فایل پاورپوینت کامل بایسته های همسرداری

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بایسته های همسرداری :

اموری که رعایت آنها بر مردان لازم است، عبارتنداز:

۱- آموزش دین

رسول اکرم صلی الله علیه و آله در روایتی، خطاب به «حَوْلا» که از زنان پاکدامن آن عصر بوده می فرمایند:

… یا حَوْلاءُ: لِلْمَرْئَهِ عَلی زَوْجِها انْ یشْبَعَ بَطْنَها وَ یکسُوَ ظَهْرَها وَ یعَلِّمَها الصَّلاهَ وَ الصَّومَ و الزَّکاهَ انْ کانَ فی مالِها حَقٌ وَلا تُخالِفَهُ فی ذلِک.^[۱]

ای حولاء: حق زن بر مرد این است که شکمش را سیر کند، بدنش را بپوشاند، و به وی نماز و روزه یاد دهد و اگر در اموال وی حقی نهفته است زکات به وی بیاموزد، و زن در این گونه امور با وی مخالفت نورزد.

تعلیمات عقیدتی و فرائض علمی و آنچه که رعایت آن شرعاً واجب است و زن از پیش آنها را فرا نگرفته و یا وقت عمل به آنها نرسیده است، می بایست در منزل شوهر و به وسیله او فرا گیرد، نمونه هائی که در روایت بالا دیدیم، اهمّیت این فریضه را روشن می سازد.

۲- مجبور ننمودن به غیر وظایف

زن در قبال شوهر وظایفی برعهده دارد؛ بقیه اموری که زن انجام می دهد چون پخت و پز، شستن ظروف، تطهیر و نظافت، رختشوئی، شیردادن به طفل، پرورش کودک و تربیت اولاد، احسان زن به همسر خود و خانه خود تلقی می شود و هیچکدام بر زن واجب نیست، به طوری که می تواند برای یکایک اینها مزد طلب نماید و در صورت قبول، پرداخت اجرت بر شوهر واجب است. علی هذا، مرد به هیچ وجه نمی تواند زن را مجبور به انجام امور فوق نماید. البته چون محیط خانه محیطی خشک نیست، طبعاً پذیرای قوانین خشک هم نمی باشد. زن و مرد برای ایجاد محیطی امن به انجام چیزی فراتر از وظایف و واجبات نیاز دارند. مرد در مقابل احسان زن، چیزهایی که بر وی فرض نیست و تنها احسان اوست بجا می آورد. نمونه هایی از این موارد عبارتند از محبت زیاد به همسر، تلاش بیشتر در کسب معیشت برای ایجاد رفاهی افزونتر، همکاری و هماهنگی در امور زندگی با همسر، مشورت با وی در امور زندگی، احترام اخلاقی به او نزد افراد فامیل و احیاناً خدمت در منزل و از همه مهمتر ناراحت نکردن زن در بیان چیزی که شنیدن آن، دل وی را جریحه دار می کند و.. .

به هر حال این دو مکمل یکدیگرند. آنان می بایست با عطوفت و مهربانی، محیط خانواده را، پر از صلح و صفا نمایند و نباید هرکدام بر دیگری خارج از توان وی چیزی را تحمیل کند. به این دو روایت در این زمینه توجه فرمایید:

حضرت امیر علیه السلام در نامه ای به امام حسن مجتبی علیه السلام فرمودند:

وَ لا تُمَلِّک الْمَرْئَهَ مِنْ امْرِها ما جاوَزَ نَفْسَها فَانَّ الْمَرْئَهَ رَیحانَهٌ وَ لَیسَتْ بِقَهْرَمانَهٍ.^[۲]

به زن چیزی را بیش از توانش تحمیل نکن، زیرا او چون شاخه گلی است خوشبو، نه قهرمانی خشن در میدان کار.

امام صادق علیه السلام نیز فرموده اند:

اتَّقُواللَّهَ فی الضَّعیفَینِ، یعْنی بِذالِک الْیتیمَ وَ النِّساءَ.^[۳]

از خدا بترسید در مورد دو ضعیف، راوی( سماعه بن مهران) می گوید مراد امام علیه السلام از دو ضعیف، یتیم و زن است.

گفت پیامبر که رعایت کنید

تنگ بلورند زنان نشکنید

گفت امام من و تو زن گل است

امر مده آنچه بر او مشکل است

۳- پرهیز از تهمت و افتراء

افتراء و تهمت ناموسی اصطلاحاً «قذف» نامیده می شود. کسی که به زن مؤمنه ای تهمتی بزند و قادر به اثبات آن نباشد، طی مراحلی حاکم شرع می بایست ۸۰ ضربه تازیانه به وی بزند. این حکم بخاطر صیانت اجتماع مسلمین از یاوه های احتمالی است که باعث ترور شخصیت انسانی می شود. و البته اگر مردی به همسر خود افتراء بندد، وی نیز یا باید چهار شاهد بر صدق گفته خود اقامه کند و یا چهار بار سوگند یاد نماید تا بتواند حد را از خود دفع کند و در غیر این صورت می بایست ۸۰ ضربه تازیانه را متحمل شود^[۴] بدیهی است اگر این مجازات عملی نگردد، عذاب روحی و روانی و عقوبت سخت قیامت، تهمت زنند را دربر خواهد گرفت.

قال الصادق علیه السلام: لا تَقْذِفُوا نِسائَکمْ فَانَّ فی قَذْفِهِنَّ نِدامَهً طَویلَهً وَ عُقُوبَهً شَدیدَهً.^[۵]

به زنانتان تهمت نزنید که در قذب آنها ندامتی طولانی و عقوبتی شدید نهفته شده است.

۴- منع از تنبیه

مرد حق ندارد به هیچ وجه به تنبیه بدنی زن بپردازد و اگر آزار جسمانی وی به حد سرخ شدن یا کبود گشتن و یا سیاه شدن صورت و بدن زن برسد، پرداخت دیه بر وی واجب می گردد. اگر محل ضرب، صورت باشد در صورت سرخ شدنش ۵/ ۱ مثقال و در صورت کبود شدنش ۳ مثقال و در صورت سیاه شدن ۶ مثقال طلا دیه دارد و اگر سایر بدن سرخ شود ۳۴ مثقال شرعی، و اگر کبود شود ۵/ ۱ مثقال و در صورت سیاه شدنش ۳ مثقال شرعی^[۶] طلا به عنوان دیه واجب می گردد.

در داستان زندگی حضرت ایوب علی نبینا و آله و علیه السلام آمده است که همسر حضرت، فریب شیطان خورد و شوهر را نصیحت می کرد که از گوشتی که با نام خدا ذبح نشده بخورد تا شفا یابد. پیامبرخدا صلی الله علیه و آله متوجه اغوای وی شد، سوگند یاد کرد که اگر از حال بیماری بهبودی یابد، یکصد ضربه یا کمتر به او بزند. وقتی حضرت سلامتی خود را باز یافت، بر سر دو راهی مانده بود، از یک سو آن همه وفاداری در طول هفت سال و طبق نقل برخی روایات هیجده سال بیماری، از همسرش، قابل چشم پوشی نبود و از سوی دیگر سوگندی یاد کرده و لاجرم به انجام آن بود. خداوند متعال مشکل وی را حل نمود و دستور دادند دسته ای از ساقه گندم و امثال آن را برگیرد و سوگندش را چنین اداء کند.

وَ خُذْ بِیدِک ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَ لا تَحْنَثْ…^[۷]

و به ایوب گفتیم بسته ای از ساقه ها را برگیر و با آن همسرت را بزن و سوگند خود را مشکن.

قرآن کریم در مورد زنان ناشزه می فرماید:

… وَ اللَّاتِی تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَ اهْجُرُوهُنَّ فِی الْمَضاجِعِ وَ اضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَکمْ فَلا تَبْغُوا عَلَیهِنَّ سَبِیلًا إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلِیا کبِیراً.^[۸]

آن دسته از زنان که از طغیانشان بیم دارید پند و اندرز دهید، اگر مؤثر نبود از بستر آنها دوری کنید، اگر باز هم اثر نکرد آنها را بزنید و اگر از شما پیروی کردند تعدی ننمایند که خداوند بلندمرتبه و بزرگ است.

دستور تنبیه زنان در این آیه شریفه خاص زنهایی است که، اوّلًا: ناشزه اند، ثانیاً: پند و اندرز آنها را اصلاح نمی کند، ثالثاً: دوری گزیدن از آنها بیماری عناد و سرپیچی آنان را برطرف نکرده است و راه تنها منحصر به زدن می شود.

شیوه زدن نیز باید به صورتی ملایم و لطیف باشد که بدن وی را سرخ یا کبود و سیاه نکند. چنانچه متخصصین علوم روان درمانی و روانکاوی گفته اند، برخی زنان حالتی به نام «مازوشیسم» یا «آزارطلبی» دارند و راه درمان آنها منحصر به تنبیه بدنی مختصر است.

نهایت اینکه تنبیه بدنی زنان، جزء در صورت نشوز و در پی پایان مراحل دیگری چون پند و اندرز و کناره گیری