فایل پاورپوینت کامل نیاز بشر به دین از دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل نیاز بشر به دین از دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل نیاز بشر به دین از دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 58 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل نیاز بشر به دین از دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل نیاز بشر به دین از دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل نیاز بشر به دین از دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل نیاز بشر به دین از دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل نیاز بشر به دین از دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نیاز بشر به دین از دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی :

محمد بن محمد معروف به خواجه نصیر الدین طوسی، از متکلمان برجسته ایران اسلامی در قرن هفتم هجری است. به جهت وسعت معلوماتش او را استاد البشر و به جهت نبوغ و تسلط بر علوم عقلی و ریاضی عقل حادی عشر خوانده اند.

خواجه در سال ۵۹۷ ه. ق در طوس زاده شد. پدرش محمد بن حسن از فقها و محدثین شیعه در طوس بود. او فقه و حدیث را از محضر پدرش و فضل اللّه راوندی آموخت و حکمت را نزد فرید الدین داماد نیشابوری که با چهار واسطه شاگرد ابن سینا است، فرا گرفت.[۱]

دوران خواجه نصیر مصادف با طوفان حمله مغول به ایران بود. خواجه در نیشابور به سر می برد که مغولان همچون بلایی آسمانی سررسیدند و نیشابور را با خاک یکسان کردند. شدت حملات مغولان به حدی بود که هیچ جا در امن و امان نبود؛ خواجه به ناچار به قلعه الموت قزوین که در حاکمیت اسماعیلیان بود پناه گزید، ولی آن جا هم به دست هلاکو خان مغول فتح شد.

خواجه در مدت اقامت خویش در این قلعه کتاب اشارات ابن سینا را شرح کرد. هولاکو خان مغول، شهرت خواجه را در حکمت و ریاضیات شنیده بود و مهارت خواجه در تنظیم زیج و جدول مطالعات نجومی در مغولستان نیز شهرت یافته بود، چنان که برادر هولاکو از وی خواست، تا با فرستادن خواجه به منظور ساختن رصدخانه ای در آن جا موافقت نماید، لیکن هولاکو موافقت نکرد و خواجه را به جهت مقام علمی و ارزش فراوان دیگری در شمار خواص خود درآورد و در حفظ او کوشید و به مصاحبت خود برگزید. و همین باعث شد که رشته حیات فرهنگی و میراث معنوی این مرزوبوم گسسته نگردد.

مهم ترین اثر فلسفی طوسی شرح اشارات ابن سینا است و مهم ترین کتاب او در کلام«تجرید الاعتقاد »است. استاد مطهری، معتقد است او با تألیف کتاب تجرید الاعتقاد، مهم ترین متن کلامی را آفرید. پس از تجرید هر متکلمی اعم از شیعه و سنی که آمده است به این متن توجه داشته است. او کلام را از سبک حکمت جدلی به سبک حکمت برهانی نزدیک کرد»[۲]. و تغییرات زیادی در علم کلام پدید آورد و به آن رنگ فلسفی بخشید و برهان های محکمی در اثبات عقاید دینی بیان کرد. وی سرانجام در سال ۶۷۲ ه. ق وفات یافت و بنا به وصیتش در روضه امام موسی بن جعفر علیه السّلام به خاک سپرده شد.

دو دیدگاه خواجه طوسی در اثبات نیاز بشر به دین

خواجه طوسی برای اثبات نیاز بشر به دین و ضرورت بعثت انبیا دو دیدگاه دارد:

۱- دیدگاه اولش همان دیدگاه حکما است که از راه مدنی بالطبع بودن انسان و نیاز به زندگی اجتماعی به اثبات نبیّ و تعالیم وحیانی می پردازد. این دیدگاه در کتاب قواعد العقائد آمده است، ولی در شرح اشارات به نقد آن پرداخته است.

۲- دیدگاه دومش از راه بررسی فواید بعثت و خدمات و حسنات دین است که در کتاب تجرید الاعتقاد آن را به صورت خلاصه بیان کرده است.

بسیاری از متکلمان و شارحان این اثر پس از او از هیمن راه ضرورت نیاز بشر به دین را اثبات کرده اند.

دیدگاه اوّل

این دیدگاه را خواجه در کتاب قواعد العقائد این گونه بیان کرده است:

«حکما، برای اثبات نبوت راه دیگری دارند که به این شرح است؛ انسان مدنی بالطبع است. یعنی زندگی او جز در سایه اجتماع با همنوعانش ممکن نیست، تا هر یک از افراد جامعه برای تأمین نیازهای زندگی که عبارت از خوراک و پوشاک و مسکن و سایر امور زندگی است اقدام نماید و در ادار زندگی باهم همکاری کنند. چون هر انسانی به طور طبیعی دارای شهوت و غضب است و ممکن است از همنوعانش کمک بگیرد، بدون این که متقابلا خدمتی به آن ها ارایه نماید. از این رو مردم محتاج به عدالت هستند زیرا بدون عدالت و قانون عادلانه امور زندگی مردم تنظیم نمی شود.

قانونگذار نباید یکی از افراد جامعه باشد، بدون این که مزیّتی بر دیگران داشته باشد. چون اگر قانونگذار بدون داشتن امتیاز خاص بخواهد امور مردم را سامان دهد، مردم از قبول آن امتناع می کنند و عدالت نیز برقرار نمی گردد. معجزه دارای ابزاری است که بدین وسیله قانونگذار از دیگران ممتاز می شود. معجزه باید الهی باشد، تا مردم آن را بپذیرند. پذیرش مردم مشروط به این است که خدا را بشناسند، تا بدانند این معجزه الهی و صاحب معجزه از طرف خدا است.[۳]

خواجه طوسی، بعد از ذکر امور فوق نتیجه می گیرد که زندگی بشر جز با پیامبر صاحب معجزه سامان نمی یابد.

امّا وی در شرح اشارات، به این برهان (ضرورت وحی و نبوت)که دین را فقط برای تنظیم مناسبات اجتماعی و تمشیت معیشت مردم لازم می داند، تمایلی نداشته و آن را نقد کرده است.[۴]

او در نقد این برهان، قلمرو نبوت را منحصر در امور دنیوی نمی داند، بلکه قوانین الهی را مشتمل بر مصالح و منافع دنیا و آخرت بشر می داند و بشر را در دستیابی به سعادت دنیا و آخرت نیازمند به نبی و تعالیم وحیانی می داند.

او با تعریفی که از نبی در آغاز این بحث کرده است و با وظایفی که برای نبی در پایان این بحث برشمرده است، قلمرو دین را به خوبی بیان کرده است. او در تعریف«نبی»می گوید:

النبّی إنسان مبعوث من اللّه تعالی إلی عباده لیکمّلهم، بأن یعرّفهم مایحتاجون إلیه فی طاعته و فی الاحتراز عن معصیته.[۵]

«نبی انسانی است که از طرف خدا برانگیخته می شود، تا بندگان خدا را به کمال برساند و آنها را به آن چه در اطاعت و بندگی خدا و دوری از معصیت، بدان محتاج اند، آشنا سازد. به عبارت دیگر بندگان را با اوامر و نواهی خداوند آشنا سازد».

او درباره وظایف نبی می گوید:

۱- یخبرهم عن ربّهم بما لایمتنع فی عقولهم.

«اخباری از خداوند به آن ها بدهد که از نظر عقل آنان ممتنع نباشد».

۲- و یظهر العدل.

«عدالت گستر باشد ».

۳- یدعوهم إلی الخیر.

«مردم را دعوت به خیر و نیکی بکند». این عبارت اشاره به امور اخلاقی است.

۴- یعدهم بما یرغبون فیه ان استقاموا و یوعدهم بما یکرهونه إن لم یستقیموا.

«به آنان وعده بهشت درصورت استقامت و پایداری و بیم عذاب در صورت عدم استقامت و پایداری بدهد».

۵- یمهّدهم قوانین فی عباده بارئهم.

«مردم را با انواع عبادت آفریدگارشان آشنا سازد».

۶- و قواعد یقتضی العدل فی الامور المتعلقه بالأشخاص و بالنوع.

«قوانین عادلانه ای را برای امور شخصی انسان و زندگی اجتماعی آن ها وضع نماید».

۷- و السیاسه لمن لایقبل تلک القوانین أو یعمل بخلافها.[۶]

«مجازاتی برای کسانی که قانون را قبول نمی کنند، یا برخلاف قانون عمل می کنند، تعیین نماید.

براساس این دیدگاه خواجه، دین همه امور زندگی بشر را پوشش می دهد.

دیدگاه دوم

خواجه، این دیدگاه را در دو اثر خود، تجرید الاعتقاد و تلخیص المحصل، بیان کرده است و با رویکرد کارکردگرایی، فواید و خدمات و آثار سازنده بعثت و تعالیم وحیانی را برشمرده است. او در کتاب تجرید الاعتقاد می نویسد:

«برانگیختن پیامبران حسن است، چون مشتمل بر فایده هایی است، مانند کمک به عقل در مواردی که به طور مستقل دلالت دارد و به دست آوردن حکم در مواردی که عقل دلالتی ندارد. از بین بردن ترس، تشخیص حسن و قبح، منافع و مضارّ، حفظ نوع انسانی، تکامل بخشیدن به افراد بشر به حسب استعداد مختلفشان، تعلیم صنعت های پنهان، تعلیم اخلاق و سیاست و اخبار به عقاب و ثواب؛ پس با تأمین این امور، لطف برای مکلف به دست می آید».[۷]

علامه حلّی، هر یک از این فواید ده گانه را شرح کرده که با بسط بیشتری در این جا ذکر می گردد.

۱- تأیید و تأکید مستقلات عقلیه

اموری را که عقل آن ها را مستقلا درک کرده و درباره آن ها حکم و داوری می کند، نقل آن را تأیید و تأکید می کند. به سخن دیگر فایده بعثت انبیا در آن چه عقل مستقلا آن ها را ادراک می نماید، تأیید و تأکید کردن آن ها است. مانند وجود خداوند و وحدانیت خدا و امثال آن در حوزه اعتقادات. و حسن عدالت و احسان و قبح ظلم و جور و عدوان در حوزه اخلاق و فروعات. اصطلاح رایج متکلمین در این دسته از احکام«مستقلات عقلیه»است.

در مستقلات عقلیه بیان شریعت معاضد عقل و مؤکّد آن است.

وجه تأکید بدین خاطر است که چه بسا برخی، با ادراک عقلی تنها قانع نباشند و به آن اهمیتی ندهند، لیکن با بیان شریعت تسلیم شده و در برابر آن گردن می نهند.

۲- استفاده حکم در موارد عدم استقلال عقل

اموری را که عقل به نحو استقلال آن ها را ادراک نمی کند و درباره آن ها حکمی ندارد، وحی به بیان تفصیلی آن ها می پردازد.

عقل بشر بدون استمداد از وحی از فهم بسیاری از مسایل مربوط به اعتقادات و فروعات عاجز است؛ طبعا در این موارد که عقل توان ادراک و داوری ندارد، نیازمندی بیشتری به وحی برای فهم آن امور دارد.

اصطلاح متکلمین در این باب، غیر مستقلات عقلیه است.

بخش اعظمی از فروعات و احکام شرعی و پاره ای از مسایل مربوط به مبدأ و معاد از غیر مستقلات عقلیه است و نقش انبیاء و تعالیم وحیانی در این حوزه تأسیسی است؛ یعنی بدون انبیا این امور هرگز شناخته نمی شود.

۳- برطرف ساختن خوف و ترس

بعثت انبیا و تعالیم وحیانی موجب از بین رفتن تر