فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع

با فایل فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع شامل 36 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ام البنین: همسر امام علی(ع) و از دفن شدگان در بقیع :

فاطمه دختر حزام / حرام[۱] بن خالد بن ربیعه، از تیره بنی کلاب بن ربیعه، از قبیله بنی عامر بن صعصعه از عرب عدنانی است.[۲] برخی صحابه نگاران از حزام با تعبیر «له ادراک» یاد کرده اند؛ یعنی دوران پیامبر را درک کرده، اما صحابی نبوده است.[۳] مادر ام البنین، ثمامه (لیلی[۴]) دختر سهیل بن عامر بن مالک نیز به تیره بنی کلاب نسب می برد.[۵] عاتکه یکی از جده های ام البنین را دختر عبد شمس بن عبد مناف خوانده اند.[۶] عموی او، لبید بن ربیعه، از شاعران مشهور عرب است.[۷] هنگام ولادت وی مشخص نیست. برخی تولد او را حدود سال پنجم ق. دانسته اند.[۸] ام البنین را زنی شاعر و فصیح[۹] و از خانواده ای اصیل و شجاع شمرده اند.[۱۰] از زندگی او تا پیش از ازدواجش با امام علی(ع) خبری در دست نیست. پس از شهادت حضرت زهرا(ع) به همسری امام علی(ع) در آمد با توجه به تولد نخستین فرزند او، عباس، به سال ق.[۱۱] و وجود گزارش هایی درباره ازدواج حضرت علی(ع) با أمامه، خواهر زاده حضرت فاطمه بر پایه وصیت ایشان[۱۲]، به نظر می رسد ازدواج ام البنین حدود سال ق. رخ داده باشد. نیز گزارش هایی از ازدواج او به عنوان دومین همسر امام علی(ع) در دست است.[۱۳]

به هر روی امیر مؤمنان(ع) از برادرش عقیل که به نسب عرب آشنا بود، خواست تا زنی از خاندانی اصیل و شجاع را برای او خواستگاری کند تا از او دارای فرزندانی شجاع شود. عقیل با اعتقاد به شجاعت پدران ام البنین، او را برای ازدواج با ایشان پیشنهاد کرد.[۱۴] بر پایه گزارشهایی پدران و خویشان ام البنین از دلیران عرب پیش از اسلام؛ چنان که ابوبره عامر بن مالک، جد دوم او، در میان قبایل عرب در شجاعت بینظیر خوانده شده و از او با تعبیر کنایی «ملاعب الأسنه» (بازیگر با نیزه ها) یاد کرده اند.[۱۵] به گزارش ابن عبدالبر، وی پیش از مسلمان شدن نزد رسول خدا آمد و با تقدیم، هدایایی از ایشان خواست مبلغانی را به نجد اعزام کند.[۱۶]

بر پایه گزارشهایی که در شماری از منابع متأخر آمده اند، ام البنین پس از خواستگاری امام علی(ع)، سوگند یاد کرد که برای فرزندان ایشان همچون مادری دلسوز باشد. با ورود ام البنین به خانه امیر مؤمنان، او ضمن پرستاری از کودکان امام، همانند مادر واقعی با آنان رفتار می کرد. آنان نیز او را بسیار دوست می داشتند.[۱۷] آورده اند که ام البنین از امام علی(ع) نا خواست که او را فاطمه صدا نکند؛ زیرا ممکن است فرزندان حضرت زهرا با شنیدن این نام به یاد مادرشان افتند و غمگین شوند.[۱۸]

ثمره ازدواج ام البنین با علی(ع)، فرزندانی به نامهای عباس جعفر، عبدالله و عثمان بود.[۱۹] شماری دیگر ابوبکر را نیز بر فرزندان او افزوده[۲۰] و شماری از عثمان یاد نکرده اند.[۲۱] به سبب داشتن این پسران، فاطمه به ام البنین (مادر پسران) شهرت یافت. منابع بیش از این به زندگی او در مدینه و هجرتش به کوفه در دوران خلافت امیر مؤمنان (-ق.) و نیز به ازدواج او پس از شهادت امام علی(ع) اشاره نکرده اند. این شاید از این رو است که وی دیگر ازدواج نکرد و حتی آن گاه که برخی همسران امام علی(ع) برای مشورت درباره ازدواجشان نزد ام البنین آمدند، به آنان سفارش کرد که سزاوار نیست پس از علی(ع)، با مردی دیگر پیمان همسری ببندند و آنان نیز به سفارش وی عمل کردند.[۲۲]

ام البنین در کربلا حضور نداشت؛ اما فرزندانش همگی در رکاب امام حسین(ع) به شهادت رسیدند. عثمان با کنیه ابوعمرو در سالگی، جعفر با کنیه ابوعبدالله در سالگی[۲۳] و عبدالله (اکبر)[۲۴] با ابو محمد در سالگی به شهادت رسیدند.[۲۵] عباس که از او با لقب عباس الاکبر و با کنیه ابوالفضل یاد شده است[۲۶]، از دیگر برادران تنی خود بزرگ تر و واپسین شهید از آنان است.[۲۷] در شب تاسوعا عبد الله بن ابی المحل بن حزام، برادرزاده ام البنین، و نیز شمر بن ذی الجوشن کلابی، از قبیله ام البنین امان نامه ای را از عبیدالله بن زیاد برای فرزندان ام البنین در کربلا آوردند؛ اما با

واکنش تند ایشان روبه رو شدند.[۲۸]

به گزارش شماری از منابع، ام البنین در پی آگاهی از واقعه کربلا، برای جان امام حسین با بیش از پسرانش نگران بود. او از حال امام جویا شد و گفت: اگر حسین زنده باشد، غمی نیست که فرزندانم را از دست داده باشم.[۲۹] این سخن او را دلیل اخلاص کامل او به اهل بیت به ویژه امام حسین(ع) دانسته اند از آن پس وی در خانه اش با حضور

زنان بنی هاشم مجلس سوگواری برپا می کرد.[۳۰] او هر روز با نوه اش عبیدالله، فرزند عباس، به بقیع می رفت و سروده هایی را که خود در رثای عباس سروده بود، می خواند و دردمندانه می گریست. وی در این سروده ها، مردم را از ام البنین خواندن خود نهی می کرد؛ زیرا چهار پسرش را که همچون شیر بیشه بودند، از دست داده بود و دیگر پسری نداشت که به نام آنان «مادر پسران» خوانده شود. نیز در سروده های دیگر، از شاهدان نبرد پسرانش می پرسد: چگونه گرز آهنین بر سر عباس فرود آمد؟ و خود پاسخ می دهد: اگر عباس دست داشت و شمشیرش در دستانش بود، کسی به او نزدیک نمی شد.[۳۱] مردم نزد او گرد می آمدند و با وی در گریستن هم نوا می شدند.

گفته اند که حتی مروان بن حکم اموی، از دشمنان اهل بیت نیز با شنیدن سروده های جانسوز او می گریست.[۳۲]

هنگام درگذشت وی را جمادی الثانی سال یا ق. گزارش کرده اند.[۳۳] برخی مدفن او را در بقیع، سمت چپ ورودی و کنار صفیه و عاتکه، عمه های پیامبر دانسته اند.[۳۴] اما شماری دیگر این سخن را رد کرده اند؛ زیرا افزون بر فقدان شاهد تاریخی در منابع