فایل پاورپوینت کامل گوشه ای از اسرار حجّ

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گوشه ای از اسرار حجّ :

گرچه مقداری از اسرار حج و سیره حاجیان عارف و مُعْتَمران معروف به پیروی از پیامبران صالح و اولیای فالح که در سالف و آنف حج نهاده اند و اُسوه غابر و قادم بوده و هستند، در ثنایای رساله اسرار حج که به عربی نگارش یافت و به فارسی ترجمه و ویرایش شدْ آمد، لیکن تذکر برخی دیگر از رموز زیارتِ این بنای دیرپا و بیت پایدار و مهبط پیام پروردگار، سودمند خواهد بود.

۱.آیه و للّه علی الناسِ حِجُّ البیتِ من استطاع إلیه سبیلاً و من کفر فإنّ اللّه غنی عن العالَمین[۱] از جهات فراوان، جریان حج را مورد تأیید قرار داد؛ مانند: بیان وجوب آن با جمله اسمیه، تقدیم خبر بر مبتدا، ذکر حرف «لام» که نشانه اختصاص حق خداست، ذکر عموم مردم اولاً و خصوص توانمندان راه ثانیاً، تعبیر از تارِک حج به کافر در مقام عمل؛ نه در مرحله اعتقاد، بی نیازی خداوند از تمام جهانیان؛ نه فقط از خصوص تارکان حج و…

سودمندی حج و هدف بودن یاد خدا در آن

۲.آیه لیشهدوا منافع لهم و یذکروا اسم اللّه فی أیام معلومات علی ما رزقهم من بهیمه الأنعام[۲]گذشته از شمول سود صوری و منفعت معنوی امّت اسلامی، یاد حق را هدف دانسته و مهم تر آنکه به جای نام قربانی، یاد خدا را ذکر فرمود تا روشن شود که هدف از «تضحیه»، همانا «تسمیه» خداست؛ نه صرف نَحرْ و ذبْح؛ یعنی به جای اینکه بفرماید: قربانی کنند، فرمود: خدا را به یاد آورند که آنها را از دامهای حلال مانند گوسفند روزی داد؛ به طوری که هم اصل قربانی به نام حق آغاز گردد و هم تمام نعمتهای دامی در تمام مدت زندگی برای همه انسانها به عنوان یاد خدا مطرح شود و منظور از «ایام معلومات»، همان زمان حج به ویژه دهه ذی حجّه است که جزء شهر حرام به شمار می آید و ماههای حرام چهارند که سه ماه آن سَرْد و متصل (ذی قعده، ذی حجه، محرم) و یک ماه آن (رجب) فرد و منفصل است.

۳.آیه فیه ایات بینات مقام إبراهیم و مَن دخله کان امناً… [۳]برای مقام حضرت ابراهیم که جایگاه آن حضرت هنگام معماری کعبه بود، خصوصیتی قائل است؛ لذا از باب «ذکر خاص بعد از عام»، جریان آن را جداگانه بعد از یاد نشانه های دیگر، به عنوان عام نام می برد؛ زیرا اثر دو پای مبارک آن حضرت در سنگ صَلْد و سخت به جا مانده و همان قسمت مخصوص صخره جامد که جای قدم مبارک بود، فرورفت؛ نه بیش از آن به طوری که هم اکنون اثر به یاد ماندنی آن کاملاً مشهود است و در چهره نوار فلزی که بر لبه آن نصب است، جمله نورانی …و لا یؤده حفظهما و هو العلی العظیم[۴] با حسن انتخاب مسئولان حرم، حک شده است و راقم سطور، آن را دیده و عدّه ای را نیز ارائه نمود.

محاذی بود کعبه با بیت معمور

۴.کعبه در زمین، محاذی بیت معمور آسمان می باشد که آن بیت، برابر عرش خداست و فرشته خاصی مأمور بنای بیت معمور شد تا فرشتگانی که مقام انسانیت را به خلافت نشناخته اند و تسبیح و تقدیس خویش را سند شایستگی خود برای خلیفه اللّهی یاد نموده اند و با تنبیه خداوند به اوج مقام انسان کامل آگاه شده و بر پیشنهاد خویش رقم ندامت کشیده و بر استفهام خود قلم پشیمانی زده اند، برگرد آن طواف کنند و با این عبادت، نقص کار خود را ترمیم نمایند. ساختار ساختمان کعبه نیز به منظور طواف گرد آن، جهت ترمیم تمام قصورها و جبران همه تقصیرها، مخصوصاً غفلت از مقام انسانیت و سهو و نسیان یا عصیان در پیشگاه خلیفه اللهی انسان می باشد؛ لذا بهترین تنبّه برای طائفان غافل و حاجیان ذاهل، همانا تدارک جهل و جبران غفلت درباره خودشناسی و معرفت مقام شامخ انسان کامل و خلیفه عصر، حضرت بقیه اللّه ارواح من سواه فداه می باشد تا چون فرشتگان، طواف مقبول و سعی مشکور داشته باشند.

مطرح بودن حج در دو هزار سال پیش از حضرت آدم

۵.زراره بن اَعْین از حضرت امام صادق (علیه السلام) پرسید: من چهل سال است که درباره حج، مسائلی را از شما می پرسم و شما فتوا می دهید؟! امام ششم فرمود: جریان حج، دو هزار سال قبل از آفرینش آدم هم مطرح بود و تو می خواهی مسائل آن در ظرف چهل سال به پایان برسد؟![۵] بحثهایی که پیرامون دو هزار سال، قابل طرح است و نیز مباحثی که راجع به آدم های قبل از آدم و زندگی انسانهایی که نسل آنان منقرض شد، خارج از حوزه این پیشگفتار کوتاه است و فقط به جریان چهل سالْ پرسش و پاسخ اشاره می شود:

حضرت امام صادق (علیه السلام) سنه ۸۳ هجری به دنیا آمد و در سال ۱۱۴ به امامت رسید و در سنه ۱۴۸ رحلت فرمود و عمر مبارک آن حضرت ۶۵ سال بود و دوران پر افتخار امامت آن حضرت ۳۴ سال؛ بنابراین، منظور زراره از «چهل سال» یا اعم از دوران امامت و قبل از آن است، زیرا وجود مبارک آن حضرت قبل از امامت هم عالم به احکام دین بوده و در تحت زعامت حضرت امام باقر (علیه السلام) آگاه به مسائل بوده است و یا خصوص دوران ۳۴ ساله امامت آن حضرت بوده و تعبیر به چهل سال برای متعارف بودن آنکه کسر دهه ها را عرفاً محسوب نمی داند و رقم تقریبی آن را یاد می نماید.

۶.تفکر اسرائیلی همراه با رسوب تعصّب در صدر اسلام، توسط افرادی چون کعب الاَحبار، مانند سمّ واگیر منتشر می شد و عترت طاهرین (علیهم السلام) که همتای قرآن کریم اند، در کمال صلابت به طرد و قدح و ابطال آن همّت می گماردند. زراره می گوید: من در کنار امام باقر (علیه السلام) در برابر کعبه نشسته بودم، آن حضرت فرمود: نگاه به کعبه عبادت است. عاصم بن عمر به آن حضرت (علیه السلام) گفت: کعب الاحبار می گفت: کعبه هر بامداد برای بیت المقدس سجده می کند. امام باقر (علیه السلام) به او فرمود: تو درباره گفته کعب، چه می گویی؟ عاصم گفت: کعب درست گفت. امام باقر (علیه السلام) به او فرمود: تو دروغ گفتی و کعب الاحبار هم با تو دروغ گفت! زراره می گوید: آن حضرت غضبناک شد و من هرگز ندیده بودم که امام باقر(علیه السلام) غیر از عاصم بن عمر، کسی را چنین تکذیب کرده باشد. آنگاه فرمود: خداوند هیچ سرزمینی را محبوب تر از کعبه خلق نکرد؛ سپس با دست، اشاره به کعبه نمود و فرمود: «و لا أکرم علی اللّه عزّوجلّ منها… » و نه گرامی تر از کعبه نزد خداوند.[۶]

۷.گرچه نگاه به کعبه، محمود و نظر به آن ممدوح و ناظر به آن مُثاب و مأجور[۷]است، لیکن همان طوری که کلمه توحید به شرط ولایت، حصن اَمْن و دِژ نجات است، نگاه عارفانه به کعبه، هماهنگ با ولایت نیز مایه غفران گناه و پایه نیل به جاه و رهایی از اندوه دنیا و آخرت است؛ چنان که امام صادق (علیه السلام) فرمود: «مَن نَظر إلی الکعبه بمعرفه فعرفَ حقّنا و حُرمتنا مثل الذی عرف من حقّها و حرمتها غفر اللّه ذنوبه و کفاه همّ الدنیا و الآخره».[۸] از این رهگذر، معنای حدیثی