فایل پاورپوینت کامل فقیه دربار و علم گسترده امام جواد علیه السلام

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فقیه دربار و علم گسترده امام جواد علیه السلام :

پس از شهادت پیشوای هشتم علیه السلام به نیرنگ مأمون عباسی، احساسات شیعیان و علویان، بلکه غالب مسلمانان بر ضد مأمون برانگیخته شد زیرا همگان دانستند که احضار امام رضا علیه السلام از مدینه، سپس تکریم و اعطای ولایت عهدی به آن حضرت، همگی سرپوشی بر نقشه خائنانه او بود که آن امام همام را از میان بردارد و دیگر در برابر او منازع و رقیبی در کار نباشد.

آن گاه که عباسیان از تصمیم مأمون آگاه شدند او را از این کار بازداشتند زیرا می ترسیدند امام جواد علیه السلام بزرگ شود و خلافت را از این دودمان بگیرد. از این رو به مأمون گفتند: تو باید از نیاکان و پیشینیانت پیروی کنی؛ آنان این گونه افراد را در تبعید و زندان نگه می داشتند نه این که او را به دامادی خود مفتخر کنند.

مأمون بار دیگر از درِ شیطنت وارد شد و با کمال پررویی به آنان گفت: نیاکان ما قطع رحم کرده اند و من می خواهم صله رحم کنم و حقوق خویشاوندی را رعایت نمایم و اگر من ابوجعفر محمد بن علی (امام جواد) را برای دامادی برگزیدم با این که او نوجوانی بیش نیست، به خاطر دانش فراوانی است که او دارد. عباسیان همگی به صدا درآمدند و گفتند او نوجوانی بیش نیست چگونه می تواند دارای دانش و فقهی باشد؟ مأمون در پاسخ گفت: شما از واقع خبر ندارید اگر می خواهید، او را بیازمایید. پیشنهاد مأمون مورد پذیرش همگان قرار گرفت. قرار شد یحیی بن اکثم – قاضی القضات و فقیه بزرگ دربار – با او در مسایل فقهی به مذاکره برخیزد. مجلسی را ترتیب دادند. در آن مجلس برای امام جواد علیه السلام کرسی خاصی و برای مأمون کرسی خاصی گذاشتند.

یحیی بن اکثم: امیرمؤمنان! (خطاب به مأمون) اذن می دهی از ابوجعفر علیه السلام چیزی بپرسم؟

مأمون: از او اجازه بگیر و بپرس.

یحیی: ای ابوجعفر! قربانت گردم اجازه سؤال می دهی؟

امام جواد علیه السلام: اگر می خواهی بپرس.

یحیی: نظر شما درباره شخص مُحرمی که حیوانی را شکار کرده و کشته است چیست؟

امام: این مسأله صورت های گوناگون دارد. من صورت های آن را می گویم وشما مورد نظر خود را معین کنید:

۱- محرم در حرم مرتکب این کار شده یا خارج حرم؟

۲- آگاه از حرمت این کار بوده یا جاهل بوده است؟

۳- محرم، بالغ بوده یا نابالغ؟

۴- برای اولین بار این کار را کرده است یا بار دوم و سوم بوده؟

۵- آیا این شکار از پرندگان بوده یا از چارپایان و خزندگان؟

۶- حیوان شکار شده کوچک بوده یا بزرگ؟

۷- آیا بر این کار بار دیگر اصرار دارد یا پشیمان گشته؟

۸- این کار در شب انجام گرفته یا روز؟

۹- او برای عمره محرم بوده یا برای حج؟

یحیی بن اکثم در برابر این پرسش های گوناگون انگشت حیرت و ناتوانی به دندان گرفت و نتوانست سخنی بگوید و ناتوانی او برای همگان آشکار شد. مأمون برای ظاهرسازی گفت: خدا را بر این نعمت سپاسگزارم. آن گاه رو به عباسیان کرد و گفت: اکنون او را شناختید؟

گویا در همان مجلس یا در مجلس دیگری مأمون به امام جواد علیه السلام گفت: آماده ام دخترم را به عقد تو درآورم آیا بر این کار راضی هستی هرچند گروهی با اینکار مخالفند؟ امام روی مصالحی به خواسته مأمون پاسخ مثبت داد و خطبه عقد راچنین خواند:

«الحمدللّه اقرارا بنعمته و لا إله إلا اخلاصا لوحدانیته و صلی اللّه علی محمد سید بریته و الأصفیاء من عترته. أمّا بعد فقد کان من فضل اللّه علی الأنام أن أغناهم بالحلال عن الحرام فقال سبحانه: (و أنکحوا الأیامی منکم و الصالحین من عبادکم و إمائکم إن یکونوا فقراء یغنهم الله من فضله واللّه واسع علیم).

سپاس خدای را که نوعی اعتراف به نعمت های بی کران اوست و نیز سپاس خدایی که جز او نیست و این؛ نشانه اخلاص در یگانگی اوست. درود خدا بر محمد صلی الله علیه و آله سرورکائنات و برگزیدگانی از عترت او. اما بعد! یکی از نعمت های خدا بر مردم این است که آنان را به وسیله حلال (ازدواج) از حرام بی نیاز ساخته است آن گاه که فرمود: «مردان و زنان بی همسر را همسر دهید و همچنان غلامان و کنیزان صالح و درستکار را. اگر فقیر و تنگدست باشند خداوند آنان را از کرم خود بی نیاز می کند. خداوند گشایش دهنده و داناست».

مأمون یک فرد درس خوانده و تا حدی دانشمند بود و در شیطنت، استاد زمان. وی برای خاموش کردن احساسات برانگیخته شده شیعیان تصمیم گرفت دخترش امّ الفضل را به عقد امام جواد علیه السلام – فرزند امام رضا علیه السلام – درآورد و از این راه فرزند را نیز مانند پدر تحت نظر داشته باشد.

آن گاه فرمود: محمد بن علی بن موسی خواستگار امّ الفضل دختر عبداللّه مأمون است و مهریه او را همان مهریه جدّه اش فاطمه زهرا علیهاالسلام که همان پانصد درهم است، قرارمی دهد و سپس رو به مأمون کرد و گفت: آیا با این صداق آماده اید او را به همسری من درآورید؟ مأمون گفت: آری من دخترم ام الفضل را به همان مهریه ای که شما گفتید به همسریتان درمی آورم. آیا شما می پذیرید؟ امام علیه السلام نیز پاسخ داد: پذیرفتم و به آن راضی هستم.