فایل پاورپوینت کامل آداب تلاوت قرآن

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آداب تلاوت قرآن :

برای تلاوت قرآن، آداب خاصّی هست که به بعضی از آنها با استفاده از آیات و روایات اشاره می شود:

۱- شخص در حال طهارت و با وضو به تلاوت بپردازد.

۲- در حالی که مسواک کرده است، قرآن را تلاوت کند.

۳- با صوت زیبا تلاوت کند.

۴- با جَهر متوسّط بخواند؛ نه با صدای آهسته باشد و نه با صدای بسیار بلند.

۵- در حال تلاوت، با ادَب و طمأنینه و رو به قبله باشد؛ چه نشسته و چه ایستاده و اگر نشسته می خواند، تکیه نکند.

۶- از روی «مصحف» تلاوت کند که نگاه در آن و تلاوت از روی آن، حساب خاصّی دارد و در روایات، روی این موضوع تأکید فراوانی شده است.

در روایتی از رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) نقل شده است:

«لیس شی ء أشدّ علی الشّیطان من القرائه فی المصحف نظراً»[۱]؛

«چیزی برای شیطان سخت تر و کوبنده تر از تلاوت قرآن نیست، آن هم از روی مصحف و با نگاه کردن در آن».

۷- قبل از شروع بگوید: «أستعیذ باللّه السّمیع العلیم من الشّیطان الرّجیم»؛ یعنی، به خداوند شنوا و دانا از شیطان رانده شده پناه می برم و یا بگوید: «أعوذ باللّه السّمیع العلیم من الشّیطان الرّجیم» و بعد بگوید: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ». سپس تلاوت را شروع کند، تا با عنایت خدای متعال، از دخالت های شیطانی در نفس خود محفوظ بماند.

قرآن می فرماید: «فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجِیمِ إِنَّهُ لَیسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَی الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَلی رَبِّهِمْ یتَوَکلُونَ»[۲]؛ «وقتی قرآن را تلاوت می کنی، پناه ببر به خدای متعال از شیطان مطرود. البته شیطان را بر آنانی که ایمان آورده و به پروردگارشان توکل می کنند، تسلّط و سیطره ای نیست».

۸- ترتیل را مراعات کند. آن چنان تند نخواند که حروف، کلمات، وقف ها و فاصله ها به خوبی ادا نشود و نیز فاصله زیاد و غیر صحیح در میان حروف و کلمات ندهد؛ به صورتی که حروف و کلمات جدا از هم و غیر مرتبط باشد. در مجموع، باید حروف و کلمات را خوب، روشن و در عین حال، متّصل و مرتبط به هم ادا کند و وقف های آیات را هم مراعات نماید. قرآن، خطاب به رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) می فرماید: «وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا»[۳]؛ «و قرآن را با ترتیل مناسب آن بخوان».

آن حضرت در توضیح و تفسیر این آیه فرمود:

«بینه تبیاناً و لاتنثره نثر الرّمل، و لا تهذّه هذا الشعر، قفوا عند عجائبه، و حرّکوا به القلوب، و لا یکون همّ أحدکم آخر السّوره»[۴]؛

«قرآن را روشن تلاوت کن و حروف و کلمات آن را جدا از هم و پراکنده مساز؛ مانند پراکنده ساختن دانه های ریگ از یکدیگر، و آن را سریع و تند تلاوت نکن، همانند تند خواندن شعر. وقتی به عجایب قرآن رسیدید، توقف کنید و به تدبّر و تأمّل بپردازید و با تلاوت آن، دل ها را به حرکت آورید و با شتاب و بی تأمّل نخوانید؛ به صورتی که بخواهید زود به آخر سوره برسید».

۹- به هنگام تلاوت قرآن، به چیز دیگری فکر نکند و متوجه آیات آن باشد.

۱۰- در آیات قرآن تدّبر بکند که در این صورت، از انوار، حقایق، معارف و اسرار آن به اندازه خود بهره مند خواهد شد.

تلاوتی که در آن تدبّر نباشد، آن چنان که بایسته است، فایده ای نخواهد داشت. البته این بدان معنا نیست که اگر کسی اهل تدبّر نباشد و یا معانی آیات را- حتّی در حدّ ترجمه- نداند، از تلاوت قرآن نتیجه ای نخواهد برد! چنین کسی هم با مراعات قسمتی از آداب تلاوت، بهره خود را خواهد برد.

۱۱- حقّ آیات را مراعات کند؛ به این معنا که به هنگام تلاوت قرآن، وقتی از رحمت و فردوس یاد می شود، خود را از آن محروم نبیند و از بهشت قُرب خود را دور نسازد. و وقتی به آیات عذاب و آتش و غضب می رسد، بترسد و به خدای متعال پناه ببرد که از ا