بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دروغ بزرگ شبه روشنفکران در خصوص سیدجمال الدین اسدآبادی ( بررسی اسناد ادعایی علیه سید جمال اسدآبادی) :

در سال ۱۳۴۲ همزمان با اوج نهضت امام خمینی دو تن از «روشنفکران ماسونی به نام های «اصغر مهدوی» و

«ایرج۱۳۴۲ افشار» یکباره دفتری به نام مجموعه اسناد و مدارک چاپ نشده دربار سید جمال الدین مشهور به افغانی را به نمایش گذاشتند!

gیکن نکت درخور بررسی و شایان نگرش اینکه چه رازی در کار بوده است که « روشنفکران »مرموز این مرز و بوم پیوسته همزمان با نهضت ها و حرکت های عالمان اسلامی بر ضد زورمداران حاکم و جهانخواران استعمارگر، به بررسی و پژوهش پیرامون زندگی و کارکرد سید می نشستند و روزی با دستاویز «دفاع» و گاهی به بهان «افشاگری»، بر ضد او قلم می زدند؟! ایرج_افشار در مقدم «مجموعه» یادشده آورده است:

… اسناد و کتب سید که در خان امین الضرب بوده است سال های دراز از طرف (امین الضرب ثانی) حفظ و حراست شده است. دوست ارجمند من دکتر اصغر مهدوی، دانشیار دانشگاه تهران جمیع آنها را از میان خزان گرانبهای مکاتبات و نوشتجات پدری خود مجزا ساخت و به من که از افتخار دوستی و محبتش برخوردارم افتخار بخشید..

نامبرده روشن نساخته است که دکتر اصغر مهدوی با آن «شوق تمام» که برای پخش این «مجموعه» داشته است، چگونه در پی گذشت نزدیک به پنجاه سال از عمر خود و بیش از هفتاد سال از شهادت سید، یکباره همزمان با آغاز نهضت امام در اندیش جدا کردن این «سندها» از به اصطلاح خزان گرانبهای مکاتبات و نوشتجات پدری خود افتاده است؟! چه رازی نهفته داشته است که «شوق» و آزمندی خود را برای پراکندن به اصطلاح سندهای یادشده در درازای ده ها سال از زندگی خود، پنهان کرده است؟!

ایرج_افشار برای آنکه بتواند آنچه را که به نام مجموعه اسناد به بازار آورده است با نوشته های تقی _زاده پیوند دهد و چهر سید را مرموز، پیچیده و ناشناخته بنمایاند.

در این مجموعه چند برگ به اصطلاح «سند» که نشان دهند فراماسونی بودن سید می باشد آورده شده است که می توان گفت اصولاً آن «مجموعه» را تنها برای به نمایش گذاشتن این سندها چاپ و پراکنده ساخته اند.

در این سند که ادعا شده توسط مرحوم سید جمال نوشته شده است آمده:

در لیله عاشورا دهم شهر محرم الحرام داخل لج گردیدم و در آن زمان در مصر اقامت داشتم. سنه ۱۲۹۳

با چشم پوشی از پرسش هایی که دربار این یادداشت از نظر «خط» مطرح است نکته هایی در خور بررسی و نگرش است:

۱. هر انسان باسوادی می داند که «عاشورا» با دهم شهر محرم برابر است، و آوردن آن دو به دنبال یکدیگر، کاری نیست که معمولاً از تحصیلکرده های حوز اسلامی سر بزند.

۲. جمل «در لیله عاشورا… داخل لج گردیدم» و جمل «آن زمان در مصر اقامت داشتم» با یکدیگر سازگاری ندارد؛ زیرا جمل نخستین به سبک و روش خاطره نویسی است لیکن دومی با عنوان «در آن زمان» یادی از گذشته هاست و نیز «اقامت داشتم» که با فعل ماضی آمده است.

اگر سید_جمال _الدین به خاطره نویسی خو داشته و رویدادهای زندگی خود را در دفتری یادداشت می کرده است، آوردن جمل «در آن زمان در مصر اقامت داشتم»، چه مفهومی دارد؟ و اگر در روزگار دیگری آن را نگاشته باید دید چه انگیزه ای او را به نگارش آن واداشته است؟!

۳. نکت سؤال برانگیز دیگر اینکه در زیر این یادداشت مهر « سید_جمال _الدین حسینی ۱۲۷۷» زده شده است! مهر زدن پای جمله ای از خاطرات، آن هم به شکلی که در کتاب یادشده دیده می شود، به هیچ وجه با عرف و عادت، سازگار نیست و اگر خوی سید چنین بوده است باید در زیر هم یادداشت های او این مهر دیده می شد، لیکن در زیر دیگر یادداشت هایی که به نام او در کتاب یادشده آمده است، این مهر دیده نمی شود. آیا سید این مهر را تنها برای اینکه ماسونی شدن خود را برای همگان روشن سازد، ساخته است؟! آیا سید بر آن بوده است که ننگ ماسونی را مانند چک بانکی با مهر و امضا از خود به یادگار گذارد؟!

براستی اگر ما برای روشن کردن این موضوع که سید، حتی برای دوره ای کوتاه به سازمان فراماسونری سرنسپرده است، هیچ سند و برهانی نداشته باشیم آیا مدرک یادشده به تنهایی گویا و نمایانگر این واقعیت نیست که ماسونی بودن سید از دروغ های ساخته و پرداخته مزدوران استعمار برای بدنام کردن و به زیر سؤال بردن سید است؟!(نهضت امام خمینی،ج، ص)

«سند» دیگر نامه ای است که «لژ کوکب الشرق» در قاهره به شخصی به نام « جمال _الدین» نوشته و به او خبر داده است که در جلسه اعضای لژ با اکثریت آرا به عنوان رئیس لژ برای یک سال برگزیده شده است

دربار این نامه نیز بایسته است نکته هایی یادآوری شود:

۱. اگر مقصود از « جمال الدین » سید جمال الدین اسدآبادی است؟ باید با پیشوند «الشیخ» آورده می شد. در کشورهای عربی عنوان «شیخ» برای روحانیان از اهمیت ویژه ای برخوردار است و تنها در هنگام خوار داشتن از آوردن آن خودداری می شود. به ویژه اینکه لازم محتوای نام یادشده نیز تجلیل بیشتر از سید بوده که به ریاست لژ برگزیده شده است!!

۲. این نامه بدون آرم و سربرگ سازمان فراماسونری است و در واقع نام رسمی سازمان شمرده نمی شود. آیا باور کردنی است که سازمانی با آن سیستم پیچیده و گسترده، برای شخصیتی که به ریاست یکی از لژهای آن برگزیده شده است، نام غیررسمی و فاقد عناوین معمولی بفرستد؟!

۳. آنان که ماسونی بودن سید را مطرح کرده اند، خود اعتراف دارند که سید پس از