فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟

با فایل فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ شامل 32 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دموکراسی متدینان یا مردم سالاری دینی؟ :

مردم سالاری، ۱۱/۱۰/۸۰

چکیده: نویسنده، ضمن نقد مقاله مردم سالاری دینی از محسن کدیور، دیدگاه خود را در باب مشروعیت حکومت دینی ارائه می کند و نظریه مشروعیت دوگانه را پیشنهاد می دهد .

به منظور نقد ویژگی های مورد اشاره آقای کدیور در باب مردم سالاری دینی، لازم می دانم چند پرسش اساسی را مطرح سازم:

اول: از آن جا که نگرش اسلام نسبت به انسان، با نگرش سایر مکاتب متفاوت است، چرا نتوان از طریق اجتهاد، نحوه نگرش اسلام را در مسائل علوم انسانی به دست آورد؟ آیا دین حداقلی، در عمل موجب سکولار شدن حکومت و جدایی دین از سیاست نخواهد بود؟

دوم: پیروان مکتب امامت، مشروعیت حکومت را با شارع مقدس مرتبط می دانند و رای مردم را صرفا در جنبه مقبولیت می دانند . حال سؤال این است که حکومت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم و ائمه اطهار علیهم السلام حکومت «خدا یکه سالاری » ست یا «مردم سالاری » ؟ اگر ادعا شود که مصادر امور عمومی به وکالت از مردم انجام وظیفه نمی کنند، در آن صورت حکومت، مردم سالار نخواهد بود و اگر حکومت امامان علیهم السلام را مردم سالاری از نوع قرائت آقای کدیور بدانیم، آیا باز هم می توان گفت که مردم به نیابت از خداوند، دخالت تامه در مشروعیت دارند؟

سوم: اگر احکام شرعی باید برای ورود به حوزه عمومی، لباس «قانون » به تن کند و قانون هم با رضایت و رای عمومی وضع می شود، آن گاه باید گفت: در برخی شرایط، مردم سالاری دینی اساسا موضوعیتی نخواهد داشت . به عبارتی اگر در تعارض بین خواست مردم و خواست دین، خواست مردم رعایت شود، مردم سالاری دینی در کار نخواهد بود و اگر خواست مردم در نظر گرفته نشود، حکومت دینی، غیر مردم سالار خواهد بود . حال سؤال این است که دین مقدم است یا مردم سالاری؟ آیا مردم سالاری، مردم سالاری است و دینی و غیر دینی ندارد . آیا بهتر نیست از ابتدا بگوییم که مردم سالاری واقعی لزوما به مفهوم رعایت همه خواسته های مردم نیست؟ رعایت هواها و امیال انسانی، نوعی مردم داری غیر منطقی و مردم فریبی است .

چهارم: واژه مشروعیت از ریشه لاتین

leg

]

» به معنای قانون است ولذا در آن، علاوه بر حقانیت، نوعی مفهوم «قانونیت » نهفته است . در جامعه شناسی جدید، عقیده بر این است که مشروعیت قانونی از مشروعیت اخلاقی متفاوت است . ممکن است حکومتی قانونی باشد، اما اخلاقی و حقانی نباشد . بنابراین میان «حقانیت » رژیم و «قانونی بودن » ، تفاوت قائل می شویم . بنابراین در به کارگیری واژه مشروعیت به عنوان معادل فارسی واژه

legitimacy

]

» نوعی تسامح نهفته است . حال پرسش این است: آیا این که مردم به نیابت از خداوند در مشروعیت، دخالت تامه دارند، به مفهوم آن است که نظر مردم هم در جنبه حقانیت و هم در جنبه قانونیت آن باید دخالت داشته باشد؟ پس چه لزومی دارد که به مردم گفته شود شما باید حتما فقیهان را برگزینید؟ مگر نمی توان تصور کرد که مردم حق دارند هر کسی را که بر حق تشخیص دادند، انتخاب نمایند؟ اگر گفته شود که در عصر غیبت، به جهت دینی بودن حکومت، مردم باید فقیهان را انتخاب کنند و اگر این گونه نشد، حکومت، دینی نخواهد بود، آیا به این مفهوم نیست که مردم نقشی در حقانیت مشروعیت حکومت نداشته و تمام نقش آنان به جنبه قانونیت برمی گردد؟

اینک پس از طرح پرسش های پنج گانه به اختصار دیدگاه خود را مطرح می کنیم . ما بر این باوریم که این دیدگاه هم با مبانی تئوریک اندیشه های حضرت امام قدس سره و هم با روح حاکم بر قانون اساسی سازگار است .

به اعتقاد نگارنده، مردم سالاری دینی دارای مشروعیتی دوگانه است; یعنی آن که منبع مشروعیت این نظام علاوه بر شارع مقدس، مردم هم هستند . به عبارتی شارع مقدس، صرفا آن عالم دینی را برای ولایت نصب فرموده است که منتخب مردم هم باشد و فقط همین فرد منتخب مردم و منصوب شارع، حق اعمال ولایت بر مردم را دارد . در مشروعیت دوگانه، «مشروعیت مردمی » نهایتا به «مشروعیت الهی » مستند می شود . در این نظریه، حاکم عادل و واجد شرایط، علاوه بر این که مشروعیت خویش را با واسطه از مردم می گیرد، همچنین این ولایت الهی، مستقیما از جانب خداوند به وی تفویض می گردد; بر خلاف نظریه انتخاب که بر طبق آن، حاکم، صلاحیت اعمال ولایت را از ناحیه مردم می گیرد; هرچند مردم نیز این حق را از طرف خداوند اخذ کرده اند; همین طور بر خلاف نظریه مشروعیت الهی که در آن، فقیه صلاحیت اعمال ولایت را فقط از خدا می گیرد .

در نظریه مشروعیت دوگانه، چون تعیین صفات و شرایط حاکم اسلامی در عصر غیبت به دلیل لزوم دینی بودن حکومت از عهده مردم خارج است و آن صفات و شرایط با استفاده از منابع شریعت مشخص می گردد، لذا می توان گفت مر