فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/??

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/??!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/?? بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/?? از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/?? شامل 120 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/?? استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/?? با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/?? قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/?? حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/?? به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام ????/??/?? :

فراز اول:مطالبی درباره ماه مبارک رمضان

بسم الله الرّحمن الرّحیم؛الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاه و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین سیّما بقیّهالله فی الارضین.

خیر مقدم به حاضرین و نگاهی به خصوصیات و فضائل ماه مبارک رمضان

خیلی خوش آمدید برادران و خواهران عزیز! از بیانات جناب آقای رئیس جمهور هم تشکّر می کنیم، توضیحات مفصّل و خوبی ارائه کردند. یکی از برکات این دیدار رمضانی، بهره مندی از فضای معنوی ماه رمضان است. درست است که این جلسه یک جلسه ی استثنائی است؛ مسئولین مختلف، شخصیّت های برجسته ی نظام، صاحبان مناصب و مسئولیّتها از جناحهای مختلف، از سلایق مختلف در اینجا تشریف دارند، فرصت گفتگو و بحث و تجدید دیدار و تبادل محبّت و مانند اینها فراهم میشود -اینها برکات این جلسه است- لکن از همه ی اینها مهم تر همان نکته ای است که عرض شد؛ یعنی قرار گرفتن در فضای معنوی ماه مبارک.

از کدامین گناه توبه کنیم

در فِقرات دعای واردشده ی برای روزهای ماه رمضان میخوانیم: «وَ هذا شَهرُ الصّیام، وَ هذا شَهرُ القیام، وَ هذا شَهرُ الاِنابَه -«وَ اَنیبوا اِلی ربِّکُم»[۱]- و هذا شَهرُ التَّوبَه، وَ هذا شَهرُ المَغفِرَهِ وَ الرَّحمَه»[۲] این ماه و این فضا، این خصوصیّات را دارد.

توبه ی ما از کدام گناه است؟ خب، سرتاپای انسان و امثال بنده، گناه هستیم؛ لکن گناهان دوجورند: یک گناهی است که فقط به خود انسان ضربه وارد میکند، یک گناهی است که صدور آن از انسان به دیگران ضربه میزند. چیزی را که این دندان انسان مَزق[۳] میکند و میجَود، گاهی یک چیز سختی است، خود دندان میشکند، به جای دیگری ضرر نمیرسد؛ [امّا] گاهی انسان با این دندان غذایی را میخورد که کبد انسان را از کار می اندازد؛ کبد تقصیری نداشت، تقصیر این دندان بود، تقصیر این دهان بود. گناهان ما گاهی این جوری است. ما یک حرکتی را انجام میدهیم، یک سخنی را میگوییم، یک راهی را میرویم، [که] جامعه ضرر میکند، کشور ضرر میکند؛ این جور گناهان، گناهان مهمّی است، گناهان بزرگی است. فرمود: وَ اتَّقوا فِتنَهً لا تُصیبَنَّ الَّذینَ ظَلَموا مِنکُم خآصَّه.[۴] گاهی کسی ظلمی میکند، جزائی که خدای متعال برای آن ظلم قرار میدهد فراگیر است و جامعه را فرامیگیرد؛ از چنین ظلمی، از چنین فتنه ای باید پرهیز کرد. این خطاب به ما مسئولین است، آحاد مردم مخاطب به این خطاب نیستند؛ ما مسئولین هستیم که [هم ] میتوانیم کاری بکنیم که زیان آن به جامعه برسد؛ هم میتوانیم عکسش عمل کنیم، کاری کنیم که نفع آن به جامعه برسد.

مرحوم علّامه ی طباطبائی (رضوان الله علیه) در تفسیر این آیه ی شریفه ی سوره ی نساء که «مآ اَصابَکَ مِن حَسَنَهٍ فَمِنَ اللهِ وَ مآ اَصابَکَ مِن سَیِّئَهٍ فَمِن نَفسِکَ»[۵] یک بیانی دارند؛ میفرمایند که جوامع بشری، جامعه ی کشور، یک جامعه ی خاصّ یک محدوده، یک هویّت مستقلّی دارد، یک هویّت وحدانی دارد غیر از هویّت افراد؛ یعنی جامعه ی یک کشور با یک نگاه مثل یک انسان واحد است؛ همچنان که در انسان واحد یک عضو ممکن است عملی انجام بدهد که بقیّه ی اعضا را درگیر کند، در جامعه هم همین جور است، یک عضو ممکن است کاری بکند که همه را درگیر بکند. حوادثی برای جامعه پیش می آید، عدّه ای بی گناهند در آن حادثه؛ [پس ] چطور میشود گفت که «مآ اَصابَکَ مِن سَیِّئَهٍ فَمِن نَفسِکَ»، ایشان میفرمایند نه، همین درست است، همین جا هم «فَمِن نَفسِکَ» است، منتها نفْس یک موجود وسیعی به نام جامعه است که یک جزئی از او گناهی کرده. خب، اگر بنا باشد که از چنین گناهی ما پرهیز کنیم خیلی باید مراقب باشیم؛ احتیاج دارد به مراقبت، به دقّت؛ این فضای ماه رمضان این را بایستی به ما تعلیم بدهد، این را بایستی به خودمان تلقین کنیم، واقعاً احساس مسئولیّت کنیم، هرجا هستیم.

از خدا چه چیزهایی بخواهیم؟!

در همین دعای [روزهای ] ماه رمضان چیزهای زیادی از خدا خواسته شده است؛ دعای خیلی خوبی است. اگر ان شاءالله توفیق باشد بخوانید این دعا را و دقّت کنید، دعای عجیبی است، همین طور درخواستهایی که انسان به ذهنش هم خطور نمیکند، در این دعا امام به انسان یاد داده است -بنابر آنچه در این حدیث مأثور از امام (علیه السّلام) است- که چه بخواهیم از خدا؛ از جمله ی چیزهایی که خواستیم، نجات از این چند چیز است که حالا من عرض میکنم: نجات از بی انگیزگی و مرض بی انگیزگی، نجات از نبود نشاط کار -ببینید اینها چیزهایی است که به ذهن ماها نمیرسد که اینها بیماری است، اینها مرض است، باید از خدای متعال نجات از این مرضها و شفای از این مرضها را خواست- نجات از غفلت، نجات از سخت شدن دل؛ دل انسان سخت بشود، هم در مقابل ذکر الهی، هم در مقابل نُصح مشفق؛ [وقتی ] کسی به انسان نصیحت میکند و برای انسان خیرخواهی میکند، دل انسان سخت بشود. عبارات این است: وَ اَذهِب عَنّی فیهِ النُّعاسَ وَ الکَسَلَ وَ السَّأمَهَ (احساس خستگی) وَ الفَترَهَ (بی انگیزگی) وَ القَسوَهَ (سخت دلی) وَ الغَفلَهَ (بی خیالی) وَ الغِرَّهَ (غرّه شدن به خود)؛ باید از اینها نجات پیدا کنیم؛ اینها را از خدا خواستیم.

تاثیر گناهان در انسان چیست؟

خب، تأثیرات این گناهان -حالا این تعدادی از گناهان است، گناهان بزرگ تر هم وجود دارد- در انسان چیست؟ یکی از تأثیرات این است که وقتی انسان مبتلا است به گناه، در یک نقطه ی حسّاس و بزنگاه کم می آورد. آیه ی قرآن میفرماید که: اِنَّ الَّذینَ تَوَلَّوا مِنکُم یَومَ التَقَی الجَمعانِ اِنَّمَا استَزَلَّهُمُ الشَّیطانُ بِبَعضِ ما کَسَبوا؛[۶] در جنگ اُحد، آن کسانی که نتوانستند طاقت بیاورند و دلشان در هوای غنیمت آن چنان تپید که فراموش کردند چه مسئولیّت حسّاسی در اختیار آنها و برعهده ی آنها است و جنگ پیروز را به جنگ مغلوب تبدیل کردند، اِستَزَلَّهُمُ الشََّیطانُ بِبَعضِ ما کَسَبوا؛ اینها قبلاً خطاهایی انجام دادند، آن خطاها اینجا خودش را نشان داد. این یک مرحله است؛ یعنی گناه ما موجب میشود که در یک نقطه ی حسّاس، در یک نقطه ی بزنگاه، نتوانیم تاب بیاوریم، نتوانیم مقاومت کنیم. خب، ما مسئول کشور هستیم؛ از این بنده ی حقیر گرفته تا مسئولین دولتی، مسئولین قضائی، مسئولین قوّه ی مقنّنه و همین طور سلسله مراتب مسئولیّتها، همه مسئولیم؛ اگر چنانچه کاری بکنیم که نتیجه آن باشد که «اِنَّمَا استَزَلَّهُمُ الشَّطان» و پایمان بلغزد و نتوانیم طاقت بیاوریم در آنجایی که باید تاب آورد و طاقت آورد، خطر بزرگی ما را تهدید میکند. این یک مرحله است.

مرحله ی بالاتر از این و بدتر از این، آن است که ما گاهی خطائی میکنیم، آن خطا موجب میشود که ما دچار نفاق بشویم؛ یعنی دلمان با زبانمان اختلاف پیدا کند. آیه ی شریفه [میگوید]: فَاَعقَبَهُم نِفاقًا فی قُلوبِهِم اِلی یَومِ یَلقَونَه بِمآ اَخلَفُوا اللهَ ما وَعَدوه؛[۷] [اگر] انسان با عهد خدایی در یک جا وفادار نمانَد و تعهّدی را که پیش خدا کرده عمل نکند، این موجب میشود که «فَاَعقَبَهُم نِفاقًا فی قُلوبِهِم»؛ البتّه این یک سازوکار کاملاً منطقی هم دارد که حالا وقت نیست من شرح بدهم که چطور میشود یک گناه در یک انسان به نفاق منتهی میشود.

از این بالاتر، گاهی اوقات گناه ما و خطای ما و کج روی ما موجب میشود که -پناه بر خدا- به تکذیب ماانزل الله مبتلا بشویم؛ ثُمَّ کانَ عاقِبَهَ الَّذینَ اَسآءُوا السّوأَی اَن کَذَّبوا بِآیاتِ الله.[۸] راه علاج هم مراقبت است؛ باید مراقبت کنیم؛ باید نظارت کنیم بر خودمان، بر مجموعه مان، انگیزه مان را افزایش بدهیم، کارمان را متراکم تر کنیم، پُرکاری، پرهیز از لغزشگاه ها، خلاصه در یک جمله تقوا؛ تقوا. تقوا -که در ماه رمضان [به عنوان ] فلسفه و غایت روزه شناخته شده- به همین معنا است. تقوا یعنی مراقبت از خویش؛ دائم باید مراقب خودمان باشیم. البتّه خطاب این حرفها در درجه ی اوّل به خود بنده است؛ همه مان مسئولیم؛ پس قدر ماه رمضان را بدانیم.

قدردان ماه مبارک رمضان باشیم

برادران عزیز، خواهران عزیز! قدر این ماه رمضانی را که الان در آن هستیم، بدانیم. هزاران هزار ماه رمضان در طول تاریخ آمده و رفته؛ هزاران هزار ماه رمضان خواهد آمد که من و شما در آن ماه رمضان نیستیم؛ حالا در بین این میلیاردها ماه رمضان تاریخ، ما در چند ماه یا چند ده ماهش هستیم، توفیق به ما داده شده که حالا بیست ماه، سی ماه، پنجاه ماه، شصت ماه رمضان را از دوره ی تکلیف تا آخر عمرمان در بین این مجموعه ی ماه رمضان های تاریخ [حضور] داشته باشیم؛ خب، همینها را قدر بدانیم. پارسال در همین ماه رمضان، کسانی بودند از دوستان ما و از نزدیکان ما که امسال نیستند. نمیدانیم سال دیگر کدامِ از ما خواهیم بود، کدام نخواهیم بود؛ این ماه رمضان را قدر بدانید. ماه استغفار است، ماه توبه است، ماه تذکّر است، ماه توجّه به خدای متعال است، ماه عبادت است، ماه گریه است، ماه دل بستن به معنویّات است گفت:

بسا تیر و دی ماه و اردیبهشت

بیاید که ما خاک باشیم و خشت[۹]

فراز دوم:مباحثی درباره مسائل کشور

کشور در موقعیت حساسی است

راجع به مسائل کشور، بنده این جور مطلب را میخواهم عرض بکنم که ما در موقعیّت حسّاسی هستیم؛ موقعیّت فعلی کشور، موقعیّت مهمّی است. خب، آقای رئیس جمهور اقدامات را بیان کردند؛ باید این اقدامات تعقیب بشود، دنبال بشود، ادامه پیدا بکند، آنجاهایی از آن که ناقص است کامل بشود؛ همه ی این اقدامات لازم است؛ دستگاه های دیگرِ کشور هم هرکدام لازم است اقداماتی انجام بدهند. وضع کشور فعلاً در یک وضعیّت خاصّی است؛ نه اینکه حالا در این ماه یا در این سال بالخصوص، [بلکه ] در این برهه ی زمانی بالخصوص و در این مقطع زمانی. چرا؟ چون اوّلاً از یک طرف چشمها به ظرفیّتهای بی پایان کشور باز شده. ما در اوایل انقلاب، از خیلی از ظرفیّتهای کشور بی خبر بودیم، بی اطّلاع بودیم، تجربه ای نداشتیم، آگاهی نداشتیم. امروز نماینده ی مجلسمان، وزیرمان، مسئولمان، شخصیّت های فکری کشور، سیاستمداران کشور، نسبت به این گستره ی عظیمی که کشور ما از لحاظ امکانات و ظرفیّتها دارد، آگاهی تازه ای پیدا کرده اند؛ واقع قضیّه این است. [وقتی ] من این مقالاتی را که بعضی از صاحب نظران مینویسند میخوانم، میبینم توجّه به این واقعیّتها بحمدالله فراوان است. این از یک طرف که خب این ظرفیّت عظیم [وجود دارد]؛ کشور عظیمی است، کشور عجیبی است. من چند سال قبل اینجا گفتم،[۱۰] ما یک صدمِ جمعیّت دنیا تقریباً جمعیّت داریم، یک صدمِ وسعت دنیا هم تقریباً کشورمان وسعت دارد، امّا امکاناتی که خدای متعال برای ما قرار داده، خیلی بیش از یک صدم است؛ بنده آن وقت گفتم سه صدم، چهارصدم؛ اخیراً یک گزارشی به من دادند که حدود شش هفت صدم [است ]؛ یعنی ما شش هفت برابرِ متوسّطِ ظرفیّت دنیا ظرفیّت داریم؛ هم از لحاظ جمعیّت، هم از لحاظ نیروی انسانی، هم از لحاظ امکانات طبیعی. خب، این یک طرف قضیّه.

[از] یک طرف دیگر اینکه دشمن داریم؛ ما یک کشور بی دغدغه ی بی دشمنِ بی کمین گرفته نیستیم؛ ما دشمن داریم. البتّه دشمنی در کشورها، بین دولتها، بین قدرتها چیز جدیدی نیست لکن در مورد جمهوری اسلامی چرا، این یک چیز ویژه است؛ دشمنیِ ویژه ای است. چرا؟ علّت چیست؟ علّت این است که جمهوری اسلامی یک پدیده ای است که در دنیا سابقه ندارد؛ این را قدرتهای جهانی دارند بادقّت نگاه میکنند. اینکه شما احتمالاً خواندید یا شنفتید که مثلاً در چند سال قبل از این، در فلان کشورِ دشمن ما، یک موسّسه ی تحقیقاتی مخصوص تحقیق بر روی اسلام و اسلام سیاسی تشکیل شد، این برای همین است که ببینند این پدیده چیست. یک نظامی به وجود آمده است بر پایه ی اسلام، بر پایه ی مبانی اسلامی که در این مبانی اسلامی ضدّیّت با استکبار هست، ضدّیّت با استبداد هست، ضدّیّت با ظلم هست، ضدّیّت با تبعیض هست، ضدّیّت با رباخواری هست، ضدّیّت با کارهایی که امروز قدرتها در دنیا میکنند هست. یک نظامی با این مبانی فکری و عملی به وجود آمده و این نظام روزبه روز دارد رشد پیدا میکند و هر کار کرده اند نتوانسته اند متوقّفش بکنند؛ روزبه روز ریشه دوانده و نفوذش زیاد شده. حالا خود آنها داد میکشند که ایران در منطقه فاعل مطلق است و نفوذ ایران قابل قیاس با نفوذ هیچ کشور دیگری در منطقه نیست؛ این را آمریکایی ها میگویند، نه اینکه حالا بنده بگویم که بخواهم رجزخوانی کنم. خب یک چنین نظامی [است ]؛ این، معنایش این است که امروز در سطح جهان یک قدرت جدیدی دارد سر برمی آورد و به وجود می آید که این قدرت، منافع ظالمانه ی قدرتهای مستکبر را به چالش میکشد. دشمنی با جمهوری اسلامی به خاطر این است؛ این دشمنی، دیگر با هیچ کشور دیگری نیست. بله، عرض کردیم که دولتها با همدیگر اختلاف دارند -اختلاف ارضی دارند، [اختلاف ] مرزی دارند، منافع دارند، تجارت دارند- و با هم دشمنی میکنند امّا این جور دشمنی، [فقط] مخصوص جمهوری اسلامی است. خب، پس ما از یک طرف آن ظرفیّتها را شناختیم، دانستیم، احصاء کردیم، از یک طرف هم یک دشمن خشن و عَنودی در مقابل ما است.

کاری که این دشمن میخواهد بکند باید شناخته بشود تا ما بتوانیم برنامه ی اساسی و کلّی خودمان را بشناسیم؛ این برنامه های دولتی و سیاستهای اجرائی، همه در دل آن برنامه های اصلی قرار میگیرد و معنا پیدا میکند؛ این را توجّه بکنید. این کارها باید انجام بگیرد امّا باید در دل آن نگاه کلّی و نگاه کلان دیده بشود تا بتواند فایده ی خودش را برساند. ما باید بدانیم دشمن چه کار میخواهد بکند، نقشه اش در مقابل ما چیست و بر اساس این، نقشه های خودمان را برای مصونیّت بخشی و امنیّت بخشی و حفاظت و حراست در مقابل دشمن آماده کنیم.

برنامه دشمن برای مقابله با نظام جمهوری اسلامی ایران چیست؟

من حالا در یک جمله ی کوتاه اگر بخواهم عرض کنم، برنامه ی دشمن این است که توانمندی های جمهوری اسلامی را متوقّف کند؛ یا از بین ببرد یا اقلاًّ از رشد آنها جلوگیری کند؛ این برنامه ی دشمن است. ما باید چه کار کنیم؟ ما باید تا آنجا که میتوانیم توانمندی ها را افزایش بدهیم. بنده بارها در این جلسه و جلسات گوناگون دیگر در این چند سال تکرار کرده ام: باید کشور قدرتمند بشود؛ یعنی همین توانمندی های گوناگون را باید افزایش بدهد. اگر افزایش دادیم، آن وقت میتوانیم آسوده به مردم بگوییم «مردم! آسوده بخوابید» و خیال خودمان راحت باشد. اگر توانمندی ها را افزایش ندادیم، باید در اضطراب به سر ببریم؛ حالا این توانمندی هایی که ما داریم چیست؟ بنده البتّه چند مورد از توانمندی هایی را که بیشتر آماج دشمنی ها است اینجا یادداشت کرده ام:

مقابله با ایمان اسلامی

اوّل، ایمان اسلامی است؛ ایمان اسلامی. ممکن است بعضی تعجّب کنند و بگویند آقا، امروز که دنیا، دنیای آزادیِ فکر و عقیده و مانند اینها است! نه آقا، بیش از همه چیز با آن اسلام نابی که امام (رضوان الله علیه) تعبیر کردند و مبنای حکومت اسلامی و جمهوری اسلامی است، دشمنند. شما نگاه کنید به فعّالیتّهایی که امروز در دنیا میشود برای شکستن سدّ این ایمان در هرجا و بخصوص در نظام جمهوری اسلامی و در میان مردم. اگر شما اهل شبکه های اجتماعی هستید و اهل فضای مجازی هستید، خوب میفهمید و خوب میدانید که بنده کجا را دارم اشاره میکنم؛ از همه ی طُرق دارند استفاده میکنند که ایمان اسلامی ما را متزلزل کنند. ما یعنی چه کسی؟ یعنی منِ پیرمرد هفتاد هشتاد ساله؟ نه، نسبت به ماها خیلی نگران نیستند؛ ایمان نسل بعد ما را و نسل بعدِ بعد ما را [میخواهند متزلزل کنند]؛ دارد تلاش میشود. خب، یکی از آن زمینه های اقتدار ما و زمینه های توانمندی ما، ایمان اسلامی ما است؛ این یکی از آماج دشمنی های آنها است.

مقابله با توانمندی علمی

دوّم، توانمندی علمی؛ حتّی به ترور دانشمندان ما هم دست زدند، برنامه ریزی کردند؛ حتّی از ابزارهای خباثت آمیزی که در همه ی دنیا ممنوع است، برای متوقّف کردن حرکت علمی ما استفاده کردند. این استاکس نت[۱۱] که دو سه سال قبل از این فرستادند داخل تشکیلات سایبری جمهوری اسلامی، میتوانست تمام تشکیلات [هسته ای ] ما را از بین ببرد؛ این کار، جنایت است؛ یعنی یک جنایتِ شناخته شده ی بین المللی است و میتوان گریبان صاحبان این جنایت را در دادگاه های بین المللی گرفت؛ متأسّفانه ما نگرفتیم؛ تا اینجاها اینها دست زدند. با پیشرفت علمی که توانمندی علمی است، بشدّت مخالفند. خب، فشار بر بخش هسته ای به نظر من یکی از عوامل عمده اش به خاطر این بود؛ اینکه مدام گفتند بمب اتم و بمب هسته ای، خودشان هم میدانستند که دروغ میگویند که حالا بعد راجع به مسئله ی هسته ای باز چند جمله ای خواهم گفت.

مقابله با توانمندی اقتصادی و دفاعی

توانمندی اقتصادی که [بعد] بحث خواهم کرد. توانمندی دفاعی بازدارنده؛ با این هم بشدّت مخالفند. کشور بایستی مثل قلعه ای باشد که دیوارش خراب شده، تا بتوانند هر کاری میخواهند بکنند. اگرچنانچه دستگاه های ما امکانات دفاعی داشته باشند، امکانات متقابل تهاجمی داشته باشند، مثل این است که یک حصاری دُور این قلعه [یعنی ] کشور کشیده اند؛ با این مخالفند. این بحثهایی که راجع به موشک و مانند این حرفها میشود معنایش این است: مخالفت با توانمندی دفاعی.

مقابله با توانمندی سیاسیِ ملّی

توانمندی سیاسیِ ملّی؛ یعنی وحدت و انسجام ملّت. بارها عرض کرده ایم، اختلاف سلیقه ی سیاسی هیچ اشکالی ندارد، حب وبغض نسبت به زید و عمرو اشکالی ندارد، آنچه اشکال دارد این است که در درون مردم، اختلاف در مبانی حرکت اساسی و کلان کشور به وجود بیاید؛ این اشکال دارد، این را دست اندرکاران سیاسی و اجتماعی نباید بگذارند اتّفاق بیفتد. امروز خوشبختانه این اتّحاد وجود دارد؛ از اوّل انقلاب وجود داشته. نه اینکه انقلاب یا بیست ودوّم بهمن دشمن ندارد، مخالف ندارد؛ چرا، مخالف هم دارد؛ امّا قاطبه ی ملّت و عمده ی ملّت، به انقلاب و مظاهر انقلاب و نشانه های انقلاب و یادگارهای انقلاب علاقه مندند، به نام امام و یاد امام علاقه مندند؛ این نعمت خیلی بزرگی است؛ این همان توانمندی سیاسی است برای یک ملّت.

مقابله با توانمندی ناشی از جوانیِ جمعیّتی

توانمندی ناشی از جوانیِ جمعیّتی؛ آنچه مورد غفلت قرار میگیرد. بنده چند سال است راجع به مسئله ی تحدید نسل و مانند اینها مرتّب هشدار داده ام؛[۱۲] خب خوشبختانه یک کارهایی انجام گرفته است، بعضی از مسئولین کارهای خوبی انجام داده اند، لکن نه، آن کاری که باید به طور کامل انجام بگیرد هنوز انجام نگرفته. امروز جمعیّت جوان ما یک پدیده است، یک نعمت است؛ چون جوان، منشأ حرکت و چشمه ی جوشان انگیزه و حرکت و نشاط و ابتکار و نوآوری است، کار را جوان میکند، اگرچنانچه این [جوانی جمعیّت ] بیست سال دیگر از دست رفت -[چون ] این جوان را که نمیشود وارد کرد- کشور ضرر خواهد کرد؛ از امروز نباید بگذاریم. این حرفهایی که گاهی شایع میشود -که البتّه بنده تحقیق زیادی نکرده ام و درست اطّلاع ندارم- که بعضی از روشهای غلط گذشته هنوز ادامه دارد و اسقاط جنین یا امثال اینها در بعضی از جاها انجام میگیرد، اگر اینها راست است، این مسئولین دولتیِ مشخّص، مسئول این کارند و باید دنبال بکنند. مسئله ی جوانیِ جمعیّت یک توانمندی بسیار بزرگ و مهمّی است.

باید دشمن را شناخت

خب پس دشمن هست، این توانمندی ها هم امروز هست و این توانمندی ها آماج حملات دشمن است. نتیجه چیست؟ نتیجه همین است که همیشه گفته ایم: باید دشمن را شناخت، شیوه های کار او را دانست، نقاطی را که او از آن نقاط حمله خواهد کرد باید شناخت و سد کرد. درست مثل جنگ نظامی؛ در جنگ نظامی اشخاص متخصّصِ شناسایی میروند صحنه را شناسایی میکنند، دشمن را شناسایی میکنند، حدس میزنند یا میفهمند که دشمن این نیّت را دارد و از اینجا حمله خواهد کرد، آنجا را میبندند. اهمّیّت این جنگی که امروز در زمینه های مسائل سیاسی و اقتصادی وجود دارد، از جنگ نظامی بیشتر است، دامنه اش هم وسیع تر است؛ [لذا] باید نقاط نفوذ دشمن را شناخت؛ این وظیفه ی همگان است.

دشمن کیست؟

خب آنچه حالا ما باید عرض کنیم این است که دشمن کیست؟ ما گفتیم دشمن داریم؛ دشمن کیست؟ دشمن خودش را کاملاً لخت و عریان در مقابل چشم ما قرار داده؛ نیازی نداریم بگردیم دشمن را پیدا کنیم؛ دشمن، شبکه ی استکبار و شبکه ی صهیونیستی است؛ این دشمن است. شبکه ی استکبار در رأسش دولت رژیم ایالات متّحده ی آمریکا است و شبکه ی صهیونیستی هم مظهرش رژیم جعلی صهیونیستِ حاکم بر فلسطین اشغال شده است؛ این دشمن است. پنهان هم نمیکنند. آمریکا دشمنی خودش را پنهان نمیکند. حالا ممکن است رئیس جمهور آمریکا روز عید نوروز مثلاً سفره ی هفت سین هم پهن کند، امّا هواپیمای مسافری را هم میزنند؛ در کنگره ی آمریکا همه ی آنچه را ممکن است علیه جمهوری اسلامی به کار برود تصویب میکنند و رئیس جمهور آمریکا هم همان را امضا میکند و اجرا میکند. مقام حرف و تعارف و گفتگو و لبخندِ دیپلماسی مقام دیگری است، غیر از مقام عمل است، حتّی غیر از مقام اظهارات سیاسی است. شما الان ملاحظه کنید حرفهایی که رئیس جمهور آمریکا و وزیر خارجه ی آمریکا و مسئولین امنیّتی آمریکا و وزیر جنگ آمریکا و مانند اینها نسبت به ایران میزنند، حرفهای دوست نیست، حرفهای دشمن است؛ آن هم دشمن عَنود. صهیونیست ها هم که حسابشان روشن است. این دشمن است. آقای وزیر خارجه ی محترممان حرف خوبی در مجلس چند روز پیش زده بودند -که من البتّه در روزنامه ها خواندم- ایشان گفته بودند ذات آمریکا تغییر نکرده؛ راست میگویند، ذات آمریکا همان ذات دوره ی ریگان است؛ همان ذات است و تغییر نکرده؛ ذات دشمن است. بله، حزب هست -حزب دموکرات، حزب جمهوری خواه؛ این پاس میدهد به او، او پاس میدهد به این- لکن ذات آمریکا همان است. این حرف بسیار درستی است که ایشان در مجلس شورای اسلامی بیان کردند.

چرا جمهوری اسلامی ایران هرگز مورد محبّت و ملاطفت نظامی مثل آمریکا قرار نمیگیرد

خب، یک تصوّر غلطی در اینجا وجود دارد و آن این است که «ما با آمریکا میتوانیم کنار بیاییم؛ با آمریکا کنار بیاییم و مشکلات را حل کنیم»! خب این تصوّر، تصوّر درستی نیست. ما نمیتوانیم به توهّم تکیه کنیم، باید به واقعیّتها تکیه کنیم. اوّلاً همان طور که گفتیم، از لحاظ منطقی، نظامی مثل جمهوری اسلامی ایران هرگز مورد محبّت و ملاطفت نظامی مثل آمریکا قرار نمیگیرد؛ امکان ندارد. ثانیاً رفتارهایشان؛ از پنجاه سال پیش، شصت سال پیش، از بیست وهشتم مرداد، بعد از آن در دوران رژیم طاغوت، بعدش از اوّل انقلاب تا امروز، شما نگاه کنید ببینید رفتار آمریکا با ما چگونه بوده. در رژیم طاغوت، آمریکا به عنوان یک ثروت نگاه میکرد به رژیم پهلوی، درعین حال ضرباتی که در همان دوران از سوی آمریکا به ایران وارد شده ضربات کاری و مؤثّری است که کسانی که با تاریخ آشنایند، با زندگی آن دوران آشنایند، کاملاً این را میفهمند و تصدیق میکنند؛ بعد از انقلاب هم که خب معلوم است؛ از روز اوّل شروع کردند به خباثت و عناد و تا امروز هم ادامه دارد؛ [پس] بحثِ سوء تفاهم نیست. یک وقت بین دو دولت سوء تفاهم هست، خب با مذاکره حل میشود؛ یک وقت اختلاف سر یک منطقه ی ارضی است، مثلاً فرض کنید که این قسمتِ مرز این قدرش مال من است، این قدرش مال تو است، خب این را با مذاکره میتوانند حل کنند، پنجاه پنجاه تمامش کنند؛ اینجا مسئله ی پنجاه پنجاه نیست؛ مسئله ی اصل موجودیّت جمهوری اسلامی است و با مذاکره حل نمیشود، با رابطه حل نمیشود؛ این تصوّر، تصوّر درستی نیست. آنچه قدرت و استقلال و پیشرفت ناشی از اسلام و منطبق با اسلام در دنیا به عنوان یک پدیده به وجود آورده، برای استکبار -مظهر استکبار، آمریکا است- قابل قبول نیست؛ این یک تصوّر غلطی است که ما خیال کنیم حالا میشود بنشینیم با آمریکایی ها، بگوییم آقا بیایید یک جوری با همدیگر مصالحه کنیم. مصالحه به این است که شما از حرفهای خودتان بگذرید.

من دو سه سال قبل از این در اوایل این قضیّه ی مذاکرات هسته ای،[۱۳] گفتم آمریکایی ها از همین الان به ما بگویند اگر جمهوری اسلامی تا کجا عقب نشینی کند، آنها دیگر دشمنی نمیکنند؛ این را بگویند. اگر مسئله ی هسته ای حل شد، دیگر قضیّه تمام است؟ خب حالا قضیّه ی هسته ای حل شده، ببینید تمام است قضیّه؟ قضیّه ی موشکها پیش آمد؛ قضیّه ی موشکها حل بشود، قضیّه ی حقوق بشر است؛ قضیّه ی حقوق بشر حل بشود، قضیّه ی شورای نگهبان است؛ قضیّه ی شورای نگهبان حل بشود، قضیّه ی اصل رهبری و ولایت فقیه است؛ قضیّه ی ولایت فقیه حل بشود، قضیّه ی اصل قانون اساسی و حاکمیّت اسلام است؛ اینها است، دعوا سر چیزهای جزئی نیست. بنابراین این تصوّر، تصوّر غلطی است.

با بنده زیاد صحبت شده و افرادی بوده اند از دوستانی که از روی عقیده و علاقه فکر میکردند که این کار میشود، در طول این سالها نشستیم و صحبت کردیم، [امّا] بعد خود آنها اعتراف کردند -نه پیش من، [بلکه ] در غیاب و در جلسات رسمیِ تصمیم گیر- که استدلالی که فلانی میکند جواب ندارد؛ راست هم میگویند؛ استدلالی که بنده در این زمینه میکنم جواب ندارد. در مورد ما که این جوری است، در مورد خیلی از کشورهای دیگر هم آمریکایی ها سرِ سازگاری ندارند. این را توجّه داشته باشید و بدانید؛ سیاست اساسی آمریکا هضم قدرتها و سیاستهای دنیا در معده ی سیاستهای آمریکایی است، این مخصوص [ما نیست ]. حالا ما از جهت دشمنی یک خصوصیّتی داریم که با ما یک دشمنی خاصّی وجود دارد امّا حتّی نسبت به کشورهای دیگر هم همین جور است. در زمینه ی سیاسی این جوری است، در زمینه ی اقتصادی این جوری است، در زمینه ی فرهنگی [هم ] این جوری است. [الان ] کمپانی های فیلم ساز اروپایی دادشان بلند است از تسلّط هالیوود؛ سلطه ی فرهنگی. فرانسه که دیگر جمهوری اسلامی نیست. سیاست آمریکا این است. این حرف را بارها هم گفته اند، دائم هم میگویند، الان هم همین نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا، این دو نفر،[۱۴] با هم مسابقه گذاشته اند سر اینکه بگویند آمریکا آقای جهان است، سَرور جهان است، همه کاره ی جهان است. قبل از این