فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه

با فایل فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه شامل 120 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل المراه فی الکتاب و السنه :

القسم الاول: المراه والکتاب العزیز

معنی المراه:

للمراه استعمالان مختلفان حسب ما جاءت به الآیات الکریمه التالیه:

۱- المعنی الاصلی: وهو ضد الرجل، لقد اطلق القرآن الکریم هذا المعنی علی الانثی من البشر فی مواطن مختلفه، منها:

الف: قوله تعالی: «انی وجدت امراه تملکهم » (النمل/۲۳)، وسنشیر الی حکومتها فیما بعد.

باء: قوله تعالی: «ووجد من دونهم امراتین » (القصص/۲۳)، وفاعل فعل ووجد هو موسی (ع) وذلک لما فر من فرعون وجاء الی مدین رای امراتین واقفتین بجانب الرعاه من الرجال، فالمعنی المراد من امراتین هنا هو ضد الرجل.

جیم: قوله تعالی: «وامراه مؤمنه ان وهبت نفسها» (الاحزاب/۵۰)، فالملاحظ فی هذه الآیات ان معنی المراه جاءت ضد الرجل، والمراد بها هنا الجنس المؤنث من الناس.

۲- المعنی الثانوی: وهو بمعنی الزوجه سواء کانت صالحه او غیر صالحه، والآیات فی ذلک کثیره، نشیر الی بعضها فیما یلی:

الف: قوله تعالی: «وان امراه خافت من بعلها نشوزا» (النساء/۱۲۸)، فالمعنی هنا بالنظر الی قرینه البعل ما هی الا الزوجه.

باء: قوله تعالی: «اذ قالت امراه عمران » (آل عمران/۳۰)، والتی تذکره الاخبار المفسره لها ان اسمها کان (حنه) وهی ام مریم علیها السلام وجده عیسی النبی (سلام الله علیه)، وهی المراه الصالحه وزوجه عمران الذین اصطفاهم الله واختارهم لرسالته، وکذلک تری هذا المعنی فی الآیه الشریفه التالیه «قالت امراه فرعون » (القصص/۹) تلک المراه الصالحه التی ذکرت التفاسیر اسمها آسیه بنت مزاحم التی اخبر عنها الرسول (ص) بانها من اهل الجنه.

جیم: هذا واما بالنسبه الی المراه غیر الصالحه، قال عز وجل: «وضرب الله مثلا للذین کفروا امراه نوح وامراه لوط » (التحریم/۱۰)، فکلتا المراتان زوجتان غیر صالحتین.

المساواه

هذا هو شعار عصرنا الحاضر، وهذا ما ترید اوروبا ان تحققه لاجل مقاصدها الخبیثه، وظاهر هذه العباره تغری النساء اکثر، لذلک انزلقن من اجلها فی متاهات الضلاله، وخضن غمار الحیاه بکل صعوبه وشده، لانها مالت عن طبیعتها التی اودعها الله فیها، فلابد للناس جمیعا ان یتمسکوا باحکام السماء فی یوم ما، قبل حلول القیامه العظمی، کی تنزل الرحمه الالهیه علی رؤوسهم من کل جانب باذن الله تعالی.

وما قمنا به من دراسه لهذا الجانب ماهو الا ما استوحیناه من الآیات القرآنیه فی جانبی الایجاب والسلب، ولکل جانب فروع منها ماهو خاص بالقضایا الاجتماعیه او السیاسیه او العقائدیه نذکرها کالآتی:

المساواه فی الجانب الایجابی:

۱- فی الخلق: قال تعالی: «ومن آیاته ان خلق لکم من انفسکم ازواجا» (الروم/۲۰)، وقال ایضا: «وخلق منها زوجها وبث منها رجالا کثیرا ونساء» (النساء/۱)، وکذلک یقول: «وانه خلق الزوجین الذکر والانثی » (النجم/۴۵)، تعتنی هذه الآیات بالخلقه البشریه وترشد الناس الی ان الرجل والمراه مخلقوان من نفس واحده فلا فرق ولا اختلاف بینهما فالمساواه فی الخلقه قائمه علی اصولها بین الاثنین.

۲- فی اکتساب الرزق: قال تعالی: «للرجال نصیب مما اکتسبوا وللنساء نصیب مما اکتسبن » (النساء/۳۲)، فالرجال والنساء احرار فی اکتساب الرزق الحلال من دون ای اختلاف بینهما.

۳- فی الولایه: قال تعالی: «والمؤمنون والمؤمنات بعضهم اولیاء بعض » (التوبه/۷۱)، فالولایه العظمی لله تعالی حیث یقول: «هنالک الولایه لله الحق » (الکهف/۴۴)، ثم تاتی بعد ذلک للرسول (ص) حیث یقول عز وجل: «النبی اولی بالمؤمنین من انفسهم » (الاحزاب/۶)، ثم تاتی المرحله الاخیره ولایه المؤمنین والمؤمنات بعضهم لبعض کما جاءت الآیه الاولی.

۴- فی غض البصر وحفظ الفرج: قال تعالی: «قل للمؤمنین یغضوا من ابصارهم ویحفظوا فروجهم » (النور/۳۰)، وقال ایضا: «قل للمؤمنات یغضضن من ابصارهن ویحفظن فروجهن ولا یبدین زینتهن » (النور/۳۱)، فمن اجل بقاء المجتمع الاسلامی سالما، ومن اجل محور الفساد والانحراف، ومن اجل القضاء علی سرطان الامراض الاجتماعیه المسریه، لابد ان نتمسک بقوانین السماء التی تسعد الانسان فی الدنیا وخاصه غض البصر وحفظ الفروج، لانهما من اقوی سلاح ابلیس، ومن اقوی اسلحه الدمار لاداء الدین، فعلی هذا جاءت التعالیم القیمه للدین الحنیف مساویه بین الرجل والمراه فی هذا المجال.

۵- فی التوبه: قال تعالی: «ویتوب الله علی المؤمنین والمؤمنات » (الاحزاب/۷۳)، وقال ایضا: «واستغفر لذنبک وللمؤمنین والمؤمنات » (محمد/۱۹)، امر الله سبحانه بالتوبه لان النفس البشریه معرضه للاخطاء وارتکاب الذنوب والجرائم، والانسان فی هذه الحاله یقع وسطا بین النفس الاماره بالسوء من الداخل وبین الشیطان الرجیم الذی طلب الانتظار من الرحمن من الخارج فمن اجل النجاه فتح الله باب التوبه رحمه ورفقا بالبشر، «والانما التوبه علی الله للذین یعملون السوء بجهاله ثم یتوبون من قریب » (النساء/۱۷) وباب التوبه مفتوح للطرفین رجالا ونساءا بدون استثناء.

۶- فی الثواب: قال الله تعالی: «وعد الله المؤمنین والمؤمنات جنات » (التوبه/۷۲)، انما یوفی حسابهم یوم الجزاء اصحاب الاعمال الصالحه، والذی یقول عنهم رب العزه: «انی لا اضیع عمل عامل منکم من ذکر او انثی » (آل عمران/۱۹۰)، وما هو جزائهم الا جنات تجری من تحتها الانهار من دون فرق بین الرجال والنساء، فطوبی لهم وحسن مآب.

۷- فی الایذاء: قال تعالی: «والذین یؤذون المؤمنین والمؤمنات بغیر ما اکتسبوا» (البروج/۱۰)، من اجل نشر الاسلام فی ربوع الارض، والحفاظ علی القرآن، ومقاومه الکفر والطغیان، لابد ان یضحی المؤمنون والمؤمنات بکل غال ورخیص، وتحمل المشقه والاذی حتی یکتسبوا الجنات العالیه والسعاده الابدیه.

۸- قیمه المرء: ان کان للانسان قیمه واعتبار فانها ناشئه من ایمانه بالله سبحانه، وان سلب من الانسان ایمانه فلا قیمه له، حیث یقول الباری عز وجل: «وقاتلوا المشرکین کافه » (التوبه/۳۶)، ولکن من تعمد الخطا فی قتل المؤمن کانما قتل الناس جمیعا، هذا ومن اجل التعرف علی قیمه اهل الایمان من الرجال والنساء فلننظر الی هذه الآیه الشریفه التی تقول: «ولعبد مؤمن خیر من…ولامه مؤمنه خیر…» (البقره/۲۲۱)، اذن فلا فرق بین الرجل والمراه من حیث القیمه ان کانا من اهل الایمان.

المساواه فی الجانب السلبی:

فالسامع لهذه الآیات سیقف علی قضایا اجتماعیه ترتبط بسلامه المجتمع التوحیدی من عدم السخریه من الآخرین ومن عدم الاختیار فیما یقضیه الله من الاحکام واخیرا توبیخ المؤمنین والمؤمنات من ان یقفوا مکتوفی الایدی امام الآخرین من اهل الایمان عندما یسمعون الکذب والیک النصوص القرآنیه فی هذا المجال:

۱- السخریه: قال تعالی: «لا یسخر قوم من قوم عسی ان یکونوا خیرا منهم ولا نساء من نساء عسی ان یکن خیرا منهن » (الحجرات/۱۱.)

۲- عدم الاختیار: قال تعالی: «وما کان لمؤمن ولا مؤمنه اذا قضی الله ورسوله امرا ان یکون لهم الخیره » (الاحزاب/۳۶.)

۳- التوبیخ: قال تعالی: «لولا اذ سمعتموه ظن المؤمنون والمؤمنات بانفسهم خیرا» (النور/۱۲)، والمعنی لولا اذ سمعتم الافک ظننتم بمن رمی به خیرا فانکم جمیعا مؤمنون بعضکم من بعض، والمرمی به من انفسکم وعلی المؤمن ان یظن بالمؤمن خیرا ولا یصفه بما لا علم له به. ^(۱)

من واجبات المراه

للمراه مسؤولیات کثیره صرح بها القرآن المجید علی اصعده مختلفه منها السیاسیه والاجتماعیه والاقتصادیه والتربویه و…ونشیر هنا الی رکنین اساسیین فی حقل السیاسه:

۱- البیعه العبادیه السیاسیه : العباده فی منطق القرآن الکریم هی خالصه لله عز وجل دون الشرک به کما عبر الله عن هذا المعنی فی مواطن کثیره من القرآن العزیز، منها قوله تعالی: «قل امرت ان اعبد الله ولا اشرک به » (الرعد/۳۶)، واما الجانب السیاسی الملازم للعباده عبر الله تعالی عنها فی القرآن العزیز فی حدیث اصحاب الکهف قائلا: «انهم فتیه آمنوا بربهم وزدناهم هدی وربطنا علی قلوبهم اذ قاموا فقالوا ربنا رب السموات والارض لن ندعو من دونه الها لقد قلنا اذا شططا» (الکهف/۱۳- ۱۴)، فالعبودیه والسیاسه تتجلی بوضوح فی هذه الآیه الشریفه حیث القیام والثوره ضد الطاغوت ومحاربه افکارهم وعقائدهم الشیطانیه الفاسده المشرکه، ومن ثم نشر التوحید فی ربوع الارض، اذن البیعه من احدی واجبات (المؤمنین والمؤمنات) کما حکاها الله تعالی فی هذه الآیه: «یا ایها النبی اذا جاءک المؤمنات یبایعنک علی ان لا یشرکن بالله » (الممتحنه/۱۲)، فعدم الشرک هو الاقرار بالتوحید (بیعه العبودیه) وثم القیام بنشر هذه العقیده بین الناس (بیعه سیاسیه) فهما من الاصول العبادیه السیاسیه فی الاسلام.

۲- الهجره: من احدی صفات المؤمنین والمؤمنات الاوائل من المتقدمین والمتاخرین، هی الهجره فی سبیل الله من الکفر الی مواطن العز والشرف وبذل الغالی والرخیص فی سبیل التوحید، والهجره من السنن الالهیه والاصول العامه التی فرضها الله علی عباده وجعلها جاریه بین اولیائه الذین لا خوف علیهم ولا هم یحزنون، حیث یعبر القرآن الکریم عن هذه السنه الحسنه للنساء المؤمنات قائلا: «یا ایها الذین آمنوا اذا جاءکم المؤمنات مهاجرات » (الممتحنه/۱۰)، اذن فالبیعه والهجره من السنن الواجبه السیاسیه والعبادیه للمراه المؤمنه.

وصایا خاصه

بعدما وقفنا علی واجبات المراه والاصول العامه لها من خلال القرآن الکریم، علینا الآن ان نستمع الی ما وصی به الله عباده اتجاه النساء، وهی امور نذکر منها:

۱- عدم الاجبار والاکراه: جسمیا المراه اضعف من الرجل، ولا شک لاحد فی ذلک، وهناک قاعده تقول القوی یاکل الضعیف، ولا یستثنی من ذلک احد، فبناء علی هذا سن الدین القویم بعض القوانین للحد من تعدی المتجاوزین علی حقوق المراه، فمن ذلک ما جاء فی الآیه الشریفه التالیه: «لا یحل لکم ان ترثوا النساء کرها» (النساء/۱۹)، اذن الآیه تنفی القوه والاجبار والاکراه فلم یبق طریق سوی التراضی.

۲- عدم نکاح نساء الآباء: من السنن الماضیه والساریه فی الجاهلیه نکاح نساء الاب من بعد وفاته، ولقد حرم القرآن ذلک ومنع منه حیث یقول الباری تعالی: «ولا تنکحوا ما نکح آباؤکم من النساء» (النساء/۲۲.)

۳- العداله: هی من الاسس القویمه ارست الدنیا علیها من سماء وارض وجبال وسهول وانسان ونبات وحیوان و…فما تری من شی ء الا والعداله من ابرز الصفات ومن اهم الخصائص فیه، ولقد اوصی الله سبحانه الرجال باتخاذ العداله جلا وسطا بین الزوجات قائلا: «فان خفتم ا لا تعدلوا فواحده » (النساء/۳)، وکذلک یامر الله عباده القیام بالعدل حیث یقول: «اعدلوا هو اقرب للتقوی » (المائده/۸.)

۴- انقاذ النساء: المتتبع للتاریخ والناظر فی القرآن الکریم یری ان النساء اکثر عرضه لهجمات الاعداء والظالمین من امثال فرعون وهامان ونمرود والطواغیت الذین یعبر الله تعالی عنهم (قال فرعون) سنقتل ابناءکم ونستحیی نساءکم، فهذه من سنن الفراعنه والطواغیت فی التاریخ من قتل الذکور والرجال وابقاء النساء احیاء تتخذ وصائف وامات، ولقد اشار الله سبحانه الی هذا المعنی فی مواطن کثیره فی کتابه العزیز، اذن فلیس المسؤول امام هذا الظلم سوی المؤمنین اصحاب الرساله حیث یخاطبهم الله قائلا: «ومالکم لا تقاتلون فی سبیل الله والمستضعفین من الرجال والنساء والولدان » (النساء/۹۸.)

حکومه المراه

ذکر القرآن الکریم الجانب السیاسی لحکومه بلقیس المعاصره للنبی سلیمان (ع)، ووصف تلک الحکومه باوصاف ثلاثه:

الاولی: ان النظام الحکومی القائم عندها ملکی.

الثانیه: ان لهذه الحکومه القدره والعظمه المادیه.

الثالثه: ان الملکه تمتاز بالعقل وتستشیر فی الامور اصحاب الوزاره.

وانما جاءت هذه التفاصیل عن لسان الهدهد الذی اخبر سلیمان (ع) فی قوله تعالی: «انی وجدت امراه تملکهم واوتیت من کل شی ء ولها عرش عظیم » (النمل/۲۳)، هذه الآیه تشیر الی الصفتین الاولی والثانیه، واما بالنسبه الی الصفه الثالثه، حیث یقول عز وجل: «قالت یا ایها الملؤا افتونی فی امری ما کنت قاطعه امرا حتی تشهدون، قالوا نحن اولوا قوه واولوا باس شدید والامر الیک فانظری ماذا تامرین » (النمل/۳۳)، فانها لم تغتر بکلام الوزراء والاعوان بانهم اصحاب قوه وباس شدید، بل عدلت الی الحکمه والتعقل کما تشیر الآیات القرآنیه الاخری الی ذلک.

ولا یخفی علینا ان هذه الحکومه (حکومه بلقیس) کانت قائمه علی الاصول المادیه البعیده عن رب العالمین حیث یصفهم قائلا: «وجدتها وقومها یسجدون للشمس من دون الله وزین لهم الشیطان اعمالهم فصدهم عن السبیل فهم لا یهتدون » (النمل/۲۴)، وان الله سبحانه وتعالی یرید ان یخبرنا ان الانسان مهما تمکن فی الجانب المادی فلا یغنیه ذلک مادام بعیدا عن ساحه عبودیه رب العالمین، وان هذه القدره والعظمه یجب ان تستخدم فی سبیل الله، فاذن النبی سلیمان (ع) یواجه قدره سیاسیه عظمی ولکنها ترتکز علی المادیات، وانه (ع) یعتمد علی القدره الازلیه التی سخرت له الجن والانس، وکانت العاقبه الانتصار والفوز لاهل الدین علی اصحاب الماده.

المهم ان نشیر هنا الی هذه النقطه: ان الله سبحانه وتعالی لن ینفی القدره السلطویه للمراه، وانما لم یعر لها اهمیه لانها کانت فی رکاب الشیطان وانقطعت عن السماء.

المراه المثالیه فی القرآن الکریم

لقد ذکر القرآن الکریم اسماء نساء مثالیات یقتدی بهن فی مجالات مختلفه وخاصه فی الوعی العبادی الذی یمثل انصع آیات التوحید والتسلیم لرب العالمین، وذلک حسبما جاء علی لسان:

۱- امراه عمران: التی لم تشر الآیات القرآنیه الی اسمها (حنه) : «قالت امراه عمران رب انی نذرت لک ما فی بطنی محررا…فلما وضعتها قالت: رب انی وضعتها انثی والله اعلم بما وضعت ولیس الذکر کالانثی وانی سمیتها مریم وانی اعیذها بک وذریتها من الشیطان الرجیم » (آل عمران/۳۵- ۳۶)، (ان امراه عمران وهی شخصیه نسویه قدر لها ان تساهم بنحو او بآخر فی ممارسه الوظیفه العبادیه علی الارض، قد نذرت للسماء ان تمحض ولیدها لممارسه الخدمه للمسجد، یفصح عن وعیها العبادی الحاد، وتقدیرها لمسؤولیه هذا العمل، وادراکها لمهمه الکائن الانسانی علی الارض) ^(۲) .هذا وان الله سبحانه وتعالی تقبل منها ما نذرته قائلا: «فتقبلها ربها بقبول حسن » ، فما اروع هذه الاستجابه من القبول الحسن والذب عنها من الشیطان الرجیم، فلما کانت النفوس زاکیه طاهره استجاب الله لها الدعوات، ولیس هذا هو الهدف العالی هنا بل یتعالی شان الانسان الی اعلی المستویات الا وهو الاصطفاء والاختیار من قبل الرب الاعلی الذی یقول فی شان آل عمران: «ان الله اصطفی آدم ونوح وآل ابراهیم وآل عمران علی العالمین » (آل عمران/۳۳)، فما اعظمها من درجه فلتحیا ذکری الانبیاء وخاصه امراه عمران علی مر العصور والازمان.

۲- مریم (ع) : انها النموذج الصادق فی العبودیه والرق والتسلیم لرب العالمین، انها نشاط وحرکه وقیام لاجل التوحید، انها اتخذت مکانا شرقیا تمارس فیه العبودیه لله تعالی، وانما یتولی تربیتها الانبیاء العظام ویفتخرون بهذه التولیه، انهم یتسابقون الی تکفلها: «ایهم یکفل مریم وما کنت لدیهم اذ یختصمون » (آل عمران/۴۴)، واخیرا اصابه القرعه زکریا (ع)، وکلما دخل علیها المحراب وجد عندها رزقا قال انی لک هذا قالت هو من عند الله، ما هذه الکرامه والشرف لسیده نساء اهل زمانها!

ما هذه الولایه النبویه لخدمتها! ما هذه العنایه السماویه لها!

وهناک تعجبات مثیره اخری، وما مصدرها الا القنوت لله عز وجل والعبودیه له، انها الامه بمعنی الکلمه، فلما وصلت الی هذه المرحله اختارها الله کما یختار الانبیاء والمرسلین حیث یقول تعالی: «اذ قالت الملائکه یا مریم ان الله اصطفاک وطهرک واصطفاک علی نساء العالمین » (آل عمران/۴۲)، انها اکبر وسام منحها الله فی العفاف واختارها وجعلها قدوه ومثالا للنساء، وکفاها فخرا وعلو شان انها تکلمت مع سکان السماء وخاصه جبرائیل (ع)، واخیرا اصبحت اما لاکبر نبی من الانبیاء عیسی (ع) والذی جاء حدیثه مفصلا فی القرآن الکریم، اذن فما علینا الا ان نسلک مسلکها ونخوض فی غمار عبودیتها حتی نفوز بالرضوان.

۳- ام موسی (ع) : ومن النساء المؤمنات التی توجهت الیها عین السماء ام موسی سلام الله علیها، وکفاها عزا انها خدمه احد انبیاء اولی العزم علیهم السلام، وبلغ بها المجد والعظمه الی درجه اوحی الله سبحانه ملهما لها حینما تحیرت واضطربت علی ولیدها حیثث یقول الباری تعالی: «واوحینا الی ام موسی ان ارضعیه فاذا خفت علیه فالقیه فی الیم » (القصص – ۷)، انه ایمان عظیم بالله، انه التسلیم المحض لله تعالی، فایه امراه فی العالم تلقی برضعیها فی البحر، ولم تعلم عن مصیره شیئا سوی ان ربطنا علی قلبها، انها من اکبر مظاهر الایمان، انها من اکبر مظاهر التسلیم لرب العالمین، انها امتثال الامر للباری تعالی بلا تعلل واستثقال، انها لمن مظاهر العظمه للیقین والتوکل علی الله، فما اعظمها من قدوه لنساء الیوم.

۴- ساره : ومن المؤمنات الکریمات ساره زوجه النبی ابراهیم (ع)، (ولا شک ان ساره (ع) عند المسلمین من خیره النساء، وهی ملحقه بدرجه المعصومین ولها عند النبی المختار (ع) واهل بیتته الکرام علیهم السلام المرتبه السامیه، فهی عندهم کحواء ام البشر ومریم بنت عمران واشباههن علیهن السلام، فهی من سیدات النساء لعصرها) ^(۳) .ویقول الباری فی شانها: «وامراته قائمه فضحکت فبشرناها باسحق » (هود/۷۱.)

۵- آسیه بنت مزاحم : ومن المؤمنات التی یفختر القرآن العزیز بهن امراه فرعون آسیه بنت مزاحم، حیث یقول الله تعالی فی شانها: «وضرب الله مثلا للذین آمنوا امراه فرعون » (التحریم/۱۱)، فلها الدور الکبیر فی انقاذ موسی الرضیع (ع) من الطاغیه فرعون بقولها: «قرت عین لی ولک لا تقتلوه » (القصص/۹)، ولما استسلم السحره لموسی (ع) وآمنت بربه سبحانه الذی یقول فیهم: «والقی السحره ساجدین » (الاعراف/۱۲۰)، وثم آمن الشعب الاسرائیلی لموسی (ع) وتظاهر بالایمان لله رب العالمین، اظهرت آسیه ایمانها المکتوم واحبت ربها ونطقت بذکره وتسبیحه وتقدیسه، هناک اطلع فرعون علی ما کانت تکنه فی ضمیرها وعرف حاله فطلب منها الرجوع والنهی عما تمسکت به، فکان الرد منها علیه عنیفا، فاخذ فی تعذیبها حتی الشهاده، فانظر الی ایمانها القوی تخاطب به رب السماء والارض قائله: «رب ابن لی عندک بیتا فی الجنه ونجنی من فرعون وعمله ونجنی من القوم الظالمین » (التحریم/۱۱.) انه لحب شدید فی الله انه حب خالص نابع من الایمان، وکفاها فخرا انها تعد من احدی افضل نساء الجنه کما صرح به الرسول العظیم (ص) قائلا: (افضل نساء الجنه اربع خدیجه بنت خویلد، وفاطمه بنت محمد (ص)، ومریم بنت عمران، وآسیه بنت مزاحم امراه فرعون) ^(۴) .

القدوه السیئه ^(۵)

کما تکون القدوه للصالحات کما اشرنا معتمدین فی البیان علی القرآن العظیم، کذلک تکون القدوه للفاسدات، والآن ننظر لبعض النساء اللائی جرین فی سوح الکفر والطغیان وتمادین فی الغی والضلاله، وتسکعن فی الباطل، وسکرن فی الاوهام ومضین فی الفساد.

۱- امراتا نوح ولوط : فانهما من اصحاب الکفر والضلاله کما عبر عنهما القرآن الکریم حیث یقول: «ضرب الله مثلا للذین کفروا امراه نوح وامراه لوط کانتا تحت عبدین من عبادنا صالحین » (التحریم/۱۰)، فیا لها من مصیبه عظمی عندما یبتلی الانسان المؤمن بهکذا زوجه، وان کان ربک لبالمرصاد حیث انتقم منها حیث تخبرنا الآیه التالیه شان امراه لوط: «فانجیناه واهله الا امراته » (الاعراف/۸۳)، وکذلک اشار الیها فی موضعین آخرین من القرآن الکریم (الحجر: ۶۰ والعنکبوت: ۳۳.)

وزوجه لوط کانت من اهل قریته، وکانت علی دین قومها وطریقتهم لم تؤمن بلوط ولا بدینه ولم تتبعه فی عمل، بل هی تابعه لقومها وعلی ملتهم ومحبه لعملهم وعدوه للوط ولکل من یتعلق به ویحبه، فهی کافره به وبدینه وکانت توشی علیه وتدلهم علی اضیافه، وقیل کانت جاعله بینها وبین قومها علامه للدلاله علی ضیفه، وهو انها کانت اذا جاء ضیف او ضیوف لیلا تشعل النار فوق السطح، وفی النهار تدخن فوق السطح.

۲- امراه ابی لهب : التی عاصرت الرسول الاکرم (ص) والتی نزل فی حقها وزوجها: «تبت یدا ابی لهب وتب ما اغنی عنه ماله وما کسب سیصلی نارا ذات لهب وامراته حماله الحطب » .فتعسا لها وله، وسحقا لهما ولاتباعهما.

۳- امراه العزیز (زلیخا) : نذکرها هنا لما صدر منها فی بدایه امرها وان کان عاقبه امرها خیرا، انها کانت فی نعمه تامه وعزه وشرف وتملک جمالا رائعا، وتتمتع بجاه عظیم لدی المجتمع، وقصتها مشهوره ذکرها القرآن الکریم بما لیس فیه غبار وشک، وکیف تغلبت علیها الشهوه وصنعت ما صنعت واتهمت یوسف (ع) ثم امرت بسجنه وهو بری ء واخیرا شملتها العنایه الربانیه فاعترفت بالحقیقه قائله انا راودته عن نفسه وانه لصادق وطاهر…

فعلینا ان نعتبر بهذه القصص ونهذب انفسنا من قبل ان یحل بنا «یوم لا یغنی مولی عن مولی شیئا» .

القرآن وحقوق المراه

قرر الاسلام حقوقا للمراه، منها:

۱- الصحه : هی من اهم عناصر بقاء البشر ولولاها لکانت الاباده للبشر وتفشی المرض والکسل بین الناس وخیم الفتور والحرمان علی رؤوس الانام، فالواجب علی الجمیع رعایه الصحه والنظافه من اجل الحیاه، وجعل الله سبحانه حقا خاصا للمراه فی هذا الجا