فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۱۷

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۱۷ – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۱۷ شامل 23 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۱۷ گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۱۷ با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۱۷ از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۱۷ با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۱۷ را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۱۷ :

اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ شَرَفِک بِاشْرَفِه وَ کلُّ شَرَفِک شَریفٌ؛ اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِشَرَفِک کلِّهِ.

تفسیر ادبی

به کسی که خیر مادی یا معنوی داشته باشد «شریف» اطلاق می شود، زیرا به واسطه خیری که در او هست بر دیگران مشرف است. وجود، خیر و شریف است، چون معدن هر خیر و شرافتی است. فیلسوف بزرگوار- ملاهادی سبزواری- در منظومه می فرماید: «لِانَّهُ مَنْبَعُ کلِّ شَرَفٍ^[۱]؛ وجود، منبع هر شرافتی است.» پروردگار عالم به حسب وجود، منبعِ خیر و شرافت است؛ پس بالاترین شرافت ها ذات مقدس خداست، و به حسب اسما و صفات، منبعِ هر خیر و شرافتی است و عالم هستی از آن جا تجلی می کند و عالم هستی تجلی گاه اسماء و صفات پروردگار عالم است، و به حسب فیض مقدس، شریف است، زیرا وجود عالم هستی هر خوبی یی را می آورد.

شرح عرفانی

بنده وقتی به عالم جبروت، عالم اسما و صفات و به ذات مقدس خدا توجه کند، می گوید: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ شَرَفِک بِاشْرَفِه؛ خدایا! به درخانه ات آمده ام، نظرم به شرافت توست. ای خدا! تو را به شریف ترین شرافت هایت و به ذات مقدست که منبع هر خیری است، و به وجود مقدست که همه خیرها از آن جا سرچشمه می گیرد، قسم می دهم.» بنده وقتی به عینیت اسما و صفات، توجه کند می گوید: «وَ کلُّ شَرَفِک شَریفٌ اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِشَرَفِک کلِّها؛ خدایا! همه شرافت های تو شریف است. ای خدا! به درخانه ات آمده ام، و تو را به همه شرافت هایت قسم می دهم؛ یعنی خدایا! به درخانه ات آمده ام، و تو را به ذات مقدست که منبع هر خیری است قسم می دهم.» اما وقتی به عالم کثرت، «کن رحمانی» و عالم وجود بیاید، و تکثر را ببیند، مشاهده می کند که حقیقت محمد صلی الله علیه و آله و سلم اشرف همه موجودات است، لذا می گوید: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ شَرَفِک بِاشْرَفِه؛ خدایا! به درخانه ات آمده ام، نظرم به شرافت توست، و تو را به شریف ترین شرافت هایت؛ یعنی به پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم قسم می دهم.» عارف در این نظر ممکن است بساطت فیض را ببیند و این که فیض مقدس معدن هر خیر و شرافتی است، و افاضه حق به عالم هستی، سرمنشأ هر وجودی است، و وجود خود، خیر محض است؛ از این رو می گوید: «وَ کلُّ شَرَفِک شَریفٌ اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِشَرَفِک کلِّهِ؛ خدایا! همه شرافت هایت شریف اند و فیض تو مقدس، و افاضه تو شریف است. خدایا! به درخانه ات آمده ام، و تو را به افاضه و سعه رحمتت قسم می دهم.»

درس ولایی

عارف اگر با توسل به در خانه خدا برود و به اهل بیت علیهم السلام نظر داشته باشد؛ آن اهل بیتی که در مقامشان می خوانیم: «انْ ذُکرَ الْخَیرُ کنْتُمْ اوّلَهُ وَ اصلَهُ وَ فَرْعهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْواهُ؛^[۲] ای اهل بیتی که معدن شرافت اید و از هر خیری که سخن به میان آید، اول، اصل، فرع، معدن و مأوایش هستید.» و این جمله را بگوید که: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ شَرَفِک بِاشْرَفِه؛ خدایا! به درخانه ات آمده ام، نظرم به پیغمبر و آل او است، تو را به شریف ترین آن ها، یعنی به پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله قسم می دهم.» و توجه کند به این که همه آنها یک نورند. همه آن ها معدن فضیلت، علم و کلمات اللَّه اند: «کلَّهُم نورٌ واحِد.» در این نظر می گوید: «وَ کلُّ شَرَفِک شَریف اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِشَرَفِک کلِّه؛ خدایا! اهل بیت همه شریف و معدن فضیلت اند. ای خدا! به در خانه ات آمده ام، و از تو سئوال می کنم، و تو را به اهل بیت که معدن شرافت اند قسم می دهم.»

تذکر اخلاقی