ها عزاداری را از مظاهر شرک می دانند،[۱۳] درحالی که برخی دیگر، همان مراسم عزاداری را بهترین وسیله برای گسترش جهان اسلام و شیوع مذهب بر حق شیعه معرفی می کنند.[۱۴] بنابراین وجود چنین اختلافاتی در عقاید قرآنیان، که تنها منبع عقیدتی خود را قرآن می دانند خود بهترین دلیل است بر اینکه قرآن در بخش اعتقادات هم به سنت نیازمند است.

اشکال دیگری که به قرآنیان شیعه در این زمینه (کفایت قرآن در بخش اعتقادات) وارد است اینکه: به چه دلیل در بهره گیری از روایات، قرآن را به دو بخش احکام و اعتقادات تقسیم کرده و در بخش اول آن را نیازمند سنت و در بخش دوم بی نیاز از آن دانسته اند؟ آیا خود قرآن چنین تقسیم بندی را به ایشان آموخته است یا اثری از آن در روایات یافته اند؟ یا اینکه احساس کرده اند که تمام آیات اعتقادی قرآن ساده و برای همه قابل فهم است و نیازی به توضیح و تفسیر روایی ندارد؟ اگر چنین است پس این همه انشعابات و اختلافات مذهبی از کجا پدید آمده است و چرا خود قرآنیان هم در این زمینه ها باهم اختلاف دارند؟ چطور قرآنیان شیعه، سنت را در بخش احکام و مجملات می پذیرند و در بخش اعتقادات کنار می گذارند در حالی که منبع صدور همه این روایات یکی است؟ آیا واقعاً مباحث توحیدی مطرح شده در سنت پیامبر(ص) و خطبه های علی(ع)چیزی به ایمان مؤمنان نمی افزاید؟ قطعاً خطبه های پیامبر گرامی اسلام(ص)و امام علی مرتضی(ع) در بالا بردن سطح ایمان افراد بسیار مؤثر بوده است. به عنوان نمونه ابن ابی الحدید معتزلی در شرح نهج البلاغه می گوید: «من به همه آنچه امت ها به آن سوگند یاد می کنند سوگند می خورم که از پنجاه سال پیش تاکنون بیش از هزار بار این خطبه را خوانده ام[۱۵] و هرگز نشده آن را بخوانم مگر آنکه در درونم لرزش و ترس و موعظه ای تازه پیدا شده است. این کلمات به شدت در دل و جانم تأثیر گذاشته و اعضا و جوارحم را به لرزه افکنده است…».[۱۶] او همچنین در رابطه با یکی دیگر از خطبه های نهج البلاغه گفته است: «این خطبه[۱۷]به گونه ای است که اگر بر کافر زندیقی که سخت منکر رستاخیز و قیامت است خوانده شود قلب او را ب