فایل پاورپوینت کامل مثلث شتاب انقلاب ۲ (قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل مثلث شتاب انقلاب ۲ (قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل مثلث شتاب انقلاب ۲ (قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز) شامل 84 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل مثلث شتاب انقلاب ۲ (قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مثلث شتاب انقلاب ۲ (قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مثلث شتاب انقلاب ۲ (قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مثلث شتاب انقلاب ۲ (قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مثلث شتاب انقلاب ۲ (قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مثلث شتاب انقلاب ۲ (قیام ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز) :

مقدمه

هفده دی در رژیم پهلوی، روز آزادی زنان «روز کشف حجاب» نام داشت و در سراسر کشور از طرف رژیم پهلوی جشنهای متعددی برگزار می شد؛ روزنامه اطلاعات به دستور وزیر اطلاعات «داریوش همایون» مقاله سراسر توهین «ایران و استعمار سرخ و سیاه را با نام نویسنده احمد رشیدی مطلق» چاپ کرد؛[۱] مراجع تقلید، به اعتراض درسهای روز ۱۸ دی را تعطیل کردند؛ عده ای از بازاریان به تبعیت از حوزه علمیه، بازار را تعطیل کردند؛ طلاب با همراهی مردم به منازل مراجع تقلید می رفتند و از آنها می خواستند اقدامی جدی بکنند؛ ساواک طبق برنامه، دستور درگیری با مردم را داشت؛ مردم معترض برای درگیر نشدن تلاش می کردند، و از کوچه و پس کوچه ها برای رفتن به منازل مراجع تقلید استفاده می کردند، روز ۱۹ دی نیز طلاب و مردم به کار خود ادامه می دادند و از مجتهدین جوان و مدرسین حوزه علمیه می خواستند اقدام جدّی انجام بدهند. مردم معترض مسیر منازل مجتهدین را به صورت راهپیمایی و معمولاً بدون شعار طی می کردند، غروب روز ۱۹ دی، مردم به منزل آیت الله نوری همدانی رفتند، بعد از استماع سخنرانی ایشان، روحانیون و مردم معترض با همراهی آیت الله نوری همدانی به سمت حرم مطهر حرکت کردند، در چهارراه ارم (میدان شهدا) پلیس آماده، با مردم درگیر شد و آن فاجعه را بوجود آورد.[۲]

رژیم پهلوی با برنام از پیش تهیه شده حرکت می کرد، کورت والدهایم «دبیرکل سازمان بین الملل» برای صلح اعراب با اسرائیل در منطقه خاورمیانه بود، برای وضعیت حقوق بشر به ایران سفر کرد، دولت پهلوی به او قبولاند که در ایران حقوق بشر رعایت می شود ولی عده ای مخالف آزادی زنان و حقوق بشر، برای دولت دردسر می شوند. به همین منظور، حزب رستاخیز، برای ساختن ماهیت تروریستی، برای مخالفین شاه، با کمک عده ای که از تهران آورده بودند و هواداران خود و دانش آموزان در روز ۲۲ و ۲۵ دی راهپیمایی در قم ترتیب داد و حرکت مردمی ۱۹ دی را محکوم کردند.[۳] در همین فضا علما و مراجع تقلید و گروه های مختلف طی اعلامیه های جنایات ۱۹ دی را محکوم می کردند، و این اعلامیه ها به صورت پنهانی در سراسر کشور پخش می شد[۴]، و امام خمینی از نجف اشرف طی نامه ای این جنایات را محکوم کرد.[۵]

از طرف دیگر رژیم پهلوی با این پیروزی اش در داخل و خارج که همه روزنامه های غرب از شاه تمجید می کردند باور نمی کرد که قطار انقلاب در ۱۹ دی ۱۳۵۶ با سرعت منهدم کننده ای به حرکت درآمده است[۶]، دولت پهلوی با این پیروزی بدست آمده اش در فکر جشن ۶ بهمن بود، ولی روحانیون و انقلابیون به فکر چهلم شهدای ۱۹ دی قم، در روز شنبه ۲۹ بهمن بودند؛ به همین منظور، آیت الله گلپایگانی در همان روز طی اعلامیه ای از مردم ایران خواست تا ضمن تعطیلی بازار مجلس عزا برپا کنند و آیت الله مرعشی نجفی در ۲۶ بهمن طی اعلامیه ای ۲۹ بهمن را تعطیل و مراسم چهلم شهدای قم را خواستار شد، علما و فضلای حوزه علمیه قم و آیت الله شیرازی از حوزه علمیه مشهد، طی اعلامیه های جداگانه ای خواستار تعطیلی بازار و برگزاری مراسم عزا شده بودند، این اعلامیه ها پنهانی، به شهرهای مختلف برده می شد و تکثیر و توزیع می گردید.[۷]

ساواک طی گزارشی در مورد این اطلاعیه ها می نویسد: از روز ۲۵ بهمن ۱۳۵۶، از طرف آیات و بعضی از روحانیون قم اعلامیه ای منتشر گردید که در آن از مردم خواسته شد به مناسبت چهلمین روز کشته شدگان ۱۹ دی، ضمن تعطیلی مغازه ها مجالس فاتحه و عزاداری برپا کنند که در شهرهای قم، تبریز، کاشان، تهران، کرج، آبادان، مشهد، شیراز، جهرم، کازرون، خرمشهر، بهبهان، بابل، اصفهان، دامغان، شاهرود، ورامین، کرمانشاه، زنجان، خرم آباد و کرمان اقداماتی جهت تشکیل مراسم صورت گرفت که در بعضی از شهرها تبدیل به تظاهرات و شکستن شیشه بانکها، مشروب فروشی ها و سینماها گردید، و در بعضی از شهرها مراسم نسبتاً آرامی صورت گرفت.[۸] در این میان تبریز به قیام وسیعی تبدیل شد و ما در این مقاله به آن توجه می کنیم.

زمینه قیام ۲۹ بهمن در تبریز

ساواک فکر نمی کرد که تبریز محل اصلی مراسم چهل شهدای قم و محل اصلی انفجار باشد، لذا پلیس و ساواک تبریز برای مقابله با این انفجار عظیم مردمی آمادگی لازم نداشتند، چون آیت الله شریعتمداری مجلس ترحیم آرام و بدون تعطیلی مراکز کسب و کار را خواسته بود و بخاطر مقلدین زیاد آیت الله شریعتمداری، شهر را آرام تصور می کردند.[۹] غافل از اینکه مردم در سیاست و انقلاب تابع مرجع دیگری هستند؛ شاگرد امام خمینی، آیت الله قاضی طباطبائی از سال ۱۳۴۱ در شهر تبریز زمینه ها را آماده کرده بود، ایشان در مسجد شعبان تبریز واقع در خیابان تربیت، نماز می خواند، این مسجد بخاطر حضور ایشان به پایگاه انقلاب تبدیل شده بود، هر شب مردم زیادی در این مسجد جمع می شدند و یک نفر روحانی در حضور آیت الله قاضی طباطبائی به منبر می رفت و افشاگری می کرد، حتی اطلاعیه ی امام خمینی در این مسجد خوانده می شد و شرح داده می شد، البته ساواک در بین جمعیت بطور ناشناس شرکت می کرد و گزارش می داد.[۱۰]

در مسجد شعبان حاج آقا ناصری، یکی از منبریهای معروف تبریز از اول ربیع الاول ۱۳۹۸ قمری به مدت ده شب، منبر می رفت و با حضور آیت الله قاضی افشا گری می کرد، حتی عکس امام و شعارهای انقلاب بین مردم توزیع می شد، مردم تبریز با شعارهای انقلابی طلاب قم آشنایی داشتند و با محوریت شاگرد امام خمینی فعالیتهای انقلابی انجام می دادند. برای همین فعالیت ها آیت الله قاضی طباطبائی همیشه از طرف ساواک و آیت الله شریعتمداری در تحت فشار بود.[۱۱]

در مسجد سید حمزه تبریز، در شب ۱۸ بهمن ۱۳۵۶ مصادف با ۲۸ صفر ۱۳۹۸ قمری، رحلت پیامبر اکرم(ص) و امام حسن مجتبی(ع) مراسمی برپا شد که آقا سید ابوالفضل موسوی از قم برای سخنرانی دعوت شد، در آن شب، بیش از هزار نفر در این مراسم شرکت کرده بودند، سخنران فاجعه قم را تشریح نمود و به دولت حمله تندی کرد؛ نوار سخنرانی اینگونه مراسم ها، اعلامیه های مراجع و علما، نوارهای سخنرانی و پیام های امام خمینی در دانشگاه و شهر تبریز پنهانی، دست به دست می گشت[۱۲]، اعلامیه علمای تبریز برای مجلس عزا در روز شنبه ۲۹ بهمن همراه با تعطیلی بازار و دعوت مردم به مسجد قزلّی «حاج میرزا یوسف مجتهد» بوده است که به امضای علمای بزرگ شهر تبریز آقایان سید حسن انگجی، قاضی طباطبائی، عبدالحسین غروی، حمید شربیانی حکم آبادی، مجید واعظی، کاظم دینوری، شیخ جواد سلطان القرا و جعفر اشرافی رسیده بود، این علمای بزرگ تبریز مجموعه ای از طرفداران آیت الله حکیم، آیت الله خوئی، آیت الله شریعتمداری و امام خمینی بودند، اعلامیه ی دیگر با عنوان آذربایجان بپا می خیزند، در شهر پخش شده بود، در مجموع این اعلامیه ها و مجالس ها، شهر را آماده برگزاری چهلم شهدای ۱۹ دی قم کرده بود.[۱۳]

آیت الله قاضی طباطبائی مراسم ساکت و آرام را نمی پسندید و در فکر تحرکاتی بود، افراد انقلابی و جوانان، مخصوصاً دانشجویان با ایشان تماس گرفته برای تحرکاتی انقلابی اعلام آمادگی نمودند، با هماهنگی ایشان دانشجویان به گروههایی تقسیم شدند تا در روز ۲۹ بهمن در محله های حاضر شوند و مردم را به سمت مسجد قزلّی حرکت دهند، این دانشجویان شعارهای را آماده کرده بودند و در روز ۲۹ بهمن شعارها از طرف دانشجویان داده می شد، و همچنین اعضای «کانون مذهبی جوان» اعلام آمادگی کرد، آنها به آیت الله قاضی گفته بودند که برای ساخت کوکتل ملوتف آمادگی دارند؛ قرار شده بود در ۲۹ بهمن به مراکز فساد مشروب فروشی ها، سینماها و بانک های صادرات که در دست بهائی ها بود حمله بشود.[۱۴]

ظاهر شهر این موارد را نشان نمی داد، شهر ظاهری آرام داشت، یا لااقل در نظر مسئولین رده بالای استان، شهر تبریز آرام بود، لذا استاندار آذربایجان شرقی، سپهبد اسکندر آزموده در روز پنج شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۵۶ به دشت مغان رفت و در مجتمع کشت و صنعت مغان، مشغول خوشگذرانی بود، تا اینکه در جمعه ۲۸ بهمن اوضاع ناآرام تبریز را به اسکندر آزموده گزارش کردند، سپهبد اسکندر آزموده از تهران هواپیما خواست تا از دشت مغان به تبریز برود، ولی تهران به علت بدی جوّ نپذیرفت، سپهبد اسکندر آزموده با تبریز تماس گرفت و گفت: تا اسکندر آزموده در کنار شماست از هیچ چیز نهراسید؛ «اینگونه حرفها و دستورات نشان از روحیه ی نظامی است که خیال می کنند همه سربازان بدون چون و چرا زیردستشان هستند» در صبح شنبه ۲۹ بهمن در بین مردم شایع شد که سپهبد اسکندر آزموده گفت: ما… مردم تبریز را کشیده ایم، کاری نمی توانند بکنند، این حرف مردم عصبانی تبریز را عصبانی تر کرده بود.[۱۵]

کانون های انفجار مردم تبریز در ۲۹ بهمن

اولین کانون: اولین کانون انفجار مردم تبریز در روز ۲۹ بهمن، مسجد قزلّی بود؛روز شنبه ۲۹ بهمن در شهر تبریز، اکثر مغازه های شخصی تعطیل بود ولی اماکن دولتی باز بودند، لذا شهر به حالت نیمه تعطیل درآمده بود، صبح زود، خیلی از جوانان و مردم متدین وصیت نامه نوشته، با غسل شهادت و وضو وارد میدان شدند، برای نمونه شهید تجلّا که نام قبلی اش زنوزی عراقیان بود و خیلی از اعلامیه های قم را به تبریز می برد و ساواک دنبال او بود، لذا او تغییر نام داد تا از دست ساواک راحت شود؛ ایشان در روز ۲۸ بهمن کتابهای امانی کتابخانه مسجد را تحویل داد و گفت از فردا احتیاج به کتاب نداریم، و روز شنبه با وضو از خانه بیرون آمد[۱۶] و در بین مردم، جلوی مسجد قزلّی «حاج میرزا یوسف مجتهد» ابتدای بازار منتظر باز شدن درب مسجد بودند، ساعت ۹ صبح جلوی مسجد پر از جمعیت شده بود، مردم اعلامیه ای که بر در مسجد زده شده بود را می خواندند و منتظر مشهدی محمد عرفانی «خادم مسجد» بودند، که بیاید و در مسجد را باز کند، ولی سرگرد حق شناس و چند مأمور که با اسلحه به جلوی مسجد آمده بودند، نمی گذاشتند در مسجد باز شود، به دستور استاندار «سپهبد اسکندر آزموده» باید در مسجد بسته می ماند، سرگرد حق شناس فریاد می زد که متفرق شوید، امروز در اینجا خبری نیست، ولی مردم اصرار داشتند که در مسجد باز شود تا به مراسم چهلم شهدای ۱۹ دی قم بروند، سرگرد حق شناس و مأمورین همراهش با اصرار و تهدید از مردم می خواستند متفرق شوند، در این گفتگو ها سرگرد حق شناس اعلامیه جلوی در مسجد را پاره کرد و گفت: در این طویله باید بسته بماند.[۱۷] با این توهین، سرگرد حق شناس با اعتراض شدید مردم روبرو شد، شدت برخوردها منجر به نزاع و درگیری شد، سرگرد حق شناس با اسلحه کمری خود به سینه محمد تجلا «دانشجوی مهندسی» که با شدت به او اعتراض می کرد، شلیک کرد و بعد دو تیر هوایی شلیک کرد تا پلیس هایی که در کیوسک سر خیابان بودند به کمک او بیایند ولی پلیس ها قبل از این فرار کرده بودند، چون در میان اعتراض ها یک نفر به آیت الله قاضی طباطبائی تلفن کرده و خبر بسته بودن درِ مسجد و مشاجرات لفظی را داده بود و آیت الله قاضی گفته بود که از همین خیابان شعارها را شروع کنید؛ مردم با سه صلوات شروع کرده بودند؛ وقتی پیکر خونین محمد تجلا بر بالای دست ها رفت و مردم پیکر خونین جوان را دیدند، خشمگین و آتشی شدند، موتور سیکلت و کیوسک پلیس را به آتش کشیدند[۱۸]، سرگرد حق شناس و مأمورین همراهش به هر طریقی که بود، خود را از زیردست مردم بیرون کشیدند و فرار کردند.

مردم پیکر خونین شهید تجلّا را بر روی تخته ای گذاشته با شعار لااله الاالله بر روی دست گرفتند. در این روز طبق برنامه قبلی دانشجویان را می دادند و مردم تکرار می کردند، شعار بعدی «ما شاه نمی خواهیم» بود که به ترکی فریاد می زدند و بعد شعار «مرگ بر شاه». این شعار به صورت عمومی، برای اولین بار در این تظاهرات فریاد زده شد، و شعارهای درود بر خمینی، یاحسین، الله اکبر، خمینی خمینی خدا نگهدار تو، بمیرد بمیرد دشمن خونخوار تو، وای بر این حکومت یزیدی و… شهر تبریز را پر کرده بود[۱۹]؛ مردم با این شعارها وارد خیابان دارایی شدند، ماشین سرگرد نظری در این خیابان، در محاصره مردم خشمگین افتاده سرگرد از ماشین پیاده شد، با زحمت خود را نجات داده، پا به فرار گذاشت، مردم این ماشین را به آتش کشیدند، هر لحظه شعله خشم مردم گسترده تر می شد، بانک ها، سینماها، محله های فساد، مشروب فروشی های که در مسیر بودند تخریب و به آتش کشیده می شدند.[۲۰]

دومین کانون: دومین کانون انفجار مردم تبریز در روز ۲۹ بهمن، دانشگاه تبریز «آذر آبادگان» بود؛ ساواک در روز جمعه ۲۸ بهمن شعارهایی بر علیه چپی ها بر روی دیوار دانشگاه نوشت که مسأله چپی و راستی در دانشگاه موجب شود که روز ۲۹ بهمن، دانشگاهیان به این مسأله مشغول باشند تا به مسجد قزلّی نروند؛ از طرف دیگر دانشجویان نقش تعطیلی دانشگاه را داشتند، روز شنبه ۲۹ بهمن با وجود اینکه عده ای از دانشجویان امتحان داشتند و بعضی از دانشجویان به سر کلاس رفتند ولی دانشگاه حالت نیمه تعطیل به خود گرفته بود، دانشجویان انقلابی که از قبل به دو دسته تقسیم شده بودند، یک دسته به داخل شهر رفتن