فایل پاورپوینت کامل مسیح در قرآن و تفاوت های علم کلام مسیحیت با تشیع

فایل پاورپوینت کامل مسیح در قرآن و تفاوت های علم کلام مسیحیت با تشیع؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل مسیح در قرآن و تفاوت های علم کلام مسیحیت با تشیع شامل 60 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل مسیح در قرآن و تفاوت های علم کلام مسیحیت با تشیع را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل مسیح در قرآن و تفاوت های علم کلام مسیحیت با تشیع با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مسیح در قرآن و تفاوت های علم کلام مسیحیت با تشیع با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل مسیح در قرآن و تفاوت های علم کلام مسیحیت با تشیع تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل مسیح در قرآن و تفاوت های علم کلام مسیحیت با تشیع را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مسیح در قرآن و تفاوت های علم کلام مسیحیت با تشیع :

*توحید، محوری ترین اصل ادیان ابراهیمی

یکی از مباحثی که سال هاست موردبحث متکلمین مسیحی است و قرآن کریم هم به نوع تفسیر مسیحیان اشاره ای دارد و آن تفسیر را باطل اعلام کرده، بحث تثلیث در مسیحیت است.

ادیان الهی مدافع توحید هستند. مسیحیت هم یکی از ادیان توحیدی است اما وقتی مسیحیت را یکی از سه دین ابراهیمی می دانیم. ادیان مسیحیت، یهودیت و اسلام ادیان ابراهیمی هستند. ادیان ابراهیمی توحید را بیان می کنند.

*مسیحیت و توحید

اگر مسیحیت امروز به تثلیث معتقد است، به نظر می رسد در یک مقطع تاریخی این موضوع از مسیر اصلی خود منحرف شده؛ البته مسیحیان مدعی هستند برداشت آن ها از تثلیث با توحید سازگاری دارد و بنابراین خود را موحد می دانند. در این کلام کوتاه می خواهم عرض کنم نوع تفسیری که مسیحیان از تثلیث دارند نمی تواند با توحید سازگار باشد.

*قرآن کریم و رد اعتقاد به تثلیث

قرآن کریم تفسیر مسیحیان از تثلیث را به شدت رد می کند و آن ها را کافر می شمارد. باید متوجه این نکته بود که نوع گفتمان مسیحیت از تثلیث، گزاره ای عقل ستیز است؛ چراکه گزاره های دینی یا عقل پذیرند و مشکلی ندارند و یا عقل گریزند که عقل به توجیه و تعدیل آن ها پرداخته و مشکل را حل می کند، پس برخی گزینه ها عقل ستیز هستند و اعتقاد به تثلیث نیز از گزاره های عقل ستیز است. اینکه عدد سه مساوی با عدد یک شود، با نوع نگاه و تفسیری که مسیحیان دارند، یک گزاره عقل ستیز است. لذا بعد از همه تلاش هایی که مسیحیت برای دفاع از این اعتقاد ارائه می دهد می گوید: اعتقاد به تثلیث یک راز است. مسیحیان برای اینکه این موضوع طبیعی جلوه دهند، می گویند: گزاره های دیگری هم در مسیحیت وجود دارد که راز بوده و چرا دیگران در آن بخش ها به ما ایراد نمی گیرند، مثلاً کتابی به نام «نظام التعلیم فی علم لاهوت القدیم» است که پروتستان ها بیش از صد سال قبل نوشته اند، در آنجا موارد دیگری را علاوه بر تثلیث به عنوان راز اعلام می کنند، این کتاب معتقد است لذا مواردی ازجمله حلول روح القدس در وجود انسان راز بوده که انسان نمی تواند به آن ها دست پیدا کند و باید به صورت تعبدی آن ها را قبول کند یا تجسد؛ فدا؛ کفاره، بنابراین اگر بخواهیم این رازها را از مسیحیت بگیریم، دیگر مسیحیت چیزی نخواهد داشت؛ لذا برای اینکه عقل ستیزی بحث تثلیث را قابل تحمل کنند؛ می گویند موارد مشابه دیگری هم در مسیحیت داریم که دلیل عقلی برای آن ها نداریم و صرف تعبد بوده و برخی از مسیحی ات معتقدند زیبایی یک دین، این است که برخی از گزاره های آن دین عقل ستیز باشد، ولی شما به صورت تعبدی آن ها را بپذیرید.

*سیر تحول اعتقاد مسیحیت به تثلیث

اولین بار به شکل رسمی در شورای اول نیقیه در سال ۳۲۵ بحث الوهیت حضرت عیسی(ع) به تصویب رسید؛ در این شورا نبردی کلامی بین آریوس و آتاناسیوس(Athanasius) وجود داشت. آریوس معتقد به عدم الوهیت عیسی و آتاناسیوس قائل به الوهیت عیسی بود. کنستانتین امپراتور روم شرقی حدود سیصد اسقف را در شهر نیقیه جمع کرد و از آن ها خواست تا از تشتت در اعتقادات دست بردارند، بنابراین اعتقادنامه ای در شورای اول نیقیه در سال ۳۲۵ تصویب شد که بر اساس آن حرف آریوس رد و حرف آتاناسیوس پذیرفته گردید و اعلام شد حضرت عیسی(ع) الوهیت دارد و هر کس منکر الوهیت عیسی باشد، ملعون می باشد. از آن زمان به بعد شخص آریوس و کتاب های وی مورد تکفیر قرار گرفت و از سال ۳۲۵ به بعد الوهیت حضرت عیسی(ع) به الوهیت خداوند اضافه شد. یعنی در سال ۳۲۵ دو نفر الوهیت داشتند یکی خداوند و دیگری حضرت عیسی(ع).

*آیا مسیحیت قائل به الوهیت حضرت عیسی هستند؟

تثلیث چهار فاکتور دارد، یکی اینکه هر یک از پدر، پسر و روح القدس از یکدیگر کاملاً جدا هستند، دوم اینکه هر یک از آن ها الوهیت کامل دارند. سوم اینکه هیچ کدام از پدر، پسر و روح القدس بر دیگری برتری ندارند، یعنی این طور نیست که نمره الوهیت خداوند بیست باشد و نمره الوهیت حضرت عیسی ۱۹ و نمره الوهیت روح القدس ۱۸ باشد، فاکتور چهارم هم این است که خدا تنها یکی است. این فاکتور چهارم با این معنا نمی سازد که بگوییم هر یک از پدر، پسر و روح القدس الوهیت کامل دارند و در نهایت خدا هم یکی است. مرحوم علامه طباطبایی نیز به همین مطلب اشاره نموده و می گوید چنین امری ممکن نیست.

مسیحیت خیلی اصرار دارد که بین این سه فاکتور ضربدر می خورد و یک در یک خوب می شود و نتیجه آن یک می شود (۱ ضربدر ۱ ضربدر ۱ ضربدر ۱ = 1) درحالی که بین این گزاره ها باید به علاوه (+) بخورد که می شود یک به علاوه یک،به علاوه یک، مسیحیت برای اینکه در برابر مسلمین که تعبدی به مسیحیت ندارند، مطلب را قابل پذیرش کنند، می گویند: بین این سه فاکتور ضربدر قرار می گیرد و در انتها – که در تنگنای پاسخ قرار می گیرند- می گویند این یک راز است و – در زعم ایشان – گزاره های عقل ستیز دین را باید تعبدی پذیرفت؛ به هرحال در سال ۳۲۵ الوهیت حضرت عیسی(ع) را در مقابل الوهیت خداوند، به صورت رسمی پذیرفتند.

مجدداً در سال ۳۸۱ شورای اول قسطنطنیه را تشکیل دادند و در آن شورا به این نتیجه رسیدند که روح القدس هم الوهیت دارد. سه ضلع مثلث تثلیث در سال ۳۸۱ کامل شد و از آن سال به بعد مسیحیان در الوهیت سه گانه پدر؛ پسر و روح القدس اجماع پیدا کردند.

*برخی از شواهد مسیحیت بر این معنا

– برای پاسخ به این سؤال باید متوجه این نکته بود که بعدازاینکه مسیحیت به شکل رسمی قائل به تثلیث شد و به کتاب مقدس از دیدگاه تثلیث نگاه کرد، لذا در عهد عتیق و عهد جدید به دنبال شواهدی گشت تا به این تثلیث معتقد شود و بر اساس تحلیلی که بنده عرض می کنم، نباید در عهد عتیق و جدید گزاره ای مبنی بر تثلیث وجود داشته باشد، ولی وقتی ما با این نگاه به کتاب بنگریم، به دنبال شواهدی برای مسئله تثلیث هستیم. مسیحیان قبل از عهد جدید عهد عتیق را قرار می دهند و هر دو کتاب را قبول دارند. به قول آکویناس فیلسوف و متکلم مسیحی، اول ایمان می آورم، بعد می فهمم. اول ایمان به تثلیث دارد، بعد می رود کتاب مقدس را بفهمد. با این دیدگاه در کتاب مقدس و در عهد عتیق و جدید هر شاهدی را که به این اعتقاد نزدیکی داشته باشد پیدا کنند به عنوان دلیلی بر تثلیث در نظر می گیرند تا اعتقاد به تثلیث را تقویت کنند. لذا ابتدائاً به سراغ مستنداتی در عهد عتیق رفته و فقراتی را پیدا کردند و اعلام کردند این فقرات اعتماد ما را بازگو می کند؛ مثلاً ایشان در عهد عتیق خداوند از خودش با ضمیر جمع یاد می کند و می گوید: ما آدم را به صورت خویش آفریدیم و وقتی می گوید (ما) یعنی بیش از یک خدا وجود دارد و یا در عهد عتیق با واژه (الوهین) که جمع (الوه) است یاد می کند. (الوهی) یعنی خدا و (الوهین) یعنی خدایان، اگر یک خدا بود که در عهد عتیق نمی گفت خدایان، البته پاسخ این مطالب خیلی روشن است؛ اینکه خداوند خود را با صیغه جمع (الوهین) یا با ضمیر جمع یاد می کند، دلالت بر بزرگداشت و تکریم دارد و در قرآن کریم هم مشابه این تعابیر را داریم که خداوند از خود با ضمیر (نحن) یاد می کند و پاسخ کاملاً روشن است.

برخی از فقراتی که این فقراتی خداوند را با ضمیر یا صیغه جمع یاد می کند عبارت است از سفر پیدایش باب اول فقره ۲۶، سفر پیدایش باب سوم فقره ۲۲؛ سفر پیدایش باب یازدهم فقره هفتم؛ کتاب اشعیاء باب ششم فقره هفتم و برخی از فقرات دیگری که برای نمونه چهار مورد عرض شد؛ یا فقراتی در عهد عتیق وجود دارد که دو یا سه بار واژه خداوند در یک فقره ذکرشده است و یک مسیحی این را قرینه ای می داند که بیش از یک خدا وجود دارد مثل صفر پیدایش باب ۱۹ فقره بیست و چهارم یا کتاب ذکری ای نبی باب سوم فقره دوم.

اینجا ما وقتی فقره را باز می کنیم و فراز را نگاه می کنیم، می بینیم دو یا سه بار واژه خداوند در یک فقره ذکرشده و یک مسیحی اینجا می گوید این تکرار واژه خدا نشان می دهد چند خدا وجود دارد. یا فقراتی که در آن ها اسم (یهوه) که اسم خداوند در یهودیت است، سه مرتبه پشت سر هم آمده، مثل صفر اعداد باب ششم فقرات ۲۴ و ۲۶ یا در فقراتی واژه قدوس دو یا سه مرتبه ذکرشده است و یک مسیحی معتقد از این موارد برای اعتقاد خودش کمک گرفت؛ اما سه واژه در کنار هم در یک فقره دلیل نمی شود که سه خدا وجود دارد و چون مسیحیت در اثبات عقیده خود در عهد عتیق ناتوان ماند، به سراغ عهد جدید رفت و سراسر عهد جدید را گشتند و هیچ فقره و فرازی را پیدا نکردند که دلالت بر تثلیث داشته باشد. در هیچ آیه ای و فقره ای دلیلی بر تثلیث برای آن ها پیدا نشد، جز در فقره نوزدهم از باب بیست و هشتم انجیل متی، در آنجا فقره ای وجود دارد که واژه آب؛ ابن و روح القدس کنار هم قرارگرفته و ازآنجاکه صرف کنار هم قرار گفتن سه واژه در یک آیه دلالت بر الوهیت نخواهد بود، لذا مسیحیان دیدند که دستشان از عهد جدید کوتاه شده به این فکر افتادند همین کتاب مقدس جعلی را هم تحریف کنند و فقراتی به آن اضافه کنند که بتواند خدای آب؛ ابن و روح القدس را ثابت کند؛ مسیحیان دیدند اگر در اناجیل اربعه آیه ای را اضافه کنند، ازآنجایی که اناجیل اربعه مسیحیان مانند چهارقل ما مسلمانان است و معروف است و اگر کسی در آن ها دست ببرد، خیلی زود