فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر شامل 120 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر :

مقدّمه

«انتظار» از جمله مقدّمات پدیده جهانی ظهور است. اعتقاد به ظهور در مکتب شیعه، منتظر را ملزم به تبعیت و اطاعت مطلق ازولایت آخرین حلقه امامت می گرداند.

قرآن کریم می فرماید: «أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنکُمْ» (نساء: ۵۹)؛ خدا را اطاعت کنید و رسول و ولیّ امرتان را پیروی نمایید.

اطاعت از ولیّ امر مستلزم مقدّماتی است که این مقدّمات باید در نهاد مقدس خانواده پایه گذاری شود. روایات متعددی در زمینه شاخصه های افراد منتظر وجود دارد که واکاوی آنها در تقویت جنبه فردی مسئله مؤثر است. اما بازیابی سازوکارهای فرهنگ انتظار در خانواده نیاز به پژوهش و تحقیق بیشتری دارد. به عبارتی، ارتباط مقوله تربیت در خانواده که توسط والدین صورت می گیرد و مقوله انتظار که در زمینه مهدویت و موعودباوری است، رابطه ای است که کمتر به آن پرداخته شده است. نهادینه سازی فرهنگ انتظار با توجه به طولانی شدن مدت زمان غیبت (غیبت کبرا) امری است بس دشوار که نیاز به نگرشی عمیق و همه جانبه به ابعاد مبحث انتظار و از طرف دیگر، بازشناسی ساختار کارکردهای خانواده و شناخت مباحث تربیتی شکل گرفته در آن دارد. بدیهی است تاکنون تألیفات بی شماری در زمینه انتظار و صفات منتظران تدوین شده است؛ کتاب های ارزشمندی همچون مکیال المکارم، ظهور حضرت مهدی (عج) از دیدگاه اسلام، گفتمان مهدویت و… به مبحث انتظار پرداخته اند. اما تاکنون نوشتار و پژوهش مستقل و سازمان یافته ای پیرامون شاخصه های الگوی خانواده منتظر به رشته تحریر درنیامده است. جنبه نوآوری این کار تحقیقی گردآوری مطالبی است که ارتباط بُعد تربیتی انتظار و کانون خانواده را متذکر می شود. فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر به معنای جست وجو در یافتن بهترین راه کارها برای تبلور برترین نمایه از خانواده در عصر ظهور مطابق با دستورات الهی و فرامین اهل بیت علیهم السلام می باشد.

سؤالات اصلی پژوهش حاضر به قرار ذیل است:

۱- آیا خانواده در بحث انتظار باید حالت منفعل و راکد داشته باشد و برای ظهور در انزوا لحظه شماری کند تا بتوان نام او را منتظر نهاد یا باید حرکت کرده و تلاش و کار و فعالیت اجتماعی را در راستای هدف بزرگ ظهور قائم (عج) ادامه دهد؟

۲- آیا انتظار حالتی مسئولیت آور است که تک تک افراد را ملزم به انجام تکالیف خاصی می کند و یا این تعریف فقط برای عرفا و عابدان و قشر تحصیل کرده جامعه است؟

۳- آیا برای انتظار و منتظر شاخصه ها و ویژگی هایی خاص مطرح است که در خانواده عملی و کارساز باشد؟

۴- تا چه اندازه آیات و روایات این مشخصات را برشمرده اند؟

سؤالات فرعی پژوهش نیز عبارتند از:

۱- آیا می توان در راستای تربیت دینی فرزندان که با تعالیم احکام آسمانی انجام می پذیرد، آنان را در آینده افرادی منتظر به معنای واقعی تحویل اجتماع داد؟

۲- نقش والدین در امر تعلیم انتظار به فرزندان چیست؟

فایل پاورپوینت کامل واکاوی شاخصه های الگوی خانواده منتظر

۱- مفهوم انتظار

در ادبیات دینی مکتب جانبخش اسلام، انتظار مفهومی عمیق، پرارزش و بس قابل تقدیس دارد. به نظر می رسد زیباترین جلوه عبودیت حق تعالی همانا انتظار است.

رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: «أفضَلُ اَعمال اُمّتی انتظار الفَرَج مِن اللهَ عزّوَجَلّ»؛[۱] برترین اعمال امت من، انتظار رسیدن فرج از خدای عزیز بزرگ است.

انتظار حالتی است نفسانی که آمادگی برای آنچه انتظارش را می کشیم از آن برمی آید و ضد آن، یأس و ناامیدی است. پس هر قدر که انتظار شدیدتر باشد، آمادگی مهیا شدن قوی تر خواهد بود. هرچه محبت شدیدتر و دوستی بیشتر باشد، مهیا شدن برای محبوب زیادتر می شود و فراغش دردناک تر می گردد، به گونه ای که منتظر از تمام اموری که مربوط به حفظ خودش هست، غافل می ماند و دردهای بزرگ و محنت های شدید را احساس نمی کند.

بنابراین، مؤمنی که منتظر آمدن مولایش می باشد هر قدر که انتظارش شدیدتر است، تلاشش در آمادگی برای آن به وسیله پرهیز از گناه و کوشش در راه تهذیب نفس و پاکیزه کردن درون از صفات نکوهیده و به دست آوردن خوی های پسندیده بیشتر می گردد.[۲] امام صادق علیه السلام می فرماید: خوشا به حال شیعیان قائم ما که در زمان غیبتش منتظر ظهور او باشند و در هنگام ظهورش فرمانبردار از او. آنان اولیای خدا هستند؛ نه ترسی برایشان هست ونه اندوهگین شوند.[۳] آن حضرت همچنین می فرماید: هر کس دوست می دارد از جمله اصحاب قائم (عج) باشد، باید انتظار بکشد و با پرهیزگاری و اخلاق نیک رفتار نماید و در حالی که منتظر باشد، پس اگر از دنیا رفت و پس از مردنش قائم قیام کرد، برای او پاداشی خواهد بود همانند پاداش کسی که امام قائم را درک کرده، پس جدیت کنید و در انتظار بمانید، گوارایتان باد ای گروه مشمول رحمت الهی.[۴]

۲- شاخصه های فرد مورد انتظار در نگرش شیعی

در نگرش شیعی، انتظارْ تعین یافته و دارای شاخصه های تعریف شده است. در دیدگاه شیعی، انتظار دو بعد دارد: انتظار فرد و انتظار حادثه ای که آن فرد انجام می دهد.[۵] در انتظار فرد، هویت شخصی فردی که مورد انتظار است کاملاً شناخته شده است. او از دودمان ابراهیم علیه السلام و پیامبر خداست؛ چنان که در حدیث نبوی آمده است: «المهدیُّ من وُلدی اسمُهُ اسمیِ وَ کنیته کُنیَتی اشبَهُ الناسِ بی خلقا و خُلقا….»[۶]

شاخصه دوم این است که این فرد معین، متولد شده و عمری طولانی دارد و برخلاف پندار برخی مکاتب و مذاهب، ظهور او حساب شده و بنابر خواست خداوند متعال انجام می گیرد و او اکنون در حال حیات است.[۷]

شاخصه سوم فرد یادشده این است که به احوال و اوضاع شیعیان آگاه است و میان او و شیعیان رابطه معنوی وجود دارد و همان گونه که از نظریه انتظار در روایات برمی آید، فرد یادشده آگاه به اسرار پیروان خود و سایر انسان هاست.[۸] از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده است: «یا رُمَیلَهُ لَیسَ تغیبُ عَنّا مؤمِنٌ فی شرقِ الارض و لا فی غربِها»[۹]؛ شما همواره بدانید که هیچ مؤمنی، چه در شرق زمین و چه در غرب آن، از چشم ما پنهان نیست و ما ناظر بر شما هستیم.

۳- منتظِر و منتظَر

چرا «امت اسلامی» در برخی روایات به عنوان «امت منتظر» نامیده شده است؟ چون همیشه آنها در انتظار مهدی موعود (عج) به سر می برند.امام صادق علیه السلام به ابوبصیر در ضمن روایتی در این باره می فرمایند: «ای ابوبصیر، خوشا به حال شیعیان و پیروان قائم ما اهل بیت؛ چون آنها در زمان غیبت او منتظر ظهور او هستند و وقتی آن حضرت ظهور نماید مطیع و فرمانبردار او خواهند بود. آنان اولیای خدایندوهیچ ترس واندوهی برآنهاوجودندارد.[۱۰]

در دعای روز عید فطر عبارتی با این مضمون به چشم می خورد: «اللّهمَّ صل علی ولیک المنتظر امرک المنتظر الفرج اولیاءک»؛[۱۱] بار خدایا! بر ولیّ خودت درود بفرست؛ آن ولی که منتظر فرمان توست و همواره در آرزوی گشایش کار دوستان تو در حال انتظار به سر می برد.او انتظار می کشد تا لحظه ظهورش فرا رسد و به این ترتیب، دوران رنج و اندوه بشر پایان یابد و حاکمیت ارزش های الهی و فضیلت اخلاقی در سرتاسر عالم تحقق یابد و از این رهگذر، زمینه تعالی معنوی و رشد کمالات واقعی انسان فراهم شود. آن حضرت در برخی از دعای عارفانه ای که از خود به یادگار نهاده اند اهداف و آمال خویش و شوق و اشتیاق وصف ناپذیرشان برای تحقق ظهور را چنین بیان می فرمایند: «پروردگارا! بر محمد و آل محمد درود فرست و دوستانت را با تحقق بخشیدن به وعده هایی که به آنان داده ای گرامی دار و آنان را به آرزوهایی که داشته اند برسان؛ زیرا که مهلت حاکمیت ستمگران در نظر ما به پایان رسیده است و ما از آنچه که خشمگین هستی، خشمگینیم و همواره در یاری حق کوشاییم. ما به صدور فرمان تو مشتاقیم و چشم به راه تحقق وعده هایی که داده ای هستیم. خداوندا! به این قیام اذن صادر کن و راه های آن را هموار ساز و تحقق شایسته آن را آسان گردان. برنامه آن را به ما بیاموز و سپاهیان و یاوران این قیام را تأیید کن. قدرت و توانایی امت را به ستمگران و زورگویان هر چه زودتر آشکار ساز و شمشیر استقامت را به سر دشمنان کینه توز فرود آور.[۱۲] بنابراین، تک تک افراددر یک امت اسلامی «منتظر» محسوب شده و خود امام منتظر بر قیامش می باشد. نهاد خانواده نیز یک نهاد منتظر است که با آموزش و تربیت صحیح به سمت ظهور منجی حرکت می کند.

۴- آثار و برکات انتظار در خانواده

مفهوم انتظار، به ویژه انتظار ظهور حضرت مهدی (عج)، در چارچوب مهدویت و امامت معنا می یابد و جدا از مجموعه باورهای اسلامی نیست. اعتقاد به مهدویت و انتظار در رأس هرم اعتقادی شیعه قرار گرفته است. بنابراین، رابطه انتظار و بهداشت روان در خانواده مبتنی بر دین و باورهای دینی است. باورهای دینی از راه های تغذیه روحی، تفسیر معنای زندگی، ایجاد حسّ انسجام، تخلیه هیجانی و… زمینه های آرامش و بهداشت روانی را فراهم می کند.[۱۳] ارتباط نهاد مقدس خانواده با مقوله ارزشمند انتظار ارتباطی مهم و سازنده است. خانواده به عنوان یکی از مهم ترین پایگاه های دینی تربیتی که نسبت به دیگر پایگاه ها نقش کلیدی دارد، می تواند با آراسته شدن به زینت انتظار تأثیر شگرف در جامعه داشته و تربیت شخصیت های کم نظیر دینی را عهده دار شود. با کمال تأسف این نهاد مقدس به سبب ورود دسیسه ها و نقشه های شیاطین و تهاجم فرهنگ بیگانه به آن در معرض خطر جدی قرار گرفته است. آموزه های مهدویت و انتظار می تواند در دفع چنین نیرنگ هایی که گاه منجر به از هم پاشیدگی خانواده ها، همچون طلاق، فرار فرزندان، عدم تفاهم والدین و فرزندان و… می شود، نقش بسیار مهمی داشته باشد.

از میان آثار و برکات فراوان انتظار در خانواده نقش نشاط و امید، بیش از سایر آثار خودنمایی می کند. حضرت علی علیه السلام درباره رابطه ظهور و نشاط فرمودند: «هنگامی که پرچم فرزندم به اهتزاز درآید، شرق و غرب عالم را روشن سازد. با ظهورش موجی از شادی و نور، عالم گستر می گردد.»[۱۴] این شور و اشتیاق و امید در خانواده منتظر موجب پویایی و دوری از انجماد و سردی در آن می شود. دلیل این شور، محبتی است وصف ناپذیر که از جانب آن حضرت عالم گستر خواهد شد. امام رضا علیه السلام در این باره فرمود: «امام همدم و رفیق، پدر مهربان و برادر دلسوز است.»[۱۵]

خانواده ای را که شور انتظار در آن جای خود را به افسردگی و خمودی و انزوای از جامعه داده و حسن خلق جای خود را به کج خلقی و ناامیدی سپرده، نمی توان یک خانواده منتظر به شمار آورد. این خانواده به جای منتظر بودن، منفعل است؛ چراکه رکود فعالیت و عدم حرکت، یعنی انفعال، با باورهای فرهنگ مهدویت هماهنگی ندارد.

اثر سازنده دیگر مقوله انتظار در خانواده، نقش تربیتی آن می باشد. اینکه افراد یک خانواده تلاش برای اصلاح یکدیگروکوشش جمعی برای برطرف نمودن نقصان های اخلاقی و روحی خود دارند، به برکت انتظار و برخاسته از روحیه موعودباوری است. توجه به فضایل بی شمارانتظار این حالت را تشدید می نماید.

۵- نقش خانواده در نهادینه کردن فرهنگ انتظار

خانواده نقش مهم و اساسی در تربیت دینی فرزندان دارد و آنان الفبای تعلیم و تربیت را در محیط خانواده می آموزند. هرقدر والدین با مؤلفه های «فرهنگ مهدویت» آشناتر باشند می توانند فرزندان دین باورتر به جامعه تحویل دهند. به طور طبیعی، خانواده منتظر خانواده پویا و پرنشاطی است؛ چراکه ثمره انتظار چیزی جز تلاش و حرکت نیست. مسئولیت خانواده منتظر از سایر مسئولیت ها سنگین تر است و باید کاملاً بر ابعاد گوناگون این مسئولیت آگاهی یافت و در انجام آن بر پایه احکام الهی و سنت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و ائمّه هدی علیهم السلام کوشش و دقت فراوان نمود.

۶- نقش خانواده در بهره گیری از مقوله انتظار برای تربیت فرزندان

جایگاه فرزند در قرآن به حدی است که خداوند آن را نعمت الهی[۱۶] و وسیله امتحان الهی[۱۷] معرفی نموده است. تربیت مهدوی فرزندان در محیط خانواده پیش از هر چیز مستلزم پالایش این پایگاه مقدس از مسائل ضدارزشی و غیراخلاقی است. پیش درآمد چنین تربیتی، آشنایی فرزندان با احکام اولیه نظیر نماز، روزه، حجاب، خلق حسن، ادب و… است. چنانچه پیرامون مقوله انتظار و تربیت فرزند منتظر، تنها به رعایت برخی اعمال بی روح اکتفا شود و دیگر جنبه های تربیتی نادیده گرفته شود، حق چنین امر مهمی ادا نشده است.خانواده ها با رعایت اصل اعتدال و دوری از افراط و تفریط در آموزش انتظار به فرزندان، با ترغیب آنان به امام باوری و ایجاد انگیزه در وجود آنان با تشریح مسئله انتظار و امامت می توانند آنان را گام به گام به مرحله «تکلیف» و «مراقبه» هدایت نمایند.

شاخصه های خانواده منتظر

۱- سنت نبوی و سیره اهل بیت علیهم السلام، الگوی منتظر

در حدیث مشهور نبوی، به مسلمانان سفارش شده که به هنگام هجوم فتنه ها همچون پاره های شب تیره به قرآن پناه برند و نیز در حدیث مشهور دیگری، از جدایی ناپذیری ثقلین (قرآن و عترت) تا قیامت و لزوم رجوع و تمسک به آن دو، برای مصون ماندن از گمراهی سخن رفته است. از همین روست که می بینیم اساسی ترین وظیفه شیعه به هنگام عصر حیرت (غیبت) برای رهایی از سرگردانی، رجوع به مدینه ذکر می شود؛ چنان که امیه بن علی القیس می گوید: به امام جواد علیه السلام گفتم: امام جانشین شما چه کسی است؟ فرمود: پسرم علی و دو پسر علی (یعنی پسرش امام حسن و نوه اش امام زمان علیهماالسلام. ) آن گاه مدتی سرش را پایین انداخت و بعد از آن سرش را بلند کرد و فرمود: همانا به زودی حیرتی خواهد بود. عرض کردم: وقتی چنین شد به کجا باید روی آورد؟ حضرت سکوت کرد و سپس فرمودند: به هیچ جا، و این عبارت را سه بار تکرار کردند. سؤالم را تکرار کردم، فرمودند: به مدینه. عرض کردم: کدام یک از شهرها؟ فرمودند: به همین مدینه خودمان، آیا مدینه ای جز آن هست؟[۱۸] از سکوت حضرت می توان استنباط کرد که هیچ راه حلی جای خالی امام غایب را پر نمی کند. چون هیچ کس در عصر غیبت کبرا نخواهد توانست مستقیما مستند به آن حضرت باشد و به طور قطعی مردم را از حیرت نجات نمی دهد. اما برای آنکه گمراه نشوند و ثابت قدم بمانند، ایشان مردم را به مدینه ارجاع می دهند و می دانیم که مدینه محل نزول وحی و ایجاد سیره، اعم از سنت نبوت و سیره اهل بیت علیهم السلام، بوده است و مقصود ایشان از مدینه در و دیوار آن و نیز مردم آن نیست؛ چراکه در بسیاری از مکان ها منافقان فراوانی هم در آن می زیستند و اینک نیز تحت سیطره گمراهان وهابی است، بلکه شاید مقصود رهایی از هر زمانی و مکانی و رجوع به ثقلین است که همچون خورشیدی تابان، مدینه را از دیگر شهرها، و سه قرن نخستین هجری و از بقیه قرون متمایز کرده اند؛ یعنی وقتی یک اندیشمند مسلمان به دنبال راه حلی برای هدایت در شرایط حیرت است باید خود را از قیود شرایط زمانی و مکانی پیرامونش رها کرده و از آن بیرون برود و به آن سه قرن در مدینه بنگرد و دنبال راه حل بگردد.

شیخ صدوق به سند خود از ابن عباس آورده که گوید: «رسول خدا فرمود: خدا را دوست بدارید و اهل بیتم را به خاطر دوستی من دوست بدارید.»[۱۹]

چنان که ملاحظه می شود، طبق فرموده رسول خدا صلی الله علیه و آله، دوستی خاندان اهل بیت، دوستی خداوند تبارک و تعالی محسوب شده است. بنابراین، خانواده ای که سیره خانواده نبوت را سرلوحه برنامه زندگی خود قرار دهد و مراجعه به سنت نبوی را جزء لاینفک زندگی خود بداند، می تواند در شمار منتظران آن حضرت قرار گیرد. در روایتی از امام زین العابدین علیه السلام آمده است: «برای ما زینت باشید و مایه ننگ ما نشوید.»[۲۰]

۲- بالا بردن سطح دانش مهدوی در خانواده

قرآن کریم درباره تفاوت معرفت و عدم معرفت می فرماید: «هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ» (زمر: ۹)؛ آیا کسانی که می دانند با آنها که نمی دانند یکسانند؟

در روایات نیز میزان معرفت انسان، شاخصه ارزش گذاری او محسوب شده است.از امام باقر علیه السلام نقل شده است: «ارزش و منزلت هر کس به اندازه معرفت اوست.»[۲۱]معرفت به حضرت امام مهدی (عج) تنها دانستن نام و نسبت حضرت نیست، بلکه تبیین شناخت آن حضرت و جایگاه وجودی ایشان و اثر محوری که برای تمام موجودات عالم، اعم از عرش و فرش، دارد می باشد.امام علیه السلام در دو بعد تکوینی و تشریعی در عالم ملک و ملکوت تأثیرگذار می باشد. بعد تکوینی، سرپرستی و ولایت جامعه اسلامی است.[۲۲]تقویت دانش مهدوی در خانواده با آبیاری نهال امید صورت می گیرد؛ چنان که در روایت است: «اگر امید نبود، هیچ مادری نوزاد خود را شیر نمی داد و هیچ باغبانی، نهالی بر زمین نمی کاشت.»[۲۳]

در کافی از ابوبصیر آمده است: از امام صادق علیه السلامدرباره فرموده خدای عزوجل «وَمَن یُؤْتَ الْحِکْمَهَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْرا کَثِیرا» (و هر کس که حکمت به او داده شود خیر بسیار به او داده شده) سؤال شد. حضرت فرمود: « [یعنی] طاعت خداوند و معرفت امام.»[۲۴]و در همان کتاب از ابوبصیر آمده که گفت: حضرت ابوجعفر باقر علیه السلام به من فرمود: آیا امام خود را شناخته ای؟ گوید: عرضه داشتم: آری به خدا سوگند، پیش از آنکه از کوفه بیرون بیایم. فرمود: همین تو را کفایت می کند.[۲۵]در خانواده ای که تعریف صحیح و جامعی از مهدویت، حکمت انتظار و سازوکارهای آن نشده، چگونه می توان به ثمردهی مقوله انتظار امیدوار بود؟!

چنانچه دانش مهدویت یک دانش سطحی، احساسی، سست و ناپایدار باشد، با کوچک ترین و ساده ترین رخدادی در هم می شکند.درباره اهمیت معرفت امام عصر (عج) آمده است: مهم ترین و واجب ترین امور بعد از شناخت خدا و رسول او، شناختن ولیّ امر و صاحب الزمان است؛ چراکه این امر یکی از ارکان ایمان می باشد و هر کس در حالی بمیرد که امام زمانش را نشناخته باشد، به مرگ جاهلیت مرده است، و معرفت او کلید تمام ابواب خیر و سعادت و رحمت می باشد.[۲۶]

۳- توجه به مقوله خودسازی

نتیجه خودسازی تحول است و لازمه تحول، هدفمند بودن فرد و آمادگی و آگاهی او از لحاظ روحی و فکری است. شناخت بیماری نفس همچون حسادت، طمع، و بخل در سیر تحول انسان و ساخته شدن او کمک قابل توجهی می نماید. خودسازی در خانواده باید به عنوان یک برنامه تدوین شده، تعریف شده و تبیین شده درآید.

در کتاب گفتمان مهدویت در این باره آمده است: ایمان به این تحول، اجازه ماندن انسان در صف مخالفان را نمی دهد؛ همچنان که بودن در صف موافقان نیز به داشتن اعمالی پاک و روحی پاک تر و برخوردار از شجاعت و آگاهی کافی نیاز دارد. خودسازی برای چنین هدفی، مستلزم به کار بستن عمیق ترین برنامه اخلاقی، فکری و اجتماعی است.[۲۷]

در بخش دیگری از همین کتاب آمده است: عامل مهمی که انسان را به سمت آینده می کشاند و او را آماده می سازد، ویژگی و تمایل برای اعمال و کنترل بر خویشتن و محیط خود است. انسان به لحاظ روان شناختی، درصدد افرایش کنترل بر دنیای درونی و بیرونی خویش است. انسان پیوسته در ناخودآگاه ذهن خویش، از دست دادن کنترل را پدیده ای وحشتناک می داند. آنچه درباره آینده بشر و ارتباط آن با کنترل یادشده وجود دارد، این است که چنین تمایلی در انسان ناخودآگاه یا نیمه آگاه وجود می یابد که در آینده چه جایگاهی خواهد داشت. به عبارتی، تمایل انسان برای کنترل خود و محیطش، جایگاه وی را در آینده ای که در پیش رو دارد، زیرسؤال می برد. انسان فطرتا تمایل دارد با پیوستن آگاهانه و از روی اختیار به قیام و انقلاب منجی عالم بشری، بر آینده خویش در آن شرایط تأثیری کنترل شده داشته باشد.[۲۸]

قرآن کریم همین تمایل را برای آخرت نیز به شکل های گوناگون مورد توجه قرار داده است. «ذَلِکَ الْیَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتخَذَ إِلَی رَبهِ مَآبا»(نبأ: