فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۲

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تفسیر دعای سحر۲ :

اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ بَهآئِک بابْهاهُ وَ کلُّ بَهآئِک بهی؛ اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِبَهآئِک کلِّهِ.

شرح عرفانی

عارف در وقت خلوت با خدا و توجه به حضرت او، گاهی به صفات جمالیه و جلالیه خدا نظر دارد؛ یعنی در عالم اسماء و صفات است. در این حال ناگزیر تکثّرات تعینات و تمیزات را می بیند و بعضی از آن صفات را ابْهی از بعض دیگر و ذات مقدس خدا را ابْهی از همه صفات می بیند. در این نظر می گوید: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ بَهائِک بابْهاهُ.» یعنی: خدایا! به در خانه ات آمده ام از زیباترین زیبایی هایت به زیباترین زیبایی هایت تو را قسم می دهم. خدایا! به درخانه ات آمده ام و تو را به ذات مقدست که زیباتر از همه زیبایی های توست، قسم می دهم.

اما گاهی عارف از عالم اسماء و صفات پا فراتر می گذارد و دیگر با حق خلوت می کند. دیگر به آن ذاتی که مستجمع جمیع صفات و کمالات است به نحو وحدت و به نحو عینیت نظر دارد. دیگر آن جا نه تفضیل می بیند نه تفاضل. افضل و غیر افضل نمی بیند. چیزی نمی بیند جز بهاء حق و لذا می گوید: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِبَهائِک کلِّه و کلُّ بهائک بهّی.» یعنی: خدایا! تو را به همه زیبایی هایت قسم می دهم که همه زیبایی هایت زیباست. خدایا! باز هم به ذات مقدست که مستجمع جمیع زیبایی ها و کمالات است تو را قسم می دهم.

درس ولایی

گاهی هم عارف، نظر به صفات افعال یعنی به فیض مقدّس دارد. و این بار هم گاهی نظر به تکثّرها و تعین های فیض مقدّس و صفات افعال دارد؛ یعنی نظر به رحمت واسعه پروردگار در این عالم دارد، لذا از این نظر می گوید: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ بِهائک بابْهاهُ.» یعنی: خدایا! به در خانه ات آمده و به زیبایی ات توجه دارم و تو را به زیباترین زیبایی های این عالمِ وجود قسم می دهم. خدایا! به حقیقت محمّدیه- که زیباتر از همه موجودات است- تو را قسم می دهم. اما یک باره توجه پیدا می کند که فیض مقدس بسیط است و یا پی می برد که: «الَّذی احْسَنَ کلَّ شَی ءٍ خَلَقَه»^[۱]؛ هر چه خدا خلق کرده زیباست. هم چنین «وَ ما امْرُنا الاّ واحِدَهٌ کلَمْحٍ بِالْبَصَرِ»^[۲]؛ و فرمانِ ما [فیض مقدس ما] جز یک بار نیست [بسیط است] آن هم چون چشم به هم زدنی. دیگر در این نظر می گوید: «کلُّ بهائِک بَهی»«اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِبَهائِک کلِّه.» خدایا! تو را به فیض مقدّست که همه آن نیکوست و دارای ظرافت و حُسن است قسم می دهم. نکته دیگری که باید توجه داشته باشیم این است که در روایات آمده است: «اهل بیت، اسماءِ حُسنای الهی هستند.» قرآن می فرماید: «وَللَّه الاسْماءُ الْحُسْنی فَادْعُوهُ بِها»؛^[۳] برای خدا اسماء نیکویی است، به آن اسماء خدا را بخوانید. امام صادق علیه السلام می فرماید: «نَحْنُ وَ اللَّهِ اْلَاسْماءُ الْحُسْنی؛^[۴] به خدا قسم که اسماء حسنای الهی ماییم.» گاهی هم عارف در وقت دعا نظر به صفات افعال دارد، اما با این نظر که ائمه طاهرین اسماءُ الْحُسنی هستند، لذا می گوید: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ بَهائِک بِابْهاهُ.» یعنی: خدایا! به در خانه ات آمده ام و توجهم به زیباترین زیبایی توست، و تو را به زیباترین کس در خاندان عصمت و طهارت قسم می دهم. خدایا! تو را به حقیقت محمّدی قسم می دهم. اما یک وقت توجه به این پیدا می کند که: «کلّهُمْ نورٌ واحِدٌ اوَّلُنا مُحَمّدٌ، آخِرُنا مُحَمَّدٌ، اوْسَطُنا مُحَمَّد.»^[۵] در این نظر می گوید: «کلُّ بَهائِک بَهی»«اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِبَهائِک کلِّه.» خدایا! همه نور چهارده معصوم ظرافت دارد، من به در خانه ات آمده ام و تو را به چهارده معصوم قسم می دهم.

حالت های گوناگون عارفان

عارفان مقام ها و حالت های متفاوتی دارند، این حالت ها و مقام ها در هنگام دعای آنان نیز مؤثرند، استاد بزرگوار ما رهبر عظیم الشأن انقلاب، امام خمینی رحمه الله در یکی از درس های تفسیر خود می فرمایند: «بسم اللَّه الرحمن الرحیم در همه سوره ها تفاوت دارد. بسم اللَّه سوره حمد غیر از بسم الله سوره بقره است؛. .. بسم اللَّه اشخاص هم تفاوت دارد. بسم اللَّه یک عارف به نسبت حالاتش، آن هم تفاوت دارد.^[۶]» دعا و راز و نیاز با خدا این طور است. حالات، اثر کاملی در دعا دارند. عارف گاهی متوجه به عالم صفات و اسما است؛ از این رو طوری دعا می کند. گاهی توجه به ذات مقدس حق دارد، طور دیگری دعا می کند. زمانی هم توجه به عالم خلق و فیض مقدس دارد، دعایش صورتی دیگری دارد و وقتی توجه به واسطه فیض این عالم دارد، نیز به گونه دیگری دعا می کند، لذا جمله: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ بَهآئِک بِابْهاهُ وَ کلُّ بهآئِک بَهی» از نظر معنا نسبت به حالات و اشخاص تفاوت می کند. باید ببینیم گوینده کیست و در وقت گفتن چه حالتی دارد. ممکن است گوینده به عالم اسما و صفات نظر داشته باشد و در آن حالت بگوید: «خدایا! به در خانه ات آمده ام توجهم به زیبایی توست و به زیباترین زیبایی هایت.» یعنی: به ذات مقدست تو را قسم می دهم. بعد از عالم اسما و صفات به ذات ربوبی توجه کند و همه اسما و صفات را عین ذات ببیند. در آن حالت می گوید: «و کلُّ بهآئِک بَهی اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ بَهآئِک کلِّه یعنی خدایا! تو را به همه زیبایی هایت که یک چیز بیش تر نی