بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رابطه آزادی انسان و وجود خدا :

مسئله قضا و قدر مسئله ای است که بیش از هزار سال است که حل شده که با آزادی بشر کوچکترین منافاتی ندارد، بلکه تنها با فرض خدا و قضا و قدر است که می توان دم از آزادی انسان زد انسان به دلیل اینکه نفخه ای است الهی می تواند از جبر طبیعت آزاد باشد والا اگر انسان همین اندام است و اراده انسان قهرا زاییده همین حرکات اتمها و غیره است، انسان جز مجبور چیز دیگری نمی تواند باشد. سارتر می گوید: انسان یک اراده آزاد است می پرسیم: خود اراده از کجا پیدا شده؟ اگر فکر و اراده انسان خاصیت های جبری طبیعت و ماده باشد، دیگر آزادی یعنی چه؟ !

بگذار این حرف را کسی بگوید که برای انسان قدرتی مافوق طبیعت قائل است یعنی انسان را مقهور طبیعت نمی داند، قاهر بر طبیعت می داند و طبیعت را اصل و روح را فرع نمی داند بلکه صحبت اصل و فرع نیست، دو نیرو قائل است: طبیعت و ماوراء طبیعت در انسان و انسان به حکم آنکه شعله و فیضی است ماوراء طبیعی، می تواند بر طبیعت خودش مسلط باشد و تصمیمش عین حرکات اتمها نباشد، چیز دیگری باشد، می تواند طبیعت را تغییر بدهد و بر طبیعت غلبه کند انسان هیچ خودی ندارد غیر از آزادی یعنی چه؟ ! البته اینکه انسان هیچ سرشت و طبیعتی ندارد، یک مقدار حرف درستی است ، و امشب قصد داشتم این مطلب را با فلسفه اسلامی بیان کنم مطلبی را که او تحت عنوان اصالت وجود گفته است، علمای اسلام به نام اصالت وجود نمی شناسند ولی به نام دیگری بخشی از حرفهای او را گفته اند که انسان خودش وجود خود را می سازد، انسان خودش وجود خود را انتخاب می کند یعنی انسان مانند اشیاء طبیعی نیست آنچه در طبیعت است همان چیزی است که خلق شده است جز انسان که همان چیزی است که بخواهد باشد ولی این معنایش این نیست که انسان فاقد سرشت و فطرت و طبیعت است، بلکه به این معنی است که سرشت انسان چنین سرشتی است نه اینکه انسان سرشت و خودی ندارد [ به عبارت دیگر ] خود انسان خودی است که چنین اقتضایی دارد نه اینکه انسان چون خود ندارد چنین است چون این بحث را دیشب وعده دادم، برای اینکه امشب به سکوت مطلق برگزار نکنم فقط دو قسمت را خیلی مختصر صحبت می کنم.

انسان آن چیزی است که بخواهد باشد

علمای ما درباب اینکه انسان آن چیزی است که می اندیشد یا انسان آن چیزی است که بخواهد باشد، خیلی بهتر از آقای سارتر بحث کرده اند در فلاسفه اسلامی صدرالمتالهین بهتر از همه بحث کرده و این مطلب ریشه قرآنی دارد که هر موجودی خودش خودش است جز انسان که در قیامت به صورتهای مختلف محشور می شود: « یوم ینفخ فی الصور فتأتون افواجا » [۱]و فقط گروهی از مردم انسان محشور می شوند، گروههای دیگر مردم به صورتهای مختلف از حیوانات محشور می شوند، گروههای دیگر مردم به صورتهای مختلف از حیوانات محشور می شوند انسان مجبور نیست که انسان باشد بلکه می تواند خودش را انسان بسازد، و می تواند خودش را تبدیل به یک گرگ یا سگ یا خوک و یا خرس بکند تا چه ملکاتی را برای خودش کسب کرده باشد راجع به اینکه انسان همان است که بیندیشد ملا خیلی خوب می گوید:

ای برادر تو همه اندیشه ای

ما بقی تو استخوان و ریشه ای

گر بود اندیشه ات گل، گلشنی

ور بود خاری تو هیمه گلخنی

اگر از ملا بپرسیم آدم چیست؟ می گوید آن چیزی است که می اندیشد اگر بپرسی من چیستم؟ می گوید تو بگو درباره چه می اندیشی تا بگویم چیستی اگر درباره حقیقت می اندیشی تو حقیقتی، درباره خدا می اندیش