فایل پاورپوینت کامل افضل علوم امامان

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل افضل علوم امامان؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل افضل علوم امامان انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 40 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل افضل علوم امامان:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل افضل علوم امامان آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل افضل علوم امامان با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل افضل علوم امامان از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل افضل علوم امامان، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل افضل علوم امامان :

علومی که تا این جا برای امام به اثبات رسید، علوم معمول و متعارف بین انسان ها است

که سایر انسان ها نیز از آن ها برخوردارند. البته، علوم ائمه، از امتیازات خاصّی برخوردار بوده، ولی به هر حال، از سنخ مفاهیم ذهنی است. از بعض احادیث استفاده می شود که ائمه معصوم علیهم السلام از نوع دیگری از علم برخوردار بوده اند که برتر از علوم متعارف بود و افضل علوم آنان به شمار رفته است. از باب نمونه، به احادیث زیر توجّه شود:

۱ـ عن أبی بصیر، قال: دخلت علی أبی عبدالله علیه السلام… قال: «إنَّ عندنا علم ما کان و علم ما هو کائن إلی أن تقوم الساعه». قال: قلت: «جعلت فداک! هذاوالله هوالعلم». قال: «انّه لعلم و لیس بذالک». قال: قلت: «جعلت فداک! فأی شیءالعلم؟». قال: «مایحدث باللیل و النهار، الأمر بعد الأمر، والشیء بعد الشیء إلی یوم القیامه»؛[۱]

ابوبصیر می گوید: خدمت امام صادق علیه السلام بودم که فرمود: «ما، به حوادث گذشته و آینده تا قیامت عالم هستیم.». عرض کردم: «فدایت شوم! علم مهمّی است!». فرمود: «علم با ارزشی است، ولی مراد من این قبیل علوم نیست.». عرض کردم: «پس چه علمی است؟». فرمود: «علومی است که شب و روز، امری بعد از امر دیگر، تا قیامت بر ما عرضه می شود.».

۲ـ عن المفضّل قال: قال أبوعبدالله صلی الله علیه وآله ذات یوم، و کان لایکنینی قبل ذالک: «یا أباعبدالله!». قال: قلت: «لبیک!». قال: «إنَّ لنا فی کل لیله جمعه سروراً». قلت: «زادک الله! و ما ذالک؟». قال: «إذا کان لیله الجمعه وافی رسول الله صلی الله علیه و آله العرش و وافی الأئمه معه و وافیت معهم، فلاترد أرواحنا إلی أبداننا إلاّ العلم المستفاد و لولا ذالک لأنفدنا»؛[۲]

مفضل می گوید: روزی خدمت امام صادق علیه السلام بودم فرمود: «یا اباعبدالله!». حضرت، مرا تا آن روز با کنیه خطاب نکرده بود. عرض کردم: «لبیک!». فرمود: «در هر شب جمعه، ما، شادمانی فراوانی داریم.». عرض کردم: «خدا سُرور شمارا زیاد گرداند! شادمانی شما در چیست؟». فرمود: «در هر شب جمعه، رسول خدا صلی الله علیه و آله به عرش الهی بالا می رود. ائمه هم با او بالا می روند. من نیز با آن ها صعود می کنم. پس ارواح ما به بدن هایمان بر نمی گردد جز با علوم مستفاد، و اگر چنین نبود علم ما تمام می شد.».

۳ـ حارث بن المغیره، عن أبی عبدالله علیه السلام قال: قلت: «أخبرنی عن علم عالمکم؟».

قال: «وراثه من رسول الله صلی الله علیه و آله و من علی علیه السلام». قال: قلت: «إنّا نتحدّث أنّه یقذف فی قلوبکم و ینکث فی آذانکم؟». قال: «أوْ ذاک»؛[۳]

حارث بن مغیره می گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: «از علم عالمتان به من خبر دهید؟». فرمود: «از رسول خدا صلی الله علیه و آله و علی علیه السلام ارث می بریم.». عرض کردم: «برای ما حدیث شده که در قلب شما، القا، و در گوشتان گفته می شود.». فرمود: «یا این ها».

۴ـ علی السائی، عن أبیالحسن الأوّل موسی علیه السلام قال: «مبلغ علمنا علی ثلاثه وجوه: ماضٍ و غابرٍ و حادثٍ. فأمّا الماضی فمفسَّر، و أمّا الغابر فمزبور، و أمّا لحادث فقذف فی القلوب و نقر فی الأسماع و هو أفضل علمنا و لانبی بعدنبینا»؛[۴]

علی سایی، از حضرت موسی بن جعفر علیه السلام نقل می کند که فرمود: «علوم ما بر سه گونه است: گذشته و آینده و حادث. امّا علوم گذشته، برای ما بیان شده و علوم آینده برای ما نوشته شده است. امّا علوم حادث، در قلب ما نفوذ می کند و در گوشمان گفته می شود. این علم، افضل علوم ما است. بعد از پیامبر، پیامبری نخواهد آمد (ما پیامبر نیستیم).».

۵ـ عن المفضّل بن عمر، قال: قلت لأبی الحسن علیه السلام: روینا عن أبی عبدالله علیه السلام قال: «إنّ علمنا غابر و مزبور و نکت فی القلوب و نقر فی الأسماع». فقال: «أما الغابر فما تقدم من علمنا، و أمّا المزبور فما یأتینا، و أما النکت فی القلوب فإلهام، و أمّا النقر فی الاسماع فأمرالملک»؛[۵]

مفضل بن عمر می گوید: به حضرت موسی بن جعفر علیه السلام عرض کردم: از امام صادق علیه السلام برای ما روایت شده که فرمود: «علوم ما غابر است و مزبور و نکت در قلوب و نفر در گوش.». حضرت فرمود: «امّا غابر، علوم گذشته مااست، و امّا مزبور، علوم آینده است، و نکت در قلوب، الهام است، و نقر در گوش، به وسیله فرشته انجام می گیرد.».

۶ـ زراره، قال: سمعت أبا جعفر علیه السلام یقول: «لولا إنّا نزداد لَأنفدنا». قال: قلت: «تزدادون شیئاً لا یعلمه رسول الله صلی الله علیه و آله». قال: «أمّا إنّه إذا کان ذالک عرض علی رسول الله صلی الله علیه و آلهثم علی الأئمه، ثم إنتهی الأمر إلینا»؛[۶]

زراره می گوید: از امام محمّد باقر علیه السلام شنیدم که فرمود: «اگر نبود که به علوم ما اضافه می شد، علوم ما پایان می یافت». زراره عرض کرد: «چیزی بر علم شما اضافه می شود که رسول خدا صلی الله علیه و آله آن را نمی داند؟». فرمود: «وقتی قرار شد چیزی بر علم ما افزوده شود، ابتدا، بر رسول خدا عرضه می شود، بعد از آن، بر سایر ائمه اضافه می شود و در نهایت به ما منتهی می گردد.».

از این قبیل احادیث که نمونه های فراوانی دارد، استفاده می شود که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و ائمه معصوم علیهم السلام علاوه بر علوم متعارف، از علوم و معارف بالاتری برخوردارند که با این علوم، تفاوت کلّی دارد. علوم ویژه آنان، از سنخ مفاهیم ذهنی نبوده است، بلکه از سنخ وجود و حضور و اشراق بوده است. علوم ما، غالباً، علم حصولی و از مفاهیم ذهنی است، حتّی علمی که از اصول عقاید، مانند خدا و توحید او و اسماء و صفات و جمال و جلالش، علم به معاد و قیامت و زندگی پس از مرگ، حساب و کتاب و بهشت و نعمت هایش و دوزخ و عذاب هایش داریم، همه این ها، جز مفاهیم ذهنی، چیزی نیستند. هر چه هم در شناخت این اصول دقّت کنیم، جز اضافه مفهومی بر مفاهیم دیگر، چیزی حاصل نمی شود. ما، در شناخت توحید و صفات جمال و جلال خداوندی و حضور او در همه جا، آن گونه که باید و شاید، علم نداریم. به همین جهت، ایمان به آن ها، غالباً، از آثار مطلوب برخوردار نیست.

در صاحبان ایمان های مفهومی، خوف و خشیت از عظمت و جلال ذات ربوبی، و تقیّد به ترک گناهان، و سوز و گداز و توجّه به خدا در حال نماز و سایر عبادت ها، بدان گونه که در اولیاء الله وجود دارد، غالباً، مشاهده نمی شود.

پیامبر اکرم و امامان معصوم علیهم السلام نسبت به شناخت مبدأ و معاد، از علومی برخوردار بودند که برتر و بالاتر از شناخت مفهومی است. شناخت آنان، حضوری و شهود باطنی بود. با چشم دل حقائقی را مشاهده می کردند و با گوش جان سخنانی را می شنیدند که برای دیگر انسان ها امکان پذی