فایل پاورپوینت کامل تصحیح یا تضییع؟

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل تصحیح یا تضییع؟ – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل تصحیح یا تضییع؟ شامل 57 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل تصحیح یا تضییع؟ گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تصحیح یا تضییع؟ با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تصحیح یا تضییع؟ از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل تصحیح یا تضییع؟ با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل تصحیح یا تضییع؟ را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تصحیح یا تضییع؟ :

چکیده

گنجینه بهارستان عنوان مجموعه ای است از رسائل کوتاه خطّی در موضوعات متعدّد، که از سوی کتابخانه مجلس شورای اسلامی، انتشار می یابد. تاکنون، پنج مجلّد از این مجموعه در موضوعات حکمت، ادبیات فارسی، علوم قرآنی و روایی، فقه و اصول و ادبیات عرب چاپ و نشر شده است. گفتار حاضر، نقدی است بر یکی از رساله های گنجینه بهارستان (ادبیات عرب) به نام نظم اللآلی در صرف، سروده قطب الدین نیریزی، که به تصحیح محمّد باهر در مجموعه یاد شده، چاپ گردیده. کلیّت نقد، مشتمل بر سه بخش است. نویسنده نقد در بخش نخست، افتادگیها و سقطاتی را بر شمرده، که مصحّح رساله مذکور در نقل حواشی رساله به پاورقیها، آنها را ذکر نکرده و دقّت لازم در نقل حواشی، مبذول نداشته است.

بخش دیگر نقد، تذکر بدخوانیها و غلط خوانیهای مصّحح در تصحیح رساله است و بخش پایان، ذکر آیاتی است که ناظم رساله، آنها را عینا در ابیات منظومه آورده و یا به صورت حل در ابیات درج کرده و مصحّح به آنها توجّه ننموده است.

قال رسول اللّه(ص): إذا عمل أحدکم عملاً فلیتقن.

مجموعه گنجینه بهارستان که تاکنون چند مجلّد آن به همت کتابخانه مجلس شورای اسلامی به زیور طبع آراسته گردید، تلاشی است ارزشمند در مسیر احیای دست نوشته های خطی کم حجم موجود در این کتابخانه وزین و غنی از میراث مکتوب پیشینیان.

مجلد چهارم این مجموعه و دفتر اول آن با عنوان الادب العربی شامل ۱۲ رساله به کوشش آقای محمد باهر در سال گذشته منتشر شد.

به یاد آوریم سخن مرحوم استاد جلال الدین همایی که می فرماید: کار تصحیح نسخه های خطی مانند اکثر امور فرهنگی دستخوش مداخلات نااهلان گردیده و گاهی که محصول بی فایده ایشان به بازار می آید، مایه فضیحت و خجلت و شرمساری است. مرحوم علامه محمد قزوینی مکررا می فرمود: نسخ خطی همچنان مخطوط باقی بماند، هزار بار بهتر از آن است که مغلوط چاپ شود، زیرا که این عمل در واقع خیانتی است که به فرهنگ کشور می شود و حقّی بزرگ از علوم و معارف بشری را تضییع می کند؛ چه قدر مسلم زیانش این است که دیگر کسی به این زودی ها در فکر تصحیح آن کتاب نمی افتد و پس از چندی که بر این حال گذشت و اغلاط در اذهان رسوخ یافت و سیم دغل به جای زرناب رایج شد، بلای استدراکش اضعاف زحمتی است که باید در تصحیح خود کتاب کوشید: (مختاری نامه، صص ۷۵ ۷۴).

آری باید گفت بسیارند نسخه های خطی که به اصطلاح تصحیح و تحقیق شده و منتشر گردیده اند، اما به علت عدم رعایت ضوابط و شرایط فن تصحیح و یا اهلیت نداشتن مصحح آن تضییع شده و نیاز مجدد به صرف وقت و هزینه جهت احیا و تصحیح دارند.

به هر روی نگارنده این سطور، ضمن تورق اجمالی الادب العربی گنجینه بهارستان، با اشکالات و ایرادات بیشماری روبرو شد که در اینجا با بررسی دقیق تر رساله نظم اللآلی ششمین رساله مندرج مجموعه اثر قطب الدین نیریزی و به تصحیح آقای محمدباهر به برخی از معایب و ایرادات وارده بر آن اشاره کرده و بررسی و نقد سایر رسائل آن را به وقتی دیگر موکول می سازیم.

البته مصحح محترم برای تصحیح این رساله زحماتی نیز متحمل شده که قابل تقدیر است.

بالطبع نقد متون و یادآوری معایب و اشکالات راه یافته بدان، جهت ارتقای سطح دقت و تلاش افزونتر محققان و مصححان و دست اندرکاران نشر، برای ارائه هر چه بهتر و بی ایرادتر این آثار و جلوگیری از دوباره کاریها و اتلاف وقت و هزینه، کاری بجا و شایسته است و به قول سعدی علیه الرحمه: متکلم را تا کسی عیب نگیرد، سخنش صلاح نپذیرد. (گلستان، باب هشتم)

* * *

نظم اللآلی

باید متذکر شد آنچه که بیش از همه از ارزش و اعتبار تصحیح و کار مصحح می کاهد و اطمینان خواننده را از کتاب مصحَّح سلب می کند، وجود اغلاط فاحش، افتادگی ها، بدخوانی ها و غلط خوانی های مصحح است که با کمال تأسف در متن این رساله فراوان مشاهده می شود.

تصحیح متون، برخلاف پندار برخی که آن را سهل و آسان می انگارند، بی شک تلاش و زحمت و حوصله و دقت فراوانی را نیاز دارد؛ چرا که هدف و غایت از تصحیح آن است که از روی نسخ خطی موجود و نسخه اصلی یا قریب به اصل یک اثر را مرتب و مدون کنند و آن را به صورتی عرضه دارند که خواننده اهل تحقیق بتواند یقین و اطمینان حاصل کند که اگر اصل یک اثر را در دست ندارد، نسخه ای از آن را دارد که به نسخه اصلی مصنف یا مؤلف به نهایت درجه نزدیک است.

حال اگر قرار باشد متن تصحیح و منتشر شده خود دارای افتادگی و سقط و بدخوانی و غلط خوانی و همراه با اشکالات و ایرادات باشد، پس همان بِه که به قول علامه قزوینی(ره) به همان شکل مخطوط باقی بماند.

۱. افتادگی ها و سقطه هایی که در رساله مذکور و در پاورقی ها رخ داده که به برخی از آنها در اینجا اشاره می شود به شرح ذیل است:

ص ۲۵۳، پاورقی ۳، در آیه شریفه بعد از کلمه «صرّفنا»، کلمه «للناس» افتاده است.

ص ۲۵۹، در پاورقی شماره ۲، سطر ۴، بعد از کلمه «منقلب» کلمه «فیه» ساقط شده است.

ص ۲۶۲، پاورقی شماره ۱، سطر آخر، ادامه مطلب یعنی «یقتل قتالا بفتح القاف و کسرها و کذلک و…» نیامده است.

ص ۲۶۴، پاورقی ۲، سطر ۱، بعد از کلمه «مطاوع»، کلمه «للمتعدی» ساقط شده است.

ص ۲۶۶، پاورقی شماره ۲، سطر ۴، بعد از «الثوب»، عبارت «بخلاف ضاربته» ساقط شده است.

ص ۲۷۰، پاورقی ۳، سطر ۳، بعد از «التفیعل»، کلمات «و التفعول» افتاده است.

ص ۲۸۰، پاورقی ۳، آیه شریفه، بعد از «لایسمعون»، کلمه «فیها» افتاده است.

ص ۲۸۴، پاورقی ۶، بعد از «الحق» کلمه «بالفعل» افتاده است.

ص ۲۸۵، پاورقی ۶، سطر ۲، بعد از کلمه «الساکنین» عبارت «علی غیر حده لان حد جواز…» ساقط شده است.

ص ۲۹۹، پاورقی ۲، بعد از «من الماضی»، کلمه «فی» افتاده است.

ص ۳۰۴، پاورقی ۲، آیه شریفه، بعد از «عهد اللّه»، عبارت «من بعد میثاقه» ساقط شده است.

ص ۳۱۱، پاورقی ۵، سطر ۱، بعد از «لواذا» کلمه ای افتاده است.

ص ۳۱۲، پاورقی ۳، سطر ۱، بعد از کلمه «من»، عبارت «الثلاثی المجرد و الماضی المجهول من» ساقط شده است.

ص ۳۱۸، پاورقی ۳، بعد از «أیضا»، کلمات «ثوب مصوون» افتاده است.

ص ۳۲۲، پاورقی ۱، آیه شریفه، بعد از «شی ء»، کلمه «خلقه» ساقط شده است.

ص ۳۲۴، پاورقی ۳، سطر ۴، بعد از «تثنیه»، کلمه «غائبه» افتاده است.

ص ۳۲۶، پاورقی ۷، سطر ۱، بعد از «کما فی»، کلمه «معلوم» افتاده است.

ص ۳۲۸، پاورقی ۲، آیه شریفه، بعد از «رحمه»، کلمه «منّا» افتاده است.

ص ۳۳۵، پاورقی ۸، آیه شریفه، بعد از «الذین»، کلمه «هُم» ساقط شده.

ص ۳۳۶، پاورقی ۲، سطر ۱، بعد از «و الیاء»، عبارت «فی المضارع لمصاحبه یاء» افتاده است.

ص ۳۴۰، پاورقی ۳، آیه شریفه، بعد از «تجاره»، کلمات «ولا» افتاده است.

ص ۳۴۸، پاورقی ۱، آیه شریفه که بعد از کلمه «علیه»، کلمه «الله» ساقط شده است و….

۲. اما بدخوانی ها و غلط خوانی هایی که در متن و در پاورقی ها مشاهده می شود:

ص ۲۶۰، پاورقی ۱، عبارت «فکل هذه تلحق الرباعی المجرد» که در اصل «بالرباعی» است.

ص ۲۶۲، بیت آخر،

ان کان فاء الافتعال صادا

اوطاءً اوضاءً کذا اوضادا

که «ضاء» غلط و در اصل «ظاء» صحیح است.

ص ۲۶۲، ادامه پاورقی ۲، سطر ۶، آیه شریفه «اذا کنتم جنبا» که «و ان کنتم» صحیح است.

ص ۲۶۳، بیت ۲، «و اصطحب و اصطیر» که در اصل «و اصطبر»و صحیح می باشد.

ص ۲۶۴، بیت ۵، «او عرضا کطهر او قدرا» که در اصل «قذرا» است که صحیح می باشد.

ص ۲۶۵، بیت ۴، «و فعل بالکسر للتبیان» که در اصل «فی التبیان» صحیح است.

ص ۲۶۵، پاورقی ۱، سطر ۱، «مماجبلت علیه الانسان» که در اصل «جبل» است و در همان سطر ۲، «بان تلک الطبیعه وصله لصاحبها» که در اصل «حاصله» است و نه «وصله».

ص ۲۶۵، پاورقی ۳، سطر ۱، «مما یخیل الی ناظره فیه» که در اصل «الناظر» است.

ص ۲۶۶، بیت:

و جاء غیرها فقل تهجّدا

تحلّم، تفهّم «توسّلا»

که در اصل «توسّدا» است.

ص ۲۶۶، بیت: «تأثّم، تخرّج، تجرّعا» که در اصل «تحرّج» است.

ص ۲۶۶، پاورقی ۳، سطر ۲ و سطر ۳، «نازعه الحدیث فنا زعنا» که در اصل «نازعته الحدیث فتنازعنا» می باشد و همچنین «ضاربه» که در اصل «ضاربته» است.

ص ۲۷۱، بیت: «قل فیهما قد کتب الاحبار» که در اصل «الاخیار» می باشد.

ص ۲۷۳، بیت: «و اصفرّ وجه الخائفین السعداء» که در اصل «الخاشعین» می باشد.

ص ۲۷۵، بیت:

عینیّ قد شهدتما اهل الهدی

عرفتماهم فاحذروا اهل الردی

که در اصل «فاحذرا» می باشد.

ص ۲۷۹، بیت: «و یدخل النواصب فتلک ان» که در اصل «و تلک» است.

ص ۲۸۱، بیت:

ان تشکر اللّه لدی النعماء

یرزقکم الله لدی البأساء

که در اصل «تشکروا» است مانند بیت بعدی آن که «ان تنصروا الله» آمده است.

ص ۲۸۱، بیت: «و أت بلفط» که در اصل «بلفظ» است.

ص ۲۸۳، بیت: «و محصوا و بارعوا فی الفهم» که در اصل «سارعوا» می باشد.

ص ۲۸۳، بیت: «تمسکی بالسلم او تعالی» که در اصل «بالعلم» است.

ص ۲۸۴، پاورقی ۶، «یعنی الحق بغیر الحال» که در اصل «یعنی الحق بالفعل غیر الحال» می باشد. و در همان، «و الاخری» که در اصل «اخریهما» می باشد.

ص ۲۸۵، ادامه پاورقی ۶، سطر ۵، «اطلبان و لاتباعدنان» که در اصل «اطلبنانّ» است.

ص ۲۸۶، پاورقی ۲، «اسم الفاعل ما اشتق من فعل لمن قام به معنی الحدوث «که در اصل «بمعنی» می باشد و در همان، سطر ۸، «بکسر العین» که در اصل «ب