فایل پاورپوینت کامل زندگینامه معلمان شهید (شهید محمد علی رجائی)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل زندگینامه معلمان شهید (شهید محمد علی رجائی) :

گذری کوتاه بر زندگی او

شهید محمد علی رجائی نمون یک انسان ساده و بی تکلّف اما متعهد به مکتب اسلام در سراسر زندگی خویش بود. حتی زمانی که به مقام ریاست جمهوری رسید، همان بی پیرایگی را داشت که سالها قبل در شهرستان دورافتاده ای به تدریس مشغول بود. در مصاحبه هایی که داشت، زندگی خود را در کمال صداقت و سادگی بیان می کرد.

در سال ۱۳۱۲ هجری شمسی در قزوین متولد شد. در چهار سالگی پدرش را از دست داد. تحصیلات ابتدایی را در قزوین گذراند. در سال ۱۳۲۷ به تهران مهاجرت کرد. یک سال بعد به استخدام نیروی هوایی درآمد. در سال ۱۳۳۲، مقارن با استعفا از نیروی هوایی، دیپلم خود را از طریق تحصیل شبانه دریافت کرد. در این سالها با آیت الله طالقانی و فداییان اسلام آشنا شد.

در سال ۱۳۳۴ به معلمی، در شهرستان بیجار، پرداخت. یک سال بعد به دانشسرای عالی تهران وارد شد. در سال ۱۳۳۸ تحصیلات خود را در رشته ریاضی به پایان رساند. در طول این مدت با مهندس بازرگان و دکتر سحابی آشنا شد. در سال ۱۳۳۹ در شهرستان خوانسار دبیر بود پس از آن ضمن ادامه تحصیل در رشته فوق لیسانس آمار، در مدرس کمال تهران به تدریس پرداخت. بعد از آن به قزوین منتقل شد.

در سال ۱۳۴۰ به عضویت نهضت آزادی درآمد. همچنین در این سال ازدواج کرد که حاصل آن سه فرزند است. در سال ۱۳۴۲ دستگیر و به مدت ۵۰ روز زندانی شد. پس از آزادی از زندان، به اتفاق دکتر باهنر و جلال الدین فارسی به کار سیاسی-فرهنگی پرداخت. در سال ۱۳۴۹ رابط جلال الدین فارسی در داخل کشور بود. در سال ۱۳۵۰ برای تماس با فارسی، به خارج رفت.

در آذر ماه سال ۱۳۵۲، به علت همکاری با مجاهدین خلق، دستگیر و به مدت چهار سال زندانی شد. در سال ۱۳۵۷ با اوجگیری انقلاب، از زندان آزاد شد. پس از رهایی از زندان، با همکاری سایر برادران متعهد و مکتبی«انجمن اسلامی معلمان»را تأسیس کرد.

در آغاز سال تحصیلی ۱۳۵۸ وزیر آموزش و پرورش شد. در فروردین ماه ۱۳۵۹ به نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی برگزیده شد. در شهریور ۱۳۵۹، به سمت نخست وزیر برگزیده شد. در مرداد ماه ۱۳۶۰ به مقام ریاست جمهوری رسید. و… در شهریور ۱۳۶۰ به دست منافقین(مجاهدین خلق) شهید شد.

در عرص سیاست

شهید رجایی از همان جوانی هیچوقت فردی گوشه گیر و منزوی نبود. روحیه ای اجتماعی داشت، و با آن دلسوزی و علاق وافری که به زندگی مردم و دردهای اجتماعی داشت، پیوسته در تلاش فکری و جستجوی راه حل بود. وی چون در چهار سالگی پدر را از دست داده بود. طعم یتیمی را بخوبی چشیده بود و خواه ناخواه با جامعه تماس بیشتری داشت. این امر خود موجب رشد بیشتر استعدادهای عاطفی و دلسوزی نوعی در او بود، که وی را به سرنوشت مردم علاقه مندتر می ساخت. شهید رجایی از همان زمان با بدبختی ها و مشکلات و ناراحتی های زندگی مردم دوروبر خود آشنا بود. خصوصا زمانی که در سن ۱۴ سالگی به تهران روانه شد، این امر را بیش از پیش لمس می کرد. در ۱۷ سالگی که وارد ارتش شد، از این فرصت برای آشنایی بیشتر با جریانات جامعه سود جست. در این سالها با آیت الله طالقانی و فداییان اسلام آشنایی پیدا کرد، و نتیجتا با مبانی عقیدتی محکمتری راه و رسم مبارز مکتبی را فراگرفت. این زمینه ها بود که وی را بعدا-در سالهای تحصیل در دانشسرای عالی-به مبارزات سیاسی بیشتری واداشت؛ تا آنجا که در سال ۱۳۴۰ رسما به عضویت نهضت آزادی درآمد، و دو سال بعد در اثر پخش اعلامیه ها و نشریات در قزوین دستگیر و زندانی شد.

در سالهای بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۳۲، که اوضاع سیاسی ایران زیر فشار خفقان رژیم منفور پهلوی بود، امکان هرگونه حرکت از نیروهای مبارز گرفته شد و بخصوص در سالهای بعد از ۴۲ فشار به اوج خود رسید. در چنین شرایطی مبارزین در جستجوی راههای جدید مبارزه کوشش می کردند تا به هر وسیله ای که شده حداقل ارتباط را بین متعهدین حفظ کنند. از این جهت مبارزین متعهد، به تشکیل شرکتها، انجمن ها و گروههای فرهنگی دست زدند.

شهید رجایی نیز پس از رهایی از زندان، به اتفاق جلال الدین فارسی و دکتر باهنر به تشکیل یک گروه اقدام کرد که به کار سیاسی -فرهنگی می پرداخت. تأسیس مدرس دختران رفاه محصول کار گروه بنیاد و رفاه و تعاون اسلامی و همکاری عد زیادی از مبارزین معتقد به حرکت ۱۵ خرداد است. فعالیت شهید رجایی در شرکت ایرفو نیز محصول همین بینش در آن اوضاع بود که به نمایندگی از طرف یکی از سهامداران در آن جا شرکت می کرد. گو اینکه بعدا ساواک آنجا را کشف کرد و سخت تحت مضیقه قرار دارد و تنی چند از مؤسّسین آن نیز دستگیر شدند.

از سال ۱۳۴۹ که جلال الدین فارسی برای تشکیل هست چریکی از ایران خارج شد، رجایی رابط او با اعضای گروه در داخل کشور بود، سال بعد نیز برای تماس با وی و تبادل اطلاعات به دمشق رفت. بازگشت رجایی به ایران مقارن دستگیری عده ای از اعضای سازمان مجاهدین خلق بود. از همین جا تماس او با حنیف نژاد-که از دوستان دوران تحصیل دانشگاهی او بود-برقرار شد. به سبب این همکاریها بود که در آذر ماه ۱۳۵۲ دوباره دستگیر و زندانی شد و ماهها تحت بازجویی قرار گرفت و بدین ترتیب پس از دو سال گذراندن در سلولهای کمیته به زندان اوین منتقل شد.

در زندان اوین، رجائی با مبارزینی متعهد و مکتبی همچون آیت الله طالقانی، آیت الله منتظری، و حجت الاسلام رفسنجانی و… تماس و مراودات نزدیکی پیدا کرد. لذا، پی بردن به عملکرد سازمان مجاهدین خلق در زندان و اشتراک آنها با گروههای مارکسیست، سبب شد که ماهیت اصلی سازمان را شناخته و شخت از آنها رویگردان شود. مباحثات اعضای سازمان با وی به جایی نرسید چه، موضع رجائی در مقابل عملکرد و اعتقادات آنها دیگر تغییرناپذیر شده بود، اما آنها که می دانستند وی به اسرار درونیشان واقف است، تخم کین او را در دل پروراندند. بهرحال، شهید رجائی پس از آن به زندان قصر منتقل شد و یکسال هم در آنجا زندانی بود تا اینکه در عید غدیر سال ۱۳۵۷ با اوجگیری مبارزات انقلابی مردم مسلمان، از زندان آزاد شد و بدینسان چهار سال زندانی و شکنجه پایان یافت.

زندگی سیاسی رجایی پس از انقلاب، با عمق و محتوای آن بیش از پیش درهم آمیخت و در جهت ولایت فقیه و خط اصیل رهبری امام هرروز شتابی بیشتر می گرفت، تا آنجا که پس از مدت یکسال مقام وزارت آموزش و پرورش، در فروردین ۱۳۵۹ به نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی برگزیده شد و در شهریور ۱۳۵۹ در جوّ بسیار مسموم و پر از شایعه و سیل تهمت و افترای اجنبی پرستان و لیبرال ها، به عنوان نخست وزیر از مجلس رأی اعتماد گرفت.

دوران نخست وزیری رجائی در سراسر نبرد و مقاومت در برابر گروهها و دسته جات وسیعی بود که سرسختانه تصمیم به زشت نمایی و ترور شخصیت وی داشتند تا بدین وسیله دولت را از خط اصیل ولایت فقیه و رهبری امام خارج کرده و در جبهه های ملی گرایانه و مغرضانه خویش قرار دهند.

بنی صدر خائن خود از بزرگترین چهره های شایعه پراکنی و تحقیر شخصیت شهید رجائی بود. او با محبوبیت کاذبی که برای خود دست وپا کرده بود، اساس ترقی خود را بر نفی دولت رجائی و لگدمال کردن فضایل اخلاقی و خط فکری-اعتقادی او بنا نهاده بود، بدین خیال خام که شاید از این رهگذر خود جا و مقامی یابد. در این درگیری های سیاسی-اعتقادی رجائی با بنی صدر بود که روز به روز حقانیت رجائی آشکار می شد. او با بردباری و مقاومت نمونه ای که داشت، از جوّ اعتراض و تهمت و ترور هرگز نهراسید و مردانه تا آخرین لحظات پایداری کرد، تا بالاخره دست گردش روزگار، حقیقت را آنچنان که هست بروز داد و ماهیت اصلی بنی صدر رو شد. آری:

خوش بود گر محک تجربه آید به میان

تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد

پس از عزل بنی صدر، شهید رجائی طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی عضو شورای سه نفر ریاست جمهوری شد.

رجائی در ۱۱ مرداد ۱۳۶۰ در انتخابات ریاست جمهوری، با ۱۳ میلیون آرای ملت انتخاب گردید. این انتخاب او، آنهم با چنین رقمی، مشت محکمی بود بر دهان یاوه گویان و مخالفین که ملت را بی خبر از جریانات و تحولات و شناخت کافی می دانستند.

اما خضوع و سجایای اخلاقی رجائی مانع از آن بود که پست و مقام او را از خود بیخود نماید. لذا وی با همان تواضع همیشگی که در رفتار و حرکات و سیمایش پیدا بود، شروع به انجام وظیفه نمود.

در آموزش و پرورش

زندگی شهید رجائی را نمی توان از فعالیت های فرهنگی و تربیتی وی جدا کرد. او همگام با مبارزات سیاسی، به فرهنگ و نقش آن در زندگی مردم توجه داشت. او که خود با رنج و تلاش پی گیر شبانه روزی، مدارج تحصیلی و فرهنگی را طی کرده بود، بهتر به نقش آن در زندگی واقف بود.

عشق، علاقه، آشنایی و تجرب او در مسائل آموزش و پرورش، سبب شد که بعد از انقلاب رجائی سمت قائم مقامی آموزش و پرورش، و سپس مقام وزارت آموزش و پرورش را تقبل نماید. اینجا میدان گسترده تری برای به ثمر رساندن نیّات و اقدامات ارزند وی بود.

از جمله اقدامات وی در اولین مراحل، دولتی کردن مدارس ملی بود. رجائی در پاسخ اظهارنظرهای ظاهرا مقبول که حتی بعضی از سرشناسان در این زمینه می نمودند، مثال خوبی می زد:

«مدارس ملی شبیه به چاه عمیقتری است که در مجاورت چاههای معمولی زده شد، که باعث جذب و مکش هرچه بیشتر آب به سوی خود شده و درنتیجه چاههای دیگر خشک و یا کم آب می شوند. مدارس ملی موجب می شوند که کادرهای برجست آموزشی در آنجا جذب و متمرکز شوند و حالت تبعیضی در بین دانش آموزان و مدارس ایجاد شود.»

از مسائل دیگری که رجائی به آن اهمیت می داد، طرح دوسره کردن مدارس بود. چه، وی معتقد بود که:

«رژیم گذشته از هیچ اقدامی در راه تباه ساختن سرمایه های مادی و معنوی و انسانی کشور فروگذار نکرده بود. از جمل این اقدامات که به منظور بی محتوا ساختن فرهنگ صورت گرفت، یکسره کردن مدارس بود، که رژیم به جای تهیه و تأمین فضای کافی برای آموزش، در جزیر کیش و… قمارخانه می ساخت و فضای عیش و نوش را توسعه می داد. اجرای این برنامه سبب می شد که کودکان معصوم بالاجبار پنج تا شش ساعت درس متوالی را تحمل کنند. با اینکه هم صاحبنظران آگاهند که چنین برنامه ای نه تربیتی است و نه انسانی.»لذا به تمام نواحی بخشنامه کرد که حتی الامکان مدارسی که بعدازظهرها از فضای آموزشی آنها استفاده نمی شود با رعایت مصالح لازمه این برنامه را اجرا نمایند.

رجائی با ایمان و اعتقاد راسخی که به امر آموزش و پرورش داشت، شکوفایی این انقلاب را تنها از طریق نشر فرهنگ اسلامی ممکن می دانست. چه، وزارت آموزش و پرورش در بین سازمانها و نهادهای دیگر وضعیت اختصاصی دارد: از طرفی حدود یک سوم جمعیت کشور مستقیما تحت پوشش آن است و از سوی دیگر تمام خانواده ها، و والدین نیز به نحوی مستقیم در ارتباط با این نهاد هستند. این کمیت عظیم و گسترده و کیفیت حساس و سرنوشت ساز آموزش و پرورش، شهید رجایی را معتقد